Umabot sa 22.6% ang Antas ng Gutom sa Pilipinas Habang Tumitindi ang Gutom at Tumataas ang Kahirapan

Mas maraming pamilya ang nagugutom, at mas marami ang paulit-ulit na nagugutom

Mahigit isa sa bawat limang pamilyang Pilipino ang nakaranas ng gutom na walang makain sa tatlong buwang nagdaan bago ang Setyembre 2026, ayon sa Social Weather Stations (SWS). Sa survey nito na isinagawa mula Setyembre 21 hanggang 27, umabot sa 22.6% ang involuntary hunger, mula sa 20.3% noong Hunyo, at malaking bahagi ng pagtaas ay nagmula sa mga pamilyang madalas o palaging nagugutom.

Nagtala ang Metro Manila ng pinakamataas na antas ng gutom na 27%, habang nagtala ang Luzon sa labas ng kabisera ng pinakamalaking pagtaas, na umakyat nang 6.3 percentage points sa 23.6%. Kasabay ng paglala ng kalagayan sa buong bansa ang pagtaas sa 55% ng bahagdan ng mga pamilyang nagsabing mahirap sila, na tinatayang katumbas ng 16.8 milyong pamilya.

Ang antas ng gutom noong Setyembre ay 1.5 percentage points na mas mataas kaysa sa taunang average na 21.1% noong 2020, nang may mga restriksiyon dahil sa COVID-19. Inihahambing dito ang resulta ng isang survey sa average ng isang buong taon. Mas mataas din ang bilang noong Setyembre kaysa sa taunang average na 20.2% noong 2025.

Ang pinakakapansin-pansing pagbabago ay sa matinding gutom. Tumaas mula 4.5% noong Hunyo tungo sa 6.4% noong Setyembre ang bahagdan ng mga pamilyang nagsabing madalas o palagi silang nagugutom. Mas maliit ang itinaas ng katamtamang gutom, na nararanasan nang minsan o ilang beses, mula 15.8% tungo sa 16.2%.

Nagsagawa ang SWS, isang independiyenteng organisasyon ng mga tagasarbey, ng panayam sa 1,500 nasa hustong gulang sa buong bansa tungkol sa mga karanasan ng kanilang pamilya. Inilalarawan ng mga resulta nito ang gutom sa nagdaang tatlong buwan, at hindi lamang kung may pagkain ang mga respondent sa araw ng panayam. Bukod sa mga bilang ng gutom, ipinakikita ng survey tungkol sa kahirapan na mas maraming pamilya ang naglalagay sa sarili nila sa ibaba ng hangganang naghihiwalay sa mahirap at hindi mahirap, at nagsasabing mas lumaki ang agwat sa pagitan ng kanilang kita at ng badyet na kailangan nila.

Matinding gutom ang dahilan ng malaking bahagi ng pagtaas

Tumaas nang 1.9 percentage points ang matinding gutom mula Hunyo hanggang Setyembre, kumpara sa 0.4 percentage point na pagtaas ng katamtamang gutom. Kapag pinagsama, katumbas ng mga pagbabagong ito ang 2.3 percentage point na pagtaas sa kabuuang gutom.

Kaya nagmula sa kategorya ng matinding gutom ang humigit-kumulang 83% ng pambansang pagtaas, batay sa paghahati ng 1.9-point na pagtaas sa kabuuang pagtaas na 2.3 points. Ito ang pinakamalinaw na palatandaan kung paano lumala ang karanasan ng mga pamilya: mas mabilis na dumami ang paulit-ulit na nagugutom kaysa sa paminsan-minsang nagugutom.

Ang 6.4% na antas ng matinding gutom noong Setyembre ay katumbas ng humigit-kumulang anim sa bawat 100 pamilya na nagsabing madalas o palagi silang nagugutom nang walang makain. Nakararanas naman ng katamtamang gutom ang humigit-kumulang 16 sa bawat 100 pamilya.

