Nahaharap ang South Korea sa pagdami ng mga kabataang walang trabaho o pinagkakaabalahan

Palaki nang palaki ang bahagi ng mga kabataang walang pinagkakaabalahan sa kabila ng mahigpit na kalagayan sa labor market

Kinakaharap ng South Korea ang nakababahalang pagdami ng mga kabataang wala sa edukasyon, trabaho o pagsasanay. Bumibilis ang trend na ito kahit nagtala ang bansa ng pinakamataas na antas ng empleyo para sa buong populasyon. Ayon sa Statistics Korea, 443,000 kataong edad 15 hanggang 29 ang hindi nag-aaral, walang trabaho at hindi naghahanap ng trabaho noong Hulyo, ang pinakamataas na bilang para sa anumang Hulyo na naitala. Katumbas ang grupong ito ng 5.4 porsiyento ng tinatayang 8.15 milyong kabataan, mula sa antas na nasa 2 porsiyento isang dekada na ang nakararaan. Bumaba sa 46.5 porsiyento noong Hulyo ang antas ng empleyo ng kabataan, habang bahagyang bumaba ang opisyal na antas ng kawalan ng trabaho dahil tuluyang umalis sa labor force ang maraming pinanghinaan ng loob na kabataan.

Sa likod ng mga bilang ang masalimuot na kombinasyon ng magulong paglipat mula paaralan tungo sa trabaho, kakulangan ng matatag na mga panimulang posisyon, at lumalaking pagkadismaya sa mga oportunidad na magagamit. Ipinakikita ng datos mula sa mga survey na isinagawa kasabay ng opisyal na estadistika na sinasabi ng nakararami sa mga kabataang kabilang sa kategoryang ito na ayaw muna nilang magtrabaho. Sa mga gustong magtrabaho, marami ang nagsasabing kulang ang mga trabahong may katanggap-tanggap na suweldo at kondisyon, hindi tugma ang kanilang pinag-aralan sa mga bakanteng posisyon, at mahirap makahanap ng oportunidad malapit sa kanilang tirahan. Nagdulot ng pangamba ang pagtaas ng bilang sa pamahalaan, kung saan iniuugnay ng mga lider ang lumalaking kawalan ng aktibidad ng mga kabataang Koreano sa mahinang pagbuo ng mga sambahayan at sa malubha nang krisis demograpiko.

Ano ang ibig sabihin ng NEET at bakit magkakaiba ang mga bilang

Ang NEET ay nangangahulugang wala sa trabaho, edukasyon o pagsasanay. Sa depinisyon ng OECD, kabilang dito ang sinumang kabataang walang trabaho at hindi naka-enroll sa pormal na edukasyon o pagsasanay, naghahanap man siya ng trabaho o tumigil na sa paghahanap. Kadalasang nakatuon ang mga pangunahing pambansang bilang sa bahaging hindi lamang walang trabaho at hindi nag-aaral, kundi hindi rin naghahanap ng trabaho. Bahagyang ipinapaliwanag ng pagkakaibang ito kung bakit mas malala ang larawan ng NEET sa Korea sa mga internasyonal na paghahambing kaysa sa ipinakikita ng buwanang pambansang ulat tungkol sa kawalan ng trabaho.

Nakita sa pagsusuring pinondohan ng pamahalaan at isinagawa ng Korea Employment Information Service na 18.3 porsiyento ng mga Koreano edad 15 hanggang 29 ang NEET noong 2022, batay sa paraang maihahambing sa OECD. Nasa hanay ito ng pinakamataas sa mga pangunahing ekonomiya ng OECD. Bahagya itong tumaas mula 17.5 porsiyento noong 2014, samantalang bumaba ang average ng OECD mula 15.7 porsiyento tungo sa 12.6 porsiyento. Umakyat sa 20.9 porsiyento ang antas sa kasagsagan ng Covid 19 at bumaba mula noon, ngunit mas mataas pa rin ito kaysa isang dekada na ang nakararaan. Nagbabago rin ang profile ng mga kabilang sa NEET. Tumaas mula noong huling bahagi ng dekada 2010 ang bahagi ng mga kabataang lalaki na NEET, samantalang bahagyang bumaba ang bahagi ng mga kabataang babae. Mas malaking bahagi na ngayon ng kabuuan ang mga lalaking nasa huling bahagi ng kanilang twenties. Kapansin-pansin ang antas ng NEET sa mga lalaking nagtapos sa unibersidad: umabot ito sa mahigit 20 porsiyento, ang pinakamataas sa mga pangkat ayon sa edukasyon sa pagsusuri ng KEIS.

