Kapag Nagdulot ng Pinsala ang Mabuting Hangarin: Ang Masalimuot na Katotohanan Tungkol sa Kapakanan ng mga Hayop sa Bangladesh

Ang Nakatagong Panganib ng Labis na Masigasig na Aktibismo para sa Kapakanan ng mga Hayop sa Bangladesh

Sa mataong mga lansangan ng Bangladesh, madalas na pumupukaw ng matinding habag sa mga nagdaraan ang mga ligaw na hayop—aso, pusa at iba pa. Marami ang nakakaramdam ng kagustuhang tumulong, sa pamamagitan man ng pagbibigay ng pagkain, pagsagip sa nasugatang hayop o pagbabahagi ng kanilang mga pagsisikap sa social media. Gayunman, sa likod ng mga gawaing ito ng kabutihan ay may masalimuot at madalas na di-komportableng katotohanan: hindi lahat ng tulong ay nakabubuti. Sa katunayan, kung minsan ay mas nakapipinsala pa kaysa nakatutulong ang mga aktibistang may mabuting hangarin ngunit mali ang paraan, at lalo nitong pinalalala ang mga problemang nilalayon nitong lutasin.

Tulad ng maraming umuunlad na bansa, nahaharap ang Bangladesh sa malalaking hamon sa kapakanan ng mga hayop. Nilikha ng lumalaking populasyon sa mga lungsod, limitadong yaman at nagbabagong pananaw sa kultura tungkol sa mga hayop ang isang kalagayang maaaring magbunga ng di-inaasahang epekto kapwa mula sa pagpapabaya at sobrang masigasig na pakikialam. Mahalagang maunawaan ang mga hamong ito ng sinumang nagnanais na magkaroon ng tunay at pangmatagalang ambag sa buhay ng mga hayop sa bansa.

Bakit Hindi Laging Sapat ang Mabuting Hangarin

Naniniwala ang maraming mahilig sa hayop sa Bangladesh na pinakadakilang pagpapakita ng habag ang pagpapakain sa mga ligaw na hayop o pagsagip sa kanila mula sa mga lansangan. Bagaman madalas na mabuti ang layunin sa likod ng mga pagkilos na ito, nagbabala ang mga eksperto na maaaring hindi sinasadyang lumala ang sitwasyon kung hindi ito sasamahan ng mga pangmatagalang solusyon. Kamakailan ay sinabi ng isang beterinaryo sa Dhaka:

Ang pinakamalaking banta sa kapakanan ng mga hayop sa Bangladesh ay ang mga aktibistang labis na masigasig para rito.

Umaalingawngaw ang pananaw na ito sa mga pinuno ng malalaking organisasyon para sa kapakanan ng mga hayop sa bansa. Ang pangunahing suliranin ay nakatuon ang maraming aktibista sa agarang tulong—pagpapakain, pagsagip o pagbibigay-kanlungan sa mga hayop—nang hindi tinutugunan ang mga ugat ng krisis ng mga ligaw na hayop. Bagaman nakapagbibigay ito ng kasiyahang pandamdamin, maaari itong humantong sa walang katapusang siklo ng pagdurusa.

Halimbawa, lumalaki ang populasyon kapag pinapakain ang mga ligaw na hayop nang walang mga programang pang-isterilisasyon. Mas maraming hayop ang isinisilang sa malulupit na kalagayan, kaya nadaragdagan ang mga ligaw na hayop na nagugutom, nagkakasakit o inaabuso. Gayundin, madalas na nauuwi sa muling pag-abandona sa mga hayop ang padalus-dalos na pagsagip kung walang plano para sa pangmatagalang pangangalaga o pag-aampon. Kung minsan, iniiwan pa sila sa mga lugar na hindi nila kilala at mapanganib. Maaari itong magdulot ng mas matinding trauma kaysa kung hindi na lang sila nasagip.

