Ipagbabawal ng Ho Chi Minh City ang mga Sasakyang De-gasolina sa Sentro ng Lungsod sa Pagsulong sa Paggamit ng Kuryente

Ambisyosong Estratehiyang Pangkalikasan para sa Sentro ng Ekonomiya ng Vietnam

Naghahanda ang Ho Chi Minh City na magpatupad ng radikal na pagbabago sa patakaran nito sa transportasyong urbano. Plano ng lungsod na ipagbawal ang mga sasakyang pinatatakbo ng gasolina sa mga sentrong distrito nito upang isulong ang paggamit ng mga de-kuryenteng sasakyan, gaya ng mga hakbang na isinasagawa sa kabisera, Hanoi. Malaking pagsisikap ito ng pinakamalaking metropolis ng Vietnam upang tugunan ang malubhang problema sa kalidad ng hangin at gawing makabago ang imprastraktura nito sa transportasyon.

Naglatag ang mga awtoridad ng roadmap na nagtatakda ng mga tiyak na target para sa paggamit ng mga de-kuryenteng sasakyan. Layunin ng lungsod na de-kuryente ang 50% ng mga motorsiklong ginagamit ng mga opisyal ng gobyerno at mga drayber ng ride-hailing pagsapit ng 2027, at umabot ito sa 100% pagsapit ng 2030. Simula Enero 2027, paghihigpitan ang mga sasakyang de-gasolina tuwing oras ng matinding trapiko sa mga itinalagang sonang mababa ang emisyon. Iminungkahi ng isang institusyong pananaliksik na sinusuportahan ng lungsod ang mga hakbang na ito noong Hulyo, at nagmungkahi rin ng mas mahihigpit na limitasyon sa 2028.

Balak ng lungsod na subukan muna ang mga sonang ito sa distrito ng Can Gio, sa katimugang bahagi ng lungsod. Pinili ang lugar dahil sa dami ng dumaraang trak doon. Pagkatapos ng pilot program, palalawakin ang mga paghihigpit sa sentro ng lungsod sa 2027. Para ipatupad ang mga bagong tuntunin, plano ng megacity na gumamit ng mga kamera sa lansangan upang tukuyin at pagmultahin ang mga drayber na ilegal na pumapasok sa mga pinaghihigpitang sona.

Kailangan ng malaking pagpapaunlad sa imprastraktura upang masuportahan ang pagbabagong ito. Plano ng lungsod na magtayo ng 1,338 charging station sa mahahalagang lokasyon gaya ng mga shopping mall. Layunin din ng mga regulasyon na matiyak na may pasilidad sa pag-charge ang 100% ng mga opisina, ospital, paradahan, at istasyon ng bus. Mahalaga ang pagtatayo ng imprastrakturang ito upang mabawasan ang pangamba ng mga drayber na maubusan ng karga ang baterya sa biyahe at mahikayat ang mga residente na lumipat mula sa tradisyonal na makinang panloob ang pagkasunog tungo sa mga de-kuryenteng alternatibo.

Hamon ng Pagpapalit sa mga Motorsiklong De-gasolina

Natatanging hamon sa Vietnam ang pagpapatupad ng pagbabawal sa mga sasakyang de-gasolina. Isa ang bansa sa may pinakamataas na antas ng pagmamay-ari ng motorsiklo sa mundo, at halos 80% ng populasyon ay may-ari nito. De-gasolina ang napakarami sa mga motorsiklong ito. Sa Ho Chi Minh City at Hanoi, milyon-milyong tao ang umaasa sa motorsiklo sa araw-araw na pagpasok, kaya sensitibong usaping panlipunan at pang-ekonomiya ang anumang paghihigpit sa paggamit nito.

Isa sa mga pangunahing dahilan ng mahihigpit na bagong regulasyon ang lumalalang polusyon sa hangin sa mga pangunahing lungsod ng Vietnam. Seryoso na ang sitwasyon anupat nangangailangan ito ng agarang pagkilos. Ayon sa IQAir, isang kompanyang Swiss na sumusubaybay sa kalidad ng hangin, ika-10 ang Hanoi sa 126 na lungsod na sinuri noong unang bahagi ng Enero, at hawak nito ang hindi kanais-nais na titulo bilang pinakamaruming lungsod sa Timog-Silangang Asya. Hindi rin gaanong naiiba ang kalagayan sa Ho Chi Minh City, na nasa ika-33 puwesto sa parehong talaan.