Isa pang kapansin-pansing pagbabago ang may kinalaman sa kilos ng mga kabataan. Hinati ng KEIS ang mga kabataang NEET sa ilang uri, kabilang ang mga aktibong naghahanap ng trabaho, naghahanda para sa edukasyon, nag-aalaga ng kapamilya, may mga suliraning pangkalusugan, naghihintay ng serbisyo militar, at mga grupong hindi naghahanap ng trabaho, hindi nag-aaral at walang kongkretong plano. Tanging ang grupong hindi naghahanap ng trabaho ang lumaki nitong mga nakaraang taon. Ipinahihiwatig ng natuklasang ito na may mas malalim na hamon sa motibasyon at kalusugang pangkaisipan, lampas sa simpleng pagtutugma ng trabaho at aplikante.

Ano ang nagtutulak sa mga kabataan palabas ng labor market

Maraming kabataang Koreano ang nagsasabing hindi tugma sa kanilang inaasahan sa suweldo, seguridad o pag-angat sa lipunan ang mga trabahong maaabot nila. Mahalaga ang pagkakahati-hati ng labor market. Nag-aalok ng mataas na suweldo at katatagan ang malalaking conglomerate at pampublikong sektor, samantalang nahihirapang makipagkumpitensya sa kompensasyon at oportunidad sa pag-unlad ng karera ang maliliit at katamtamang laki ng mga negosyo. Bunga nito, nag-aagawan ang mga aplikante sa mga inaasam na posisyon at nag-aatubili silang tumanggap ng mga trabahong itinuturing na walang katiyakan o walang patutunguhan, kahit makapagbibigay ang mga ito ng agarang karanasan sa trabaho.

Pagkiling sa prestihiyo at konsentrasyon ng kapangyarihan

Nananatiling sentro ng buhay-ekonomiya ang mga conglomerate sa South Korea na kontrolado ng mga pamilya at kilala bilang chaebols. Malaking bahagi ng pambansang output ang nagmumula sa apat na pinakamalaking grupo, ngunit maliit na bahagi lamang ng mga trabaho ang ibinibigay ng mga kumpanyang ito. Matindi ang kompetisyon para sa mga panimulang posisyon. Daan-daang libong aplikante ang sumailalim sa mga istandardisadong pagsusulit upang magkaroon ng pagkakataong makakuha ng limitadong bilang ng mga posisyon sa mga nangungunang kumpanya. Itinutulak ng ekonomiyang nakasentro sa prestihiyo ang mga nagtapos na maghintay sa susunod na siklo ng recruitment sa halip na magsimula ng karera sa mas maliliit na kumpanya. Bihira ang paglipat mula sa maliliit na kumpanya tungo sa pinakamataas na antas ng mga employer, kaya lalo pang pinatitindi ang paghihintay. Makikita ang resulta sa mga trabahong part time o pansamantala na mas mataas ang kwalipikasyon ng mga manggagawa kaysa hinihingi, at sa lumalaking kawalan ng aktibidad ng mga nagtapos sa unibersidad.

Pagdami ng mga kredensiyal at hindi pagtutugma ng kasanayan

Isa ang South Korea sa mga bansang may pinakamataas na antas ng edukasyong tersiyaryo sa OECD. Gayunman, hindi na garantisado ang pakinabang mula sa karagdagang diploma. Ipinakikita ng mga pag-aaral na katamtaman lamang ang lamang sa kita ng mga nagtapos sa kolehiyo kumpara sa mga nagtapos ng high school, kung isasaalang-alang ang oras at gastos, at maaaring mas mataas ang kawalan ng trabaho sa mga nagtapos kaysa sa mga kasamahang mas mababa ang pinag-aralan. Nag-uulat ang mga employer ng kakulangan sa ilang partikular na larangan, gaya ng information and communications technology, samantalang maraming nagtapos ang may mga kredensiyal na hindi gaanong tugma sa kasalukuyang pangangailangan. Mabagal magbago ang mga kurikulum sa unibersidad at naaapektuhan ang mga ito ng limitasyon sa pagpapatala at matinding kompetisyon para makapasok sa Seoul. Nahaharap pa rin sa stigma ang bokasyonal na edukasyon at mga apprenticeship, na maaaring magpadali sa paglipat mula paaralan tungo sa trabaho, sa kabila ng magagandang resulta sa mga pilot program.