Ang Problema sa Pakitang-tao at Pana-panahong Aktibismo

Isa pang hamon ang paglaganap ng pakitang-tao o pana-panahong aktibismo. Maraming tao ang nakikilahok sa mga gawaing pangkapakanan ng hayop sa ilang partikular na panahon ng taon—gaya ng mga relihiyosong kapistahang may pag-aalay ng mga hayop—o kapag nag-viral online ang isang partikular na kaso. Bagaman nakapagpapataas ng kamalayan ang mga pagsisikap na ito, bihira itong humantong sa sistemikong pagbabago.

Gaya ng itinampok ng The Daily Star, madalas natatabunan ng pagtutok sa panandalian o kapansin-pansing mga pagkilos ang tuluy-tuloy at hindi gaanong nakikitang gawaing kailangan upang mapabuti ang kapakanan ng mga hayop. Kabilang dito ang pagsusulong ng mas mabubuting gawi sa pagsasaka, makataong pagtrato sa mga alagang hayop at pagpapatupad ng mga batas sa pangangalaga sa hayop. Kung walang tuluy-tuloy na paninindigan, hindi natutugunan ang mga ugat ng problema.

Balangkas na Legal: Animal Welfare Act 2019

Malaki na ang isinulong ng Bangladesh sa pagtatatag ng balangkas na legal para sa kapakanan ng mga hayop. Pinalitan ng Animal Welfare Act 2019 ang lipas nang Cruelty to Animals Act of 1920 at nagtakda ito ng komprehensibong mga tuntunin sa pangangalaga, transportasyon at pagkatay ng mga hayop. Itinatag din ng batas ang National Animal Welfare Council upang mangasiwa sa pagpapatupad nito at itaguyod ang kapakanan ng mga hayop sa buong bansa.

Kabilang sa mahahalagang probisyon ng batas ang:

• Pag-iwas sa pagmamalupit sa mga hayop, kabilang ang pagbabawal sa di-kinakailangang pananakit, pagdurusa at pang-aabuso.
• Pagsasaayos sa transportasyon ng mga hayop upang matiyak na may sapat silang espasyo, pagkain at pahinga.
• Mga kahingian para sa makataong pagkatay, gaya ng pagpapatulala sa mga hayop bago katayin.
• Paghikayat sa mga lokal na organisasyon para sa kapakanan ng mga hayop na magbigay ng pangangalaga at proteksiyon.

Sa kabila ng mga pagsulong na ito sa batas, malaking hamon pa rin ang pagpapatupad nito. Maraming kaso ng pagmamalupit sa mga hayop ang hindi napaparusahan, at limitado ang kaalaman ng publiko tungkol sa batas. Nagtatag na ng mga mobile court upang usigin ang mga lumalabag, ngunit madalas ay kulang ang kapasidad at mga mapagkukunan ng mga ito upang matugunan ang lawak ng problema.

Mga Kontrobersiyal na Pamamagitan: Ang Kaso ng mga Ligaw na Aso sa Dhaka

Isa sa mga pinagtatalunang usapin nitong mga nakaraang taon ang pangangasiwa sa populasyon ng mga ligaw na aso sa Dhaka. Noong 2020, inanunsiyo ng mga awtoridad ng lungsod ang planong hulihin ang humigit-kumulang 30,000 ligaw na aso at ilipat ang mga ito sa labas ng kabisera. Nagdulot ito ng galit sa mga aktibista para sa karapatan ng mga hayop, na nagsabing hindi makatao at hindi epektibo ang malawakang paglilipat.

Noon, nagpapatay ng mga ligaw na aso ang mga awtoridad ng lungsod upang kontrolin ang populasyon—hanggang 20,000 kada taon. Gayunman, ipinagbawal ng utos ng korte noong 2015 ang gawaing ito, kaya nagpasimula ng mga programang pang-isterilisasyon ang mga grupo para sa kapakanan ng mga hayop. Iginiit ng mga aktibista na isterilisasyon at pagbabakuna lamang ang mga makatao at napapanatiling solusyon, samantalang inililipat lamang sa ibang lugar ng sapilitang paglilipat o pagpuksa ang problema at nagdudulot ito ng di-kinakailangang pagdurusa.