Malaki at magastos ang epekto ng polusyong ito sa kalusugan. Tinataya ng mga akademiko na mula 2020 hanggang 2025, umabot sa humigit-kumulang 422 bilyong dong, o mga 16 milyong dolyar, ang gastos ng Vietnam sa mga kaso ng hika na dulot ng polusyon sa hangin. Kasama ng pinsala sa mga taong nagkakasakit sa paghinga, nagtulak ang gastusing ito sa pamahalaan na magpatupad ng mahihigpit na hakbang upang bawasan ang emisyon ng mga sasakyan.

Gayunman, may malalaking balakid sa pagbabagong ito. Lumitaw ang kabalintunaang may ilang gusaling residensiyal sa Ho Chi Minh City na nagsimula nang magbawal ng mga de-kuryenteng sasakyan dahil sa pangamba sa sunog ng baterya. Salungat ito sa pangkalahatang patakaran ng pamahalaan na naglalayong hikayatin ang paggamit ng mga de-kuryenteng sasakyan. Ayon sa ulat noong 2024 para sa European Commission, ipinahihiwatig ng ebidensiya na mas maliit ang posibilidad na masunog ang mga de-kuryenteng sasakyan kaysa sa mga sasakyang de-gasolina. Sa kabila ng datos na ito, nananatili ang takot at maling impormasyon, kaya nalilito ang mga residenteng nais sumunod sa mga inisyatibang pangkalikasan.

Binigyang-diin ng espesyalista sa teknolohiya na si Hoang Thanh Tuyen ang salungatang ito sa isang komentaryo sa Vnexpress na umani ng daan-daang komento. Aniya, maraming tao ang naiipit sa magkasalungat na pagbabawal. Habang hinihikayat ng pamahalaan ang paggamit ng mga de-kuryenteng sasakyan sa kalsada, ipinagbabawal naman ito ng mga tagapamahala ng gusali sa mga paradahan. Ayon kay Tuyen, kailangan ng mga awtoridad ng komprehensibong patakarang sumasaklaw hindi lamang sa mga kalsada kundi pati sa mga gusali upang mapalawak ang paggamit ng mga ito. Iminungkahi niya ang mga obligadong pamantayan para sa imprastraktura sa pag-charge sa mga apartment at mga planong mag-upgrade ng mas matatandang gusali. Kung walang ganitong mga pagbabago, babala niya, pagbabawal ang magiging pinakamadaling solusyon para sa mga tagapamahala ng gusali, na magpapahirap sa mga drayber na “nais gawin ang tama ngunit hindi magawa.”

Ugnayan sa mga Pambansang Patakaran at Pangunguna ng Hanoi

Hindi hiwalay sa mas malawak na konteksto ang mga plano sa Ho Chi Minh City. Bahagi ang mga ito ng pambansang estratehiyang pinangungunahan ni Punong Ministro Pham Minh Chinh. Noong Hulyo, naglabas ang punong ministro ng Directive 20, na nagtatakda ng huwaran para sa iba pang bahagi ng bansa. Iniuutos ng direktibang ito na ipagbawal ang lahat ng motorsiklong gumagamit ng fossil fuel sa loob ng Ring Road 1 ng Hanoi simula Hulyo 1, 2026. Isang 30-kilometrong paikot na kalsada ang Ring Road 1 na pumapalibot sa mga sentrong distrito ng kabisera, kabilang ang Hoan Kiem at Ba Dinh.

Tinatayang unang maaapektuhan ng pagbabawal sa Hanoi ang humigit-kumulang 2 milyong drayber araw-araw, at walang planong magbigay ng eksepsiyon sa mga motorsiklong may makinang panloob ang pagkasunog anuman ang edad ng mga ito. Malayang makabibiyahe ang mga de-kuryenteng motorsiklo, bus, at iba pang pampublikong sasakyan. Upang maibsan ang epekto sa mga mamimili, planong magbigay ang pamahalaan ng subsidiya na mula 120 hanggang 200 dolyar para sa mga de-kuryenteng sasakyang nagkakahalaga ng mahigit 590 dolyar. Mabilis ang iskedyul para sa Hanoi: palalawakin ang pagbabawal hanggang Ring Road 2 pagsapit ng Enero 2028, at hanggang Ring Road 3 pagsapit ng 2030, kasabay ng ganap na pagkumpleto sa sistema ng metro ng lungsod.

