Inilahad ng South Korea ang target nito sa klima para sa 2035 habang umiigting ang debate sa ambisyon at kakayahang maisakatuparan

Sa likod ng debate sa target ng South Korea sa klima para sa 2035

Inilahad ng South Korea ang dalawang opsyon para sa susunod nitong pangako sa klima para sa 2035, na nagtatakda ng landas tungo sa isang mabigat na pasyang may mga implikasyon sa loob ng bansa, sa batas at sa kalakalan. Pinag-iisipan ng pamahalaan ang target na bawasan ang mga emisyon ng greenhouse gas nang 50 hanggang 60 porsiyento o 53 hanggang 60 porsiyento kumpara sa antas noong 2018. Ihaharap ang pinal na panukala sa Gabinete at sa Presidential Commission on Carbon Neutrality and Green Growth bago ito isumite sa United Nations. Ipinakikita ng mga bilang ang laki ng hamon. Umabot sa 742.3 milyong metriko tonelada ang mga emisyon noong 2018. Para makabawas ng 50 porsiyento, kailangang bumaba ang mga ito sa humigit-kumulang 371.2 milyong tonelada pagsapit ng 2035. Ang 60 porsiyentong bawas naman ay mangangahulugan ng humigit-kumulang 296.9 milyong tonelada. Tinatayang 691.6 milyong tonelada ang inilabas ng bansa noong nakaraang taon, kaya matarik ang kailangang pagbaba sa susunod na dekada. Nakabatay ang bagong plano sa umiiral na pangakong inilatag noong 2021 na bawasan nang 40 porsiyento ang mga emisyon pagsapit ng 2030, na napatunayang mahirap tuparin.

Nag-udyok ng sunod-sunod na kritisismo ang anunsyo. Ayon sa mga grupong pangkalikasan, hindi naaayon sa agham at sa mga pamantayan ng pagiging patas sa ilalim ng Kasunduan sa Paris at ng unang Global Stocktake ang pinakamababang target. Ipinanawagan nilang magtakda ng pinakamababang 61 porsiyentong bawas pagsapit ng 2035, na anila’y naaayon sa limitasyong 1.5 degrees Celsius sa pag-init ng mundo. Iginiit naman ng mga grupo sa industriya na mahirap makamit kahit ang target na nasa mataas na 40 porsiyento, at nagbabala sa mga gastusin, pagkaantala sa supply chain at panganib sa trabaho kung hindi sabay na kikilos ang mga patakaran at pagpopondo. Pumili ang pamahalaan ng saklaw upang isaalang-alang ang kawalang-katiyakan at magkakaibang pananaw, ngunit nangangamba ang ilan na mauuwi ito sa pagiging aktuwal na target ng pinakamababang hangganan. Itatakda ng pasyang ito kung paano pangangasiwaan ng Korea ang susunod na yugto ng reporma sa sektor ng kuryente, pagbabago sa industriya, pagpapakuryente sa transportasyon at pamumuhunan sa malinis na teknolohiya.

Ano mismo ang iminungkahi ng pamahalaan?

Ipinresenta ng mga opisyal ang dalawang opsyon para sa 2035 na nationally determined contribution, ang pormal na plano sa klima sa ilalim ng Kasunduan sa Paris. Sa una, mangangako ang bansa na magbawas ng 50 hanggang 60 porsiyento kumpara sa antas noong 2018 pagsapit ng 2035. Sa ikalawa, bahagyang mas mataas ang pinakamababang hangganan: 53 hanggang 60 porsiyento. Magkapareho ang pinakamataas na hangganan ng dalawang opsyon at inilalarawan itong ambisyoso ngunit posibleng makamit kung bibilis ang pagpapalawak ng mga teknolohiya at maipatutupad sa tamang oras ang mga patakarang susuporta rito. Ibinahagi rin ng pamahalaan ang mga konsepto kung paano hahatiin ang pambansang target sa iba’t ibang sektor, kabilang ang malalaking bawas sa sistema ng kuryente, katamtamang pagbawas sa transportasyon at mas maliliit na bawas sa mabibigat na industriya bilang pagsasaalang-alang sa pandaigdigang kompetisyon at kahandaan ng teknolohiya.

