Para sa Maraming Kabataang Koreano, Hindi Sapat ang Isang Trabaho

Ang Pagdami ng mga N-Jobber: Paano Binabago ng mga Kabataang Koreano ang Mundo ng Paggawa

Kapag natatapos ni Kim, 30, ang full-time niyang trabaho sa marketing pagsapit ng alas-6 ng gabi, kalahati pa lamang ng araw niya ang lumilipas. Tatlong gabi kada linggo, kabilang ang mga weekend, nagmamadali siyang tumawid sa Seoul para magturo ng Ingles sa mga estudyante sa middle at high school. "Pitong taon na akong nagtuturo," sabi niya. "Sa 3 milyong won ($2,074) na kinikita ko sa pangunahing trabaho ko, pakiramdam ko hindi ako makakabili ng bahay o makapagsisimula ng pamilya kailanman. Parang hindi na sapat para sa kinabukasan ang iisang trabaho."

Para kay Lee, 32, na nagtatrabaho bilang salesperson sa isang malaking conglomerate, ginugugol niya ang mga gabi sa laptop para mag-upload at magrehistro ng mga produktong pampaganda ng Korea sa Amazon. Nakakabagot ang trabaho at mahigpit ang mga pamantayan ng platform, kaya madalas siyang ma-stress. Gayunman, sabi niya, halos wala siyang pagpipilian. "Pagkatapos ng upa, mga pinamili at paminsan-minsang pagkain sa labas, halos wala nang natitira para ipunin," sabi niya. "Hindi ito dahil sa ambisyon. Kailangan ko ito."

Hindi pambihira sina Kim at Lee. Ang mga sideline, na dating iniuugnay sa mga freelancer o sa mga walang trabaho sa kasalukuyan, ay tahimik na naging mahalagang bahagi ng pagiging young adult sa South Korea. Pinupukaw ng mga pangangailangang pinansyal, kawalan ng tiwala sa tradisyonal na sistema ng opisina, at maging ng hangaring baguhin ang sarili o tuparin ang personal na pangarap ang lumalawak na kalakaran ng mga "N-jobber" — tawag sa mga taong may higit sa isang trabaho.

Halos kalahati na ng mga manggagawang Koreano ang nagsasabing may sideline sila, ayon sa kamakailang sarbey ng job portal na Incruit. Pinakamarami ang lumalahok sa mga nasa edad 20 (55.2 porsiyento) at 30 (57 porsiyento). Hindi lamang mga personal na kuwento ang nagpapakita ng penomenong ito; ipinakikita rin ng kongkretong datos ang lawak ng pagbabagong pang-ekonomiya.

Pinatutunayan ng datos ang pagdami ng umaasa sa karagdagang kita. Ayon sa microdata ng Ministry of Data and Statistics, umabot sa 404,409 pagsapit ng Oktubre 2025 ang bilang ng mga manggagawang may ikalawang trabaho, kabilang ang mga regular at pansamantalang empleyado. Ipinakita rin ng sarbey sa 728 adult na isinagawa noong Disyembre ng NewWorker, isang platform para maghanap ng panandaliang trabaho, na may 49.5 porsiyento ng mga respondent na gumagawa ng ilang uri ng sideline, halos katumbas ng 50.5 porsiyentong nagsabing wala sila nito.

Sa mga full-time na empleyado sa opisina, 48.4 porsiyento ang nagsabing may dagdag silang trabaho bukod sa pangunahing hanapbuhay. Ayon sa mga eksperto, malamang na mas mababa ang bilang na ito kaysa sa tunay na lawak ng penomenon dahil nag-aatubili ang maraming manggagawa na sabihin sa kanilang employer na may iba silang pinagkakakitaan, sa pangambang magkaroon ito ng masamang epekto sa kanila.