Mga padron ayon sa kasarian, epekto ng edad at lokasyon

Nakatutulong ang estruktura ng serbisyo militar at mga estratehiya sa paghahanap ng trabaho upang maipaliwanag kung bakit tumaas ang antas ng NEET sa mga lalaking nasa huling bahagi ng kanilang twenties. Ipinagpapaliban ng maraming lalaki ang pagsisimula sa full-time na trabaho habang naghahanda para sa mahihirap na pagsusulit o naghahangad ng mas de-kalidad na posisyon, samantalang mas maagang pumapasok sa lakas-paggawa ang maraming babae sa pamamagitan ng pansamantala o di-regular na mga trabaho. Mahalaga rin ang lokasyon. Sinasabi ng malaking bahagi ng mga gustong magtrabaho na hindi sila makahanap ng angkop na trabaho sa malapit, na sumasalamin sa pagkakonsentra ng mga oportunidad sa iilang koridor ng lungsod at sa tumataas na gastos sa pabahay na naglilimita sa kakayahan ng mga bagong nagtapos na lumipat.

Kalusugang pangkaisipan at panlipunang paghihiwalay

Hindi gaanong napapansin ang sikolohikal na paghihirap bilang salik sa kawalan ng aktibidad. Ipinakikita ng mga lokal na survey na daan-daang libong kabataan ang namumuhay nang nakahiwalay o nagkukulong sa sarili. Inilalarawan ng mga nonprofit na tumutulong sa mga kabataang NEET ang padron na nagsisimula sa paulit-ulit na pagkabigo sa mga aplikasyon o masasamang karanasan sa trabaho, na sinusundan ng pagkabalisa, mga suliraning pangkalusugan at paglayo sa pang-araw-araw na gawain. Dahil sa siklong ito, mas nagiging mahirap ang muling paglahok sa mga programa sa pagsasanay o trabaho, lalo na kapag nakatuon ang mga serbisyong pampubliko sa mga pinakamasiglang naghahanap ng trabaho sa halip na sa mga nangangailangan muna ng pagpapayo at suporta ng kapwa kabataan.

Bakit mahalaga ito sa paglago at pagbuo ng pamilya

Mabigat ang ekonomikong kapalit ng lumalaking kawalan ng aktibidad ng kabataan. Tinataya sa isang pag-aaral na mahigit 60 trilyong won kada taon ang halaga ng populasyong NEET, katumbas ng humigit-kumulang 3 porsiyento ng GDP, dahil sa nawalang output at buwis at dagdag na gastusing panlipunan. Totoo ang panganib ng pangmatagalang pinsala. Kadalasang mas mababa ang sahod at mas di-regular ang trabaho sa kalaunan para sa mga taong matagal na hindi nag-aaral at walang trabaho. Naaapektuhan din ang kalusugan at kasiyahan sa buhay. Nawawalan ang mga employer ng daluyan ng mga bihasang bagong manggagawa, at patuloy namang nahaharap sa kakulangan ang maliliit na kumpanya na pumipigil sa kanilang paglago.

Makikita ang mga epektong panlipunan sa krisis sa pagbuo ng pamilya sa Korea. Ipinagpapaliban o tuluyang iniiwasan ng mga kabataan ang pagpapakasal at pagkakaroon ng anak dahil sa kawalang-katatagan ng trabaho at mataas na gastos sa pabahay. Nasa pinakamababang antas sa kasaysayan ang bilang ng mga nag-aasawa, at bumagsak sa pinakamababang naitala ang kabuuang fertility rate. Nag-uulat din ang mga komunidad ng tumitinding kalungkutan at paglayo sa pakikilahok sa sibikong buhay ng mga young adult, lalo na ng mga nananatili sa bahay at tumitigil sa pagsasanay o pagtatrabaho. Lalo pang pinatitindi ng mga suliraning demograpiko at panlipunan ang isa't isa, kaya itinuturing ng mga gumagawa ng patakaran na pambansang hamon ang kawalan ng aktibidad ng kabataan.

Ang tugon ng pamahalaan

Nag-anunsyo ang mga awtoridad ng sunod-sunod na hakbang upang maibalik ang mga kabataan sa labor market. Halos 1 trilyong won ang ipinuhunan sa mga programang nagpapalawak ng mga internship, nagbibigay ng mga puwesto para magkaroon ng karanasan sa trabaho, at nagpapahusay sa pagtutugma ng mga kabataan at employer. Dinadagdagan ang bilang ng mga subsidized na karanasan sa trabaho sa lugar ng trabaho, sa mga pampubliko at pribadong organisasyon. Pinagsasama-sama ng mga bagong platform sa iisang lugar ang impormasyon tungkol sa internship at mga puwesto sa trabaho. Pinalalawak ang mga serbisyong nagsimula para sa mga mag-aaral sa kolehiyo upang maisama ang mga estudyante sa high school at mabawasan ang agwat sa pagitan ng pagtatapos at unang trabaho.