Ipinakikita ng mga paunang landas para sa iba’t ibang sektor na sasalo ng pinakamalaking bahagi ng maagang pagbawas ang sektor ng kuryente. Sa mga burador na ipinamahagi sa pagdinig, tinatayang 69 hanggang 75 porsiyento ang kailangang bawas sa mga emisyon ng sektor ng kuryente pagsapit ng 2035, 50 hanggang bahagyang mahigit 60 porsiyento sa transportasyon, at katamtamang 20 hanggang mataas na 20 porsiyento sa industriya. Nakatakda sa plano ang mas maraming nababagong enerhiya, mas mabilis na pagpapalawak ng grid, mas malawak na paggamit ng mga de-kuryente at hydrogen na sasakyan, at nakatuong pamumuhunan sa mga teknolohiyang nagpapababa ng emisyon at nagpapahusay ng kahusayan. Binanggit din ng pamahalaan na gumamit ng saklaw ng mga target ang ilang ekonomiya sa susunod nilang mga pangako sa klima, at iginiit na makatutulong ito sa pangangasiwa ng kawalang-katiyakan habang napapanatili ang mataas na antas ng ambisyon ng pangkalahatang target.

Ayon kay Environment Minister Kim Sung-hwan, paraan ang saklaw upang balansehin ang magkakaibang pananaw sa lipunan habang itinutulak ang ekonomiya tungo sa net zero pagsapit ng kalagitnaan ng siglo.

Inilahad namin ito bilang saklaw, sa halip na iisang target, upang makahanap ng balanse sa pagitan ng mga grupong sibiko at industriya.

Nanawagan din siya ng agarang pagkilos at itinuro ang agwat sa pagitan ng kasalukuyang mga emisyon at ng landas para sa 2035.

Sa susunod na dekada, kailangan nating magbawas ng greenhouse gas emissions nang tatlo hanggang apat na beses sa kabuuang nabawas natin hanggang ngayon. Dahil batid nating ang natitirang sampung taon ang ating gintong panahon para mabuhay, bibilisan natin ang malawakang pagbabago sa lahat ng sektor.

Bakit sinasabi ng mga aktibista na kulang ang target

Ayon sa mga koalisyon ng lipunang sibiko, hindi naaayon sa hinihingi ngayon ng agham at internasyonal na batas ang pinakamababang hangganan sa plano ng pamahalaan. Napagpasyahan sa unang Global Stocktake noong 2023 na kailangang bawasan ng mundo nang humigit-kumulang 60 porsiyento ang net greenhouse gas emissions pagsapit ng 2035 kumpara sa antas noong 2019 upang manatiling abot-kamay ang limitasyong 1.5 degrees Celsius. Mataas ang kita ng South Korea at malaki ang makasaysayan at kasalukuyan nitong mga emisyon sa loob ng OECD, kaya sinasabi ng mga lokal na grupo na dapat itong gumawa ng higit pa sa pandaigdigang karaniwang antas bilang pagsunod sa mga prinsipyo ng pagiging patas. Nanawagan ang mga organisasyong pangkalikasan, kabilang ang Korean Federation for Environmental Movements, ng hindi bababa sa 61 porsiyentong bawas kumpara sa antas noong 2018 pagsapit ng 2035, at may ilang platapormang nagmumungkahi ng 65 porsiyento.

Lalong pinatitibay ng mga legal na pag-unlad ang kanilang mga argumento. Noong Agosto 2024, kinilala ng Constitutional Court ng South Korea ang karapatang konstitusyonal na maprotektahan laban sa krisis sa klima at nagpasyang hindi sapat ang plano para sa 2030 upang mapangalagaan ang mga pangunahing karapatan. Hinimok nito ang pamahalaan na magpatibay ng mga target na nakabatay sa agham at patas. Sa pandaigdigang antas, sinabi ng International Court of Justice sa isang advisory opinion noong 2025 na limitado ang kalayaan ng mga bansa sa pagtatakda ng mga pangako sa klima sa ilalim ng internasyonal na batas. Ipinaliwanag ng opinyon na maaaring ituring na paglabag sa internasyonal na batas ang mga pangakong hindi kasing-ambisyoso hangga’t maaari alinsunod sa layuning 1.5 degrees. Ayon sa mga aktibista, nanganganib na hindi makatugon kapwa sa pamantayang konstitusyonal sa loob ng bansa at sa bagong pandaigdigang pamantayan ang target na mas mababa sa 60 porsiyento. Nagbabala rin sila na maaaring humantong sa paglihis tungo sa pinakamababang hangganan ang paggamit ng saklaw, na magpapahina sa pananagutan at magpapalabo sa direksiyon para sa mga mamumuhunan at lokal na pamahalaan.