Mahalagang bahagi ng pangako ng Vietnam na makamit ang netong serong emisyon ng carbon pagsapit ng 2050 ang pagsusulong na ito ng elektripikasyon. Inilarawan ng pamahalaan ang pagbabagong ito bilang kapwa pangangailangan para sa kapaligiran at oportunidad pang-ekonomiya na susuporta sa mga lokal na industriya. Ayon sa isang sarbey na isinagawa noong Setyembre, 60% ng mga drayber sa Hanoi ang nagsabing lilipat sila sa mga de-kuryenteng sasakyan kung bababa ang presyo at mas lalaganap ang mga pasilidad sa pag-charge.

Binigyang-diin ni Punong Ministro Chinh ang pangangailangan ng balanseng pamamaraan. Sa pakikipag-usap sa mga ehekutibong Hapones, sinabi niyang pandaigdigang usapin ang pagbabawas ng emisyon at kailangan ang sama-samang pagsisikap upang makahanap ng pinakamainam na solusyong may angkop na roadmap. Bahagyang hinugot ang inspirasyon ng patakaran mula sa Guangzhou, China, na nagpatupad ng katulad na pagbabawal noong 2006, bagaman iginiit ng mga opisyal ng Vietnam na sarili nilang pasiya ang estratehiya upang linisin ang mga lansangan ng bansa.

Nagpasiklab ng matinding debate ang direktiba tungkol sa pagiging posible at tiyempo nito. Kinuwestiyon ng mga tagamasid kung maipatutupad ng lungsod ang gayon kalawak na pagbabawal sa maikling panahong itinakda ng pamahalaan. Itinuturo ng mga kritiko ang kakulangan ng mga opsiyon sa pampublikong transportasyon, hindi pantay na saklaw ng grid ng kuryente, at kakulangan ng sapat na pasilidad sa pag-charge. Bukod dito, malaking hamon sa pagpapatupad ang pagharang sa milyon-milyong drayber na makapasok sa sentro ng lungsod.

Diretsahang inilarawan ni Nguyen Khac Giang, visiting fellow sa ISEAS-Yusof Ishak Institute sa Singapore, ang sitwasyon. “Magulo talaga kung titingnan ang kabuuang larawan,” sinabi niya sa mga mamamahayag. “Napakahirap itong maisakatuparan sa napakaikling panahon.” Binanggit niya ang tag-init ng 2023, nang mawalan ng kuryente ang Hanoi at mga kalapit na hilagang lalawigan, na nagpilit sa mga pabrika na magsara at nagdulot ng malawakang kaguluhan. Nagbabala si Giang na maaaring magdulot ng malulubhang problema sa sistema ng kuryente ng Vietnam ang gayon kabilis na pagbabagong pangkalikasan kung hindi ito mapaghahandaan nang maayos.

Epekto sa Ekonomiya ng mga Higante sa Industriya

Nagdudulot ng matinding pagbabago sa industriya ng sasakyan ang paglayo sa mga sasakyang de-gasolina, lalo na para sa mga tagagawang matagal nang nangingibabaw sa pamilihan ng Vietnam. Kasalukuyang kumokontrol ang Honda, higanteng kompanyang Hapones, sa humigit-kumulang 80% ng pamilihan ng motorsiklo sa Vietnam na nagkakahalaga ng 4.6 bilyong dolyar. Noong 2024, nakapagbenta ang kompanya ng 2.6 milyong yunit sa bansa. Gayunman, matapos ipahayag ng pamahalaan ang pagbabawal, bumagsak nang halos 22% ang benta ng Honda sa Vietnam noong Agosto kumpara sa nakaraang buwan, at bumaba ito nang 13% kumpara sa kaparehong panahon noong nakaraang taon.

