Maaaring umabot sa 40.5 milyon ang mga lilikas sa loob ng South Asia dahil sa klima pagsapit ng 2050, babala ng hepe ng UN migration agency

Babala tungkol sa mga tahanan, sakahan at kakayahang manatili

Hanggang 40.5 milyong tao sa South Asia ang maaaring lumipat sa loob ng kani-kanilang bansa pagsapit ng 2050 habang pinapahina ng mga suliraning pangklima ang suplay ng tubig, pagsasaka at mga komunidad sa baybayin. Binigyang-diin ni Amy Pope, director general ng International Organization for Migration (IOM), ang pinakamataas na tantiya sa pagbisita niya sa New Delhi noong Oktubre 16, 2026, at nanawagan ng mas maagap na pagkilos ng pamahalaan upang mapangalagaan ang kabuhayan.

May tiyak na pinagbabatayan ang bilang: ang pagmomodelo ng World Bank noong 2018 tungkol sa panloob na migrasyong dulot ng klima. Sa pinakamapanganib nitong senaryo, umabot sa 30.9 milyon hanggang 40.5 milyon ang tantiya, na may average na 35.7 milyon. Tumutukoy ang mga proyeksiyon sa paglipat sa loob ng mga pambansang hangganan habang unti-unting lumalala ang mga kalagayang pangkapaligiran.

Inilarawan ni Pope ang mas malawak na krisis na kinabibilangan ng pagtaas ng dagat, tagtuyot, matinding init at mapaminsalang pagbaha. Sa Nepal, binanggit niya ang pagguho ng bundok at glacier noong Agosto 26 na nagpasimula ng nakamamatay na pagbaha at nag-udyok sa IOM na magpadala ng tulong makatao.

Para sa mga pamilyang umaasa sa pagsasaka, maaaring magsimula ang panggigipit na lumikas bago pa man masira ang tahanan. Kapag pumalya ang ani o nawala ang kumpay, maaaring mawala rin ang kita at pagkaing kailangan upang makapanatili. Ipinaliwanag ni Pope kung paanong ang pagkawala ng kabuhayan ay nagiging migrasyon dahil sa mga suliraning pangkapaligiran:

Kapag hindi sila makapagtanim ng pagkain, kapag hindi nila mapakain ang kanilang mga alagang hayop, tumataas ang posibilidad na mapilitang lumikas sila. Kadalasan, ang unang paraan ng pag-angkop ay ang paglipat ng mga tao.

Maaaring magbago ang lawak ng paglipat batay sa mga pasiya ng pamahalaan. Ipinakikita ng mga senaryo ng World Bank na mas mababa ang kabuuang bilang kapag nagiging mas inklusibo ang kaunlaran o bumababa ang pandaigdigang emisyon. Mensahe ni Pope na mabibigyan ang mga tao ng higit na kontrol sa kung lilipat sila, kailan at saan sa pamamagitan ng mas mahusay na pagtataya, praktikal na suporta at mas ligtas na mga ruta para sa trabaho.

Ano ang sinusukat ng tantiya na 40.5 milyon

Sinusuri ng ulat ng World Bank tungkol sa South Asia noong 2018, bahagi ng pananaliksik nitong Groundswell, ang migrasyong dulot ng unti-unting pagbabago sa pagkakaroon ng tubig, produktibidad ng pananim, lebel ng dagat at daluyong. Ito ang mga salik na unti-unting nagpapahirap manirahan o maghanapbuhay sa isang lugar.

Sa parehong pagmomodelo, nasa average na 21.1 milyon ang mga internal climate migrant sa ilalim ng mas inklusibong pag-unlad, kumpara sa 35.7 milyon sa pinakamasamang senaryo. Nasa average na 16.9 milyon naman sa senaryong mas mababa ang emisyon. Kung ihahambing ang mga average na ito, humigit-kumulang 41 porsiyento at 53 porsiyento ang ibababa ng mga bilang.

Inilalarawan ng World Bank ang mga bilang na ito bilang hanay ng mga posibleng kalalabasan na maaaring pagbatayan sa pagpaplano. Nakadepende ang magiging bilang sa emisyon, mga patakaran sa pag-unlad at epekto ng mga pagbabago sa kapaligiran sa partikular na mga lugar. Tinutukoy rin ng pananaliksik nito ang mga taong maaaring maipit sa mapanganib na mga lugar dahil wala silang mga mapagkukunang kailangan upang makalipat.

