Nahaharap sa Pang-aabuso ang mga Babaeng Bangladeshi sa Saudi Arabia, Habang Inilalantad ng mga Bilang ng Nasagip ang mga Kakulangan sa Proteksiyon

1,364 ang nasagip at panawagang wakasan ang pang-aabuso

Sinabi ng foreign ministry ng Bangladesh sa isang komiteng parlyamentaryo na 1,364 babaeng domestic worker ang nasagip at naipauwi mula sa Saudi Arabia, kung saan nagtatrabaho ang humigit-kumulang 169,000 babaeng Bangladeshi. Nagbibigay ng kongkretong sukat ang mga bilang na ito sa isang problemang matagal nang inilalarawan ng mga babaeng umuuwi na may hindi nabayarang sahod, malulubhang pinsala at mga salaysay ng karahasan sa loob ng mga tahanan ng kanilang mga amo.

Sa isang pulong ng parlamento noong 25 Oktubre, tinaya ng ministry na nakararanas ng pang-aabuso ang 1% hanggang 2% ng mga babaeng Bangladeshi na nagtatrabaho sa Saudi Arabia. Kung iuugnay sa bilang ng mga manggagawang binanggit nito, nangangahulugan ito ng humigit-kumulang 1,690 hanggang 3,380 babae. Hindi tinukoy ng ministry ang panahong saklaw ng kabuuang bilang ng mga nasagip o ipinaliwanag kung paano nito kinalkula ang tantiya sa pang-aabuso, kaya mahirap sukatin ang lawak at dalas ng pinsala.

Tinanggihan ni Jahrat Adib Chowdhury, tagapangulo ng Parliamentary Standing Committee on Foreign Affairs, ang ideyang nagiging katanggap-tanggap ang problema dahil maliit na porsiyento lamang ang apektado.

"Maaaring ituring ng mga tao na maliit na bahagi ang 1–2%, pero hindi katanggap-tanggap ang 1,364 manggagawang nasagip," aniya.

Inatasan ng komite ang ministry na kumilos para tuluyang mawakasan ang mga insidente ng pang-aabuso. Nagsasagawa na ang mga misyon ng Bangladesh ng mga welfare check kapag kinukuha ng mga manggagawa ang kanilang pasaporte, at sinasabi ng ministry na nagsasagawa rin ng mga sarbey ang mga panlabas na organisasyon. Gayunman, ipinakikita ng mga salaysay ng mga nakaligtas na Bangladeshi at ng mga imbestigasyong sumaklaw sa iba pang nasyonalidad kung bakit kailangang makarating ang tulong sa mga babaeng hindi malayang makalabas ng bahay, gumamit ng telepono o lumapit sa embahada.

Naging pagtakas sa karahasan ang trabahong ipinangako

Ipinakikita ng karanasan ni Dalia Akhter kung paanong maaaring mauwi sa pagdepende sa mapang-abusong sambahayan ang isang kontrata sa pagtatrabaho sa ibang bansa. Umalis siya sa Bangladesh noong Hulyo 2018, sa edad na 25, sa pag-asang mag-aalaga siya sa isang matandang babaeng Saudi at kikita ng 1,000 riyal kada buwan. Naiwan sa Dhaka ang kanyang asawa at batang anak.

Ganito inilarawan ni Akhter ang araw ng trabaho niya:

"Kailangan kong magtrabaho araw-araw mula alas-5 ng umaga hanggang alas-10 ng gabi nang walang pahinga," aniya.

Inilalarawan ng kanyang salaysay ang 17-oras na araw ng trabaho. Idinagdag sa mga tungkulin niya ang pag-aalaga ng bata, habang ibinaba ang ipinangakong buwanang sahod niya mula 1,000 tungo sa 800 riyal, o 20% na bawas. Sinabi niyang binugbog siya dahil hindi niya maintindihan ang Arabic. Nang humingi siya ng tulong sa kompanya ng recruitment sa Dhaka, sinabi niyang siya pa ang sinisi dahil bumiyahe siyang hindi handa.

Sinabi ni Akhter na inilipat siya ng una niyang amo sa ibang pamilya pagkaraan ng limang buwan. Nagpatuloy ang karahasan at, ayon sa kanya, binali ng ikalawang amo ang kanyang binti gamit ang pamalo. Sa huli, tumalon siya mula sa gusaling may dalawang palapag upang makatakas sa pagpapahirap at nabali ang kanyang gulugod.

