Nagpasa ang Japan ng batas para magtalaga ng ikalawang kabisera sakaling magkaroon ng malaking sakuna

Naghahanda ang Japan ng pansamantalang sentro ng pamahalaan sa labas ng Tokyo

Nagpasa ang Japan ng batas na nagpapahintulot sa pamahalaan na magtalaga ng isa o higit pang rehiyon bilang pansamantalang ikalawang kabisera kung hindi magagamit ang Tokyo dahil sa malaking sakuna o iba pang pambansang emerhensiya. Layunin ng hakbang na matiyak na magpapatuloy ang operasyon ng tanggapan ng punong ministro, parlamento, mga ministeryo at iba pang mahahalagang institusyon kung hindi mapupuntahan ang kabisera.

Hindi inililipat ng batas ang kabisera ng Japan mula Tokyo, ni inaatasan ang mga ministeryo o kumpanya na agad lumipat. Sa halip, lumilikha ito ng legal na balangkas para pumili ng prefecture na may sapat na populasyon, ekonomiya, imprastraktura at kapasidad sa pangangasiwa upang pagdausan ng mahahalagang tungkulin ng pamahalaan kung kinakailangan.

Pangangasiwaan ni Punong Ministro Sanae Takaichi ang proseso ng pagpili. Inaasahang bubuuin ang isang punong-tanggapan ng pamahalaan at magtatalaga ng ministro para mamahala sa hakbangin. Itinatakda ng batas na dapat magkaroon ng pagtatalaga sa loob ng humigit-kumulang isang taon mula nang magkabisa ito.

Inaprubahan ang hakbang sa pagtatapos ng pinahabang sesyon ng Diet matapos ang ilang linggong sigalot sa politika. Naipasa ito sa Kapulungan ng mga Konsehal, na kontrolado ng oposisyon, sa lamang na dalawang boto. Ipinakita nito ang mga hamong maaaring kaharapin ni Takaichi sa pagsusulong ng iba pang mga patakaran ng koalisyon.

Bakit kailangan ng Tokyo ng alternatibo para sa emerhensiya

Kabilang ang Japan sa mga bansang madalas tamaan ng lindol, at nasa rehiyong lantad sa malaking panganib ng pagyanig ang Tokyo. Tinataya ng pamahalaan na nasa humigit-kumulang 70 porsiyento ang posibilidad na tumama sa Kalakhang Tokyo ang lindol na may magnitude 7 o mas malakas sa susunod na 30 taon.

Maaaring makapinsala ang lindol na ganito kalakas sa mga kalsada, riles, power network, sistema ng komunikasyon at gusali ng pamahalaan sa malawak na lugar. Maaari rin nitong gambalain ang mga bangko, pamilihang pinansyal at punong-tanggapan ng mga kumpanya, dahil nakasentro sa kabisera ang malaking bahagi ng gawaing pampolitika at pang-ekonomiya ng Japan.

Tinatayang sangkalima ng produksiyong pang-ekonomiya ng Japan ang nagmumula sa Tokyo. Naroon din ang mahigit kalahati ng mga kumpanyang nakalista sa pamilihan ng sapi ng bansa at humigit-kumulang 30 porsiyento ng pambansang populasyon. Kaya maaaring maging pambansang krisis, at hindi lamang lokal na emerhensiya, ang sakunang makapipigil sa mga pangunahing tungkulin ng lungsod.

Binanggit din ng mga opisyal ang mga bagyo at iba pang pangyayari bilang posibleng magpaandar sa sistema. Layunin nitong pahintulutan ang mga sentral na institusyon na magpatuloy sa pagpapasya, pamamahagi ng mga yaman at pag-uugnay ng mga pagsagip at pagbangon kahit hindi gumana ang Tokyo nang ilang araw o linggo.