Kabilang sa South Asia ang Afghanistan, Bangladesh, Bhutan, India, Maldives, Nepal, Pakistan at Sri Lanka. Sabay-sabay na kinakaharap ng rehiyon ang iba't ibang suliranin, mula sa mga panganib sa Himalaya hanggang sa pagbaha sa baybayin at pag-asa sa ulan para sa agrikultura.

Babala sa rehiyon sa gitna ng pandaigdigang hamon

Sa update ng Groundswell ng World Bank noong 2021, tinaya na posibleng umabot sa 216 milyon ang mga taong lilipat sa loob ng kani-kanilang bansa dahil sa klima sa anim na rehiyon ng mundo pagsapit ng 2050. Nagtakda ito ng humigit-kumulang 40 milyon para sa South Asia, batay sa naunang pananaliksik sa rehiyon habang nagdaragdag ng pagsusuri para sa iba pang mga rehiyon.

Pinakamalaki ang inaasahang bilang sa Sub-Saharan Africa, na 86 milyon, kasunod ang East Asia at Pacific na may 49 milyon. Tinatayang 19 porsiyento ng pandaigdigang proyeksiyon ang 40 milyon sa South Asia. Ayon sa update, maaaring mabawasan nang hanggang 80 porsiyento ang pandaigdigang kabuuan sa pamamagitan ng mapagpasyang pagkilos sa emisyon at pag-unlad.

Tinukoy ng pananaliksik ang 2030 bilang maagang panahon kung kailan maaaring lumitaw ang mga lugar na maraming nakapokus na migrasyon dahil sa klima. Mas malapit na panahon ito para sa pagpaplano ng mga pamahalaan kaysa 2050: maaaring mangailangan sa loob lamang ng ilang taon ng dagdag na pabahay, tubig, paaralan at trabaho ang mga komunidad na tatanggap ng mga bagong residente.

Saklaw ng mahahalagang petsa ang pananaliksik, mga sakuna at mga pasiyang huhubog sa paglipat sa hinaharap:

• 2018: Sa unang pag-aaral ng World Bank na Groundswell, minodelo ang panloob na migrasyong dulot ng klima sa South Asia, Sub-Saharan Africa at Latin America.
• Setyembre 13, 2021: Tinataya sa pinalawak na mga natuklasan ng Groundswell na posibleng umabot sa 216 milyon ang mga internal climate migrant sa anim na rehiyon pagsapit ng 2050.
• Agosto 26, 2026: Nagpasimula ng nakamamatay na pagbaha ang pagguho ng bundok at glacier sa Nepal, ayon sa salaysay ni Pope.
• Oktubre 16, 2026: Nanawagan si Pope sa New Delhi ng mas maagap na pakikialam, mas mahusay na pondo at mas ligtas na mga ruta ng migrasyon.
• 2030: Maaaring magsimulang lumitaw ang mga lugar na maraming nakapokus na panloob na migrasyong dulot ng klima, ayon sa World Bank.
• 2050: Pangunahing takdang panahon ng mga proyeksiyon sa migrasyon sa rehiyon.

Bakit halos 63 milyon ang ibang mga tantiya

Tinataya ng ActionAid International at Climate Action Network South Asia na maaaring umabot sa 62.9 milyon pagsapit ng 2050 ang migrasyong kaugnay ng unti-unting epekto ng klima sa ilalim ng mga kondisyong sinuri nila. Saklaw ng kanilang pananaliksik ang Bangladesh, India, Sri Lanka, Nepal at Pakistan, at sinuri nito ang kakulangan sa tubig, pagbaba ng ani, pagtaas ng dagat, pagkawala ng mga ekosistema at tagtuyot.

Tinataya ng pag-aaral na maaaring umabot sa 37.4 milyon ang mga paglipat pagsapit ng 2030 at 62.9 milyon pagsapit ng 2050 sa landas na kaugnay ng pag-init na humigit-kumulang 3.2 digri Celsius. Kung malilimitahan sa 2.2 digri ang pag-init, bumaba ang mga tantiya nito sa 22.5 milyon pagsapit ng 2030 at 34.4 milyon pagsapit ng 2050. Inilalarawan ng mga temperaturang ito ang mga senaryo ng pag-aaral at ang mga pangakong sinuri noong panahong iyon.

Magkakaiba ang mga palagay at saklaw ng mga bilang ng ActionAid at CANSA kumpara sa pagmomodelo ng World Bank. Hindi rin isinama sa kanilang pagsusuri ang mga paglikas dulot ng biglaang sakuna gaya ng baha at bagyo. Inilalarawan ng bawat hanay ng mga bilang ang kinalabasan ng sarili nitong mga pagpili sa pagmomodelo.