Pagsapit ng Nobyembre 2019, nakabalik na siya sa Bangladesh matapos ang siyam na buwang walang sahod at 12 oras kada araw ang ginugugol niya sa kama. Inilarawan ni Akhter ang pangmatagalang epekto nito sa kakayahan niyang maghanapbuhay:

"Masyado na akong mahina para magtrabaho," aniya.

Pinag-uugnay ng kanyang karanasan ang ilang pagkukulang: trabahong nagbago pagdating niya roon, ahensiya ng recruitment na hindi nagbigay ng mabisang tulong, karahasan mula sa sunod-sunod na amo, at pagtakas na nag-iwan sa kanya ng iba pang pinsala.

Mas mabilis lumawak ang recruitment kaysa proteksiyon

Nagpadala ang Saudi Arabia ng pangkat ng 19 opisyal ng recruitment sa Dhaka noong 2015, kaya natapos ang matagal na pagbabawal sa pagtatrabaho at nagbukas ng bagong oportunidad para sa mga babaeng Bangladeshi na naghahanap ng trabaho. Para sa mga pamilyang kakaunti ang maaasahang pinagkukunan ng kita, nag-alok ng posibilidad na magkaroon ng regular na sahod ang pagtatrabaho bilang domestic worker sa ibang bansa.

Humigit-kumulang 83,000 babaeng Bangladeshi ang nagtungo sa Kanlurang Asya para magtrabaho noong 2017, apat na ulit ng bilang dalawang taon bago nito. Saklaw ng bilang na iyon ang rehiyon, hindi lamang ang Saudi Arabia, pero ipinakikita nito kung gaano kabilis lumawak ang recruitment matapos ang kasunduan noong 2015.

Naitala ng BRAC, isang organisasyong pangkaunlaran sa Bangladesh, na humigit-kumulang 200 babae ang umuuwi mula sa Saudi Arabia bawat buwan noong panahong inilalarawan sa ulat noong 2019. Marami sa kanila ang naglahad ng pang-aabuso, labis na trabaho o hindi nabayarang sahod. Nakatanggap lamang ng kompensasyon ang 318 babae sa pamamagitan ng Bureau of Manpower Employment and Training ng Bangladesh noong 2018, na may katamtamang halagang 9,200 taka bawat isa.

Para sa manggagawang umuuwi nang sugatan at walang sahod sa loob ng ilang buwan, nagpapatuloy ang pinsalang pinansiyal kahit nakabalik na siya. May gastos ang pagpapagamot, at maaaring mawalan siya ng kakayahang tumanggap ng panibagong trabaho dahil sa pinsala. Ipinakikita ng salaysay ni Akhter kung paanong ang migrasyong nilayong tumulong sa pamilya ay maaari sa halip na mag-iwan sa pamilyang kailangang mag-alaga sa isang hindi na makapagtrabaho.

Mga babala mula 2007 hanggang 2025

Idinokumento ng Human Rights Watch ang nakamamatay na karahasan laban sa mga domestic worker sa pahayag nito noong Agosto 2007. Dalawang babaeng Indonesian ang namatay matapos bugbugin ng mga miyembro ng pamilya ng kanilang mga amo, habang malubha namang nasugatan ang dalawa pa. Ikinulong ng mga awtoridad ng Saudi ang mga amo.

Inilarawan sa pahayag ang mahahabang oras ng trabaho, pagkakakulong, mababang sahod at pisikal o seksuwal na pang-aabuso na dinaranas ng mga domestic worker. Itinala rin nito ang mga hadlang sa pagkamit ng katarungan, kabilang ang kawalan ng tagasalin, kakulangan sa tulong-legal at pagkaantala sa pagpapaalam sa mga misyon diplomatiko. Makalipas ang halos dalawang dekada, ilan sa mga problemang ito pa rin ang inilarawan sa pananaliksik na inilathala noong 2025.