Nakabatay ang plano sa ideya ng pagpapatuloy ng pamahalaan. Sa praktika, kailangang may nakahandang mga tanggapan, ligtas na komunikasyon, mga ruta ng transportasyon, matutuluyan at mga pamamaraang magagamit sa itatalagang rehiyon upang tumanggap ng mga opisyal. Kakailanganin din ang mga kasunduan ng mga pamahalaang prefectural at panlungsod para mabilis na mailipat ang awtoridad sa panahon ng krisis.

Mga hinihingi ng bagong batas

Iniiwan ng batas sa punong ministro ang pinal na pagpili mula sa mga prefecture na magsusumite ng nominasyon. Kailangang mas mababa ang posibilidad na makaranas ang kandidato ng matinding pinsala mula sa kaparehong sakunang tatama sa Tokyo. Dapat din itong magkaroon ng sapat na populasyon, lakas ng ekonomiya at kapasidad sa pampublikong pangangasiwa upang masuportahan ang mga pambansang tungkulin.

Pinahihintulutan ng batas na mahigit sa isang rehiyon ang italaga. Maaari nitong mabuo ang ilang alternatibong sentro sa halip na ilagay sa iisang lungsod ang lahat ng tungkuling pang-emerhensiya. Maaaring mabawasan ng pagkakalat ng mga lokasyon ang panganib na mapatigil ng iisang sakuna ang buong sistemang pamalit.

Inaasahang ipapakita ng mga kandidato na kaya nilang iugnay ang gawain ng pamahalaan sa pamamagitan ng mga espesyal na distritong administratibo o pormal na kasunduan ng pamahalaang prefectural at isang malaking lungsod. Hindi pa kumpleto ang sistema. Kailangang magpasya ang pamahalaan kung aling mga ministeryo o ahensiya ang magtatrabaho sa labas ng Tokyo, paano ililipat ang mga opisyal, paano poprotektahan ang mga rekord at paano ililipat ang awtoridad sa panahon ng emerhensiya.

Maaaring makatanggap ang mga itatalagang rehiyon ng mga benepisyo sa buwis, pagbabago sa regulasyon at pampublikong pamumuhunan sa mga gusali ng pamahalaan, transportasyon at iba pang imprastraktura. Ayon sa mga tagasuporta, mapahuhusay ng mga hakbang na ito ang kahandaan sa emerhensiya at mabibigyan din ng bagong mapagkukunan ng paglago ang mga rehiyonal na ekonomiya.

Osaka ang sentro ng debateng pampolitika

Pinakaprominenteng kandidato sa politika ang Osaka dahil doon nakabase ang Japan Innovation Party, na kilala sa Japan bilang Ishin. Matagal nang isinusulong ng partido ang ideya ng ikalawang kabisera. Nagsimulang mangampanya para rito noong bandang 2010 ang tagapagtatag ng partido at dating gobernador ng Osaka na si Toru Hashimoto.

Isinama ang panukalang batas para sa ikalawang kabisera sa kasunduang koalisyon ng Liberal Democratic Party ni Takaichi at Ishin. Nakatulong ang kasunduan upang mapasama sa pamahalaan ang Ishin matapos wakasan ng LDP ang matagal nitong pakikipag-alyansa sa Komeito. Isa sa mga pangunahing pangakong nagtiyak sa suporta ng Ishin sa administrasyon ni Takaichi ang pagpasa sa panukalang batas.

Nakaugnay ang kampanya ng Osaka sa hiwalay na Osaka Metropolis Plan ng partido. Layunin ng panukala na buwagin ang Lungsod ng Osaka at palitan ito ng ilang espesyal na distrito, na lilikha ng estrukturang administratibong bahagyang hinango sa Tokyo. Ayon sa mga tagasuporta, mababawasan nito ang pag-uulit ng mga tungkulin ng pamahalaang panlungsod at prefectural. Tinanggihan ng mga botante ang plano sa mga reperendum noong 2015 at 2020, kapwa sa maliit na lamang.

Sinabi ni Gobernador ng Osaka Hirofumi Yoshimura, na namumuno rin sa Ishin, matapos maipasa ang panukalang batas na dapat magtalaga ng mahigit sa isang lugar. Ikinatwiran niyang makatutulong ang ilang pangunahing rehiyon sa paglago ng Japan. Nagsusulong siya ng panibagong reperendum sa plano ng Osaka sa susunod na tagsibol, at maaaring magbigay ng bagong sigla sa kampanyang iyon ang bagong batas.

