Banta ng mahinang monsoon sa India ang mga pananim sa taglamig habang lumalawak ang pagtaas ng presyo ng pagkain

Tuyong mga bukirin, tumataas na gastusin sa pagkain

Nagtapos ang monsoon ng India noong 2026 na umabot lamang sa 87% ng karaniwang dami ng ulan sa mahabang panahon, kaya nabawasan ang laman ng mga imbakan ng tubig at kinapos sa tubig ang mga magsasaka para sa pagtatanim sa taglamig. Pagsapit ng Oktubre 1, nasa 71.8% ng kapasidad ang laman ng mga imbakan ng tubig, kumpara sa 90.3% noong nakaraang taon at karaniwang antas na nasa 82%. Ramdam na ang mga epekto hindi lamang sa mga bukirin kundi pati sa presyo ng trigo, asukal, gatas at manok.

Sa Rajewadi, mga 400 kilometro sa silangan ng Mumbai, nais magtanim ni Amarsingh Gushinge ng trigo at chickpea habang maganda ang presyo ng mga ito. Ngunit hindi siya makapagtanim dahil sa kakulangan ng tubig. Ayon sa lokal na tanggapan ng panahon, umulan nang humigit-kumulang 48% na mas kaunti kaysa karaniwan sa distrito ng Jalna sa Maharashtra, kung saan matatagpuan ang kanyang nayon.

Ganito inilarawan ni Gushinge, 78 taong gulang na magsasaka, ang pinagsamang bigat sa kanyang lupa at pananalapi:

Walang sapat na halumigmig sa lupa para maitanim ang susunod na pananim, at wala na rin akong perang maipangtatanim.

Umabot sa 7.74% ang taunang implasyon sa presyo ng pagkain sa tingian noong Setyembre, habang nasa 5.54% ang pangkalahatang implasyon, ang mas malawak na panukat sa pagtaas ng presyo ng mga bilihin. Inaasahan ni Devendra Pant, punong ekonomista sa India Ratings and Research, na maaaring umabot sa humigit-kumulang 10% ang implasyon sa pagkain mula Oktubre hanggang Disyembre, habang nagsasabay ang mahinang pag-ulan, mas mataas na pandaigdigang presyo at paghina ng rupee.

Magkaibang panig ng iisang suliranin ang kinakaharap ng mga magsasaka at mamimili. Maaaring makinabang sa mas mataas na presyo ng pananim ang mga may aanihing maibebenta. Kaunti naman ang naitutulong ng mga presyong ito sa mga hindi nakapagtanim, habang patuloy na tumataas ang gastos nila sa pagkain para sa kanilang sambahayan. Mas mahal na rin ang sibuyas, pulso at iba pang pangunahing bilihin, kaya kumakaunti ang perang natitira para sa mga gastusing hindi pagkain.

Kulang ang ulan at hindi pa napapanahon ang dating

Umabot sa 13% ang kakulangan sa ulan sa buong India, ngunit mas matindi ang kakulangan sa ilang lugar. Ipinapakita ng 48% na kakulangan sa Jalna kung paano natatago ng pambansang average ang matinding paghihirap sa mga partikular na distritong sakahan. Nasa 18.5 puntos-porsiyento rin na mas mababa ang laman ng mga imbakan ng tubig kaysa noong nakaraang taon, kaya kumonti ang tubig na magagamit sa mga pananim matapos ang tag-ulan.

Ayon kay Sumit Gupta, punong ehekutibo ng WASEDA Global Commodities, bumuhos ang malaking bahagi ng ulan sa panahon ng monsoon sa iilang maiikling yugto, sa halip na maipamahagi sa loob ng apat na buwan. Lalong nagpahirap ang biglaang pagtatapos ng monsoon. Nagdulot ng pagkaantala ang malalakas na ulan sa ilang bahagi ng Odisha, Jharkhand, Uttar Pradesh at silangang India, habang nanatiling tuyo ang ibang mga rehiyong sakahan.

Nagdeklara ang Andhra Pradesh ng tagtuyot sa 388 mandal, mga lokal na administratibong lugar na bumubuo sa 56% ng kabuuang bilang sa estado. Iniulat ng rehiyon ng Vidarbha sa Maharashtra ang malalaking pagkalugi sa bulak at palay. Isinasagawa rin ang pagtatasa sa tagtuyot sa ilang bahagi ng Rajasthan, kung saan napinsala ang mga pananim gaya ng soybean, bajra at munggo.

