Tinalikuran ng Nepal ang Sistemang Deposito para sa Basura sa Mount Everest Matapos Mabigo ang Patakaran

Tinalikuran ng Nepal ang Sistemang Deposito para sa Basura sa Mount Everest Matapos Mabigo ang Patakaran

Pormal nang nagpasya ang mga awtoridad ng Nepal na itigil ang sistemang deposito para sa basura para sa mga umaakyat sa Mount Everest, matapos mapagpasyahang hindi naging epektibo ang patakaran sa pagbabawas ng naipong basura sa pinakamataas na bundok sa mundo. Ipinatupad mahigit isang dekada na ang nakalilipas ang programa, na nag-aatas sa mga umaakyat na magbayad ng deposito na $4,000. Makukuha lamang nila ang refund kung magbabalik sila sa base camp na may dalang hindi bababa sa 8 kilo ng basura. Sa kabila ng insentibong pinansyal, nananatiling nagkalat sa bundok ang tinatayang 50 toneladang basura, kaya naghahanap ang pamahalaan ng mas epektibong mga solusyon.

Ipinaliwanag ni Himal Gautam, isang direktor sa departamento ng turismo, sa BBC na ititigil ang inisyatiba dahil "hindi ito nagpakita ng nasusukat na resulta." Aniya, "hindi nawala" ang problema sa basura at "naging pabigat sa administrasyon" ang pamamahala sa sistema ng deposito. Bagama't karamihan sa mga umaakyat ay nakatanggap ng refund sa mga nagdaang taon—na nagpapahiwatig na may basura silang ibinalik—hindi natugunan ng uri ng basurang nakolekta ang pinakamalulubhang lugar na napipinsala ng polusyon.

Ang Pagkakaiba ng mga Lugar sa Mababang Altitude at Matataas na Lugar

Nakasalalay sa partikular na lugar kung saan kinokolekta ang basura ang pangunahing dahilan ng pagkabigo ng sistema ng deposito. Natuklasan ng mga awtoridad na karaniwang natutupad ng mga umaakyat ang itinakdang dami sa pamamagitan ng pagkolekta ng basura sa mga kampo sa mababang bahagi, sa halip na sa mas matataas at malalayong lugar kung saan pinakamalala ang epekto sa kapaligiran. Pisikal na mahirap at mapanganib ang pagbawi ng basura mula sa "Death Zone" na lampas 8,000 metro, kaya inuuna ng mga umaakyat ang kanilang kaligtasan kaysa paglilinis.

Inilarawan ni Tshering Sherpa, punong ehekutibong opisyal ng Sagarmatha Pollution Control Committee na nagpapatakbo ng isang mahalagang checkpoint sa bundok, ang mga limitasyon ng dating paraan. Sinabi niyang mula sa matataas na kampo, mga tangke lamang ng oxygen ang karaniwang ibinabalik ng mga tao.

Kadalasan ay iniiwan doon ang iba pang bagay gaya ng mga tolda, lata, kahon ng nakapakete nang pagkain at inumin; kaya napakaraming basurang nakatambak.

Itinuro rin ni G. Sherpa ang isang pagkakamali sa pagkukuwenta sa dating regulasyon. Umaabot sa 12 kilo ang karaniwang basurang nalilikha ng isang umaakyat sa ekspedisyong maaaring tumagal nang hanggang anim na linggo para sa aklimatisasyon at pag-akyat. Gayunman, 8 kilo lamang ang inaatas ng dating patakaran na ibalik nila. Dahil dito, nadaragdagan ng 4 na kilo bawat tao ang basurang naiiwan, bukod pa sa napakaraming kalat na naroon na. Kapag pinarami ang sobrang basurang ito sa daan-daang umaakyat na nagtatangkang marating ang tuktok taon-taon, tuluy-tuloy na lumalala ang pagkasira ng kapaligiran.

Kawalan ng Pagsubaybay sa Mahahalagang Lugar

Isa pang malaking suliraning tinukoy ng mga opisyal ang kawalan ng epektibong mekanismo ng pagsubaybay sa matataas na lugar. Ayon kay G. Sherpa, bukod sa isang checkpoint sa itaas ng Khumbu Icefall, walang nagbabantay sa ginagawa ng mga umaakyat. Dahil dito, kapag lampas na sila sa puntong iyon, maaari silang mag-iwan ng mga kagamitan at basura nang walang takot na maparusahan o mahuli. Halos imposibleng ipatupad ang mga karaniwang paraan ng pagpapatupad ng batas dahil sa hirap ng lupain, kaya nagiging lugar na walang batas hinggil sa pagtatapon ng basura ang matataas na bahagi ng bundok.