Dapat magtalaga ng mahigit sa isang lugar bilang ikalawang kabisera. Itutulak ng mga pangunahing rehiyong ito ang paglago ng Japan.

Ayon sa mga partido ng oposisyon, idinisenyo ang batas para gantimpalaan ang Ishin sa halip na tugunan ang mga pangangailangan sa proteksiyong sibil. Itinuturo nila ang malapit na ugnayan ng kasunduan ng koalisyon at ng batas, gayundin ang kawalan ng detalyadong pagtaya sa gastos. Nangangamba ang mga kritiko na baka makakuha ang Osaka ng di-proporsiyonal na bahagi ng pondo ng publiko, kaluwagan sa buwis at mga proyektong pang-imprastraktura.

Nakikisali sa paligsahan ang mga pamahalaang panrehiyon

Hindi pinapangalanan ng batas ang Osaka bilang magiging alternatibong kabisera. Dahil dito, nakikipagkompetensiya rin ang ibang rehiyon para sa pagtatalaga, at inilalahad ng mga lokal na lider ang kani-kanilang kumbinasyon ng imprastraktura, kapasidad pang-ekonomiya at katatagan sa sakuna.

• Fukuoka: Naghahanda ang pamahalaang prefectural ng magkasamang kandidatura kasama ang Fukuoka at Kitakyushu. Sinabi ni Gobernador Seitaro Hattori na makikipagtulungan ang rehiyon sa mga munisipalidad at lokal na komunidad ng negosyo bilang iisang pangkat ng Fukuoka.
• Aichi: Sinabi ni Gobernador Hideaki Omura na taglay na ng Aichi at Nagoya ang mga tungkuling kailangan upang magsilbing ikalawang kabisera. Naroon sa Aichi ang malalaking industriya ng pagmamanupaktura, kabilang ang punong-tanggapan at mga network ng suplay ng Toyota.
• Hokkaido: Sinabi ni Gobernador Naomichi Suzuki na nakikipag-usap ang mga opisyal sa Sapporo at sisimulan nila ang mga konkretong talakayan matapos maisabatas ang panukala. Maaaring makatulong ang layo ng Sapporo sa Tokyo upang maiwasan nito ang ilang kaparehong panganib ng sakuna.
• Miyagi: Sinabi ni Gobernador Yoshihiro Murai na mag-aaplay ang prefecture kung matutugunan nito ang mga hinihingi ng batas.
• Hiroshima at iba pang lugar: Nagpahayag din ng interes ang mga lokal na pamahalaan, habang pinag-iisipan ng Fukuoka, Sapporo, Nagoya at iba pang malalaking lungsod kung paano bubuo ng pormal na kandidatura.

Maaaring mauwi ang kompetisyon sa paligsahan para sa pambansang pamumuhunan, bukod pa sa pagpaplano para sa emerhensiya. Maaaring magdala ang pagtatalaga ng mga bagong tanggapan ng pamahalaan, mas mahusay na koneksiyon sa transportasyon, mga sistema ng datos at pamumuhunan ng pribadong sektor. Maaari rin nitong palakasin ang katayuan ng isang rehiyon sa pambansang politika.

Ipinakikita ng panukala ng Fukuoka ang uri ng kooperasyong panrehiyon na maaaring pasiglahin ng batas. Isinasaalang-alang ng prefecture ang kasunduang mag-uugnay sa pamahalaan nito sa Fukuoka at Kitakyushu, sa halip na umasa lamang sa iisang lungsod. Itinatampok naman ng Aichi ang kasalukuyang lakas ng mga institusyon at industriyal na base ng Nagoya. Binibigyang-diin ng Hokkaido ang layo nito sa kabisera.