Bakit nagbabala ang industriya na hindi makatotohanan ang plano

Nanawagan ng pag-iingat ang mga grupo ng negosyo sa sasakyan, bakal, petrochemical at iba’t ibang sektor. Ayon sa mga asosasyon ng industriya, kulang na sa ngayon ang ginagawa upang matupad ang pangako para sa 2030. Sinabi nilang nanganganib ang produksyon at mga trabaho kung magtatakda pa ng isa pang malaking hakbang pagsapit ng 2035 nang walang detalyadong mga plano sa pagpapatupad, pagpopondo at reporma sa regulasyon. Itinuro ng mga grupo sa industriya ng sasakyan ang laki ng pagpapakuryente sa transportasyong nakapaloob sa mga senaryo. Tinataya sa mga panloob na proyeksiyong ipinamahagi ng industriya na upang maabot ang target na nasa kalagitnaan ng 50 porsiyento para sa 2035, kakailanganin pagsapit ng 2030 ang pinagsama-samang pagpaparehistro ng halos 9.5 milyong sasakyang walang emisyon, o humigit-kumulang sangkatlo ng pambansang bilang ng mga sasakyan. Binanggit nilang bumagal nitong mga nakaraang taon ang benta ng mga de-kuryenteng sasakyan sa loob ng bansa, at hindi nakasasabay sa bilis na ipinahihiwatig ng mga modelo ang mga network ng charging, koneksiyon sa grid at mga siklo ng pagpapalit ng sasakyan.

Itinuro naman ng mga gumagawa ng bakal at kompanyang petrochemical ang mga limitasyon sa teknolohiya at pandaigdigang kompetisyon. Malaki ang emisyon ng carbon sa paggawa ng bakal gamit ang blast furnace, at bagaman umuunlad ang mga malinis na alternatibo gaya ng direct reduced iron gamit ang hydrogen at electric arc furnace, nangangailangan ng panahon at kapital ang pagbabago ng kapasidad. Humihingi ang mga grupo sa industriya ng malinaw na gabay para sa bawat sektor, mahuhulaang iskedyul at mas malalakas na suporta, kabilang ang mga kredito sa buwis, pautang na may paborableng kondisyon, mas mabilis na pag-apruba para sa malinis na enerhiya at imprastraktura, at tulong para sa mga paunang proyektong magpapakita na kayang gamitin nang malawakan ang mga bagong proseso. Binanggit din nila ang panganib sa kalakalan. Saklaw ng Carbon Border Adjustment Mechanism ng European Union ang mga kumpanyang nagsusuplay sa EU; mula 2026, magpapataw ito ng singil sa mga inaangkat na produkto batay sa nakapaloob na emisyon ng mga ito. Nangangamba ang mga kompanya na maaaring lumiit ang kanilang tubo kung bibilis sila nang higit sa mga kakompetensiya nang walang suporta, lalo na sa sensitibong panahong ito.

Nanawagan ang isang mataas na opisyal ng negosyo sa pamahalaan na iakma ang bilis ng pagkilos habang tinatalakay ang balanse ng mga target sa klima at pagiging kompetitibo.

Hindi kailangang mauna tayo sa iba at maharap sa mga hadlang dahil sa regulasyong pangkapaligiran. Kailangan nating iakma ang bilis.

Posible ba sa teknikal na aspeto ang 60 hanggang 61 porsiyentong bawas pagsapit ng 2035?

