Pag-unlad ng India, Nagpasulong sa Pagbaba ng Gutom sa Buong Mundo: Ipinakikita ng mga Ulat ng FAO ang Hindi Pantay na Pagsulong at Patuloy na mga Hamon

Bakit Tumitindi ang Gutom sa Ilang Rehiyon?

Masalimuot at kadalasang magkakaugnay ang mga sanhi ng gutom. Ayon sa ulat na Hunger Hotspots ng FAO at World Food Programme, kabilang sa mga pangunahing salik ang:

• Tunggalian: Pinalikas ng nagpapatuloy na mga digmaan at kawalang-katatagan, lalo na sa Sudan, Gaza Strip, South Sudan, Haiti, at Mali, ang milyun-milyong katao at ginambala ang mga sistema ng pagkain.
• Mga dagok sa ekonomiya: Pinaliit ng mataas na implasyon, pagbaba ng halaga ng mga salapi, at pagtaas ng presyo ng pagkain ang kakayahang bumili, lalo na sa mga bansang mababa ang kita.
• Matitinding kondisyon ng klima: Sinira ng mga tagtuyot, baha, at iba pang pangyayari sa panahon, na kadalasang iniuugnay sa El Niño, ang mga pananim at kabuhayan.
• Sapilitang pagpapaalis sa mga tao sa kanilang tirahan: Halos 95 milyong taong sapilitang lumikas ang naninirahan ngayon sa mga bansang nahaharap sa krisis sa pagkain.

Dahil sa magkakapatong na mga dagok na ito, umabot sa pinakamataas na antas ang matinding kawalan ng seguridad sa pagkain at malnutrisyon ng mga bata sa mga marurupok na rehiyon. Mahigit 295 milyong katao ang nakaranas ng matinding gutom noong 2024, o halos 14 milyong mas marami kaysa noong nakaraang taon.

Presyo ng Pagkain, Produksiyon, at Gastos sa Masustansiyang Pagkain

Mahalagang salik ang presyo ng pagkain sa mga pandaigdigang kalakaran ng gutom. Nagbabago-bago noong 2024 at 2025 ang FAO Food Price Index, na sumusubaybay sa pandaigdigang presyo ng mahahalagang produktong pagkain. Bagaman karaniwang bumaba ang presyo ng mga butil at asukal, nabawi ang mga pagbaba ng pagtaas sa presyo ng mga produktong gawa sa gatas, karne, at mga langis mula sa gulay. Mas mataas nang 5.8 porsiyento ang indeks noong Hunyo 2025 kaysa noong nakaraang taon, ngunit mas mababa pa rin ito sa pinakamataas na antas noong 2022.

Tinatayang aabot sa rekord na antas ang pandaigdigang produksiyon ng mga butil, na bumuti ang pananaw para sa trigo, mais, at palay, sa bahagi dahil sa malalaking ani sa India, Bangladesh, at Vietnam. Gayunman, nananatiling panganib ang masasamang lagay ng panahon, tensiyon sa kalakalan, at mga pagkaantala sa supply chain. Inaasahan ng FAO na tataas ang pandaigdigang imbentaryo ng mga butil, na nagpapahiwatig ng medyo sapat na suplay, ngunit nananatili ang mga pagkakaiba-iba sa bawat rehiyon.

Hamon sa Pagiging Abot-Kaya

Sa kabila ng pagtaas ng pandaigdigang produksiyon ng pagkain, hindi pa rin abot-kaya ng bilyun-bilyong katao ang masustansiyang pagkain. Bumaba mula 2.76 bilyon noong 2019 tungo sa 2.60 bilyon noong 2024 ang bilang ng mga taong hindi kayang bumili ng masustansiyang pagkain, ngunit hindi pantay ang pagbuti. Sa mga bansang mababa ang kita, mabilis na tumaas ang halaga ng masustansiyang pagkain, at dumami mula 464 milyon noong 2019 tungo sa 545 milyon noong 2024 ang mga taong hindi ito kayang bilhin. Pinakamabigat na pininsala ng implasyon sa presyo ng pagkain, na umabot sa pinakamataas na 13.6 porsiyento noong unang bahagi ng 2023, ang pinakamahihirap.

Nagbabala si UNICEF Executive Director Catherine Russell: “Maaaring lalong magpalala ng kawalan ng seguridad sa nutrisyon ng milyun-milyong pamilya ang pagtaas ng presyo ng pagkain, lalo na ng mga pinakabatang bata at pinakamahihina sa mundo.”

Nutrisyon: Pagsulong at mga Patuloy na Kakulangan

Higit pa sa gutom, nahaharap ang mundo sa dobleng pasanin ng malnutrisyon: kakulangan sa nutrisyon at tumataas na labis na katabaan. Bumaba mula 26.4 porsiyento noong 2012 tungo sa 23.2 porsiyento noong 2024 ang paglaganap ng bansot na paglaki sa mga batang wala pang limang taong gulang, na sumasalamin sa pandaigdigang pag-unlad. Tumaas mula 37 porsiyento noong 2012 tungo sa 47.8 porsiyento noong 2023 ang eksklusibong pagpapasuso sa mga sanggol na wala pang anim na buwan. Gayunman, tumaas ang paglaganap ng labis na katabaan sa mga nasa hustong gulang mula 12.1 porsiyento noong 2012 tungo sa 15.8 porsiyento noong 2022, lalo na sa mga rehiyong mataas ang kita.