Malaki ang halagang kaakibat ng desentralisasyon

Inilalahad ng mga tagasuporta ang proyekto bilang hakbang sa kaligtasan at paraan din upang mabawasan ang pangingibabaw ng Tokyo. Matagal nang pinupuna ang pagkakasentro sa kabisera ng mga tao, kumpanya at pampublikong institusyon dahil hinihila nito palayo sa ibang bahagi ng Japan ang mga talento at pamumuhunan. Maaaring maipamahagi ang aktibidad pang-ekonomiya at makalikha ng mga karagdagang sentro ng pagpapasya kung bibigyan ng mas mahahalagang pambansang tungkulin ang ilang rehiyon.

Hindi pa inilalabas ng pamahalaan ang buong pagtaya sa gastos. Maaaring mangailangan ng malaking pondo ang pagtatayo ng mga tanggapan para sa mga ministeryo, pagpapalawak ng ligtas na komunikasyon at pagpapahusay ng transportasyon. Mababawasan din ng mga insentibo sa buwis at pagbabago sa regulasyon ang kita ng pamahalaan o mababago ang mga patakaran pabor sa mga piling lugar.

Kuwestiyon ng mga kritiko kung mabibigyang-katwiran ng mga benepisyo ang gastos, lalo na habang tumataas ang gastusin sa seguridad panlipunan, lumiliit ang populasyon at napipiga ang mga badyet ng sambahayan sa Japan. Nagbabala rin sila na maaaring lumikha ng di-makatotohanang inaasahan ang katawagang ikalawang kabisera kung simbolikong titulo lamang ang matanggap ng napiling rehiyon at kakaunti naman ang aktuwal na tungkulin ng pamahalaang ililipat dito.

Sinusuportahan ni Gobernador ng Tokyo Yuriko Koike ang mas matibay na mga alternatibong kaayusan sakaling magkaroon ng sakuna, ngunit tinatanggihan niya ang ideyang ang pagkakasentro ng kabisera ang pangunahing problema. Namuhunan ang Tokyo sa mga pasilidad na pang-emerhensiya, kabilang ang sentro ng kahandaan sa sakuna sa Tachikawa, kanlurang bahagi ng kalakhang rehiyon. Kaya kailangang umakma ang pambansang plano sa sariling sistema ng pagtugon ng Tokyo, sa halip na palitan ito.

Isa pang ikinababahala ang panganib na pagsama-samahin ang mga pasilidad na pang-emerhensiya sa bagong lokasyon. Mangangailangan ang matagumpay na plano ng ilang antas ng alternatibong suporta, kabilang ang mga malayuang sentro ng datos, mga alternatibong ruta ng komunikasyon at mga kaayusan para makapagtrabaho ang mga opisyal mula sa iba’t ibang bahagi ng bansa.

Mahirap na tagumpay para kay Punong Ministro Takaichi

Naging tagumpay sa politika para kay Takaichi ang pagpasa sa panukalang batas, ngunit inilantad ng proseso sa parlamento ang mga pagkakahati sa loob at labas ng naghaharing pangkat. Biniyakot ng mga mambabatas ng oposisyon ang mga paglilitis habang tumitindi ang alitan, at pinahaba ng pamahalaan nang walong araw ang sesyon ng Diet. Idinaos lamang ang pinal na botohan matapos ang mga konsesyon sa proseso.

Kontrolado ng LDP at Ishin ang mas makapangyarihang Kapulungan ng mga Kinatawan, kung saan nakakuha ng malaking mayorya ang naghaharing koalisyon noong Pebrero. Kontrolado naman ng oposisyon ang mataas na kapulungan, kaya kailangan ang negosasyon upang makapasa ang mga panukalang batas. Ipinakikita ng lamang na dalawang boto sa panukalang batas para sa ikalawang kabisera na hindi maaasahan ng koalisyon ang walang sagabal na pag-apruba sa bawat panukala.