Ipinakikita ng mga kamakailang pagmomodelo na posibleng makamit sa teknikal na aspeto ng South Korea ang 60 hanggang 61 porsiyentong pagbawas sa mga emisyon sa buong ekonomiya pagsapit ng 2035 kung uunahin ng mga patakaran ang mga subok nang teknolohiya, bibilisan ang malinis na kuryente at pagtutuunan ang kahusayan. Ayon sa isang pinagsamang pag-aaral na gumamit ng Global Change Analysis Model at pinangunahan ng Solutions for Our Climate kasama ang mga katuwang sa University of Maryland, posibleng makamit ang 61 porsiyentong bawas pagsapit ng 2035 sa konserbatibong landas na nakasentro sa mga napatunayang opsyon. Unti-unting aalisin sa senaryo ang coal power, iiwasan ang pagtatayo ng mga bagong planta ng liquefied natural gas, mabilis na palalawakin ang solar at wind kasama ang imbakan ng enerhiya, papakuryentehin ang transportasyon at ililihis ang paggawa ng bakal mula sa blast furnace. Sadyang pinaliit sa pagsusuri ang pag-asa sa mga teknolohiyang may malaking kawalang-katiyakan, gaya ng malakihang carbon capture, paghahalo ng hydrogen sa panggatong para sa kuryente o paghahalo ng ammonia sa panggatong.

Sa hiwalay na pagsusuring gumamit ng pinagsamang modelo, pinag-aralan ang kasalukuyang mga patakaran ng Korea at ang mas ambisyosong pakete. Napagpasyahan nitong malamang na magbunga lamang ang mga umiiral na patakaran ng humigit-kumulang 30 porsiyento at mataas na 30 porsiyentong bawas pagsapit ng 2035 kumpara sa antas noong 2018, na mas mababa sa pangako para sa 2030. Sa ilalim ng pinahusay na pakete, natukoy sa pag-aaral ang landas tungo sa humigit-kumulang 60 porsiyentong bawas, nang hindi nangangailangan ng mga internasyonal na offset. Kabilang sa mga pangunahing salik ang mas mabilis na pagpapalawak ng offshore wind, tiyak na pag-aalis ng coal, mga paghihigpit sa pagpapahaba ng buhay ng kapasidad ng blast furnace, at mahihigpit na pamantayan para sa kahusayan at pagpapakuryente ng mga gusali.

Kabilang sa mga pangunahing hakbang na tinukoy sa mga pag-aaral ang:

• Ganap na pagsasara ng mga coal fired power plant pagsapit ng 2035 at pagkansela sa mga planong magdagdag ng bagong kapasidad na pinatatakbo ng gas, kasabay ng mabilis na pagpapalawak ng solar, wind at imbakan ng enerhiya.
• Malaking pamumuhunan sa grid upang ikonekta ang mga nababagong pinagkukunan ng enerhiya, pabilisin ang mga nakapilang aplikasyon sa pagkonekta at pangasiwaan ang pabagu-bagong suplay sa pamamagitan ng pagtugon sa demand at imbakan ng enerhiya.
• Paglipat sa paggawa ng bakal mula blast furnace tungo sa electric arc furnace na gumagamit ng scrap, kasama ang mga paunang proyektong hydrogen based direct reduced iron at mga patakaran sa pagbili ng gobyerno na lilikha ng merkado para sa bakal na mababa ang carbon.
• Pagpapakuryente sa transportasyon, kabilang ang mga magaang sasakyan, bus at sasakyang panghatid, kasabay ng imprastraktura para sa charging, mga target para sa mga sasakyan at pamantayan sa kahusayan sa paggamit ng gasolina para sa mga modelong de-panggatong na mananatili.
• Paghihigpit ng mga alituntunin sa gusali at mga insentibo para sa malawakang pagsasaayos at paggamit ng mga heat pump sa mga tahanan at gusaling pangkomersiyo upang bawasan ang demand sa gas at pinakamataas na konsumo sa kuryente.
• Pagpapahusay sa sistema ng kalakalan ng emisyon at pagpepresyo sa carbon upang makahikayat ng pinakamurang pagbawas ng emisyon at makapagpondo ng suporta sa transisyon para sa mga manggagawa at komunidad.

Hindi nakasalalay sa mga teknolohiyang hindi pa napatutunayan ang mga landas na ito. Gumagamit ang mga ito ng kagamitang subok na at mga kasangkapan sa patakarang ginagamit na sa maraming merkado. Ang hamon ay ang bilis, koordinasyon at pagiging maaasahan ng pagpapatupad.