Bansang Umaasa sa Maramihang Pinagkakakitaan

Kasabay ng pagdami ng mga kabataang Koreano na nagkakaroon ng sideline, lumalawak din ang sari-saring uri ng trabahong ito. May mga oportunidad na angkop sa digital na kasanayan o personal na interes, at makukuha ang mga ito online at offline. Kabilang sa mga sideline ang minsanang bayad na pagdalo bilang bisita sa kasal at pribadong pagtuturo sa akademiko, gayundin ang pagkita gamit ang smartphone, kung saan kumikita nang kaunti ang isang tao sa panonood ng mga patalastas, pag-browse at paglalakad.

Dahil laganap na ang paggamit ng artificial intelligence, marami rin ang sumusubok gumawa ng YouTube content, magsulat ng blog o magpatakbo ng online store para magkaroon ng dagdag na kita. "Pinabilis ng social media ang pagdami ng mga ganitong pagkakakitaan dahil nagsisilbi itong pamilihan at plataporma para matuto. Nagbabahagi ang mga manggagawa ng mga tip tungkol sa pagkita sa mga app, estratehiya sa digital sales o kaalaman sa paggawa ng content, kaya nahihikayat ang mas maraming tao na sumubok ng mga karagdagang pagkakakitaang madaling pasukin," sabi ni Lee Ji-won, 34, na kumikita ng dagdag na 1 milyong won sa pagsusulat ng mga blog.

Laganap sa mga platform gaya ng Instagram ang mga post na nangangakong magtuturo ng mga estratehiya para kumita sa content. Madalas maglathala ng mga libro o bumuo ng personal na tatak ang mga nagtatagumpay, at nagiging tanyag sa kani-kanilang komunidad na may espesipikong interes. Kabilang sa pinakasikat na uri ng trabaho ang paggawa ng content sa social media, gaya ng pagsusulat ng blog o paggawa ng YouTube videos (20.2%), na may karaniwang kita na humigit-kumulang 620,000 won bawat buwan, ayon sa isang sarbey ng Flea Market.

Mga Paraan ng Pagharap sa Krisis sa Gastusin sa Pamumuhay

Ano ang nasa likod ng pagdami ng mga sideline? Itinuturo ng mga eksperto ang agwat sa pagitan ng opisyal na datos ng implasyon at ng aktuwal na nararanasan ng mga tao. Bagaman tumaas nang 2.1 porsiyento ang presyo ng mga bilihin noong nakaraang taon — pinakamababa sa loob ng limang taon — pakiramdam ng mga manggagawa ay mas malaki ang itinaas ng pang-araw-araw na gastusin.

"Hindi nakasasabay ang pagtaas ng sahod sa pagmahal ng mga gastusin sa pamumuhay," sabi ni Kim Sung-hee, direktor ng Institute for Industrial and Labor Policy. "Kaya mas marami ang itinuturing na karaniwang kalagayan ang modelong 'pangunahing trabaho at sideline'," dagdag niya. Ayon sa kanya, maaaring magdulot ang gawaing ito ng pangmatagalang pagbabago sa kalagayan ng paggawa.

Sinusuportahan ng pananaliksik ng KB Financial Group ang paliwanag ni Kim. Ipinakita nito na 54.8 porsiyento sa 2,000 empleyadong sumasahod ang may sideline — mas mataas nang 12.8 percentage points kumpara sa kaparehong sarbey noong 2022. Kabilang sa pinakakaraniwang dahilan ang pag-iipon para sa mga emergency (38.7 porsiyento), paggamit ng ekstrang oras (18.7 porsiyento) at pagtugon sa mga gastusin sa pamumuhay (13.2 porsiyento).

Lalong matindi ang presyur sa Seoul, kung saan mataas ang presyo ng mga bilihin at mabilis na sumisirit ang gastos sa pabahay. Ayon sa Real Estate 114, umabot sa 1.46 bilyong won ang karaniwang presyo ng isang apartment unit noong Hulyo. Nasa 48 milyong won naman ang karaniwang taunang sahod ng isang manggagawa sa Seoul. Sa payak na kuwenta, kahit itabi pa ang buong sahod sa loob ng 30 taon, halos hindi pa rin ito sasapat para makabili ng bahay.

