Nagbabala ang mga Pabrika ng Jute sa Nepal na Magsasara Habang Isinasapanganib ng mga Taripa ng India ang Libu-libong Trabaho

Nanganganib ang matagal nang sandigan ng industriya dahil sa pagliit ng merkado

Nagbabala ang mga tagagawa ng jute sa Nepal na maaaring magsara ang karamihan sa natitirang mga gilingan habang sinasakal ng mga taripa sa pag-aangkat ng India ang isang industriyang nagluluwas ng mga produktong nagkakahalaga ng humigit-kumulang Rs 11 bilyon taun-taon at nagbibigay-trabaho sa tinatayang 12,000 hanggang 15,000 katao. Sa isang talakayan noong Biyernes sa Biratnagar, sinabi ni Raj Kumar Golchha, pangulo ng Jute Association, na nawalan ang mga prodyuser ng humigit-kumulang 95 porsiyento ng kanilang bahagi sa merkado matapos itaas ng India ang mga taripang anti-dumping.

Pahayag ito ng industriya, hindi isang beripikadong sukatan ng pagkalugi sa eksport. Walang kalakip na panahong pinagbabatayan, talaan ng bentahan o depinisyon ng bahagi sa merkado. Gayunman, mahalaga ang babala dahil nakasentro sa India ang negosyo ng jute ng Nepal: ayon sa mga kinatawan ng industriya, kumokonsumo ang pamilihan ng India ng mahigit 90 porsiyento ng kanilang produksyon.

Inorganisa ng South Asian Watch on Trade, Economics and Environment (SAWTEE) ang talakayan sa suporta ng International Labour Organization at sa tulong ng sangay sa Lalawigan ng Koshi ng Federation of Nepalese Chambers of Commerce and Industry. Dumalo ang humigit-kumulang 30 kinatawan ng negosyo. Pinangunahan ni Rajendra Raut, pangulo ng sangay sa lalawigan, ang pulong at nanawagan ng agarang pagkilos ng pamahalaan.

Sinabi ni Golchha na malaki ang ipinuhunan ng mga gilingan sa makabagong makinarya at mas malawak na hanay ng mga produkto, kaya nanganganib ang mga puhunan kung lalo pang hihina ang pagpasok nila sa pangunahing pamilihan. Hindi lamang mga may-ari ng pabrika ang maaapektuhan: tatama ang pagsasara sa mga manggagawa, teknisyan, magsasaka at negosyong naglilingkod sa industriyal na koridor ng Sunsari at Morang.

Malinaw ang pangunahing suliranin, ngunit kailangang suriing mabuti ang ilang detalye. Magkakaiba ang mga ulat tungkol sa itinaas na taripa, bilang ng mga gilingan na tumatakbo at tantiya sa trabaho. Nagbibigay rin ng mas komplikadong larawan ang opisyal na tala ng imbestigasyon ng India sa pahayag na walang kaparehong hakbang sa kalakalan laban sa mga katunggaling produkto mula Bangladesh.

Ayon sa mga tagagawa, ito ang epekto ng mas mataas na taripa

Sa isang ulat, tumaas ang taripang anti-dumping ng India mula humigit-kumulang 4 porsiyento tungo sa 16 porsiyento. Ipinatupad ito ng Indian Ministry of Finance noong Setyembre 25, kasunod ng rekomendasyon ng Directorate General of Trade Remedies (DGTR). Sinasaklaw umano ng pagtaas ang apat na kategorya ng mga tapos nang produktong jute. Hindi tinukoy ang taon ng nasabing petsa sa Setyembre.

Inilarawan ni Golchha, na tinukoy bilang pangulo ng Nepal Jute Industry Association, sa matitinding salita ang epekto nito sa negosyo:

Wala nang ibang pagpipilian kundi isara ang aming mga gilingan dahil sa pinakahuling pagtaas ng taripa ng India,” sabi ni Golchha. “Lubusang hindi praktikal ang pagluluwas ng mga tapos nang produktong jute ng Nepal sa India habang nagbabayad ng 16 porsiyentong taripang anti-dumping.