Nagdudulot na ngayon ng malawakang paglipat ang mga biglaang sakuna. Nagtala ang 2020 Global Report on Internal Displacement ng 9.5 milyong bagong paglikas dahil sa sakuna sa South Asia noong 2019, kabilang ang mga paglipat kaugnay ng pagbaha tuwing tag-ulan at mga bagyo. Bilang ng mga bagong paglikas sa isang takdang panahon ang naitatala; maaaring mabilang nang higit sa isang beses sa kabuuan ang taong napilitang lumikas nang paulit-ulit.

Mula sa pagbaha sa Himalaya hanggang sa pumalyang ani

Kabilang sa mga panganib sa rehiyon na nakalista sa pagsusuri ng IOM sa South Asia ang mga baha, biglaang pag-apaw ng mga glacial lake, daluyong, tagtuyot, bagyo at malakas na pag-ulan. Nakabatay ito sa pananaliksik sa Bangladesh, Maldives at Nepal, gayundin sa mga pagrepaso sa mga uso sa migrasyon, patakaran at institusyon.

Nangyayari ang biglaang pag-apaw ng glacial lake kapag mabilis na kumawala ang tubig na naiipon malapit sa glacier at bumuhos sa mga lugar sa ibaba. Mas unti-unti namang lumalala ang ibang suliranin: maaaring unti-unting pahinain ng kakulangan sa tubig o paulit-ulit na mahinang ani ang kakayahan ng isang pamilya na manatili. Binanggit sa pagsusuri ng IOM ang babala ng Intergovernmental Panel on Climate Change na lalala at dadalas ang mga panganib na unti-unti at biglaan.

Ipinakikita ng Afghanistan kung paanong maaaring harapin ng mga pamilya ang sunod-sunod na dagok. Noong 2018, nagpalikas ng mahigit 370,000 katao ang tagtuyot matapos mawalan ng pananim at alagang hayop ang mga komunidad na umaasa sa pagsasaka. Makalipas ang humigit-kumulang isang taon, nagpalikas naman ng halos 42,000 katao ang biglaang pagbaha at napinsala nito ang mga tahanan sa kanayunan at mga kampong tinitirhan ng mga pamilyang lumikas, ayon sa mga bilang na binanggit mula sa International Federation of Red Cross and Red Crescent Societies.

Iba namang uri ng pagkawala ang kinakaharap ng mga komunidad sa tabi ng ilog sa Bangladesh. Noong Setyembre 2018, nilamon ng pagbaha at pagguho ng mga pampang sa Ilog Padma ang aabot sa 100 bahay bawat araw sa Shariatpur District. Para sa sambahayang nawalan ng lupa at tirahan, nangangahulugan ang paglipat na kailangan nitong humanap ng bagong kita, bukod pa sa matutulugan.

Kabilang sa pagsusuri ng IOM ang mga huwarang pambansang plano ng pagkilos na binuo sa pamamagitan ng mga konsultasyon. Pinag-uugnay ng pamamaraang ito ang mga panganib sa kapaligiran at patakaran sa migrasyon, at binibigyan ang mga pamahalaan ng balangkas upang sabay na tugunan ang kabuhayan at paglipat sa halip na harapin nang magkakahiwalay ang bawat sakuna.

May trabaho sa mga lungsod, ngunit nahaharap din ang mga ito sa mga suliraning pangklima

Tumatanggap na ang mga lungsod sa India ng mga taong tumutugon sa mga suliraning pangklima, sabi ni Pope. Inilarawan niya ang matinding init bilang isa sa mga nagtutulak na bumilis ang paglawak ng mga lungsod:

Habang naghahanap ang mga tao ng masisilungan laban sa init, pumupunta sila sa mga sentrong urbano.

Mas sari-sari ang mga lugar na pinagmumulan at puntahan ng paglipat sa mga mapa ng pananaliksik ng World Bank. Kabilang sa mga lugar na lumalala ang suplay ng tubig at produktibidad ng pananim ang ilang bahagi ng Kapatagan ng Ganges at ang pasilyong mula Delhi hanggang Lahore. Isa ring lugar na maaaring magtulak sa mga tao na lumikas dahil sa mga suliraning pangklima ang hilagang-silangang bahagi ng Bangladesh na tinatamnan ng palay.

Maaaring puntahan ng mga migrante ang Hyderabad at ilang bahagi ng Karachi upang humanap ng kita sa labas ng agrikultura. Maaari ring tumanggap ng mga tao ang ilang rehiyon sa timog India at kanlurang Bangladesh dahil inaasahang magiging mas paborable roon ang suplay ng tubig at mga kondisyon para sa pananim sa mga senaryong minodelo.