Hindi inaasahan ng mga tradisyonal na tagagawa ang mabilis na pagbabago sa patakaran. Sumulat ang Honda at iba pang tagagawa ng motorsiklo, kabilang ang Yamaha at Suzuki, sa mga awtoridad upang punahin ang sobrang bilis ng mga pagbabago. Ayon sa Vietnam Association of Motorcycle Manufacturers, isang samahan sa industriya na binubuo pangunahin ng mga dayuhang tagagawa, kailangan ng mga residente, negosyo, at regulator ng dalawa hanggang tatlong taon man lamang upang makapaghanda. Iminungkahi nila ang paunti-unting pagpapatupad, simula sa paghihigpit sa mas luma at mas mataas magbuga ng emisyon na mga sasakyan bago ipatupad ang ganap na pagbabawal. Nagbabala ang samahan na maaaring magdulot ng malawakang pagkawala ng trabaho at matinding pagbagsak ng benta ng mga dayuhang negosyo ang sobrang bilis ng pagpapatupad.

Sinusuportahan ng Honda ang humigit-kumulang 200,000 trabaho sa pamamagitan ng mga pabrika, dealer, at supplier nito sa Vietnam. Bagaman naglabas na ang kompanya ng sarili nitong mga de-kuryenteng modelo, gaya ng ICON e:, nananatiling de-gasolina ang 99% ng mga benta nito sa bansa. Nagmamadali na ang kompanya na gawing de-kuryente ang mga modelo nito at nangakong walang isasara na pabrika, ngunit malinaw na kailangan nitong lumaban upang mapanatili ang pangingibabaw sa merkado. Nagbabala rin ang embahada ng Japan noong Oktubre na kailangan ang unti-unting plano upang maiwasan ang mga pagsasara at pagkabangkarote.

Sa kabilang banda, malaki ang potensiyal na pakinabang ng mga lokal na tagagawa sa mga patakarang ito. Tumaas nang husto ang benta ng VinFast, sangay ng sasakyan ng pinakamalaking conglomerate sa Vietnam na Vingroup. Noong ikalawang kuwarter ng 2025, tumaas nang 55% ang benta ng VinFast, na umabot sa 70,000 yunit. Nag-aalok ang kompanya ng malawak na hanay ng mga produktong de-kuryente, mula sa abot-kayang scooter hanggang sa mga high-end na modelo. Nagsusuplay din ito ng mga sasakyan sa Xanh SM, isang platapormang ride-hailing na eksklusibong gumagamit ng mga kotse at motorsiklo ng VinFast.

Lumalakas din ang mga kompanyang Vietnamese gaya ng Dat Bike, Pega, at Selex Motors. Itinatag noong 2018, unang tinarget ng Dat Bike ang mga batang mamimili gamit ang disenyong roadster, ngunit kamakailan ay lumipat ito sa pangunahing pamilihan ng scooter. Dalubhasa naman ang Selex Motors sa mga motorsiklong partikular na idinisenyo para sa mga serbisyo ng delivery at ride-hailing. Maagang nagsimulang gumawa ng mga de-kuryenteng sasakyan ang mga lokal na kompanyang ito bilang estratehiya upang makipagkompetensiya sa malalaking dayuhang kompanya sa isang segment na maaari nilang pasukin.

Mga Alalahanin sa Imprastraktura at Katatagan ng Grid

Malinaw ang mithiin ng pamahalaan, ngunit hindi pa tapos ang pagtatayo ng pisikal na imprastrakturang kailangan upang masuportahan ang milyun-milyong de-kuryenteng sasakyan. Lubos na nakasalalay ang tagumpay ng pagbabawal sa pagkakaroon ng mga charging station at katatagan ng grid ng kuryente. Nagpahayag ng seryosong pangamba ang mga eksperto kung kaya ng kasalukuyang imprastraktura na tugunan ang biglang pagtaas ng pangangailangan sa kuryente sakaling maramihang lumipat sa paggamit ng mga de-kuryenteng sasakyan.

Binigyang-diin ni Hanh Nguyen, kandidatong PhD sa Australian National University na dalubhasa sa Timog-Silangang Asya, ang bigat na maaaring pasanin ng grid. “Nakababahala isipin na anim na milyong sasakyan ang magcha-charge araw-araw,” aniya. “Malaki ang maaaring maging dagdag na pasanin nito sa suplay ng kuryente sa Vietnam, at hindi talaga palagian ang suplay natin, lalo na sa maiinit na buwan ng tag-init.” Matagal nang kinikilalang problema ang hindi matatag na suplay ng kuryente sa hilagang Vietnam, kaya malaking teknikal na hamon ang sabay-sabay na pag-charge ng milyun-milyong sasakyan.