Makikita sa mga pangunahing pangyayari ang mga taon ng recruitment at paulit-ulit na babala:

• 2005: Malubhang nasugatan ang domestic worker na Indonesian na si Nour Miyati at naputulan ng mga daliri dahil sa gangrena matapos ang pang-aabusong iniulat ng Human Rights Watch.
• 17 Agosto 2007: Nanawagan ang Human Rights Watch ng mas matibay na proteksiyon matapos mamatay ang dalawang domestic worker na Indonesian.
• 2015: Nagpadala ang Saudi Arabia ng delegasyon para sa recruitment sa Dhaka at muling binuksan ang daan para makapagtrabaho sa ibang bansa ang mga babaeng Bangladeshi.
• Hulyo 2018: Nagpunta si Dalia Akhter sa Saudi Arabia para sa trabahong domestic na, ayon sa kanya, nauwi sa pang-aabuso.
• 2023: Naglabas ang Saudi Arabia ng binagong mga regulasyon para sa mga domestic worker.
• Mayo 2025: Inilathala ng Amnesty International ang mga natuklasan mula sa mga panayam sa mahigit 70 babaeng Kenyan na nagtrabaho sa mga tahanan sa Saudi Arabia.

Ipinakikita ng talaan ng mga pangyayari na kasabay ng mas matagal nang pakikibaka para pigilan ang pang-aabuso at makamit ang remedyo kapag nangyari ito ang pagsagip at pagpapauwi sa mga manggagawa.

Mga salaysay ng mga manggagawang Kenyan sa loob ng mga tahanan sa Saudi

Idinodokumento ng mga natuklasan ng Amnesty International noong Mayo 2025 ang mga karanasan ng mahigit 70 babaeng Kenyan na dating nagtrabaho bilang domestic worker sa Saudi Arabia. Nagbibigay ang kanilang mga salaysay ng mas detalyadong larawan ng mga kondisyon sa sektor na pinagtatrabahuhan din ng mga babaeng Bangladeshi.

Inilarawan ng mga babae ang pagtatrabaho nang hindi bababa sa 16 na oras kada araw, at madalas ay mas matagal pa, sa paglilinis, pagluluto at pag-aalaga ng mga bata. Iniulat nilang 900 riyal Saudi, o humigit-kumulang $240, ang karaniwang buwanang sahod nila. Tinataya ng Amnesty na nasa $0.50 kada oras ang karaniwang kinita kung ibabatay sa mga oras na nagtrabaho. Wala sa mga babaeng kinapanayam ang nakatanggap ng bayad para sa overtime.

Halos lahat ay nagsabing wala silang natanggap na araw ng pahinga habang nasa bansa sila, na umabot nang hanggang dalawang taon para sa ilan. Kung minsan, ipinagpapaliban o hindi ibinibigay ng mga amo ang sahod, kinukuha ang mga pasaporte at telepono ng mga manggagawa, at pinipigilan silang lumabas ng bahay.

Inilarawan din ng mga babae ang kakulangan ng pagkain, pagtulog sa sahig o mga imbakan, pagmamalupit sa salita at seksuwal na karahasan, kabilang ang panggagahasa. Gumanti ang ilang amo sa mga nagreklamo, pinaratangan sila ng pagnanakaw o hindi ibinigay ang hindi pa nababayarang sahod. Sinabi ng Amnesty na maituturing na sapilitang pagtatrabaho o human trafficking ang marami sa mga pang-aabusong idinokumento nito.

Ang sapilitang pagtatrabaho ay trabahong ipinagagawa sa pamamagitan ng pananakot o pamimilit sa halip na tunay na kalayaang pumili. Sa mga salaysay na ito, nagsabay-sabay ang pagkakakulong, pagtatago ng mga dokumento at takot sa parusa kaya naging mapanganib o mahirap umalis.

Bakit mahalaga ang telepono at pasaporte

Isinasagawa ang domestic work sa mga pribadong tahanan, malayo sa mga katrabaho, pampublikong pasukan at karaniwang pakikisalamuha na makatutulong para madaling mapansin ang mga problema sa ibang lugar ng trabaho. Maaaring mahirapang makipag-ugnayan sa mga kamag-anak, ahensiya ng recruitment o misyong diplomatiko ang babaeng kontrolado ng amo ang telepono.

Inilarawan din sa mga panayam ng Amnesty ang mga pang-iinsulto batay sa lahi at mapanghamak na pagtrato sa mga babaeng Aprikano, kabilang ang pagbabawal sa paggamit ng mga kagamitang pambahay na ginagamit ng pamilya. Itinatala ng mga salaysay ng mga Kenyan ang mga karanasang natatangi sa mga babaeng iyon, habang ipinakikita kung paanong maaaring magsanib sa trabahong domestic ang nasyonalidad, lahi, kasarian at pagdepende sa amo.