Ang pagtaas mula 4 porsiyento tungo sa 16 porsiyento ay nangangahulugang apat na ulit na mas mataas ang singil, o dagdag na 12 puntos-porsiyento. Bilang payak na halimbawa, papatawan ng Rs 16 sa halip na Rs 4 ang kargamentong nagkakahalaga ng Rs 100 para sa taripang ito lamang, kung ang halagang iyon ang ginagamit na batayan ng pagtatasa. Hindi ibig sabihin nito na apat na ulit ding tataas ang kabuuang gastos sa produksyon.

Sa mga naunang ulat, nasa 2 hanggang 4 porsiyento ang mga singil, samantalang 2 hanggang 4.5 porsiyento naman ang nasa isa pang ulat. Maaaring bunga ang pagkakaiba ng mga produkto, prodyuser o panahon ng pag-uulat, ngunit walang tiyak na paliwanag. Tinataya noon ng mga exporter na Rs 300 milyon kada taon ang binabayaran nila sa ilalim ng mas mababang mga taripa.

Makikita sa opisyal na tala ng India ang matagal nang pagtatalo

Sinasaklaw ng tala ng imbestigasyon ng DGTR tungkol sa jute, file 14/19/2015-DGAD, ang mga produktong nagmula o iniluwas mula Bangladesh at Nepal. Itinatala nito ang prosesong nagsimula sa pagbubukas ng imbestigasyon noong Oktubre 2015 at nagtapos sa mga pinal na pasyang nakatala noong Hunyo 2026.

Itinatakda ang taripang anti-dumping sa mga inaangkat na produkto kung matukoy ng mga awtoridad na ibinebenta ang mga ito nang mas mababa sa karaniwang halaga at nakapipinsala sa mga lokal na prodyuser. Sinusuri sa sunset review kung dapat ipagpatuloy ang isang hakbang habang papalapit ito sa pagtatapos. Sa pagsusuri habang umiiral pa ang hakbang, maaaring muling tingnan ang ilang bahagi ng kasalukuyang patakaran.

Nakatala sa opisyal na kronolohiya ang mga sumusunod na pangunahing hakbang:

• Oktubre 21, 2015: Sinimulan ng India ang imbestigasyon sa mga produktong jute mula Bangladesh at Nepal.
• Oktubre 20, 2016: Inilathala ng DGTR ang mga paunang pinal na pasya nito.
• Hunyo 28, 2021: Sinimulan ang sunset review.
• Pebrero 24, 2022: Nakatala ang pagpapalawig sa umiiral na mga taripa.
• Setyembre 30, 2022: Inilathala ang mga pinal na pasya sa sunset review.
• Hunyo 30, 2025: Sinimulan ang panibagong pagsusuri.
• Pebrero 20, 2026: Nakatala ang isang oral na pagdinig.
• Hunyo 17 at Hunyo 25, 2026: Nakatala ang isang pahayag ng pagsisiwalat, na sinundan ng mga pinal na pasya.

Pinatutunayan ng tala ang kasaysayan ng imbestigasyon, ngunit hindi nito mismo ipinakikita ang umiiral na mga singil para sa bawat prodyuser o produkto mula Nepal. Dapat ding pag-ibahin ang mga pasya at rekomendasyon sa abiso sa adwana na nagpapatupad ng taripa. Hindi sapat ang kronolohiya lamang upang beripikahin ang iniulat na 16 porsiyentong singil sa lahat ng kargamento.

Bakit hindi dapat pagsamahin ang magkakaibang ulat tungkol sa mga taripa

Ayon sa isa pang ulat, tumaas nang hanggang 56 na ulit ang ilang taripang anti-dumping at nagsimulang ipatupad ang mas mataas na mga taripang countervailing noong ika-13 araw ng buwan. Hindi tinukoy rito ang buwan, taon, panimulang singil o iskedyul ng mga produkto na kailangan upang maihambing ang mga pagbabagong ito sa iniulat na pagtaas sa 16 porsiyento.

Tinutugunan ng mga taripang countervailing ang mga subsidiya na napapakinabangan ng mga inaangkat na produkto, samantalang ang taripang anti-dumping ay nakatuon sa usapin ng presyo. Parehong maaaring makaapekto sa gastos ng inaangkat na produkto ang dalawang hakbang, ngunit magkaiba ang mga ito. Kung wala ang kaugnay na mga abiso, hindi dapat pagsamahin ang iniulat na mga pagtaas o ituring ang mga ito na iisang pare-parehong taripa.