Itinatampok ng kontrobersiyang ito ang mga masalimuot na usapin sa mga hakbang para sa kapakanan ng mga hayop. Maaaring pumalpak ang mga patakarang mabuti ang layunin kung hindi isinasaalang-alang ang pangmatagalang kapakanan ng mga hayop at ang mas malawak na kontekstong ekolohikal at panlipunan.

Pag-unawa sa mga Ugat ng Problema: Kultura, Stigma at Urbanisasyon

Upang mabisang matugunan ang usapin ng kapakanan ng mga hayop, mahalagang maunawaan ang mga salik na kultural at panlipunan. Tradisyonal na pinahahalagahan sa Bangladesh ang mga hayop dahil sa gamit ng mga ito—mga alagang hayop bilang pagkain, aso bilang pananggalang, at iba pa. Relatibong bago ang konsepto ng mga hayop bilang kasama at madalas itong salungatin dahil sa mga paniniwalang panrelihiyon at stigma sa lipunan.

Ipinakikita ng pananaliksik sa Dhaka at Khulna na bagaman nagsisimula nang pahalagahan ng ilang naninirahan sa lungsod ang mga pakinabang sa sikolohikal na kalagayan at kalusugan ng pagkakaroon ng mga hayop bilang kasama (konseptong tinatawag na zooeyia), marami pa rin ang tumitingin sa mga ito batay sa pakinabang o kaya'y negatibo. Maaari itong humantong sa pagpapabaya, pag-abandona at maging pang-aabuso sa mga alagang hayop at ligaw na hayop.

Dagdag pa rito, binago ng mabilis na urbanisasyon ang mga tradisyonal na gawi sa pangangasiwa ng mga hayop. Habang lumalawak ang mga lungsod, nawawalan ang mga hayop ng akses sa mga likas na tirahan at mapagkukunan ng pagkain, kaya lalo silang nalalagay sa panganib. Lalo pang pinatitindi ng kakulangan ng pampublikong edukasyon tungkol sa kapakanan ng mga hayop ang problema at pinahihirap ang pagpapatupad ng mga mabisang solusyon.

Mga Sistemikong Solusyon: Ano Talaga ang Epektibo?

Sumasang-ayon ang mga eksperto at organisasyon para sa kapakanan ng mga hayop na ang tanging makatao at epektibong paraan upang tugunan ang krisis ng mga ligaw na hayop ay ang sistemiko at pangmatagalang mga hakbang. Kabilang dito ang:

• Malawakang kampanya para sa isterilisasyon at pagbabakuna: Pagbawas sa populasyon ng mga ligaw na hayop at pagpigil sa pagkalat ng mga sakit gaya ng rabies.
• Pampublikong edukasyon: Pagpapalawak ng kaalaman tungkol sa responsableng pag-aalaga ng hayop, kahalagahan ng isterilisasyon at pagkilala sa mga hayop bilang mga nilalang na may kakayahang makadama.
• Mas mahigpit na pagpapatupad ng mga batas sa kapakanan ng mga hayop: Pagtitiyak na naipatutupad ang umiiral na mga proteksiyong legal at napapanagot ang mga lumalabag.
• Pagtutulungan ng pamahalaan, mga NGO at mga komunidad: Pagsasama-sama ng mga mapagkukunan at kaalaman upang makabuo ng mga napapanatiling programa.

Mahalaga rin ang pag-aampon, ngunit kailangan itong gawin nang responsable. Kailangan ang masusing pagsusuri sa mga mag-aampon at pangmatagalang suporta upang maiwasang abandonahin muli ang mga hayop.

Ang Di-nakikitang Kapalit ng Kalahating Pusong Pagkahabag

Marahil ang pinakamahirap tanggapin ng mga mahilig sa hayop ay hindi sapat ang pagmamahal lamang. Kung walang pagpaplano, paninindigan at kahandaang harapin ang mga di-komportableng katotohanan, maaari mismong pagmamalupit ang kalabasan ng mga gawaing habag ang layunin. Ang pagpapakain sa mga ligaw na hayop nang hindi sila ipinaiisterilisa, pagsagip sa mga hayop nang walang plano para sa kinabukasan nila, o pag-una sa sariling pakiramdam na mabuti ang ginagawa kaysa sa kapakanan ng hayop—maaari nitong palalain ang pagdurusa ng mismong mga nilalang na nais nating tulungan.