Inilarawan sa pagtatasa ng Walk Free noong Enero 2025 ang paggamit ng mga domestic worker sa social media bilang huling paraan para humingi ng tulong kaugnay ng seksuwal na pang-aabuso at pagmamaltrato. Nagbabala ito na maaaring mapunta sa labas ng pormal na kasunduan sa trabaho ang mga manggagawang tumatakas sa mapang-abusong mga amo, at malantad sa higit pang pagsasamantala o pagkakakulong dahil sa usaping imigrasyon.

Naaapektuhan ng mga kondisyong ito ang kakayahan ng Bangladesh na matukoy ang pang-aabuso. Nagbibigay ng pagkakataong marinig ang mga manggagawang nakararating sa misyon ang pagtatanong tungkol sa kanilang kalagayan habang kinukuha ang pasaporte. Kailangan ng ibang paraan ng paghingi ng tulong ng mga babaeng nakakulong sa loob ng bahay. Ipinakikita ng bilang ng mga nasagip ng ministry na may mga isinasagawang interbensiyon, habang ipinakikita naman ng mga salaysay ng mga nakaligtas kung gaano kahalaga sa praktika ang kakayahang humingi ng tulong.

Hindi saklaw ng batas sa paggawa ang mga domestic worker sa kabila ng mga binagong patakaran

Naglabas ang Saudi Arabia ng binagong mga regulasyon para sa mga domestic worker noong 2023 na naglalayong pagandahin ang mga oras at kondisyon sa pagtatrabaho. Ayon sa pagtatasa ng Amnesty noong 2025, hindi pa rin saklaw ng pangkalahatang batas sa paggawa ng bansa ang mga domestic worker, pati na rin ng malaking bahagi ng limitadong mga repormang ipinatupad para sa iba pang migrant worker.

Iniuugnay ng sistemang kafala ang katayuan sa imigrasyon ng isang migrante sa amo nitong sponsor. Sinabi ng Amnesty na sa karamihan ng mga kaso, kailangan pa rin ng pahintulot ng amo para makapagpalit ng trabaho o makaalis ng bansa ang mga domestic worker. Para sa nakararanas ng karahasan, maaaring maging mahirap tumakas at legal na magtrabaho sa ibang lugar dahil nakadepende siya sa amo.

Ayon sa Walk Free, itinanggi ng mga awtoridad ng Saudi ang mga paratang ng laganap na pang-aabuso at itinuro ang mga pagbabago sa mga patakaran sa sponsorship, proteksiyon laban sa malulubhang kondisyon sa trabaho tuwing tag-init at mga probisyon sa segurong pangkalusugan. Sinabi ng Amnesty na hindi tumugon ang mga awtoridad ng Saudi at Kenya sa mga kahilingan nito para sa komento o impormasyon kaugnay ng imbestigasyon.

Itinukoy ng Amnesty na mga pangunahing problema ang mahina na pagsubaybay, inspeksiyon at pagpapatupad ng mga patakaran. Sinabi nitong nilalabag na ng marami sa mga naidokumentong gawain ang batas ng Saudi, ngunit ginagawa pa rin ito ng mga amo nang walang parusa. Nanawagan ang organisasyon ng pantay na proteksiyon sa ilalim ng batas sa paggawa, mabisang inspeksiyon at pagwawakas sa kontrol ng mga amo sa pamamagitan ng kafala.

Maaaring abutin ng maraming taon ang katarungan at kompensasyon

Ipinakikita ng kaso ni Nour Miyati ang mga panganib na maaaring harapin ng isang nakaligtas matapos humingi ng tulong. Ayon sa Human Rights Watch, ikinulong at inabuso siya ng kanyang amo at pinagkaitan ng pagkain noong 2005. Malubha ang mga pinsalang tinamo niya at naputulan siya ng mga daliri dahil sa gangrena.

Pagkatapos nito, pinaratangan siyang nagsinungaling tungkol sa kanyang amo at hinatulan ng 79 na latigo. Kalaunan ay pinawalang-bisa ng ibang hukuman ang hatol at parusa. Nang ilathala ng Human Rights Watch ang pahayag nito noong Agosto 2007, naghihintay pa rin siya ng pinal na kasunduang pinansiyal at pagkakataong makauwi sa Indonesia.