Ginagamit ng SWS ang terminong involuntary hunger para ilarawan ang pagkagutom nang walang makain. Tinutukoy ng mga kategorya nito batay sa dalas ang pagkakaiba ng paminsan-minsang pangyayari at paulit-ulit na pagkakait. Maaaring mapabilang ang isang pamilya sa alinmang kategorya kahit pa hindi nito ituring ang sarili na mahirap, bagaman mas karaniwan ang gutom sa mga pamilyang nagsasabing mahirap sila.

Metro Manila at Luzon ang nagtutulak sa pagtaas sa buong bansa

Tumaas mula 21% noong Hunyo tungo sa 27% noong Setyembre ang antas ng gutom sa Metro Manila, o pagtaas na anim na percentage points. Sa Balance Luzon, ang katawagan ng survey sa Luzon sa labas ng Metro Manila, umakyat ang antas mula 17.3% tungo sa 23.6%.

Kabaligtaran ang naging pagbabago sa Visayas. Bumaba ang gutom mula 22.3% tungo sa 16%, o pagbaba na 6.3 percentage points, kaya ito ang lugar na may pinakamababang antas noong Setyembre. Kaunti lamang ang ipinagbago sa Mindanao, mula 24% tungo sa 23.7%.

Narito ang mga resulta sa mga rehiyon noong Setyembre:

• Metro Manila: 27%, mula sa 21% noong Hunyo.
• Mindanao: 23.7%, mula sa 24%.
• Balance Luzon: 23.6%, mula sa 17.3%.
• Visayas: 16%, mula sa 22.3%.

Mas mataas nang 11 percentage points ang antas sa Metro Manila kaysa sa bilang sa Visayas. Iniugnay ng SWS ang pambansang pagtaas pangunahin sa pag-angat ng bilang sa kabisera at sa iba pang bahagi ng Luzon. Kaya magkakaiba nang husto ang naging pagbabago sa karanasan ng mga pamilya sa iba't ibang panig ng bansa sa parehong panahon.

Tumataas ang kahirapan habang lumiliit ang grupong nasa hangganan

Limampu't limang porsiyento ng mga pamilya ang nagsabing mahirap sila noong Setyembre, mula sa 49% noong Hunyo. Tinataya ng SWS na 16.8 milyon ang bilang ng mga ito, kumpara sa 13.6 milyon tatlong buwan bago nito, o pagtaas na 3.2 milyon batay sa inilathalang tantiya sa mga sambahayan.

Bumaba mula 14% tungo sa 9% ang bahagdan ng mga nagsabing nasa hangganan sila ng mahirap at hindi mahirap. Kaunti lamang ang ipinagbago sa mga pamilyang nagsabing hindi sila mahirap, mula 37% tungo sa 36%. Sinabi ng SWS na pangunahing nagmula ang pagtaas ng kahirapan sa pagliit ng grupong nasa hangganan.

Ipinaliwanag ng SWS, ang organisasyong nagsagawa ng survey, kung paano inilagay ng mga respondent ang sarili nila:

Pangunahing nangyari ang pagtaas sa kapinsalaan ng grupong nasa Hangganan (mga naglagay sa sarili nila sa linyang naghahati sa Mahirap at Hindi Mahirap), na bumaba nang limang puntos mula 14 percent tungo sa 9 percent. Samantala, halos hindi nagbago ang bahagdan ng mga nagsabing Hindi Mahirap sila, mula 37 percent tungo sa 36 percent.

Nagtala ang Balance Luzon ng pinakamalaking pagtaas sa bahagdan ng mga nagsabing mahirap sila, mula 41% tungo sa 51%. Tumaas nang apat na puntos sa 44% ang Metro Manila, apat na puntos sa 63% ang Visayas, at tatlong puntos sa 64% ang Mindanao.

Pinakamataas ang antas ng kahirapan sa Mindanao at Visayas, samantalang pinakamataas ang antas ng gutom sa Metro Manila. Magkaibang tanong ang itinatanong ng survey tungkol sa mga karanasang ito: tungkol sa pagtataya ng pamilya sa kalagayan nito ang kahirapan, samantalang tungkol sa aktuwal na mga pagkakataong walang makain ang gutom.