Magkaugnay na ngayon ang kakulangan ng tubig sa dalawang panahon ng pagtatanim. Karaniwang itinatanim ang mga pananim na kharif sa panahon ng summer monsoon, samantalang itinatanim pagkatapos nito ang mga pananim na rabi, kabilang ang trigo at chickpea, at inaani sa taglamig. Maaaring mapinsala ng mahinang ulan sa tag-araw ang unang ani at mag-iwan ng kulang na halumigmig sa lupa o tubig na nakaimbak para sa irigasyon ng susunod na pananim.

Paano lumala ang suliranin noong 2026

Lumitaw na ang mga problema sa pagtatanim sa India bago pa man matapos ang monsoon. Pagsapit ng katapusan ng Hunyo, halos 22% na mas maliit ang lawak na natamnan ng mga pananim na kharif kumpara sa nakaraang taon. Sa naunang pagtataya ng India Meteorological Department, inaasahang aabot sa 90% ng karaniwang dami ng ulan sa mahabang panahon ang pana-panahong pag-ulan; nagtapos ang panahon sa 87%.

Ipinapakita ng pagkakasunod-sunod kung paano lumawak ang problema sa maagang pagtatanim tungo sa mas malaking pangamba tungkol sa suplay ng pagkain at irigasyon sa taglamig:

• Pagsapit ng katapusan ng Hunyo 2026, halos 22% na mas maliit ang lawak na natamnan ng kharif kaysa noong nakaraang taon.
• Nagtapos ang panahon ng monsoon na may 13% na kakulangan sa ulan sa buong bansa.
• Noong Oktubre 1, nasa 71.8% ng kapasidad ang laman ng mga imbakan ng tubig, mula sa 90.3% noong nakaraang taon.
• Mula Oktubre hanggang Disyembre, inaasahan ni Pant na maaaring umabot sa humigit-kumulang 10% ang implasyon sa pagkain.
• Mula Enero 2027, maaaring magtaas ng presyo ng broiler ang mga prodyuser ng manok habang lumalala ang gastos at mga suliranin sa suplay.

Naghanda ang pamahalaan ng reserbang 174,000 quintal ng binhi para makatulong sa naantalang pagtatanim o muling pagtatanim, bukod pa sa 1.73 milyong toneladang kailangan para sa panahon ng kharif. Katumbas ang reserba ng 17,400 tonelada, o humigit-kumulang 1% ng pangangailangan para sa panahong iyon. Makakatulong ang mga binhi para makapagsimulang muli ang mga magsasaka, ngunit kailangan pa rin nila ng tubig at pera para mapalago ang pananim.

Limitado ang maitutulong ng nakaimbak na butil

Malaki ang reserba ng India sa dalawa nitong pangunahing butil. Ayon kay Rajesh Paharia, punong tagapamahala ng business development sa Kribhco Agri Business, may humigit-kumulang 44 milyong tonelada ng trigo at halos 55 milyong tonelada ng bigas ang Food Corporation of India. Aniya, sapat at maayos ang mga imbak na ito kung ihahambing sa kinakailangang reserba.

Nagbibigay sa mga tagapagpatupad ng patakaran ng suplay ang mga reserbang butil ng pamahalaan na maaari nilang ilabas para makatulong sa pamamahala ng kakulangan at presyo. Gayunman, iba-iba ang silbi ng mga ito sa pamilihan ng pagkain. Hindi gaanong direktang nakatutulong ang nakaimbak na trigo at bigas kapag pulso, nakakain na langis, gatas o asukal ang kapos.

Mahalaga rin ang kagustuhan ng mga mamimili sa loob ng isang kategorya ng butil. Ayon kay B.V. Krishna Rao, pangulo ng Rice Exporters Association, bumaba dahil sa tuyong panahon ang suplay ng mga barayti ng bigas na gustong-gusto sa timog India. Maaaring tumaas ang presyo ng mga barayting iyon kahit sagana ang nakaimbak na bigas sa bansa.