Mayroon ding salungatan tungkol sa Bangladesh. Sinabi ni Golchha na hindi nagpapataw ang India ng mga singil na anti-dumping sa mga produktong jute ng Bangladesh, at inilalarawan sa isa pang ulat na walang paghihigpit ang pagpasok ng mga ito. Gayunman, tahasang saklaw ng file ng DGTR ang Bangladesh, kasama ng Nepal, at nakatala rito ang ilang prosesong kinasasangkutan ng mga prodyuser na Bangladeshi. Hindi pinatutunayan ng saklaw na iyon na kasalukuyang nagbabayad ng taripa ang bawat kargamento mula Bangladesh, ngunit hindi rin nito pinahihintulutang ituring na tiyak ang malawakang eksemsiyon.

Ipinakikita ng kita sa eksport ang laki ng nakataya

Ayon sa pinakadetalyadong taunang paghahati-hati ng datos, umabot sa Rs 10.66 bilyon ang eksport ng jute ng Nepal patungong India noong nakaraang taon ng pananalapi. Umabot sa Rs 7.14 bilyon ang kita sa hessian cloth, isang hinabing telang jute na karaniwang ginagamit sa mga sako at pambalot. Nag-ambag ang mga bag na jute ng Rs 2.74 bilyon, ang sinulid at lubid ng Rs 771.7 milyon, at ang mga gawang-kamay na bag ng Rs 5.6 milyon.

Humigit-kumulang Rs 9.88 bilyon, o mga 92.7 porsiyento ng iniulat na kabuuan, ang pinagsamang halaga ng hessian at karaniwang mga bag na jute. Nakapokus kung gayon sa iilang pangunahing grupo ng produkto ang panganib sa sektor. Umabot sa humigit-kumulang Rs 10.657 bilyon ang kabuuan ng mga nakalistang bahagi, na tugma sa ni-round na halagang Rs 10.66 bilyon.

Umabot sa Rs 7.67 bilyon ang mga naunang naiulat na kargamentong dumaan sa tawiran ng Jogbani noong taon ng pananalapi 2022/23, at Rs 6.72 bilyon noong 2023/24, na pagbaba ng humigit-kumulang 12.4 porsiyento. Iniulat naman sa isa pang salaysay na Rs 7.64 bilyon ang kabuuang eksport ng jute ng bansa noong 2022/23. Magkalapit ang mga bilang, ngunit magkaiba ang saklaw na tinutukoy kaya hindi dapat ituring na iisang serye ng datos ang mga ito.

Inilarawan din sa naunang ulat ang 7 porsiyentong pagbaba ng eksport sa loob ng walong buwan, habang binanggit ang mga halagang Rs 5.86 bilyon at Rs 4.97 bilyon. Ipinahihiwatig ng mga halagang iyon ang pagbaba ng humigit-kumulang 15.2 porsiyento. Hindi malulutas ang pagkakasalungatan kung wala ang pinagbabatayang talahanayan ng kalakalan. Hindi rin mapatutunayan ng mga makasaysayang kabuuan ng eksport ang panahon o lawak ng sinasabing 95 porsiyentong pagkawala ni Golchha sa bahagi ng merkado.

Nanganganib ang mga manggagawa, ngunit hindi pa kumpirmado ang pagsasara

Lima o anim na gilingan ng jute ang sinasabing tumatakbo sa koridor ng Sunsari at Morang, depende sa ulat. Nasa 12,000 hanggang 15,000 ang tantiya sa bilang ng mga manggagawa. Ayon sa mga naunang paglalarawan, halos kalahati ng humigit-kumulang 12 pabrika ang nagsara na, samantalang naalala naman sa isa pang salaysay na mahigit isang dosenang gilingan ang dating tumatakbo sa lugar.

Nagkakaisa ang mga ulat na lumiit ang sektor, bagama't hindi nila itinatakda ang iisang kasalukuyang bilang ng mga pabrika. Hindi rin dapat ipakahulugan ang pinakahuling mga babala bilang kumpirmasyong huminto na ang lahat ng natitirang gilingan. Inilalarawan ng mga tagagawa ang posibleng pagsasara kapag naubos na ang mga natapos nang produkto; ayon sa isang ulat, itinigil na ng mga pabrika ang pag-aangkat ng hilaw na jute.