Gaya nina Kim at Lee na nabanggit kanina, nahihirapan ang maraming empleyadong sumasahod na mabuhay sa mahal na kapaligiran ng Seoul. Dahil sa katotohanang ito sa pananalapi, hindi na gaanong maituturing na pagpipilian ang mga sideline kundi pangangailangan para sa mga nagsisikap mapanatili ang batayang pamantayan ng pamumuhay.

Nanghihinang Paniniwala sa Tradisyonal na Landas sa Karera

Higit pa sa presyur sa pananalapi, sinasabi ng mga eksperto na ipinakikita ng pagdami ng mga N-jobber ang pagbabago sa pananaw ng mga kabataang Koreano sa trabaho mismo. Pinahina ng mataas na presyo ng pabahay, hindi gumagalaw na sahod at kawalan ng katiyakan sa trabaho ang tiwala sa tradisyonal na pangakong gagantimpalaan ng katatagan ang katapatan at mahabang oras ng pagtatrabaho.

Ayon sa sarbey ng lokal na think tank na 20s Lab sa 850 empleyado sa opisina na nasa edad 20 at 30, 36.7 porsiyento ng mga respondent ang nagsabing ayaw nilang maitaas sa posisyong manager. Marami ang tumukoy sa stress, bigat ng trabaho at presyur sa performance na kaakibat ng promosyon bilang mga dahilan ng pag-aatubili nila.

Nakita rin sa sarbey noong 2023 sa mga kabataang manggagawa ng job-search platform na Job Korea ang tila kawalan ng hangaring magkaroon ng higit na kapangyarihan sa trabaho. Sa mga respondent, 54.8 porsiyento ang nagsabing ayaw nilang maitaas sa posisyong ehekutibo.

"Di-gaya ng mga nakaraang henerasyon, alam na ng mga kabataang manggagawa na maaari silang kumita sa labas ng opisina sa pamamagitan ng social media o e-commerce," sabi ni Kim. "Hindi na itinuturing na pinakamahusay o tanging paraan ang pag-ako ng mas maraming responsibilidad sa trabaho para makapagtayo ng matatag na kinabukasan."

Hindi lamang sa Korea umiiral ang kalakarang ito. Nangunguna ang Gen Z sa buong mundo sa pagkakaroon ng maraming trabaho; ipinakita ng pandaigdigang sarbey ng Kantar noong Pebrero 2023 sa 10,000 manggagawa na pinagsasabay ng 40% ng mga manggagawa sa Gen Z ang hindi bababa sa dalawang tungkulin. Sumasalamin ito sa pundamental na pagbabago sa paraan ng pagharap ng mga nakababatang henerasyon sa trabaho at pagpapaunlad ng karera.

Higit Pa sa Pera: Paghahanap ng Katuparan at Kontrol

Para sa ilan, higit pa sa pangangailangang pinansyal ang dahilan ng pagkakaroon ng sideline. Itinuturing ng lumalaking grupo ng mga N-jobber na daan ang maramihang trabaho tungo sa pagpapaunlad ng sarili, pagbuo ng personal na tatak o pagtupad sa pangmatagalang pangarap.

"Napagtanto kong hindi lahat ang kumpanya at kailangan kong mamuhunan sa sarili ko," sabi ng isang propesyonal na 27 taong gulang sa Seoul na nagpapatakbo ng YouTube channel na may humigit-kumulang 27,000 subscriber. "Hindi sapat ang pangunahing trabaho ko para makapaghanda sa kinabukasan. Sa sideline ko, nagtatatag ako ng katatagan sa pananalapi at nagkakaroon ng mga bagong karanasan."