Umabot sa pinakamataas na antas sa halos dalawang taon ang presyo ng trigo dahil sa pangambang maaaring magdala ang El Nino ng mas mainit na panahon sa taglamig at magpababa ng produksiyon sa unang bahagi ng 2027. Ang El Nino ay pag-init ng ilang bahagi ng tropikal na Karagatang Pasipiko na maaaring magbago sa mga padron ng panahon sa malalayong lugar, kabilang ang pag-ulan at temperaturang nakaaapekto sa agrikultura ng India. Para sa mga nagtatanim ng trigo, magdudulot ng suliranin sa magkakaibang yugto ng paglaki ng pananim ang kakulangan ng halumigmig sa pagtatanim at sobrang init sa bandang huli.

Manok, gatas at pulso, nagpapaliit sa pagpipilian ng pagkain ng mga sambahayan

Lumalawak ang implasyon sa pagkain kasabay ng pagtaas ng gastos sa produksiyon ng protinang mula sa hayop. Iniugnay ng Monetary Policy Report ng Reserve Bank of India noong Setyembre ang halos kalahati ng dalawang puntos-porsiyentong pagtaas ng implasyon sa pagkain mula Marso hanggang Agosto sa protinang mula sa hayop at mga pampalasa. Itinuro rin nito ang pagtaas ng gastos sa pakain, kumpay, transportasyon, pagpapakete at enerhiya, pati pagkamatay ng mga manok matapos ang heat wave.

Ayon kay Uday Singh Bayas, pangulo ng IPEMA-Poultry India, samahan ng industriya ng kagamitan para sa manukan, 60% hanggang 70% ng gastos sa produksiyon ng manok ay napupunta sa pakain, na pangunahing binubuo ng mais at soybean. Dahil dito, partikular na sensitibo ang presyo ng manok sa mga pagbabago sa pamilihan ng butil at oilseed.

Ayon kay Uddhav Ahire, tagapangulo ng Anand Agro Group, hindi pa naipapasa ng mga prodyuser ng manok sa mga mamimili ang lahat ng dagdag-gastos sa pakain. Maaaring tumaas ang presyo ng broiler mula Enero habang nagsasabay ang mga gastusing ito at humihigpit ang suplay.

Bumaba sa 8.7% noong Setyembre ang implasyon sa presyo ng karne mula 12.0% noong Agosto, higit sa lahat dahil inihahambing ang mga presyo sa mataas na antas na noong nakaraang taon. Kabaligtaran naman ang naging galaw ng gatas, iba pang produkto ng gatas at itlog, na ang implasyon ay tumaas sa 5.1% mula 4.8%.

Babala ni Madan Sabnavis, punong ekonomista sa Bank of Baroda, maaaring mapilitang baguhin ng mahihirap na sambahayan ang kanilang pagkain kapag patuloy na tumaas ang presyo ng pulso, manok at produktong gatas, na maaaring makaapekto sa kalusugan sa paglipas ng panahon. Kapag sabay-sabay na nagmahal ang ilang pangunahing mapagkukunan ng protina, kumakaunti ang abot-kayang pamalit na pagpipilian ng mga pamilya.

Mas malaki ang kakulangan sa asukal kaysa pinahihintulutang angkat

Halos 30% ang itinaas ng presyo ng asukal sa nakaraang taon. Inaasahan ni Rahil Shaikh, managing director ng MEIR Commodities India, isang negosyanteng nakabase sa Mumbai, na magiging mas mababa ang produksiyon kaysa sa konsumo sa loob ng bansa sa ikalawang sunod na taon. Inaasahang lalampas sa 29 milyong metriko tonelada ang konsumo, samantalang mas mababa sa 27.5 milyong tonelada ang produksiyon.

Ipinapakita ng mga bilang na ito na mahigit 1.5 milyong tonelada ang agwat ng produksiyon at konsumo sa loob ng bansa. Pinahintulutan ng pamahalaan ang walang-buwis na pag-angkat ng 1 milyong tonelada, na mas mababa sa dalawang-katlo ng agwat na iyon. Makaaapekto rin sa balanse ng pamilihan ang mga nakaimbak na suplay at iba pang desisyon tungkol sa suplay.

Ayon kay Shaikh, nililimitahan ng mas mataas na pandaigdigang presyo ang maitutulong ng mga inaangkat at malabong bumalik ang presyo sa loob ng bansa sa antas noong nakaraang taon. Binabawasan ng pag-aalis ng buwis sa pag-angkat ang isang bahagi ng kabuuang gastos, ngunit kailangan pa ring bayaran ng mga mamimili ang presyo sa ibang bansa at ang pagpapadala.