Maliban sa grid, napakalaki rin ng bilang ng mga charging station na kailangan. Iminungkahi ng Ho Chi Minh City Institute for Development Studies ang planong magtayo ng 3,000 pampublikong charging at battery-swap station pagsapit ng 2028. Bahagi ito ng mas malawak na bisyong nag-aatas sa mga bagong proyektong residensiyal at pangkomersiyo na maglagay ng imprastraktura para sa pag-charge. Gayunman, mangangailangan ng malaking pamumuhunan at koordinasyon ng pampubliko at pribadong sektor upang maabot ang mga target na ito.

May mga hadlang din sa regulasyon at praktikal na aspeto ng pagtatayo ng imprastrakturang ito. Masalimuot ang proseso ng pagkuha ng lupa at mga permiso para sa instalasyon. Mahahalagang teknikal na hamon na kailangang lutasin ang pamamahala sa kapasidad ng grid at pagtatakda ng magkakatulad na pamantayan sa pag-charge. Kailangan ding matiyak ng mga mamumuhunan sa negosyo ng charging station na kikita ito, na nakasalalay sa dami ng gagamit, halaga ng kuryente, at mga estratehiya sa pagtatakda ng presyo. Kung walang maaasahan at madaling gamiting network ng charging station, malamang na bumagal ang paglipat ng mga mamimili sa mga de-kuryenteng sasakyan.

Isa pang malaking hadlang para sa karaniwang mamamayan ang gastos sa paglipat sa mga de-kuryenteng sasakyan. Bagaman nagmungkahi ang pamahalaan ng mga pakete ng tulong-pinansiyal, gaya ng pagsagot sa mga bayarin sa pagpaparehistro at pagbibigay ng subsidiya na humigit-kumulang 3 hanggang 5 milyong Vietnamese dong, mataas pa rin ang paunang gastos. Karaniwang nagkakahalaga ng mga 1,000 dolyar ang isang de-kuryenteng motorsiklo, malaking halaga sa bansang nasa humigit-kumulang 250 dolyar ang karaniwang buwanang kita. Para sa mga mababa ang kita, kabilang ang sampu-sampung libong nagtatrabaho sa mga serbisyo ng ride-hailing at delivery, napakamahal ng gastos na ito kung walang mas malaking tulong.

Nagdulot ang mga pasaning pinansiyal na ito ng pangambang higit na tatamaan ng pagbabawal ang mga mahihirap. Ipinahayag ng isang drayber ng Grab sa Hanoi ang sentimyento ng maraming manggagawa sa gig economy: mahirap na raw pagkasyahin ang kinikita. Aniya, may ilang drayber na hindi man lang sapat ang kinikita para sa pangunahing pagkain o pangtustos sa pamilya. Nagdaragdag ng pangamba sa dati nang walang-katiyakang kalagayang pinansiyal ang posibilidad na kailangan nilang bumili ng bagong sasakyan.

Ang Susunod na Hakbang sa Mobilidad sa mga Lungsod

Habang papalapit ang takdang 2026 para sa Hanoi at sumasapit ang 2027 para sa Ho Chi Minh City, nahaharap ang pamahalaan sa mahirap na pagbabalanse. Kailangang timbangin ng mga opisyal ang agarang pangangailangang bawasan ang polusyon at ang mga realidad na pang-ekonomiya at panlipunan ng populasyong lubos na umaasa sa abot-kaya at malayang paraan ng transportasyon. Nakasalalay ang tagumpay ng inisyatibang ito sa kakayahan ng pamahalaan na tugunan ang sari-saring hamon sa imprastraktura, gastos, at pagtanggap ng publiko.

