Sa edad na 74, ginawang pisara ng gurong Vietnamese ang mesa sa kusina para magturo ng matematika sa milyun-milyon

Muling nagkaroon ng silid-aralan ang isang gurong taga-nayon

Nagbibigay si Bùi Thị Mỹ, isang 74-anyos na retiradong guro mula sa pamayanang etnikong Mường sa Vietnam, ng libreng mga aralin sa matematika mula sa kusina sa nayon ng Xuân Tiến, commune ng Xuân Du, lalawigan ng Thanh Hóa. Patayong itinayo ang ibabaw ng mesang kahoy na nagsisilbing pisara niya. Kinukunan siya ng bunso niyang anak gamit ang telepono. Ilan sa mga video ay nakakuha ng daan-daang libong panonood, at may isang lumampas na sa 3 milyon.

Tumatagal nang 45 minuto ang bawat aralin, gaya ng karaniwang oras ng klase sa paaralan. Nagsusulat si Mỹ gamit ang yeso, ipinapaliwanag ang bawat hakbang at iniisip na may mga estudyanteng nakaupo sa harap ng telepono. Mahigit tatlong dekada matapos niyang lisanin ang pormal na pagtuturo noong 1990 dahil hindi na kayanin ng pamilya ang gastusin, nakahanap siya ng panibagong paraan upang humarap sa klase.

Ina-upload ng anak niyang si Bùi Văn Dũng, ipinanganak noong 1995, ang mga rekording sa Facebook account na pinangalanang "Bùi Mỹ". Nagsimula ang proyekto bilang paraan para mapanatili ang mga aralin ng kanyang ina at maibahagi ang mga ito sa mga kakilala nila. Halos dalawang buwan mula nang magsimula silang magrekord, lumawak na nang husto ang kanilang manonood, lampas sa kanilang nayon.

Hindi gumagamit si Mỹ ng social media. Telepono lang ang ginagamit niya sa pagtawag at pagtanggap ng tawag, habang si Dũng ang nagrerekord at nagpo-post. Mas simple ang dahilan niya sa muling pagtuturo kaysa sa ipinahihiwatig ng dami ng nanonood: nami-miss niya ang trabaho, ang mga bata at ang pamilyar na ritmo ng pagpapaliwanag ng isang problema hanggang sa maunawaan ito.

Telepono sa ibabaw ng plastik na kahon

Teleponong nakasandal sa plastik na kahon ang gamit ni Dũng sa pagrekord. Itinatayo niya sa isang sulok ng kusina ang lumang ibabaw ng mesa upang masulatan ito ng kanyang ina. May maliit na speaker sa tabi nito, at katabi rin ng pansamantalang silid-aralan ang panggatong.

Ipinaliwanag ni Mỹ kung paano naging lugar ng pagtuturo ang kusina at inilarawan ang solusyon ng anak niya:

Walang pisara sa bahay, kaya itinayo ng anak ko ang ibabaw ng mesang kahoy at inilagay iyon sa sulok ng kusina para masulatan ko ng yeso at makapagturo.

Karaniwang nagsisimula si Mỹ bandang alas-8 ng umaga, depende sa kanyang kalusugan at mga gawaing-bahay. Kung minsan ay nakapaa siya habang nagtuturo. Walang hanay ng mga mesa o mga estudyanteng naghihintay na magtaas ng kamay, pero sinusunod niya ang nakasanayang takbo ng klase.

Noong una, para sa katuwaan at alaala lang ni Dũng ang mga rekording ng mga aralin. Iilan lang ang nanonood. Habang kumakalat ang mga rekording, naging pampublikong pagbabalik sa pagtuturo ang pribadong aktibidad ng pamilya: si Mỹ ang nagbabahagi ng kaalaman at ang anak niya ang bahala sa teknolohiya.

Hakbang-hakbang ang kanyang pagtuturo

Saklaw ng mga aralin ni Mỹ ang pagdaragdag at pagbabawas ng mga praksiyon, pagbabawas ng mga desimal, paglutas ng mga linear equation na may isang hindi alam na bilang, at mga karaniwang identidad sa algebra. Ang linear equation na may isang hindi alam na bilang ay problemang kailangang lutasin upang matukoy ng mag-aaral ang halaga ng nawawalang bilang. Mga tuntunin naman ang mga identidad sa algebra na nagpapakitang magkapareho ang halaga ng dalawang ekspresyon.