Umabot sa 44% ng mga pamilya ang dumaranas ng kahirapan sa pagkain

Tinataya ng mga pamilya kung mahirap sila pagdating sa pagkain batay sa uri ng pagkaing kinakain nila. Noong Setyembre, 44% ang nagsabing salat sila sa pagkain, mula sa 36% noong Hunyo. Bumaba mula 15% tungo sa 9% ang bahagdan ng mga nasa hangganan pagdating sa pagkain, habang bumaba mula 49% tungo sa 47% ang bahagdan ng mga nagsabing hindi sila salat sa pagkain.

Sa pangunahing inilathalang tantiya ng SWS, 13.3 milyong pamilya ang salat sa pagkain noong Setyembre, mula sa 10.2 milyon noong Hunyo. Inilathala rin ang bilang na 12.2 milyon para sa kaparehong 44% na antas noong Setyembre; walang ipinaliwanag tungkol sa pagkakaiba.

Pinakamataas sa Mindanao ang kahirapan sa pagkain, na umabot sa 52%, kasunod ang Visayas sa 51%, Balance Luzon sa 40%, at Metro Manila sa 31%. Sa buong bansa, mas mataas nang tatlong puntos ang 44% noong Setyembre kaysa sa taunang average na 41% noong 2025, at ito ang pinakamataas na bilang mula nang umabot ito sa 51% noong Disyembre 2024.

Naging mas karaniwan din ang gutom sa mga grupong mas mahirap. Sa mga pamilyang nagsabing mahirap sila, tumaas ito mula 24.5% tungo sa 27.9%. Sa mga pamilyang salat sa pagkain, umakyat ito mula 29.9% tungo sa 33.2%, na nangangahulugang humigit-kumulang isa sa bawat tatlo ang nakaranas ng involuntary hunger.

Iniugnay ng SWS ang pambansang pagtaas kapwa sa paglaki ng bahagdan ng mga pamilyang nagsabing mahirap sila at sa pagdami ng nagugutom sa loob ng mga grupong ito. Mas maraming pamilya ang napabilang sa mga kategoryang mas lantad sa gutom, at naging mas madalas ang gutom sa loob ng mga kategoryang iyon.

Mas malaking buwanang kakulangan sa kita ang iniulat ng mga pamilya

Itinakda ng mahihirap na pamilya sa P15,000 ang median na buwanang badyet na kailangan nila upang hindi na ituring ang sarili na mahirap noong Setyembre, mula sa P14,000 noong Hunyo. Tumaas mula P5,000 tungo sa P6,000 ang median na iniulat na kakulangan sa pagitan ng kanilang kita at ng badyet na iyon.

Ang median ang sagot na nasa gitna kapag inayos ang mga sagot mula sa pinakamababa hanggang sa pinakamataas. Nagbibigay ito ng sukatan ng karaniwang sagot nang hindi hinahayaang mangibabaw sa resulta ang iilang napakataas o napakababang halaga.

Tumaas nang P1,000, o humigit-kumulang 7.1%, ang iniulat na hangganan ng kahirapan, habang tumaas nang P1,000, o 20%, ang kakulangan sa kita. Iniulat ng mga pamilya kapwa na mas malaking badyet na ang kailangan nila at mas malaki ang halagang kulang sa buwanang kita nila.

Para sa pagkain lamang, P8,000 kada buwan ang median na hangganan, na may P3,000 na kakulangan. Batay ang mga halagang ito sa sariling pagtataya ng mga pamilya sa kanilang pangangailangan. Walang detalyeng ibinigay sa mga resulta ng survey kung gaano kalaki sa pagbabago ang nagmula sa presyo ng pagkain, iba pang gastusin o pagbabago sa kita.

Matagal nang naghihirap ang karamihan sa mahihirap na pamilya

Inuri ng SWS ang 38.7% ng lahat ng pamilya bilang palaging mahirap, ibig sabihin ay hindi pa nila naranasang hindi maging mahirap. Isa pang 9% ang karaniwang mahirap; huling naranasan nilang hindi maging mahirap limang taon o higit pa ang nakalipas. Samantala, 7.2% ang bagong mahirap, na nakaranas na hindi maging mahirap sa loob ng nagdaang isa hanggang apat na taon.