Laganap pa rin ang kakulangan sa mga mikronutriyente, o “nakatagong gutom.” Tumaas mula 27.6 porsiyento noong 2012 tungo sa 30.7 porsiyento noong 2023 ang pandaigdigang paglaganap ng anemia sa mga babaeng edad 15 hanggang 49. Tinatayang sangkatlo lamang ng mga batang edad 6 hanggang 23 buwan at dalawang-katlo ng mga babae sa pangkat ng edad na ito ang nakatutugon sa minimum na pagkakaiba-iba ng pagkain.

Hamon sa Nutrisyon ng India

Hindi ganap na nagbunga ng mas mahusay na kalagayan sa nutrisyon ang pag-unlad ng India sa pagbawas ng kakulangan sa nutrisyon. Bagaman bumaba ang mga antas ng bansot na paglaki at pangangayayat sa mga bata, mataas pa rin ang mga ito ayon sa pandaigdigang pamantayan. Nakatutulong ang mga programang gaya ng ICDS at programa sa pagkain sa kalagitnaan ng araw, ngunit binibigyang-diin ng mga eksperto ang pangangailangan ng mas sari-saring pagkain, dagdag na mikronutriyente, at edukasyon para matugunan ang mga patuloy na kakulangan.

Ano ang Kailangan Upang Makamit ang Zero Hunger Pagsapit ng 2030?

Sa kabila ng kamakailang pag-unlad, hindi nasa landas ang mundo para maabot ang layuning Zero Hunger pagsapit ng 2030. Sa kasalukuyang bilis ng pagbaba, hindi bababa sa 512 milyong katao, karamihan ay nasa Africa, ang makararanas pa rin ng kakulangan sa nutrisyon sa pagtatapos ng dekada. Nanawagan ang FAO at mga katuwang nito ng matapang na pagbabago ng direksiyon: bigyang-priyoridad ang mga hakbang na nakabatay sa ebidensiya, pamumuhunan sa mga lokal na sistema ng pagkain, at pinagsamang mga serbisyo sa nutrisyon para mapatatag ang katatagan at matugunan ang mga pangmatagalang kahinaan.

Ayon kay IFAD President Alvaro Lario: “Mahalaga ang pamumuhunan sa pagbabago ng mga pamayanan sa kanayunan at agrikultura para sa seguridad sa pagkain at nutrisyon, at sa katatagan ng mundo.”

Binigyang-diin ng World Bank at iba pang pandaigdigang organisasyon ang pangangailangan ng balanseng pamamaraan: pagsamahin ang mga panandaliang hakbang, gaya ng proteksiyong panlipunan at agarang tulong sa pagkain, at mga pangmatagalang estratehiya, gaya ng pagpapataas ng produktibidad, agrikulturang naaangkop sa klima, at matatag na supply chain. Layunin ng Global Alliance for Food Security, na inilunsad noong 2022, na iugnay ang mga tugon sa patakaran at pananalapi, ngunit nanganganib na baligtarin ng pagbawas sa pondo ang mga kamakailang pagsulong.

Mahahalagang Estratehiya sa Paglaban sa Gutom

• Pagsasaayos ng mga lupang nasira: Ipinakita ng mga proyekto sa India at China na maaaring pataasin ng pagpapanumbalik ng mga lupang hindi gaanong produktibo ang ani at seguridad sa pagkain.
• Pagpapahusay ng mga pamamaraan sa agrikultura: Mahalaga ang napapanatiling pagsasaka, sari-saring pananim, at mas mahusay na pamamahala ng tubig, lalo na sa mga rehiyong bulnerable sa klima.
• Pagpapatibay ng proteksiyong panlipunan: Maaaring makabawas sa epekto ng mga dagok at makatulong sa pinakamahihina ang pagpapalawak ng mga pananggalang at programa sa nutrisyon.
• Nakababawas ng nasasayang na pagkain at nakapagpapataas ng kita ng maliliit na magsasaka ang mas maayos na mga kalsada, imbakan, at akses sa pamilihan.
• Pagbibigay-kapangyarihan sa mga babae at maliliit na magsasaka: Makapagtutulak ng inklusibong paglago at katatagan ang tiyak na karapatan sa lupa, akses sa pautang, at naka-target na suporta.

Mas Malawak na Implikasyon: Ang Susunod na Hakbang para sa Pandaigdigang Seguridad sa Pagkain

Itinatampok ng hindi pantay na pag-unlad sa pinakabagong mga ulat ng FAO ang pangangailangan ng agarang koordinadong pagkilos. Nagbibigay ng pag-asa at aral sa ibang mga bansa ang mga nagawa ng India, ngunit mariing ipinapaalala ng lumalalang gutom sa Africa at Gitnang Silangan na marupok pa rin ang pandaigdigang seguridad sa pagkain. Nanganganib na mabura ng pagbabago ng klima, tunggalian, at pabagu-bagong ekonomiya ang mga pinaghirapang pagsulong.

Dapat magtulungan ang mga tagapagpatupad ng patakaran, pandaigdigang organisasyon, at lokal na pamayanan para tugunan kapwa ang mga agarang pangangailangan at mga suliraning nakaugat sa sistema. Nangangahulugan ito ng pamumuhunan sa napapanatiling agrikultura, pagtatatag ng matatag na mga sistema ng pagkain, at pagtiyak na kayang bumili ng masustansiyang pagkain ang lahat, saanman sila nakatira. Malaki ang nakataya: hindi lamang usaping pantao ang seguridad sa pagkain, kundi pundasyon din ito ng kapayapaan, katatagan, at napapanatiling pag-unlad sa buong mundo.