Ganito ang sinabi ng isang beteranong tagasagip sa Bangladesh:

Ang pagpapakain nang walang isterilisasyon ay isang uri ng kabutihang may mabigat na kapalit. Madalas pang pinatitindi ng pagsagip nang walang plano ang pagdurusa. At kung uunahin natin ang sarili nating pakiramdam na mabuti ang ginagawa kaysa sa kinabukasan ng hayop? Hindi iyon tunay na pangangalaga.

Mabagal at madalas hindi nakikita ang tunay na gawain para sa kapakanan ng mga hayop. Nangangailangan ito ng pagtutulungan, pagpapakumbaba at pagtutok sa sistemikong pagbabago sa halip na pansariling kasiyahan o pagkilala ng publiko.

Pagharap sa Hinaharap: Pagbuo ng Mahabagin at Epektibong Kilusan para sa Kapakanan ng mga Hayop

Nasa sangandaan ang Bangladesh sa pagharap nito sa usapin ng kapakanan ng mga hayop. Mayroon na ang bansa ng balangkas na legal at lumalaking komunidad ng mga dedikadong aktibista at organisasyon. Ang kailangan ngayon ay lumipat mula sa padalus-dalos at panandaliang mga hakbang tungo sa pinag-isipan at napapanatiling mga estratehiyang tumutugon sa mga ugat ng pagdurusa ng mga hayop.

Nangangahulugan ito ng pamumuhunan sa malawakang mga programa para sa isterilisasyon at pagbabakuna, pagpapalakas sa pagpapatupad ng batas at paglulunsad ng mga kampanya sa pampublikong edukasyon upang hamunin ang stigma at itaguyod ang responsableng pag-aalaga ng hayop. Nangangahulugan din ito ng pagkilala sa mga limitasyon ng pagkilos ng iisang tao at sa kahalagahan ng sama-samang pagkilos para sa sistemikong pagbabago.

Sa huli, dapat layunin ang paglikha ng lipunang pinahahalagahan ang mga hayop hindi lamang dahil sa pakinabang ng mga ito o bilang mga kaawa-awang nilalang, kundi bilang mga nilalang na may kakayahang makadama at karapat-dapat sa dignidad at paggalang. Nangangailangan ito ng tiyaga, pagpupunyagi at kahandaang unahin ang mga pangangailangan ng mga hayop kaysa sa sarili nating pagnanais na makilala o mapanatag.

Buod

• Maaaring hindi sinasadyang palalain ng labis na masigasig na aktibismo para sa kapakanan ng mga hayop sa Bangladesh ang kalagayan ng mga ligaw na hayop kung hindi ito sasamahan ng mga pangmatagalang solusyon.
• Madalas na nagdudulot ng higit pang pagdurusa ang pagpapakain at pagsagip sa mga ligaw na hayop nang walang isterilisasyon o plano para sa kinabukasan ng mga ito.
• Nagtatakda ang Animal Welfare Act 2019 ng balangkas na legal para sa pangangalaga sa mga hayop, ngunit malalaking hamon pa rin ang pagpapatupad nito at kaalaman ng publiko tungkol dito.
• Itinatampok ng mga kontrobersiyal na hakbang, gaya ng malawakang paglilipat o pagpuksa sa mga ligaw na aso, ang pangangailangan para sa makatao at batay sa ebidensiyang mga solusyon gaya ng isterilisasyon at pagbabakuna.
• Pinahihirap ng mga pananaw sa kultura, stigma at mabilis na urbanisasyon ang mga pagsisikap na mapabuti ang kapakanan ng mga hayop.
• Nangangailangan ang napapanatiling pagbabago ng mga sistemikong hakbang, pampublikong edukasyon at pagtutulungan ng pamahalaan, mga NGO at mga komunidad.
• Ang tunay na kapakanan ng mga hayop ay nakatuon sa pangangailangan ng mga ito, hindi sa pansariling kasiyahan o pagkilala ng publiko.