Inilarawan din ng Human Rights Watch ang mga babaeng walang pangunahing impormasyon tungkol sa kanilang kaso, walang tagasalin o walang kinatawang abogado. Sinabi nitong kung minsan ay inaabot ng ilang buwan o taon bago ipaalam ng mga awtoridad ng Saudi sa mga misyon ng ibang bansa ang pag-aresto o pagpapaospital sa isang manggagawa, kaya naaantala ang pagkuha ng tulong.

Nanawagan si Nisha Varia, na noon ay senior researcher sa Women's Rights Division ng organisasyon, na sanayin ang mga pulis sa pag-iimbestiga ng pang-aabuso sa loob ng mga pribadong tahanan, kung saan maaaring kakaunti ang mga saksi, at isama sa batas sa paggawa ang mga domestic worker. Iniuugnay ng mga panawagang iyon ang proteksiyon bago ang pananakit sa kakayahang habulin ang sahod, kompensasyon at katarungan pagkatapos nito.

Kulang sa kapasidad ang mga misyon ng Bangladesh

Sinabi ng foreign ministry ng Bangladesh sa komiteng parlyamentaryo na nahihirapan ang tatlo nitong misyon sa Saudi Arabia na maglingkod sa humigit-kumulang 3.5 milyong Bangladeshi. May 14 na opisyal sa embahada sa Riyadh sa ilalim ng embahador, humigit-kumulang 22 opisyal sa konsulado sa Jeddah, at isang opisyal sa permanenteng misyon sa Organisation of Islamic Cooperation sa ilalim ng kinatawan nito.

Magkakaiba ang tungkulin ng mga tanggapang iyon. Bukod sa kapakanan ng mga manggagawa, kabilang sa mga responsibilidad nila ang mga pasaporte, visa, ugnayang bilateral, kalakalan at pangangasiwa sa Hajj. Ayon sa ministry, hindi sapat ang kasalukuyang bilang ng mga kawani para sa dami ng mga mamamayan at trabaho.

Direktang mahalaga ang kakulangan sa kawani para sa babaeng nangangailangan ng agarang tulong. Maaaring mangailangan ng tuluy-tuloy na atensiyon ang pakikipag-ugnayan sa amo, pag-aayos ng ligtas na matutuluyan, pagtulong sa pagsasampa ng reklamo at pag-oorganisa ng pag-uwi. Kabilang sa mga rekomendasyon ng Amnesty sa mga bansang nagpapadala ng manggagawa sa ibang bansa ang mga kanlungan, tulong-pinansiyal at tulong-legal, pati na rin ang pagsasaayos sa mga ahensiya ng recruitment.

Nanawagan ang komite ng Bangladesh na wakasan ang pang-aabuso, pero walang binanggit na takdang panahon para makamit iyon o iskedyul para dagdagan ang kapasidad ng mga misyon sa salaysay ng pulong nito. Malinaw na ang mga kongkretong gawaing kailangang isagawa: tiyaking madaling maabot ang agarang tulong, habulin ang hindi nabayarang sahod at kompensasyon, at tiyaking makalalayo sa panganib ang isang manggagawa nang hindi lalo pang nalalagay sa peligro.

Mahahalagang Punto

• Ayon sa foreign ministry ng Bangladesh, 1,364 babaeng domestic worker ang nasagip at naipauwi mula sa Saudi Arabia.
• Tinataya ng ministry na nakararanas ng pang-aabuso ang 1% hanggang 2% ng humigit-kumulang 169,000 babaeng Bangladeshi na nagtatrabaho roon.
• Inilalarawan sa mga salaysay ng mga nakaligtas na Bangladeshi ang labis na haba ng oras ng trabaho, bawas na sahod, karahasan at pangmatagalang pinsala.
• Idinodokumento sa pananaliksik ng Amnesty noong 2025 tungkol sa mga domestic worker na Kenyan ang pagkakakulong, hindi pagbabayad ng sahod, seksuwal na karahasan at mga araw ng pagtatrabaho na hindi bababa sa 16 na oras.
• Nagbago ang mga regulasyon ng Saudi Arabia para sa mga domestic worker noong 2023, pero ayon sa Amnesty, patuloy ang pagbubukod sa kanila sa pangkalahatang batas sa paggawa at mahina pa rin ang pagpapatupad nito.
• Nag-ulat ang mga misyon ng Bangladesh ng kakulangan sa kawani, habang inatasan naman ng komiteng parlyamentaryo ang ministry na kumilos para tuluyang mawakasan ang pang-aabuso.