Sinisikap din ng mga gumagawa ng patakaran na suportahan ang pananatili sa trabaho at pagbutihin ang kalidad nito. Naglaan ng pondo para sa tulong sa pagsisimula ng trabaho upang masuportahan ang mga bagong empleyado sa pag-aangkop sa kanilang mga tungkulin. Maaaring makatanggap ng subsidiya ang mga kumpanyang nagpapaikli ng oras ng trabaho o nagpapahusay ng pag-iiskedyul, sa pagsisikap na gawing mas kaakit-akit ang maliliit na employer. Palalawakin ang buwanang suportang salapi para sa mga young adult na nag-aalaga ng mga kapamilya at pansamantalang hindi makapagtrabaho. Kinikilala ng mga opisyal na pangunahing suliranin ang kakulangan ng de-kalidad na trabaho at hindi pagtutugma ng kasanayan, at sinasabi nilang tututukan ng mga bagong hakbang kapwa ang paglalagay sa trabaho at paghahanda.

Epektibo ba ang mga programa ng suporta

Ipinakikita ng ebidensiya mula sa mga nakatuong inisyatiba na posible ang pag-unlad kapag tinutugunan ng mga programa kapwa ang motibasyon at oportunidad. Pinagsama ng Vision Plan Program, na sinuri sa ilang komunidad mula 2016 hanggang 2018, ang pag-iwas sa kawalan ng trabaho at praktikal na suporta sa paghahanap ng trabaho para sa mga kabataang nasa laylayan. Natuklasan sa masusing paghahambing ng mga kalahok at hindi kalahok na 8 porsiyentong mas malamang na maghanap ng trabaho ang mga kalahok at 7 porsiyentong mas maliit ang posibilidad na maging NEET sila sa pagtatapos ng programa. Pinagsama sa modelo ang paggabay at mga praktikal na hakbang gaya ng paghahanda ng résumé, pagsasanay sa panayam at organisadong karanasan sa trabaho. Pinagtitibay ng mga resulta ang aral na binibigyang-diin ng mga practitioner na tumutulong sa mga kabataang nakahiwalay. Dapat isama ang mga serbisyo sa karera sa suporta sa kalusugang pangkaisipan at mga ugnayan sa kapwa kabataan, sa halip na ialok nang magkakahiwalay.

Nagdulot din ng pag-unlad ang mas maliliit na reporma sa sekundarya at post-secondary na edukasyon. Nag-uulat ang mga Meister high school at mga programang pinagsasama ang pag-aaral at trabaho, na nag-uugnay agad sa mga estudyante at employer, ng mas mataas na antas ng empleyo sa mga nagtapos. Gayunman, maliit na bahagi lamang ng mga estudyante ang napaglilingkuran ng mga programang ito, at kailangan pa rin nilang makipagkompetensya sa matibay na kagustuhan ng kultura para sa apat na taong degree sa unibersidad. Upang mapalawak ang mga programang mabisa, kakailanganin ang mas aktibong pakikilahok ng mga employer at mga garantiya sa kalidad ng trabaho, nang sa gayon ay makumbinsi ang mga estudyante at pamilya na kapaki-pakinabang ang mga alternatibo sa karera ng pag-aagawan sa pagpasok sa kolehiyo.

Mga aral na maaaring matutuhan ng Korea mula sa Germany at iba pa

Nagbibigay ang mga internasyonal na paghahambing ng mga kongkretong ideya. Matagal nang pinagsasama ng Germany ang pag-aaral sa silid-aralan at mga apprenticeship na nagtuturo ng mga kasanayang handa nang gamitin sa merkado. Tumulong ang mga employer sa paghubog ng mga kurikulum, nangangakong magbigay ng mga puwesto sa pagsasanay, at kalaunan ay kumukuha ng maraming trainee sa mga permanenteng trabaho. Mas maayos ang paglipat mula paaralan tungo sa trabaho sa mga bansang gumagamit ng ganitong sistemang dalawahan, at mas pantay ang paghahati ng panganib sa iba't ibang henerasyon. Itinatampok din ng pananaliksik sa patakaran ang halaga ng mga awtomatikong mekanismong pampatatag at matatag na unemployment insurance, na pumipigil na ang mga bagong pasok sa labor market ang pinakamatinding maapektuhan ng mga recession. Sa Korea, makababawas sa pagsisikip ng pagpasok sa unibersidad ang higit na pagbibigay-diin sa mga teknikal na kasanayan sa gitnang antas, mga apprenticeship na sinusuportahan ng employer at pagpapayo sa karera sa high school.