Nagsusulat si Kim Sol-nim, 33, ng mga blog para sa mga ospital at law firm pagkauwi mula sa pangunahing trabaho niya bandang alas-6 ng gabi. Gumugugol siya ng isa hanggang apat na oras araw-araw sa sideline at kumikita ng dagdag na 600,000 hanggang 800,000 won ($430-$575) kada buwan. "Pera ang pangunahing dahilan kung bakit ako may sideline," sabi niya sa The Korea Herald. "Sapat ang sahod ko sa pangunahing trabaho para sa mga gastusin ko sa pamumuhay, pero malayong-malayo pa ito sa halagang kailangan para makabili ng bahay sa Seoul."

Para naman sa iba, paraan ang mga sideline para ligtas na lumipat mula sa trabahong hindi nila ikinasisiya tungo sa ibang trabahong tunay nilang gusto. Ilang sideline na ang sinubukan sa nakalipas na mga taon ng isang 37-taong-gulang na engineer sa isa sa pinakamalalaking conglomerate ng Korea, na nagsusulat sa blogging platform na Brunch sa ilalim ng sagisag-panulat na Amtun. "Talagang nagsikap ako, pero isang araw, napaharap ako sa realidad," sabi niya. "Mabilis akong tumatakbo sa karera ng korporasyon, pero bigla akong nakaramdam ng kawalan ng saysay."

Bumili siya ng bahay na nangangailangan ng pagkukumpuni sa Gangwon Province sa halagang 80 milyong won at ginawa itong Airbnb, kung saan kumikita siya ng humigit-kumulang 7 hanggang 8 milyong won kada taon. "Talagang nagustuhan at nakita kong makabuluhan ang gawaing ito, kaya hindi ako gaanong napapagod," sabi niya.

Kapinsalaan ng Pagkakaroon ng Maramihang Trabaho

Ngunit may kapalit ang pagdami ng ikalawa at ikatlong trabaho. Nagtatrabaho na ngayon nang karaniwang 58.7 oras kada linggo ang mga kabataang N-jobber, at may ilan na halos 97 oras ang naiuukol sa trabaho, ayon sa ulat ng Korea Institute of Labor Safety and Health. Malaki itong pagtaas kumpara sa karaniwang iskedyul ng trabaho at nagbubunsod ng pangamba para sa kalusugan at kapakanan nila.

Nagbabala ang mga eksperto na maaari nitong palalain ang dati nang talamak na pagka-burnout sa South Korea, pahinain ang kalusugan at sirain ang ugnayan sa pamilya at lipunan. Kabilang sa pangmatagalang epekto ng pagtatrabaho nang halos 100 oras kada linggo ang matinding pagkapagod ng katawan, mas mataas na panganib ng sakit sa puso at mga daluyan ng dugo, mga suliranin sa kalusugang pangkaisipan at masirang mga relasyon.

"Ipinakikita ng pagsisikap na palakihin ang kita sa pamamagitan ng maraming trabaho ang pangambang mapag-iwanan sa isang lipunang pinakamahalaga ang kapangyarihang pang-ekonomiya," sabi ni Heo Chang-deok, propesor ng sosyolohiya sa Yeungnam University. "Gayunman, binabawasan ng mahabang oras ng trabaho ang produktibidad at pinipinsala ang mga relasyon. Dapat nating suriin kung sapat na naipakikita ng sahod ng mga manggagawa ang halaga ng kanilang paggawa."

Binigyang-diin ng Korea Labour Institute ang ugnayan ng mababang sahod at pagkakaroon ng sideline. Ipinakita ng pagsusuri nito na karaniwang 13,000 won (US$9.42) kada oras ang kinikita ng mga taong may sideline, kumpara sa 16,000 won (US$11.59) ng mga umaasa lamang sa pangunahing trabaho. Itinatampok nito ang mga presyur sa pananalapi na nagtutulak sa kalakarang ito.