Inuna ng pamahalaan ang panukalang batas para sa ikalawang kabisera matapos isantabi ang hiwalay na plano na bawasan ang bilang ng mga puwesto para sa proporsiyonal na representasyon sa mababang kapulungan. Kalaunan ay sinabi ni Takaichi na magpapatuloy siyang magsikap na tuparin ang kasunduan ng koalisyon at mananatiling matatag ang tiwala sa pagitan ng LDP at Ishin.

Ipagpapatuloy ko ang pagsisikap tungo sa pagsasakatuparan ng kasunduan ng naghaharing koalisyon.

Inaprubahan din ng parehong sesyon ng parlamento ang mga pagbabago sa batas na namamahala sa mga reperendum para sa pag-amyenda ng konstitusyon. Itinuturing ang rebisyon bilang paghahanda para sa matagal nang layunin ng LDP na baguhin ang pacifistang Konstitusyon ng Japan, na nagkabisa noong 1947. Lalo pang nagpalala sa tensiyong pampolitika sa paligid ng pamahalaan ang mas malawak na adyendang ito.

Ano ang susunod na mangyayari

Kabilang sa susunod na yugto ang pagtatakda ng detalyadong pamantayan para sa mga aplikasyon at pagsusuri sa mga naglalabang rehiyon. Kailangang ihambing ng punong-tanggapan ng punong ministro ang panganib ng sakuna, mga pasilidad ng pamahalaan, kapasidad sa transportasyon, populasyon, laki ng ekonomiya at mga kaayusan sa pangangasiwa.

Hindi magiging handang mamahala sa bansa ang isang lungsod dahil lamang sa pagkakatalaga rito. Kakailanganin ng pamahalaan ang mga planong sumasaklaw sa paglilipat ng parlamento, mga tanggapan ng gabinete, hukuman, rekord, komunikasyon at mga operasyong pinansyal. Kakailanganin din nito ang mga pagsasanay upang subukin kung mabilis na maililipat ng mga pambansang awtoridad ang gawain habang napinsala o nahiwalay ang Tokyo.

Maaaring maging mahirap sa politika ang pagpili kung maraming rehiyon ang tutugon sa pormal na mga kahingian. Maaaring bigyang-kasiyahan ng pagpili sa Osaka ang Ishin ngunit muling magbunsod ng mga paratang ng paboritismo. Maaaring maipamahagi ang mga yaman at mabawasan ang batikos kung maraming rehiyon ang pipiliin, ngunit mas magiging masalimuot ang koordinasyon. Mahalaga sa tiwala ng publiko ang malinaw na proseso na may inilathalang pamantayan at pagtaya sa gastos.

Simula ng prosesong iyon ang bagong batas ng Japan, hindi ang pagtatatag ng gumaganang ikalawang sentro ng pamahalaan. Nananatiling kabisera ang Tokyo, habang naglalaban ang Osaka at iba pang rehiyon para sa papel na maaaring magdala ng kapwa responsibilidad sa emerhensiya at pangmatagalang impluwensiyang pang-ekonomiya.

Mahahalagang Punto

• Nagpasa ang parlamento ng Japan ng batas na nagpapahintulot sa isa o higit pang rehiyon na magsilbing pansamantalang alternatibong sentro ng pambansang pamahalaan.
• Nananatiling pangunahing kabisera ng bansa ang Tokyo at hindi ito papalitan.
• Dinisenyo ang sistema para sa malalaking lindol, bagyo at iba pang emerhensiyang maaaring magpahinto sa Tokyo.
• Tinataya ng pamahalaan na nasa humigit-kumulang 70 porsiyento ang posibilidad ng lindol na may magnitude 7 o mas malakas sa Tokyo sa loob ng 30 taon.
• Nagpahayag ng interes ang Osaka, Fukuoka, Aichi, Hokkaido, Miyagi at iba pang rehiyon.
• Inaasahang pangangasiwaan ni Punong Ministro Sanae Takaichi ang pagpili sa loob ng humigit-kumulang isang taon.
• Pinatatag ng panukalang batas ang koalisyon ni Takaichi at ng Japan Innovation Party na nakabase sa Osaka, ngunit dalawang boto lamang ang lamang nito sa mataas na kapulungan.