Nagsimula nang tugunan ng mga eksperto sa batas ang mga puwang sa regulasyong inilantad ng magkasalungat na utos ng lungsod at mga tuntunin ng gusali. Ayon kay Dang Thi Thuy Huyen, direktor ng law firm na HPL & Partners, walang probisyon sa kasalukuyang batas na nagpapahintulot sa pamunuan ng mga apartment building na magbawal ng mga de-kuryenteng sasakyan. Aniya, sumasalungat sa mga pambansang pagsisikap na suportahan ang paglipat sa malinis na enerhiya ang ganitong gawain. Hinihimok ng mga abogado at residente ang pamahalaan na linawin ang mga regulasyon upang mapagbalanse ang kaligtasan laban sa sunog at mga karapatan ng mga may-ari ng de-kuryenteng sasakyan.

Nagbabago na ang pamilihan ng sasakyan habang naghahanda sa mga bagong tuntunin. Inaasahan ng mga analyst na dadami ang bentahan ng mga segunda-manong motorsiklong de-gasolina habang naghahanap ng bibili ang mga may-ari sa mga pinaghihigpitang sona bago bumaba ang halaga ng mga sasakyan o maging ilegal na gamitin ang mga ito. Kasabay nito, lumalakas ang interes sa mga de-kuryenteng motorsiklo, bagaman nililimitahan pa rin ng gastos at imprastraktura ang paggamit ng mga ito.

Naniniwala si The Dat, analyst sa industriya ng sasakyan at pinuno ng Cartimes sa Industry and Trade Magazine, na unti-unting magbabago ang pamilihan. Sa maikling panahon, makikinabang ang mga tagagawa gaya ng VinFast, habang kailangang mabilis na umangkop ang mga tradisyonal na tagagawa ng sasakyang de-gasolina upang mapangasiwaan ang sobrang imbentaryo. Sa pangmatagalan, bibilis ang paglipat sa de-kuryenteng transportasyon habang umaabot ang mga pagbabawal sa mas malalayong ring road. Nanganganib magsara ang mga distributor na hindi makalilipat sa mga de-kuryenteng sasakyan, samantalang lalo itong ituturing na karaniwan ng mga mamimili sa lungsod.

Sa huli, higit pa sa pagpapalit ng makina ang paglipat ng Vietnam sa mga de-kuryenteng sasakyan. Malalim na pagbabago ito sa kapaligirang urbano at sa ekonomiya. Bagaman nagkakaisa ang lahat sa mga layuning magkaroon ng mas malinis na hangin at mabawasan ang emisyon ng carbon, masalimuot ang landas tungo sa pagkamit ng mga ito. Susubukin sa mga darating na buwan at taon ang tibay ng imprastraktura ng Vietnam, kakayahang umangkop ng mga industriya nito, at pasensiya ng mga mamamayan.

Mahahalagang Punto

• Plano ng Ho Chi Minh City na ipagbawal ang mga sasakyang de-gasolina sa sentro ng lungsod pagsapit ng 2027 upang isulong ang paggamit ng mga de-kuryenteng sasakyan.
• Target ng lungsod na maging de-kuryente ang 50% ng mga motorsiklong ginagamit ng mga opisyal at drayber ng ride-hailing pagsapit ng 2027, at umabot ito sa 100% pagsapit ng 2030.
• Susubukan muna ang mga sonang mababa ang emisyon sa distrito ng Can Gio bago palawakin ang mga ito sa sentro ng lungsod.

Plano ng mga awtoridad na gumamit ng mga kamera sa lansangan upang pagmultahin ang mga ilegal na pumapasok sa mga pinaghihigpitang sona.

Pangunahing dahilan ang polusyon sa hangin; kamakailan ay itinuring ang Hanoi na pinakamaruming lungsod sa Timog-Silangang Asya.

Nangingibabaw ang Honda sa kasalukuyang pamilihan ngunit bumababa ang benta nito dahil sa paglipat tungo sa mga de-kuryenteng modelo.

Mabilis ang paglago ng mga lokal na tatak gaya ng VinFast bilang tugon sa mga patakaran ng pamahalaan.

Nananatili ang mga pangamba tungkol sa imprastraktura sa pag-charge, katatagan ng grid ng kuryente, at mataas na halaga ng mga de-kuryenteng sasakyan.

Ipinagbawal ng ilang apartment building ang mga de-kuryenteng sasakyan dahil sa pangamba sa kaligtasan laban sa sunog, na sumasalungat sa patakaran ng pamahalaan.

Bahagi ang inisyatiba ng mas malawak na layunin ng Vietnam na makamit ang netong serong emisyon ng carbon pagsapit ng 2050.