Pandaigdigang Kalagayan at Pagtanggap ng mga Employer

Hindi natatangi sa Korea ang penomenong ito. Ipinakikita ng pananaliksik ng Visa na may sideline na ngayon ang 45% ng Gen Z, at mahigit sangkatlo (37%) sa mga ito ang may higit sa isa. Ayon sa Visa, ang tatlong pinakakaraniwang uri ng sideline ng Gen Z ay e-commerce (34%), pagiging influencer sa social media (25%) at mga proyektong nakabatay sa hilig (19%).

Halos pito sa sampu (69%) ng mga taga-Gen Z na may sideline ang nagtayo ng negosyo pangunahin para kumita ng dagdag na pera, at karaniwang £218.60 kada buwan ang kinikita mula rito. Gayunman, natuklasan din ng Visa na mahigit sangkapat (27%) ang nagsimula ng kanilang proyekto para tuklasin ang isang hilig, at halos kaparehong bilang (26%) ang gumawa nito para higit pang mapaunlad ang kanilang mga kasanayan.

Mahalaga ring mas nagiging bukas ang maraming employer sa mga sideline ng kanilang empleyado. "Bago ang pandemya, hindi gaanong bukas ang mga manggagawa at ayaw nilang pag-usapan ang anumang posibleng maglihis ng atensiyon mula sa full-time nilang trabaho, maging ang pag-aalaga ng bata," paliwanag ni Meredith Meyer Grelli, assistant teaching professor ng entrepreneurship sa Tepper School of Business ng Carnegie Mellon University. "Pero mas nakauunawa at bukas na ngayon ang mga negosyo sa mas malalim na pangangailangan at kagustuhan ng kanilang mga manggagawa — kabilang na rito ang mga proyektong bunga ng kanilang hilig."

Pagkakaiba sa Hilagang Korea: Kontrol ng Estado at Kalayaan sa Pamilihan

Matinding kaibahan ang makikita sa kalagayan ng kalapit na Hilagang Korea. Sa sosyalistang estadong ito, kamakailan ay inatasan ng Socialist Patriotic Youth League (SPYL) ang mga kabataang gumagawa ng trabahong "aekbeori" na mag-ulat sa mga itinalagang pinagtatrabahuhan, at nagbantang itatalaga sila sa sama-samang brigada sa paggawa.

Katulad ng tinatawag na trabahong 8.3 ang aekbeori. Nagbabayad ang mga tao ng takdang halaga sa opisyal nilang pinagtatrabahuhan para makapagsagawa sila ng pribadong aktibidad sa ekonomiya; sa papel lamang sila pumapasok sa opisyal na trabaho. Marami sa Hilagang Korea ang gumagawa nito dahil madalas hindi nagbabayad ng sahod o nagbibigay ng rasyon ang mga opisyal na pinagtatrabahuhan.

Matindi ang pagtutol ng mga kabataan sa utos at sinasabing "sa papel lamang umiiral ang mga itinalagang pinagtatrabahuhan." "Hindi naman nila ibinibigay ang sahod namin, kaya walang magbabago kung papasok kami sa trabaho," sabi nila. "Kailangan naming maghakot ng mga paninda para sa sarili naming negosyo para kumita."

Sinasabi rin ng mga kabataang babae na "mas mabuti pang mag-asawa na lang at magnegosyo dahil masyado nang mahigpit ngayon ang SPYL." Para sa kanila, mas mainam ito dahil kapag umalis sila sa itinalagang trabaho pagkaraang mag-asawa, maaari na silang opisyal na magnegosyo sa pamilihan nang hindi pinipilit na pumasok sa trabaho.

Itinatampok ng pagtutol na ito ang pundamental na pagkakaiba ng dalawang Korea: may kalayaan sa pamilihan ang mga kabataang South Korean para maghanap ng maraming pagkakakitaan, samantalang hinaharap ng mga North Korean ang panunupil ng estado sa mga gawaing nagbibigay sa kanila ng kalayaan sa ekonomiya.