Konteksto sa batas at diplomasya na humuhubog sa target

Dumarating ang pasya ng South Korea para sa 2035 sa panahong humihigpit ang balangkas sa batas at diplomasya para sa pagkilos laban sa klima. Sa ilalim ng Kasunduan sa Paris, kailangang magsumite ang mga bansa ng bago o binagong mga plano sa klima para sa 2035 na isinasaalang-alang ang unang Global Stocktake. Nanawagan ang Stocktake ng malaking pagbawas sa mga emisyon pagsapit ng 2035, mabilis na pagbabago sa sektor ng kuryente at malawakang pagpapalawak ng nababagong enerhiya at kahusayan sa enerhiya. Sa advisory opinion nito noong 2025, ipinaliwanag pa ng International Court of Justice na may mga obligasyon ang mga estado sa ilalim ng internasyonal na batas na pigilan ang malubhang pinsala sa klima, at dapat maging kasing-ambisyoso hangga’t maaari ang mga pangako batay sa layuning 1.5 degrees at mga kakayahan ng bawat bansa. Nagbabala itong maaaring lumabag sa mga legal na tungkulin at magbunga ng pananagutan sa ibang mga estado ang mahihinang pangako.

Sa loob ng bansa, kinilala sa pasya ng Constitutional Court noong 2024 ang karapatan ng mga mamamayan na maprotektahan laban sa krisis sa klima. Pinuna rin nito ang kakulangan ng plano para sa 2030 sa pag-ayon sa agham at patas na paghahati ng pasanin. Kumilos na ang mga mambabatas upang pagtibayin sa batas ang pambansang landas ng pagbabawas ng emisyon para sa 2031 hanggang 2049, na kailangang tumugma o lumampas sa target para sa 2035 at magtakda ng mahuhulaang taunang mga palatandaan ng pag-unlad. Lalong pinatataas ng mga pagbabagong ito ang legal na panganib na kaakibat ng pasya ng pamahalaan. Mababawasan ang panganib ng mga demanda kung magtatakda ng pinakamababang hangganang naaayon sa 1.5 degrees at sa pagiging patas. Ayon sa mga kritiko, maaaring magbukas ng daan sa mga demanda sa loob ng bansa at masusing pagsusuri sa pandaigdigang antas ang mas mababang hangganan.

May impluwensiya rin sa pasya ang kalakalan at pagiging kompetitibo. Unti-unti nang ipinapatupad ng European Union ang singil nito sa carbon sa mga hangganan. Mas inuuna ng mga mamimili sa buong mundo ang mga supply chain na mababa ang carbon para sa mga baterya, bakal at paggawa ng barko, mga sektor na nais palaguin ng Korea. Makahihikayat ng pribadong kapital at magbubukas ng mga oportunidad sa pag-export ang isang matibay at kapani-paniwalang target na may malinaw na mga patakaran sa pagpapatupad. Ipinakikita ng kamakailang sarbey sa mga lider ng negosyo sa Korea na malawak ang suporta sa mabilis na paglipat tungo sa sistemang pinatatakbo ng nababagong enerhiya sa loob ng isang dekada. Palatandaan ito na para sa maraming kompanya, estratehiya sa pagiging kompetitibo ang malinis na kuryente gayundin ng layuning pangkapaligiran.

Ano ang kailangang baguhin sa mahahalagang sektor

Upang maisalin ang pangkalahatang mga target tungo sa kapani-paniwalang pagpapatupad, kailangan ng kongkretong mga hakbang sa kuryente, industriya, transportasyon at mga gusali. Naglatag na ang pamahalaan ng mga paunang konsepto, at inilalarawan sa mga independiyenteng pag-aaral ang mga praktikal na hakbang na gumagamit ng mga pamilyar na teknolohiya habang iniiwasan ang labis na pag-asa sa mga solusyong hindi pa tiyak.