Nakaharap din sa sarili nilang mga suliranin ang mga lungsod sa baybayin. Kabilang sa mga lugar kung saan maaaring mag-udyok ng pag-alis ang pagtaas ng dagat at daluyong ang ilang bahagi ng Mumbai, Dhaka, Chittagong at Chennai, kahit patuloy na lumalaki ang kanilang populasyon dahil sa iba pang dahilan. Kaya kailangang isaalang-alang sa pagpaplano ng mga lungsod kapwa ang mga bagong dating at ang mga panganib na kinakaharap ng mga kasalukuyang residente.

Maaaring umabot sa 13.3 milyon ang mga internal climate migrant mula sa Bangladesh sa pinakamasamang senaryo ng World Bank. Inilarawan ni Harjeet Singh, na kinilala sa mga naunang ulat bilang pandaigdigang pinuno ng ActionAid para sa klima, kung paanong maaaring mapunta ang mga dumarating sa mga lungsod sa mga lugar na nalalantad sa baha at walang batayang serbisyo. Mahalaga ang ligtas na pabahay, maaasahang tubig at pagkakataong makapagtrabaho upang mapabuti ng paglipat ang buhay ng isang pamilya.

Pagtataya ng panganib bago mapilitang lumikas ang mga tao

Maaaring makatulong ang artificial intelligence sa mga pamahalaan na mas maagang matukoy ang mga komunidad na nanganganib, sabi ni Pope. Sa pagsasama ng mga pagtataya sa lagay ng panahon at impormasyon tungkol sa pagsasaka at iba pang lokal na kabuhayan, matutukoy kung saan malamang na mawalan ng kakayahang suportahan ang sarili ang mga tao dahil sa tagtuyot, matinding init o baha.

Iginiit ni Pope na dapat magsimula ang tulong habang may mapagpipilian pa ang mga pamilya:

Kung alam ninyong nanganganib ang isang komunidad, hindi natin kailangang hintaying lumikas sila bago kumilos.

Kabilang sa mga praktikal na tugon ang pagpapahusay ng mga pamamaraan sa pagsasaka, pagsasanay ng mga tao para sa ibang trabaho o paglilipat sa mga komunidad na paulit-ulit na tinatamaan ng baha o tagtuyot. Ang pag-angkop sa klima ay nangangahulugan ng paggawa ng mga pagbabagong tutulong sa mga tao na mamuhay sa nagbabagong mga kalagayan ng klima, gaya ng pangangalaga sa kita kapag hindi na maaasahan ang pag-ulan.

Iminumungkahi ng World Bank na maghanda para sa bawat yugto ng migrasyon: tulungan ang mga tao na manatili kung maaari silang umangkop sa lokal na lugar, suportahan ang ligtas na paglipat kung kinakailangan, at paghandaan ang mga komunidad na tatanggap sa kanila. Kabilang sa mga panukala nito ang pagsasanay sa mga kasanayan, tulong legal, imprastraktura at mga sistema ng pagpaparehistro na tutulong sa mga migrante na makakuha ng serbisyo at trabaho.

Bahagi ng gawaing ito ang mas mahusay na datos. Iminumungkahi ng World Bank na magdagdag ng mga tanong tungkol sa klima at migrasyon sa mga senso at kasalukuyang sarbey, at paghusayin ang lokal na pananaliksik. Mas magiging kapaki-pakinabang ang pagtataya sa panganib kapag alam din ng mga awtoridad kung sino ang nakatira sa daraanan nito, paano sila kumikita at anong suporta ang maaari nilang makuha.

Paggugol sa paghahanda sa halip na paulit-ulit na pagtugon sa mga emerhensiya

Isa pa ring malaking balakid ang pondo, sabi ni Pope. Maaaring mahirapan ang mga pamahalaan kapwa sa pagkuha ng pera at pag-unawa sa mga sistemang pinagmumulan ng pondo para sa mga programa sa pag-angkop sa klima. Nagbabala siya na kulang ang pagmamadali sa pandaigdigang antas upang tugunan ang mga panganib sa mga bulnerableng komunidad.

Ikinumpara ni Pope ang gastos sa pagtugon matapos ang sakuna sa paggugol para sa mga hakbang na tutulong sa mga tao na makayanan ang mga dagok:

Nagkakahalaga ng bilyun-bilyon ang pagtugon sa isang makataong sakuna. Maaaring mas maliit nang malaki ang gastos sa pamumuhunan sa ilang hakbang upang mapatatag ang kakayahang makabangon.