Kinabukasan ng Paggawa sa Korea

Habang hinaharap ng South Korea ang tumatandang populasyon at bumabagal na paglago ng ekonomiya, nagbubunsod ng mahihirap na tanong ang pagdami ng mga N-jobber — hindi lamang tungkol sa trabaho, kundi kung kaya pa bang ibigay ng iisang full-time na trabaho ang katiyakang dati nitong ipinangako.

Ayon kay Lee Byung-hoon, honorary professor ng sosyolohiya sa Chung-Ang University, nagmumula ang penomenong ito kapwa sa mga salik na pinansyal at kultural. "Una, nagkakaroon ng sideline ang mga tao dahil hindi sila nasisiyahan sa kinikita o kabuluhang nakukuha nila sa pangunahing trabaho at gusto nilang maghanda para sa bago," sabi niya. "Ikalawa, hindi na itinuturing ng mga tao na panghabambuhay na karera ang pangunahing trabaho nila. Handa na sila sa isip na umalis kapag pakiramdam nila ay tama na ang panahon."

Itinuro rin ni Lee ang mas malalim na ugat nito sa lipunan. "Hindi nakatutulong ang sistema ng edukasyon sa Korea para matuklasan ng mga tao kung ano ang kinahihiligan nila. Kaya marami ang nagsisimulang itanong ito sa sarili matapos lamang pumasok sa mundo ng paggawa," sabi niya.

Inaasahang bibilis pa ang kalakaran habang patuloy na binabago ng mga teknolohikal na pagbabago, kabilang ang pag-usbong ng artificial intelligence, ang kalagayan ng trabaho. "Di-gaya noong ika-20 siglo, hindi na gaanong tiyak ang mga trabaho ngayon at naaapektuhan ang mga ito ng mga pagsulong gaya ng AI," sabi ni Lee. "Malamang na mas maraming tao ang lilipat-lipat depende sa mga oportunidad sa trabaho sa halip na manatili sa iisang kumpanya habambuhay."

Sa Kabuuan

Higit pa sa kalakarang pang-ekonomiya ang pagdami ng mga N-jobber; sumasalamin ito sa pagbabago sa henerasyon kung paano hinaharap ng mga kabataang Koreano ang trabaho, buhay at katiyakang pinansyal. Pangangailangan sa gitna ng ekonomiyang mataas ang mga gastusin ang nagtutulak sa marami, samantalang naghahanap naman ang iba ng katuparan at nagtatayo ng karera sa labas ng tradisyonal na landas.

Habang nagpapatuloy ang kalakarang ito, maaaring mapilitan ang mga kumpanya at tagapagpatupad ng polisiya na muling pag-isipan kung paano inaayos, binabayaran at pinahahalagahan sa lipunan ang trabaho. Mananatiling malaking hamon para sa mga manggagawa sa hinaharap ng Korea ang pagbabalanse ng pangangailangang mabuhay at kalidad ng buhay.

• Halos kalahati (48.4-55.2%) ng mga manggagawang Koreano na nasa edad 20 at 30 ang may sideline na ngayon
• Karaniwang 58.7 oras kada linggo nagtatrabaho ang mga N-jobber, at umaabot sa 97 oras ang trabaho ng ilan
• Kabilang sa mga pangunahing dahilan ang pangangailangang pinansyal (82.5%), pagbabago ng karera (38.7%) at paggamit ng ekstrang oras (18.7%)
• Kabilang sa mga popular na sideline ang paggawa ng content sa social media (20.2%), e-commerce at pagtuturo
• Parami nang parami ang kabataang manggagawang tumatanggi sa tradisyonal na pag-angat sa karera; 36.7% ang umiiwas sa mga posisyong manager
• Sumasalamin ang kalakaran sa mga presyur sa ekonomiya at pagbabago ng pananaw ng henerasyon sa trabaho