Sa isa sa mga rekording na maraming nanood, itinuturo ang pagdaragdag ng mga praksiyon sa pamamagitan ng paghahanap ng iisang denominator. Itinuturo ang paksang ito sa Baitang 6. Ang denominator ang bilang sa ilalim ng guhit ng praksiyon. Kapag pareho ang mga denominator, maaaring idagdag ng mag-aaral ang mga halagang binubuo ng magkakapantay na bahagi.

Isinusulat muna ni Mỹ ang mga pagbabago bago tapusin ang pagdaragdag. Karaniwan siyang nagsisimula sa isang halimbawa, binabalikan ang dating kaalaman at saka ipinapasok ang bagong aralin. Unti-unting inilalatag sa bawat hakbang ang solusyon sa halip na dumiretso agad sa sagot.

Ipinaliwanag ni Mỹ nang tuwiran kung bakit buong oras ng klase sa paaralan ang inilalaan niya sa bawat aralin:

Kung padalus-dalos ang paggawa mo, hindi mauunawaan ng mga mag-aaral ang aralin.

Umaasa rin sa alaala niya ang pagtuturo. Ayon sa kanya, tumatak nang husto sa isip niya ang mga natutuhan kaya bumabalik ang lahat kapag humaharap siya sa pisara, kahit walang nakasulat na banghay-aralin. Para sa mga nanonood, bahagi ng hatak ng mga video ang paliwanag sa matematika at ang pamilyar na tanawin ng gurong matiyagang nagsusulat at nagsasalita nang sabay.

Dumadami ang manonood, kasabay ng pag-aalala

Nagulat sina Mỹ at Dũng sa atensiyong natanggap nila. Mula sa iilang pamilyar na manonood, umabot sa daan-daang libo ang nanood sa mga video, at lumampas sa 3 milyon ang isa. Nagdulot din ng pag-aalala ang paglaki ng manonood kung paano umaangkop sa mga paaralan ngayon ang mga araling natutuhan niya ilang dekada na ang nakararaan.

Ipinaliwanag ni Dũng, na nagrerekord at naglalathala ng mga video, ang kanilang pag-aalala sa mga pagbabago sa kurikulum:

Pareho kaming nag-aalala ng nanay ko. Nagbago na ang edukasyon ngayon, at hindi namin alam kung angkop at wasto pa rin ang mga aralin niya para sa kasalukuyang kurikulum.

Sinabi rin ni Mỹ sa mga nanonood na muli niyang pinag-aaralan ang mga kaalamang natutuhan at itinuro niya noon. Layunin niyang sariwain ang buhay niya sa pagtuturo at muling masiyahan dito. Wala pang itinakdang iskedyul ang pamilya para sa mga susunod na rekording; nakadepende ang mga sesyon sa kalusugan ni Mỹ at sa mga gawain sa bahay.

Ayon kay Bùi Thị Tuyết, pinuno ng nayon ng Xuân Tiến at isa sa mga dating estudyante ni Mỹ, nakatutulong pa rin sa mga bata ang mga paliwanag nito kahit naiiba ang paraan niya sa itinuturo sa kanila ngayon. Batay ang pagtataya niya sa maraming taon ng paglapit ng mga bata sa nayon sa dati nilang guro para humingi ng tulong, bago pa man makahakot ng maraming manonood ang mga video.

Mula sa pagsasanay bilang guro hanggang sa silid-aralan

Ipinanganak si Mỹ noong 1952. Namatay ang kanyang ama noong bata pa siya, at pinalaki siya ng kanyang ina at sinuportahan ang pag-aaral niya. Matapos makatapos ng Baitang 7, pumasok siya noong 1972 sa paaralan ng pagsasanay ng mga guro na Ngọc Lặc 7+3, kung saan nagpakadalubhasa siya sa matematika at pisika.