Katumbas ng mga ito ang tantiya na 11.7 milyong palaging mahirap na pamilya, 2.7 milyong karaniwang mahirap na pamilya at 2.2 milyong bagong mahirap na pamilya. Umabot sa 16.6 milyon ang kabuuan ng mga inilathalang kategoryang ito, malapit sa hiwalay na tantiya na 16.8 milyon para sa lahat ng pamilyang nagsabing mahirap sila.

Humigit-kumulang pito sa bawat 10 pamilyang nagsabing mahirap sila ang kabilang sa grupong palaging mahirap, batay sa paghahati ng 38.7% sa antas ng kahirapan na 55%. Kaya bumuo ang matagal na paghihirap sa pinakamalaking bahagi ng larawan ng kahirapan noong Setyembre.

Sinuri rin ng SWS ang mga pamilyang kasalukuyang nagsasabing nasa hangganan sila o hindi mahirap. Sa lahat ng pamilya, 12.5% ang naging mahirap sa loob ng nagdaang isa hanggang apat na taon, 16.5% ang naging mahirap limang taon o higit pa ang nakalipas, at 15.2% ang hindi pa nakaranas maging mahirap. Ipinakikita ng mga kategoryang ito na nagkakaiba ang kasaysayan ng paghihirap ng mga pamilya kahit pareho ang kasalukuyan nilang sagot.

Muling pagtaas matapos ang pagbuti noong Hunyo

Sinundan ng pagtaas noong Setyembre ang pagbaba ng gutom noong unang bahagi ng 2026. Bumaba ang pambansang antas mula 23.2% noong Marso tungo sa 20.3% noong Hunyo, bago umakyat sa 22.6% noong Setyembre. Kaya mas mababa nang 0.6 percentage points ang bilang noong Setyembre kaysa noong Marso, bagaman mas mataas ito kaysa sa taunang average noong taon ng pandemya.

Makikita sa mga pangunahing petsa at resulta ng survey ang paggalaw na ito:

• Marso 2026: umabot sa 23.2% ang kabuuang gutom, 17.7% ang katamtamang gutom at 5.1% ang matinding gutom.
• Hunyo 20 hanggang 29, 2026: bumaba sa 20.3% ang kabuuang gutom, sa 15.8% ang katamtamang gutom at sa 4.5% ang matinding gutom.
• Setyembre 21 hanggang 27, 2026: umakyat sa 22.6% ang kabuuang gutom, sa 16.2% ang katamtamang gutom at sa 6.4% ang matinding gutom.
• Oktubre 13, 2026: inilabas ng SWS ang mga resulta ng sariling pagtataya sa kahirapan para sa ikatlong quarter, na nagpapakitang 55% ng mga pamilya ang nagsabing mahirap sila.

Mas mataas nang 1.3 percentage points ang matinding gutom noong Setyembre kaysa noong Marso, kahit bahagyang mas mababa ang kabuuang gutom. Mas lumala kaysa sa naunang antas ang dalas ng gutom sa mga pamilyang kabilang sa kategorya ng matinding gutom.

Iba ang panahong saklaw ng survey noong Setyembre 2025

Nagsagawa rin ang SWS ng survey mula Setyembre 24 hanggang 30, 2025. Nagtala ito ng 22% na gutom, kumpara sa 16.1% noong Hunyo 2025, o pagtaas na 5.9 percentage points. Sa nakaraang taon isinagawa ang pangangalap ng datos at ang Hunyo na pinaghambingan.

Pinakamataas sa Metro Manila ang antas noong Setyembre 2025, na 25.7%, kasunod ang Balance Luzon sa 23.8%, Mindanao sa 19.7% at Visayas sa 18.7%. Kalahati ng mga pamilya ang nagsabing mahirap sila, at 41% ang nagsabing salat sila sa pagkain.

Ipinakita rin ng mga resulta noong 2025 na kumalat ang gutom sa mga pamilyang hindi nag-aakalang mahirap sila. Tumaas mula 11.4% noong Hunyo tungo sa 17% noong Setyembre ang gutom sa grupong ito, habang umakyat mula 21% tungo sa 26.9% ang gutom sa mga pamilyang nagsabing mahirap sila.