Kuryente

Malinis na grid ang pundasyon ng malalaking pagbawas sa emisyon. Kailangang magtakda ng may-bisang mga petsa para sa pagsasara ng mga coal plant at magbigay ng mga kasangkapan sa pagpopondo para sa makatarungang transisyon sa mga komunidad na umaasa sa coal. Kailangang muling suriin ang mga bagong proyekto sa gas upang maiwasan ang matagalang pagdepende rito at matupad ang landas para sa 2035. Kailangang pabilisin ang pagdaragdag ng solar at wind lampas sa kasalukuyang mga plano, kasabay ng imbakan gamit ang baterya at kakayahang baguhin ang demand upang kayanin ng sistema ang mataas na bahagi ng pabagu-bagong suplay. Malaking sagabal ang mga patakaran sa pag-apruba at paggamit ng lupa. Kakailanganin ang mas mabilis na pag-apruba, mas maayos na pagbabahagi ng pakinabang sa mga komunidad at mas matibay na transmisyon upang makasabay sa bilis ng pagbabagong ipinahihiwatig ng 60 porsiyentong bawas sa buong bansa.

Industriya

Malaking bahagi ng carbon dioxide ng Korea ang nagmumula sa mabibigat na industriya. Maaaring palawakin ng mga gumagawa ng bakal ang kapasidad ng electric arc furnace na gumagamit ng scrap at magplano para sa hydrogen direct reduced iron kung kulang ang scrap, na susuportahan ng pagbili ng gobyerno ng mga materyales na mababa ang carbon. Maaaring gumamit ang mga gumagawa ng kemikal ng init na de-kuryente, magpahusay ng kahusayan at baguhin ang mga proseso. Maaaring suportahan ng pamahalaan ang paghahati sa panganib ng mga kauna-unahang proyekto sa pamamagitan ng mga garantiya sa pautang at mga kontrata para punan ang agwat sa presyo ng mas malilinis na produkto.

Transportasyon

Mahalaga sa mga modelong umaabot sa 60 hanggang 61 porsiyentong bawas ang pagpapakuryente sa mga kotse, bus at sasakyang panghatid. Nangangahulugan ito ng pagpapalawak ng mga pasilidad sa charging sa loob ng bansa, paghahanda ng grid sa mga paradahan ng sasakyan at mga gusaling apartment, at paggamit ng malinaw na mga utos para sa mga sasakyan ng kompanya at mga insentibong naghihikayat ng mas mabilis na pagpapalit ng mga sasakyan. Makababawas sa konsumo ng gasolina ang mga pansamantalang hakbang gaya ng paggamit ng mga hybrid na sasakyan, ngunit kailangang maging malaking bahagi ng mga bagong benta ang mga sasakyang walang emisyon bago sumapit ang 2035. Makapagbibigay pa ng dagdag na benepisyo sa paglalakbay at kargamento ang pagpaplano ng lungsod, pampublikong transportasyon at mas episyenteng logistik, na magpapababa sa presyur na maabot ang mga target sa benta ng sasakyan.

Mga gusali at lungsod

Mababawasan ang demand sa gas at pinakamataas na konsumo sa kuryente sa pamamagitan ng mas mahihigpit na pamantayan sa kahusayan para sa mga bagong gusali, mas mabilis na iskedyul ng pagsasaayos at malawakang paggamit ng mga heat pump. Maaaring manguna ang mga lungsod sa pamamagitan ng pagbili ng pamahalaan, enerhiyang pangdistrito at mga pamantayan sa pagganap ng gusali upang makahikayat ng pamumuhunan at magpatatag ng mga supply chain para sa kagamitang matipid sa enerhiya. Suporta ang mga hakbang na ito sa pagbabago sa sektor ng kuryente at industriya dahil pinabababa ng mga ito ang kabuuang pangangailangan sa enerhiya at pinadadali ang pagsasama ng nababagong enerhiya sa sistema.

Takbo ng proseso at mga dapat bantayan

Plano ng pamahalaan na pinal na pagtibayin ang target para sa 2035 matapos itong suriin ng Presidential Commission at ng Gabinete, saka isumite sa tanggapan ng UN para sa klima. Isinasagawa na ang pampublikong pagdinig, at inaasahan sa lalong madaling panahon ang pinal na pagpili sa pagitan ng 50 porsiyento at 53 porsiyentong pinakamababang hangganan. Huhubog ang target sa mga planong sektoral na ilalatag sa susunod na taon, kabilang ang mga binagong plano para sa suplay ng kuryente at mga plano para sa transportasyon. Inaasahan ding pagtitibayin ng National Assembly sa batas ang landas ng mga emisyon para sa 2031 hanggang 2049 upang iayon ito sa bagong pangako para sa 2035.