Sa talakayan sa Biratnagar, iginiit ni Dr. Mohan Chandra Ghimire, espesyalista sa jute, na nararapat bigyan ng espesyal na pansin ng pamahalaan ang industriya dahil lubos itong umaasa sa mga manggagawa. Sinabi niyang hindi dapat ituring na karaniwang usaping industriyal ang mga suliranin nito. Itinatampok ng kanyang argumento ang kabuhayan, kasabay ng kita sa eksport, bilang dahilan para kumilos ang pamahalaan.

Ikinawing ni Anil Shah, pangulo ng Morang Industry and Trade Association, ang pagpapatuloy ng sektor sa industriyal na pagkakakilanlan ng Nepal. Itinatag ang Biratnagar Jute Mills noong 1936 at iniuugnay ito sa pagsisimula ng makabagong industriya sa Nepal. Ipinakikita ng kasaysayang iyon kung bakit matindi ang pag-aalala sa lugar, bagama't hindi nito mismo nilulutas ang kasalukuyang suliranin sa negosyo.

Dagdag na pasanin ang paghina ng lokal na pagtatanim

Lubos na umaasa ang mga gilingan sa Nepal sa inaangkat na hibla. Ayon sa mga ulat, umaabot sa 70 porsiyento ng pangangailangan nila sa hilaw na jute ang nagmumula sa India at Bangladesh. Iniulat sa isang salaysay na umabot sa humigit-kumulang Rs 6 bilyon ang inaangkat na hilaw na hibla mula sa mga bansang ito noong nakaraang taon ng pananalapi, kumpara sa eksport na mga tapos na produkto na humigit-kumulang Rs 11 bilyon.

Hindi kita ang diperensiya ng dalawang halagang ito. Kailangan ding magbayad ang mga gilingan ng sahod, singil sa enerhiya, gastos sa transportasyon, bayarin sa pautang at iba pang gastusin. Gayunman, ipinakikita ng tanikala ng produksyon ang isang partikular na kahinaan: malaking bahagi ng materyales ay inaangkat mula sa ibang bansa, pinoproseso sa Nepal, at karamihan sa mga tapos na produkto ay ibinebenta pabalik sa India.

Ipinakikita ng mga bilang na iniuugnay sa Directorate of Agricultural Development sa Lalawigan ng Koshi kung gaano kalaki ang ibinaba ng lokal na pagtatanim sa loob ng humigit-kumulang dalawang dekada. Bumagsak ang lawak ng taniman ng jute sa Morang mula 40,000 ektarya tungo sa 5,070 ektarya. Bumaba naman sa Sunsari mula 20,000 tungo sa 1,300 ektarya, at sa Jhapa mula 10,000 tungo sa 550 ektarya.

Sa tatlong distritong ito, bumaba ang iniulat na lawak ng taniman mula 70,000 ektarya tungo sa 6,920 ektarya, o humigit-kumulang 90.1 porsiyento. Ayon sa mga ulat, bumagsak ang taunang produksyon sa buong bansa mula 80,000 tonelada tungo sa 10,000 tonelada, o 87.5 porsiyento. Ipinakikita ng matagal na pagbaba na ito na dati na ang pag-asa ng industriya sa inaangkat na hibla bago pa ang pinakahuling mga babala tungkol sa taripa.

Hindi rin tiyak ang suporta sa loob ng bansa

Ayon sa mga tagagawa, inalis ng Nepal ang subsidiya sa kuryente na 70 porsiyento at pinalitan ito ng insentibong salapi para sa eksport na katumbas ng 5 porsiyento ng halaga ng eksport, mula sa dating 3 porsiyento. Sa isang naunang ulat, hindi pa natatanggap ang mga ipinangakong bayad na insentibo. Ayon naman sa mas huling ulat, itinigil ang insentibo sa ilalim ng pansamantalang pamahalaang pinamunuan ni Sushila Karki, at binanggit na dahilan ang mga gastusin sa halalan.

Magkaiba ang problema ng pagkaantala ng bayad at pag-aalis ng isang programa, at maaaring naganap ang mga ito sa magkaibang panahon. Inilalarawan ng dalawang salaysay ang pagkawala ng suportang pinansiyal, ngunit hindi nila tinutukoy kung aling mga paghahabol ang hindi pa nababayaran, kailan inalis ang programa o kung ano ang katayuan ng karapatan sa insentibo ng bawat gilingan.