Inilalarawan ng pangalan ng programa ang estruktura nito: matapos ang Baitang 7, tatlo pang taon ng pag-aaral sa mga asignatura at pagsasanay sa pagtuturo ang kinukuha ng mga estudyante. Nagtapos si Mỹ noong 1975 at itinalaga sa paaralang sekundarya ng Cát Vân sa dating distrito ng Như Xuân. Kalaunan ay lumipat siya sa paaralang sekundarya sa Xuân Du.

Inilalarawan ni Mỹ na 15 taon siyang nagturo sa klase, alinsunod sa panahong mula sa pagtatapos niya noong 1975 hanggang sa pag-alis niya noong 1990. Inilarawan din na tumagal nang 18 taon ang paglilingkod niya sa Xuân Du, kaya hindi tiyak ang eksaktong haba ng panahong inilagi niya roon.

Ang mahahalagang yugto ng kanyang buhay ay:

• 1952: Ipinanganak si Mỹ at kalaunan ay lumaki kasama ang kanyang ina matapos mamatay ang kanyang ama.
• 1972: Pumasok siya sa pagsasanay bilang guro sa Ngọc Lặc matapos makatapos ng Baitang 7.
• 1975: Nagtapos siya sa matematika at pisika at nagsimulang magturo sa Như Xuân.
• 1990: Iniwan niya ang pormal na pagtuturo at tinanggap nang minsanan ang bayad sa pag-alis dahil sa paghihirap ng pamilya.
• Mahigit tatlong dekada ang lumipas: Nagsimula silang magrekord ni Dũng ng mga aralin sa bahay. Halos dalawang buwan nang tumatakbo ang proyekto nang makakuha ito ng malawakang atensiyon.

Bakit kinailangan niyang tumigil sa pagtuturo

45 đồng kada buwan ang suweldo ni Mỹ sa pagtuturo noong panahon ng rasyon at subsidyo ng estado sa Vietnam. Kinailangan niyang maglakad papunta sa bayan ng Yên Cát para kumuha ng bigas at mga kupon ng rasyon, na ginagamit sa pagkuha ng mga pangunahing pangangailangan.

Madalas magkasakit ang asawa niyang dating sundalo. Inilalarawan ang pamilya niya na may pitong anak, samantalang naalala ni Mỹ na lima ang anak niya nang umalis siya sa pagtuturo noong 1990. Kinailangan niyang magtrabaho bukod pa sa mga tungkulin niya sa paaralan upang mapakain at maalagaan ang pamilya.

Kung minsan ay may dalang kutsilyo si Mỹ papunta sa paaralan upang makapanguha ng panggatong sa gubat pagkaraan ng mga aralin. Sa bahay, nagbibigkis siya ng kahoy, nagluluto at naghahanda ng mga banghay-aralin, kung minsan ay gising hanggang alas-10 ng gabi o hatinggabi. Dinadala niya ang kahoy sa palengke upang ipagpalit sa bigas, kamote at mais.

Pagsapit ng 1990, napakahirap nang tustusan ng suweldo niya ang pangangailangan ng pamilya. Nag-aplay siyang tumigil sa pagtuturo at tanggapin nang minsanan ang mga benepisyo sa pag-alis upang makapagpokus siya sa paghahanapbuhay.

Naalala ni Mỹ ang pangungulila niya matapos umalis sa pagtuturo at inilarawan ito sa pamamagitan ng tinig ng kanyang mga estudyante:

Nangulila ako sa mga estudyante, sa mga araw na nakatayo ako sa harap ng klase, at sa mga pagkakataong nagtatanong sila sa akin.

Kung minsan ay napapanaginipan niyang bumalik siya sa paaralan at nagtuturo. Taun-taon niyang inaabangan ang Nobyembre 20, Araw ng mga Guro sa Vietnam, upang mabisita ang dati niyang mga kasamahan. Nanatili rin siyang kasapi ng samahan ng mga dating guro.

Hindi tumigil sa pagpunta ang mga bata sa nayon

Ayon kay Tuyết, kilalang guro ng matematika si Mỹ sa kanilang lugar noon. Pagkaalis niya sa paaralan, nagpatuloy siyang tumulong nang walang bayad sa mga bata sa nayon. Dinadala ng mga estudyante sa bahay niya ang mga problema nila, kaya nanatili ang maliit ngunit tuluy-tuloy na ugnayan ng dating guro at ng silid-aralan.