May ilang palatandaang magpapakita kung kapani-paniwala ang target sa aktuwal na pagpapatupad. Una, ang pinakamababang hangganan. Magpapadala ng mas matibay na senyas ang 53 porsiyentong pinakamababang target na may mahuhusay na plano para sa bawat sektor kaysa sa 50 porsiyento. Ikalawa, ang iskedyul sa sektor ng kuryente. Magpapakita ng determinasyong kumilos ang mga may-bisang iskedyul sa pagsasara ng mga coal plant, paghinto sa pagdaragdag ng bagong kapasidad ng gas at mga anunsyo tungkol sa pamumuhunan sa grid. Ikatlo, ang mga detalye ng patakaran sa transportasyon. Magtatakda ang buwis sa mga sasakyan, mga utos para sa mga sasakyan ng kompanya, pondo para sa charging at mga patakaran para sa mga bus at trak kung makaaabot sa malawakang antas ang pagpapakuryente. Ikaapat, ang suporta sa industriya. Makatutulong ang mga bagong kasangkapan sa pagpopondo, pamantayan sa pagbili ng pamahalaan at mga reporma sa sistema ng kalakalan ng emisyon upang umusad ang mga proyekto mula sa plano tungo sa aktuwal na konstruksyon. Panghuli, ang transparency. Makakatulong ang taunang mga badyet, talaan ng progreso at mga planong pang-emerhensiya upang manatili sa tamang landas ang bansa sakaling magkaroon ng biglang dagok sa ekonomiya.

Sa Madaling Sulyap

• Naglahad ang pamahalaan ng dalawang opsyon para sa 2035: 50 hanggang 60 porsiyentong bawas o 53 hanggang 60 porsiyentong bawas mula sa mga emisyon noong 2018.
• Umabot sa 742.3 milyong tonelada ang mga emisyon noong 2018, at humigit-kumulang 691.6 milyong tonelada noong 2023. Mangangailangan ang 50 porsiyentong bawas ng humigit-kumulang 371.2 milyong tonelada pagsapit ng 2035, at ang 60 porsiyentong bawas naman ng humigit-kumulang 296.9 milyong tonelada.
• Nanawagan ang mga grupong pangkalikasan ng hindi bababa sa 61 porsiyentong bawas pagsapit ng 2035, at binanggit ang Global Stocktake at ang pagiging patas para sa bansang mataas ang kita at malaki ang emisyon.
• Nagbabala ang mga grupo sa industriya na hindi makatotohanan ang mga target kung walang detalyadong plano para sa bawat sektor, pagpopondo at reporma sa regulasyon.
• Ayon kay Minister Kim Sung-hwan, ibinabalanse ng saklaw ang magkakaibang pananaw at kailangan ang agarang pagkilos sa lahat ng sektor.
• Ipinakikita ng pagmomodelo na posibleng makamit ang 60 hanggang 61 porsiyentong bawas gamit ang mga subok nang hakbang, kabilang ang pag-aalis ng coal, hindi pagtatayo ng bagong gas power, nababagong enerhiya at imbakan nito, pagbabago sa industriya at pagpapakuryente sa transportasyon.
• Itinutulak ng pasya ng Constitutional Court noong 2024 at ng advisory opinion ng International Court of Justice ang mga pangakong nakabatay sa agham, patas at ambisyoso.
• Nagdaragdag ng mga insentibo para sa mga produktong iniluluwas na mababa ang carbon at malinis na kuryente ang mga panggigipit sa kalakalan, gaya ng singil ng EU sa carbon sa mga hangganan.
• Kabilang sa mga susunod na hakbang ang pag-apruba ng Gabinete at pagsusumite sa UN, na susundan ng mga plano para sa bawat sektor at batas sa landas para sa 2031 hanggang 2049.
• Mga dapat bantayan: ang pinal na pinakamababang hangganan, iskedyul sa sektor ng kuryente, mga detalye ng patakaran sa transportasyon, mga kasangkapan sa pagpopondo para sa industriya at malinaw na pagsubaybay sa progreso.