Sa pulong sa Biratnagar, iminungkahi ng negosyanteng si Champalal Rathi na palakasin ang lokal na pangangailangan sa pamamagitan ng mas malawak na paggamit ng pambalot na jute para sa pagkain at iba pang produkto. Sinabi niyang hindi naipatupad nang maayos ang dating patakarang nagtataguyod sa ganitong pambalot, at nababawasan ang oportunidad ng mga prodyuser sa Nepal dahil dumarating nang nakabalot na ang mga inaangkat na produkto.

Iginiit din ni Rathi na dapat suportahan ng Nepal ang mga gilingan nito gaya ng ginagawa ng India at Bangladesh sa kanila. Walang inilahad na detalyadong paghahambing ng paggasta. Maaaring magbigay ng ibang mapagbentahan ang mas malaking lokal na pangangailangan sa pambalot, ngunit walang tantiya sa mga ulat kung gaano kalaking bahagi ng merkadong pinaghaharian ng India ang mapapalitan nito.

Wala pang naiuulat na ginhawang dulot ng mga apelang diplomatiko

Ipinarating ng dating punong ministro na si Pushpa Kamal Dahal kay Punong Ministro Narendra Modi ng India ang usapin ng mga taripa sa pagbisita niya sa New Delhi. Ayon sa mga exporter, sinabi ng India na pag-aaralan ang usapin at tatalakayin ito sa pulong ng matataas na opisyal sa kalakalan, ngunit lumipas ang isang taon nang walang resolusyon. Inilalarawan naman sa isa pang ulat ang mga hindi nagtagumpay na apela ng mga tagagawa at kinatawan ng pamahalaan bago ang iniulat na pagtaas ng taripa.

Isinama sa Trade Integrated Strategy 2023 ng Nepal ang jute bilang isa sa mga produktong may potensiyal sa eksport, nang palawakin ng estratehiya ang talaan mula 12 tungo sa 32 produkto at serbisyo. Ayon sa isang naunang ulat, 4.94 porsiyento ng kabuuang eksport ng bansa ang ambag ng jute. Kabaligtaran ng pagkilalang ito sa patakaran ang mga reklamo ng mga tagagawa tungkol sa di-tiyak na suporta at hindi nalulutas na pagpasok sa merkado.

Sa pagtitipon sa Biratnagar, naglahad si Rupesh Thapa, mananaliksik ng SAWTEE, ng papel tungkol sa mga suliranin ng industriya, habang ipinaliwanag naman ni Bise Presidente Ravishankar Sainju ang layunin ng talakayan at sinagot ang mga tanong. Nanawagan ang pulong ng proteksiyon at pagkilos diplomatiko, ngunit walang inihayag na kasunduan.

Walang tinukoy na susunod na pulong ng dalawang panig, takdang panahon para sa ginhawa o napagkasunduang pagbaba ng taripa. Kabilang sa mga agarang usaping hindi pa nalulutas ang mga taripang ipinapataw sa bawat produkto at prodyuser, lawak ng aktuwal na nawalang order, bilang ng mga gilingan na tumatakbo pa at pagkakaroon ng lokal na tulong. Babala pa lamang ng mga tagagawa ang pagsasara, hindi pa kumpirmadong kinalabasan para sa buong sektor.

Mahahalagang Punto

• Nagbabala ang mga tagagawa ng jute na maaaring mapilitang magsara ang karamihan sa mga natitirang gilingan sa Nepal dahil sa mga taripa ng India.
• Walang tinukoy na panahong pinagbabatayan o kalakip na talaan ng bentahan ang pahayag ni Golchha tungkol sa 95 porsiyentong pagkawala sa merkado.
• Tinatayang nasa 12,000 hanggang 15,000 ang mga manggagawa at lima o anim ang mga gilingan na kasalukuyang tumatakbo, ayon sa magkakaibang ulat.
• Iniulat na Rs 10.66 bilyon ang taunang eksport patungong India, na karamihan ay tela na hessian at mga bag na jute.
• Magkakaiba ang mga ulat tungkol sa pagtaas ng taripa, samantalang saklaw ng opisyal na imbestigasyon ng India ang Nepal at Bangladesh.
• Nananawagan ang mga tagagawa ng pagkilos diplomatiko, maaasahang suportang pinansiyal at mas malawak na paggamit ng pambalot na jute sa loob ng bansa.