Naalala ni Tuyết na kung minsan ay dumarating ang mga bata kaagad matapos umuwi si Mỹ mula sa paghuli ng mga alimango. Bago pa siya makapagpalit ng damit, sinisimulan na niyang ipaliwanag ang mga aralin sa paaralan. Isinasabay niya ang pagtuturo sa mga gawaing kailangan upang maitawid ang pamilya.

Inilarawan ni Tuyết, bilang pinuno ng nayon, kung bakit patuloy na lumalapit ang mga bata kay Mỹ para humingi ng tulong:

May mga problemang hindi nauunawaan ng mga bata, kaya tumatakbo sila para hingin sa kanya ang paliwanag. Bagama't medyo naiiba ang paraan niya ng pagtuturo sa ginagamit ngayon, madali pa ring nakauunawa ang maraming bata.

Para kay Tuyết, ipinapaalala rin ng mga rekording ang sarili niyang mga araw sa paaralan. Pamilyar sa kanya ang boses ni Mỹ at ang paraan nitong tumayo sa harap ng pisara. Ang gurong napapanood ngayon ng maraming tao sa internet ay siya ring taong matagal nang inaasahan ng mga pamilya sa nayon.

Pagkilala kasabay ng patuloy na paghihirap

Malubha pa rin ang suliraning pinansiyal ng pamilya ni Mỹ. Ayon kay Tuyết, mula sa kategoryang malapit sa mahirap noong nakaraang taon ay napabilang ang pamilya sa kategoryang mahirap sa kasalukuyang pagtataya. Inaalagaan din ni Mỹ ang isang batang apo na namatayan ng ama dahil sa sakit at iniwan naman ng ina.

Ayon sa pinuno ng nayon, patuloy na nagtuturo si Mỹ sa mga bata nang walang bayad sa kabila ng mga suliraning iyon. Ipinagpapatuloy ng mga aralin niya sa internet ang nakagawian niyang pagbabahagi ng kaalaman nang libre, bagama't pangunahing nagsimula ang mga rekording bilang paraan upang muli siyang masiyahan sa propesyon niya.

Mas nagbago ang naaabot ng pagtuturo ni Mỹ kaysa sa batayang paraan nito. Nagsisilbing pisara ang ibabaw ng mesa sa halip na pisarang pangpaaralan, pumapalit ang telepono sa mga estudyanteng dati niyang kaharap, at dinadala ni Dũng ang aralin sa mga nanonood. Nagsisimula pa rin siya sa isang halimbawa, isinusulat ang mga hakbang at binibigyan ng oras ang mga mag-aaral na sumabay.

Para sa mga dating estudyante, ibinabalik ng mga video sa kanilang paningin ang isang pamilyar na guro. Para kay Mỹ, ang gantimpalang binabanggit niya ay ang pagkakataong makapagturo. Ipinagpatuloy mula sa mismong tahanan kung saan nananatili ang mga responsibilidad sa pamilya ang karerang kinailangang ihinto upang suportahan ang mga ito.

Mahahalagang Punto

• Nagbibigay si Bùi Thị Mỹ, 74, ng libreng mga aralin sa matematika mula sa kusina niya sa Thanh Hóa, gamit ang patayong itinayong ibabaw ng mesang kahoy bilang pisara.
• Inirerekord at ipinopost ng bunso niyang anak na si Bùi Văn Dũng ang mga aralin sa Facebook. Lumampas na sa 3 milyon ang panonood sa isang video.
• Tumatagal nang humigit-kumulang 45 minuto ang mga aralin at sumasaklaw sa mga praksiyon, desimal, equation at identidad sa algebra.
• Iniwan ni Mỹ ang pormal na pagtuturo noong 1990 dahil sa paghihirap ng pamilya, pero nagpatuloy siyang tumulong nang walang bayad sa mga bata sa nayon.
• Nagbabala siya at ang anak niya na sumasalamin sa pagsasanay ilang dekada na ang nakararaan ang kanyang pagtuturo, samantalang nagbago na ang kurikulum sa paaralan.
• Ayon kay Bùi Thị Tuyết, pinuno ng nayon, mahirap pa rin ang pamilya ni Mỹ at inaalagaan niya ang isang batang apo.