Hindi binabawasan ng mga hakbang na ito ang papel ng malalaking kumpanya sa paglago. Pinalalawak naman ng mga ito ang hanay ng mga landas sa karerang pinahahalagahan. Kapag nakapag-aalok ang mga SME ng malinaw na pagsasanay, kapani-paniwalang pag-unlad sa karera at mas mahusay na kondisyon sa trabaho, mas maraming kabataan ang pipili sa mga ito bilang unang employer. Makakatulong sa mga estudyante ang pampublikong pag-uulat ng suweldo at pananatili sa trabaho ayon sa laki at sektor ng employer upang makagawa sila ng matalinong pagpili bago maglaan ng maraming taon sa paghahanda para sa iilang inaasam na trabaho.

Mga pagbabagong maaaring gawin ngayon ng mga employer at unibersidad

Mapahuhusay ng mga employer ang pagkuha at pagpapanatili ng manggagawa sa pamamagitan ng pagpapalawak ng mga paraan ng pagpasok at pagpapaikli sa pagitan ng edukasyon at unang suweldo. Binabawasan ng mga bayad na internship, pagtatasa batay sa proyekto at apprenticeship ang hadlang sa pagpasok para sa mga estudyanteng hindi mula sa mga piling kampus. Maaari ring bawasan ng mga kumpanya ang labis na pag-asa sa paunang pagsala batay sa kredensiyal at baguhin ang mga pagsusuri sa pagganap upang pahalagahan ang mga kasanayang natamo sa mga SME at startup. Mahalaga ang mas malinaw na impormasyon tungkol sa suweldo at mga tiyak na iskedyul upang mahikayat ang mga kabataang hindi umaasa sa suporta ng pamilya habang matagal silang naghahanap ng trabaho.

Maaaring iayon ng mga unibersidad ang mga programa sa pangangailangan ng mabilis lumalagong mga larangan gaya ng digital technology, berdeng teknolohiya at mga serbisyo sa pangangalaga. Makalilikha ng mas maraming lokal na puwesto ang mas matibay na pakikipagtulungan sa mga employer sa rehiyon, bagay na mahalaga para sa mga estudyanteng hindi madaling makalipat sa Seoul. Dapat maglaan ng mga serbisyo sa karera ng pagsisikap upang maabot ang mga estudyanteng nawalan ng interes o hindi pa nakapagpapasya, hindi lamang ang pinakamahuhusay ang marka. Dapat maging karaniwang bahagi ng suporta ang pagpapayo at tulong sa kalusugang pangkaisipan, dahil kasinghalaga ng pagpapakinis ng résumé ang motibasyon at kapakanan sa mga resulta ng paghahanap ng trabaho.

Sa kabuuan

• May 443,000 kabataang hindi nag-aaral, walang trabaho at hindi naghahanap ng trabaho noong Hulyo, ayon sa bilang ng Statistics Korea. Ito ang pinakamataas na bilang para sa anumang Hulyo na naitala.
• Batay sa paraang maihahambing sa OECD, 18.3 porsiyento ang antas ng NEET ng kabataan noong 2022, mas mataas kaysa noong 2014, samantalang bumaba ang average ng OECD.
• Sobra ang bilang ng mga lalaking nasa huling bahagi ng kanilang twenties at mga lalaking nagtapos sa unibersidad sa mga NEET, at lumalaki ang grupong hindi naghahanap ng trabaho.
• Kabilang sa mga estruktural na salik ang hatak ng prestihiyo ng mga chaebol, limitadong paglipat mula SME tungo sa malalaking kumpanya at hindi pagtutugma ng kasanayan sa mabilis lumalagong mga sektor.
• Karaniwan ang sikolohikal na paghihirap at pagkakahiwalay sa mga kabataang nawalan ng ugnayan sa trabaho at edukasyon, kaya nagiging mas mahirap ang pagbabalik sa pagsasanay o trabaho.
• Halos 1 trilyong won ang ipinupuhunan ng pamahalaan sa mga internship, serbisyong tumutugma sa mga naghahanap ng trabaho at employer, suporta sa bagong empleyado at tulong sa mga nag-aalaga ng kapamilya.
• Ipinakikita ng ebidensiya mula sa mga nakatuong programa na makapagpapataas ng paghahanap ng trabaho at makababawas sa antas ng NEET ang pinagsamang suporta kapag pinalawak ito nang may mga pananggalang para sa kalidad.
• Makakatulong sa pagsasara ng agwat mula paaralan tungo sa trabaho ang mas malawak na pagsasanay na pinagsasama ang pag-aaral at trabaho, pagpapalawak ng mga bokasyonal na landas at pagpapahusay ng kalidad ng trabaho sa maliliit na kumpanya.