Umaabot pa lampas sa nalalapit na anihan sa taglamig ang pagtataya ni Shaikh sa pagbangon. Sinabi niyang maaaring sa huling bahagi pa ng 2028 makabawi ang produksiyon ng asukal, depende sa paborableng pag-ulan sa 2027. Dahil sa pananaw na ito, magiging mahalaga ang susunod na monsoon para sa isang produktong mabilis nang tumataas ang presyo.

Dagdag-presyon mula sa inaangkat at nag-uunahang pangangailangan

Maaaring bumili ang India ng asukal, pulso at langis ng gulay mula sa ibang bansa kapag hindi sapat ang lokal na ani. Lalong nagiging magastos ang mga pagbiling ito dahil sa mataas na pandaigdigang presyo, pagtaas ng gastos sa kargamento at paghina ng rupee. Dahil mahina ang rupee, mas maraming lokal na salapi ang kailangan ng mga mamimili sa India para bayaran ang parehong halagang nakatakda sa dolyar.

Iniugnay ni Sandeep Bajoria, punong ehekutibo ng Sunvin Group, isang brokerage sa Mumbai, ang pagtaas ng presyo ng langis ng gulay sa mga suliranin sa produksiyon sa ibang bansa at mga pagkaantala sa suplay mula sa rehiyon ng Black Sea. Nakaaapekto rin ang El Nino sa agrikultura sa labas ng India, habang pininsala ng digmaang Russia-Ukraine ang suplay ng butil at langis ng sunflower mula sa rehiyong iyon.

Isa pang pinagkakabahalahan sa gastos ang pataba. Ayon kay Paharia, dahil umaasa ang India sa inaangkat na pataba, nalalantad ang mga magsasaka sa mga suliranin sa logistik at sa pulitika ng iba't ibang bansa na nakaaapekto sa presyo at pagkakaroon nito. Dumarating ang dagdag-presyong ito habang kapos na sa perang pantanim ang ilang magsasaka.

Maraming pinaggagamitan ang mais: pagkain, pakain ng hayop at ethanol na ginagamit sa gasolina. Ayon kay Gupta, maaaring magpalala sa kakulangan ng mais ang kakulangan sa asukal at bigas, kasama ang mandato ng E20 para sa gasolina na may 20% ethanol. Magpapataas din sa gastos sa manok ang mas mahal na mais dahil pangunahing sangkap ito ng pakain ng manok.

Nag-iiba-iba ang pinsala sa mga pananim kaya nagiging masalimuot ang pagtugon

Mas halo-halo ang kalagayan ng soybean kaysa ipinahihiwatig ng mga distrito na pinakamatinding tinamaan. Napinsala ang Maharashtra, ngunit mas maganda ang mga pananim sa Madhya Pradesh, ang estadong may pinakamalawak na taniman ng soybean, at sa Rajasthan. Inaasahan ni DN Pathak, executive director ng Soybean Processors Association of India, na mababawi ng mga dagdag-ani na ito ang ilan o posibleng lahat ng pagkalugi sa Maharashtra.

Ayon kay Pathak, nagpapatuloy pa ang mga pagsusuri sa bukid kaya wala pa siyang tiyak na pambansang pagtataya ng produksiyon. Inaasahan niyang nasa 800,000 hanggang 1 milyong tonelada lamang ang ie-export na soybean meal sa kasalukuyang mga presyo, habang makatutulong ang inaasahang suplay, mga inaangkat at natirang imbak para maiwasan ang malubhang kakulangan sa loob ng bansa.

Ibang uri ng hamon sa patakaran ang bulak. Nais ng mga magsasaka sa Vidarbha na nawalan ng bahagi ng kanilang pananim na makakuha ng mas magandang presyo para sa natitira. Kailangan naman ng mga prodyuser ng tela ng tuluy-tuloy at abot-kayang suplay ng hibla, at maaaring mangailangan sila ng mga inaangkat kung kulang ang lokal na produksiyon.

Kaya kailangang mamili ang mga tagapagpatupad ng patakaran sa mga hakbang na magkakaiba ang epekto sa bawat grupo. Makatutulong sa mga mamimili at prodyuser ang mas murang inaangkat, samantalang nakasalalay sa sapat na presyo ng bentahan ang mga magsasakang bumabangon mula sa pagkalugi sa pananim. Dahil hindi pantay ang naging ani, nag-iiba-iba rin ang pangangailangan ng suporta ayon sa pananim at rehiyon.