Nagbigay kay Pope ng dahilan para umasa ang mga pamumuhunan ng India sa mga sistema ng babala, pagtugon sa sakuna at teknolohiya. Sinabi rin niyang higit sa kayang pamahalaan ng alinmang pamahalaan nang mag-isa ang laki ng hamon. Walang ibinigay na bagong kabuuang halaga ng pondo o takdang panahon para sa isang programang panrehiyon sa kanyang mga pahayag.

Iniuugnay ng mga rekomendasyon ng World Bank ang pagpaplano sa migrasyon sa pagbabawas ng emisyon at mas malawak na pag-unlad. Binabawasan ng mas mababang emisyon ang panggigipit sa tubig, pananim at mga baybayin sa hinaharap. Nakakatulong naman sa mga pamilya na makayanan ang mga suliraning nararanasan na nila ang mas mahusay na akses sa edukasyon, pangangalagang pangkalusugan, trabaho at proteksiyong panlipunan.

Mas ligtas na trabaho sa ibang bansa at mga kasanayan para sa nagbabagong mga hanapbuhay

Nagbibigay ng isa pang paraan ang pagtatrabaho sa ibang bansa upang kumita ang mga sambahayan sa South Asia habang napupunan ang kakulangan sa manggagawa roon, sabi ni Pope. Nagiging batayan sa pagpapalawak ng mga pagkakataong ito ang kasalukuyang mga ruta ng migrasyon, basta't may ligtas at legal na paraan ang mga manggagawa upang makapagtrabaho.

Maaaring maglantad sa mga migrante sa mga trafficker, smuggler at iba pang anyo ng pagsasamantala ang mga mapanlinlang na alok ng trabaho sa ibang bansa. Nagbabala si Pope na dapat samahan ng mga legal na ruta ng pagtatrabaho ang lumalaking pangangailangan sa mga manggagawa. Kung hindi, maaaring humantong sa isa pang mapanganib na sitwasyon ang ipinangakong trabaho para sa taong umaalis sa hindi tiyak na kabuhayan.

Isa pang hamon ang artificial intelligence, bukod sa potensiyal nitong gamitin sa pagtataya ng sakuna. Sinabi ni Pope na maaaring malagay sa panganib ang mga trabahong may paulit-ulit na pagsusuri ng mga dokumento at ulat, habang patuloy namang mangangailangan ng manggagawa ang ibang sektor. Kaya kailangang iayon ang pagsasanay sa mga trabahong talagang nililikha ng mga employer.

Iginiit ni Pope na maaaring makatulong ang kakayahan ng India sa teknolohiya upang maihanda ang mga manggagawa sa mga pagbabagong iyon kung iuugnay ito sa mga pagkakataong makapagtrabaho sa ibang bansa:

Kung maiuugnay natin ang kakayahang iyon sa paggalaw ng mga manggagawa, upang sanayin sila para sa mga trabahong nalilikha habang umuusbong ang mga ito, magkakaroon sila ng lamang.

Pinag-uugnay ng mga panukala niya ang suporta para sa mga taong maaaring manatili sa kanilang tahanan at paghahanda para sa mga lilipat. Tinutugunan ng tulong sa pagsasaka, napapanahong mga babala, pagsasanay sa trabaho at ligtas na mga ruta ng pagtatrabaho ang iba't ibang bahagi ng iisang suliranin: pagpapanatili ng maaasahang kabuhayan habang nagbabago ang mga kalagayang pangkapaligiran.

Mahahalagang Punto

• Noong Oktubre 16, 2026, nagbabala si Amy Pope sa New Delhi na nanganganib ang mga tahanan at kabuhayan sa buong South Asia dahil sa mga suliraning pangklima.
• Ang 40.5 milyon ang pinakamataas na tantiya ng World Bank noong 2018 sa pinakamasamang senaryo nito para sa panloob na migrasyong dulot ng klima pagsapit ng 2050.
• Bumaba ang average ng modelo mula 35.7 milyon tungo sa 21.1 milyon sa ilalim ng mas inklusibong pag-unlad, o sa 16.9 milyon sa senaryong mas mababa ang emisyon.
• Ayon sa World Bank, maaaring lumitaw ang mga lugar na maraming nakapokus na migrasyong dulot ng klima kasing-aga ng 2030.
• Maaaring umabot sa 13.3 milyon ang mga internal climate migrant mula sa Bangladesh sa pinakamasamang senaryo.
• Nanawagan si Pope ng mas maagap na suporta, mas mahusay na pagtataya, pondo para sa pag-angkop at ligtas at legal na mga ruta para makapagtrabaho sa ibang bansa.