Ipinaliwanag ng SWS sa pahayag nito tungkol sa survey ang ugnayan ng kahirapan at gutom:

Iba-iba ang antas ng gutom sa mahihirap at hindi mahihirap. Sa anumang takdang panahon, karaniwang mas mataas ang gutom sa mga mahihirap.

Pagsapit ng Setyembre 2026, limang percentage points na mas mataas ang bahagdan ng mga nagsabing mahirap sila kaysa noong Setyembre 2025, at tatlong puntos na mas mataas ang kahirapan sa pagkain. Magkapareho ang taunang average ng gutom noong 2025 at 2024, na 20.2%.

Gaano katumpak ang mga resulta ng survey?

Gumamit ang survey noong Setyembre 2026 ng mga panayam na isinagawa nang harapan sa 1,500 nasa hustong gulang na edad 18 pataas. Kabilang dito ang 600 respondent sa Balance Luzon at tig-300 sa Metro Manila, Visayas at Mindanao. Hindi kinomisyon ang survey.

Iniulat ng SWS na plus o minus tatlong percentage points ang sampling margin of error para sa mga pambansang tantiya. Plus o minus apat na puntos naman ang margin para sa Balance Luzon at plus o minus anim na puntos para sa bawat isa sa Metro Manila, Visayas at Mindanao.

Inilalarawan ng margin of error ang kawalang-katiyakang nagmumula sa pagsasagawa ng panayam sa isang sample sa halip na sa bawat pamilya. Ang pambansang tantiya na 22.6% ay may iniulat na saklaw na tatlong percentage points pataas o pababa. Mas malalawak ang margin para sa mga rehiyong may mas maliliit na sample.

Mas maliit kaysa sa iniulat na margin para sa isang pambansang survey ang 2.3 percentage point na pagbabago mula Hunyo. Para mataya kung gaano katiyak sa estadistika ang pagbabago sa pagitan ng dalawang survey, kailangang isaalang-alang ang kawalang-katiyakan sa dalawa. Gayunman, pare-pareho ang ipinakikita ng iniulat na mga bilang tungkol sa nasukat na pagbabago noong Setyembre: dumami ang matinding gutom, tumaas ang bahagdan ng mahihirap at salat sa pagkain, at naging mas karaniwan ang gutom sa mga grupong ito.

Walang ibinigay na petsa ang SWS para sa susunod na paglalabas ng survey tungkol sa gutom. Dahil sa mga resulta noong Setyembre, nakatuon ngayon ang pansin kung magpapatuloy ang pagtaas ng paulit-ulit na gutom at kung magkakaroon ng sapat na dagdag na yaman ang mga pamilyang nag-ulat ng mas malaking kakulangan sa kita upang matugunan ang pangangailangan nila sa pagkain.

Mahahalagang Punto

• Umabot sa 22.6% ang involuntary hunger noong Setyembre 2026, mula sa 20.3% noong Hunyo.
• Tumaas ang matinding gutom mula 4.5% tungo sa 6.4%, at ito ang bumubuo sa malaking bahagi ng pambansang pagtaas.
• Pinakamataas sa Metro Manila ang antas ng gutom na 27%; naitala naman sa Balance Luzon ang pinakamalaking pagtaas.
• Tumaas sa 55% ang bahagdan ng mga pamilyang nagsabing mahirap sila, o tinatayang 16.8 milyong pamilya.
• Umabot sa 44% ang kahirapan sa pagkain, at 33.2% ng mga pamilyang salat sa pagkain ang nakaranas ng gutom.
• Tumaas sa P15,000 ang median na buwanang badyet na sinabi ng mga pamilya na kailangan nila upang makaahon sa kahirapan, na may P6,000 na kakulangan sa kita.
• Mas mataas ang antas ng gutom noong Setyembre kaysa sa taunang average na 21.1% noong 2020, ngunit nanatili itong mas mababa kaysa sa 23.2% noong Marso 2026.