Sinusubok ng gastos sa pagkain ang paglago at patakaran sa interes

Humigit-kumulang 46% ng basket ng consumer price index ng India ang pagkain, ayon kay Rumki Majumdar, ekonomista sa Deloitte India. Dahil malaki ang bahaging ito, malaki rin ang impluwensiya ng matagal na pagtaas ng presyo ng mga bilihin sa pangkalahatang implasyon at kakayahang bumili ng mga sambahayan.

Nasa 0.46 puntos-porsiyento sa ibaba ng pinakamataas na pinapahintulutang antas ng RBI na 6% ang pangkalahatang implasyon na 5.54% noong Setyembre. Inaasahan ni Pant na magtataas pa ang bangko sentral ng interes nang 50 hanggang 75 batayang puntos, katumbas ng 0.5 hanggang 0.75 puntos-porsiyento. Inaasahan niya ang ikalawang sunod na pagtaas sa pulong sa Disyembre matapos ang pagtaas noong Oktubre.

Pinapamahal ng mas mataas na interes ang pangungutang at maaari nitong pabagalin ang paggasta. Kasabay nito ang hiwalay na dagok sa kita sa kanayunan: mas kaunti ang nagagastos ng mga magsasakang maliit ang ani, habang mas malaking bahagi ng badyet ng sambahayan ang nauubos sa tumataas na presyo ng pagkain. Ramdam na ng bentahan ng traktora at kagamitang pangbukid ang paghina ng demand sa kanayunan.

Ayon kay Ranen Banerjee, kasosyo at pinuno ng economic advisory sa PwC India, kumakalat sa iba pang industriya ang epekto ng pagbawas sa paggasta ng sambahayan dahil humihina ang demand, kabilang sa mga produktong pangkonsumo. Tinatayang lumago nang 3% ang agrikultura at mga kaugnay na sektor noong FY26, ngunit maaaring bumagal ang paglago sa FY27 dahil sa pagbaba ng produksiyon.

Sa naunang pagtataya ng RBI, nasa 5.1% ang karaniwang implasyon sa tingian para sa FY27, na may mga pagtataya kada quarter na 4.2%, 5.1%, 5.9% at 5.4%. Tinukoy sa buwanang ulat pang-ekonomiya ng pamahalaan noong Oktubre ang pagpapanatili ng aktibidad pang-ekonomiya at pagprotekta sa katatagan ng presyo bilang mga prayoridad sa ikalawang hati ng taon ng pananalapi.

Ipinakikita ng karanasan noon kung bakit hindi sapat ang dami ng ulan para matukoy ang magiging antas ng implasyon. Nanatiling mas mababa sa 5% ang implasyon sa pagkain noong mga taon ng tagtuyot na 2002-03 at 2004-05, ngunit umabot ito sa 18.8% noong 2009-10. Sa mga susunod na buwan, makaaapekto sa lawak ng paglaganap ng kasalukuyang presyon ang pagtatanim sa taglamig, paggamit ng mga imbakan ng tubig, gastos sa pag-angkat at pagkakaroon ng mga partikular na pagkain.

Mahahalagang Punto

• Nagtapos ang monsoon ng India noong 2026 na 13% na mas mababa sa karaniwan, at mas matindi ang kakulangan sa ilang bahagi ng kanluran at timog India.
• Nasa 71.8% ng kapasidad ang laman ng mga imbakan ng tubig noong Oktubre 1, kumpara sa 90.3% noong nakaraang taon.
• Umabot sa 7.74% ang implasyon sa pagkain noong Setyembre; inaasahan ni Devendra Pant, ekonomista, na aabot ito sa humigit-kumulang 10% mula Oktubre hanggang Disyembre.
• Nagbibigay ng panangga ang malalaking imbak ng trigo at bigas, ngunit kapos ang suplay ng mga barayti ng butil na gustong bilhin at ng iba pang pagkain.
• Halos 30% ang itinaas ng presyo ng asukal, at mas maliit ang pinahihintulutang inaangkat kaysa sa agwat ng lokal na produksiyon at konsumo.
• Maaaring magtaas ng presyo ng broiler ang mga prodyuser ng manok mula Enero 2027 habang lumalala ang gastos sa pakain at mga suliranin sa suplay.
• Makaaapekto ang kalagayan ng mga pananim sa taglamig at ang monsoon ng 2027 sa tagal ng presyur sa mga magsasaka at badyet ng mga sambahayan.