Lumalawak na Saklaw ng Polusyon sa Everest

Hindi lamang nakikitang kalat ang suliranin sa basura sa Everest. Hinaharap ng bundok ang iba't ibang uri ng polusyong nagbabanta sa marupok nitong ekosistema. Nangangailangan ang mga ekspedisyon sa matataas na lugar ng maraming kagamitang kailangan para mabuhay, kabilang ang mga tolda, lubid, hagdan, at mga portable na kalan na pinatatakbo ng gas. Kapag iniwan ang mga ito, nag-iiwan ang mga ito ng pilat sa tanawin at maaaring abutin ng daan-daang taon bago mabulok sa malamig at tuyong kapaligiran.

Mas tusong hamon ang dumi ng tao. Dahil hindi nagaganap ang natural na pagkabulok sa nagyeyelong temperatura sa matataas na lugar, hindi nabubulok ang dumi. Tinataya ng heologong si Alton Byers na humigit-kumulang 5,400 kilo ng dumi ng tao ang kinokolekta mula sa mga base camp taun-taon, ngunit marami nito ang nananatili sa bundok o nahuhugasan papunta sa mga sapa kapag natutunaw ang yelo. Nagdudulot ng panganib sa kalusugan ng mga umaakyat at lokal na komunidad ang kontaminasyong ito, at maaari itong pagmulan ng mga sakit na naipapasa sa tubig gaya ng kolera at hepatitis A.

Mikroplastik at mga Nakatagong Kontaminante

Natuklasan ng mga siyentipikong pag-aaral ang presensya ng mikroplastik sa buong bundok. Sa pagsusuri sa mga sample ng niyebe noong 2019, natagpuan ang mikroplastik sa 53 sa 56 na sample, at pinakamataas ang konsentrasyon sa Everest Base Camp. Karamihan sa mga partikulong ito ay hibla mula sa damit-panglabas na gawa sa polyester. Ipinakikita ng presensya ng mga materyales na ito na laganap na ang polusyon maging sa pinakamalayong mga lugar sa planeta, dahil sa mga gamit at kasuotang ginagamit ng libu-libong trekker at umaakyat na dumadalaw sa rehiyon taun-taon.

Mas naging mulat kamakailan ang publiko sa suliranin dahil sa kumalat na bidyong nagpapakita sa kalagayan ng bundok. Ipinakita sa bidyong ibinahagi ng platapormang Everest Today ang mga basurang nakakalat, mga silindro ng oxygen, at mga abandonadong tolda sa niyebe malapit sa mga kampo sa matataas na lugar. Nagdulot ng galit online ang mga larawan; inilarawan ng maraming manonood na nakakadurog ng puso ang tanawin at nanawagan sila ng mas mahihigpit na regulasyon para protektahan ang ekosistema ng Himalaya.

Bagong Bayaring Hindi Ibinabalik at mga Tanod-bundok

Bilang kapalit ng hindi epektibong sistema ng deposito, nagmumungkahi ang mga awtoridad ng Nepal ng bagong estratehiyang nakasentro sa bayaring hindi ibinabalik para sa paglilinis. Ipinahiwatig ng mga opisyal ng ministeryo ng turismo na malamang na itakda ang bayarin sa $4,000 bawat umaakyat, katumbas ng dating halaga ng deposito. Di-gaya ng sistemang nagbabalik ng bayad, ilalaan ang perang ito sa aktuwal na paglilinis at mga operasyon ng pagsubaybay sa halip na basta itago bilang panagot na deposito.

Gagamitin ang malilikom na kita mula sa bayaring ito para magtayo ng checkpoint sa Camp Two at magtalaga ng mga tanod-bundok na magpapatrolya sa matataas na bahagi ng bundok. Titiyakin ng mga tanod na ibababa ng mga umaakyat ang kanilang basura. Ayon kay Mingma Sherpa, tagapangulo ng Pasang Lhamu rural municipality, ilang taon nang isinusulong ng komunidad ng mga Sherpa ang pagbabagong ito.

Matagal na naming kinukuwestiyon ang bisa ng sistema ng deposito dahil wala kaming alam na sinumang pinarusahan dahil hindi ibinaba ang kanilang basura. Wala ring pondong nakalaan, pero lilikha ngayon ng pondo ang bayaring hindi ibinabalik na ito para maisagawa namin ang mga gawaing paglilinis at pagsubaybay.

Limang-Taóng Plano ng Aksyon at Paggamit ng Teknolohiya

Bahagi ang bagong sistema ng bayarin ng mas malawak na limang-taóng plano ng aksyon para sa paglilinis ng mga bundok na inaprubahan kamakailan ng gabinete. Sinabi ni Jaynarayan Acarya, tagapagsalita ng ministeryo ng turismo, na idinisenyo ang plano "upang agad tugunan ang matinding problema ng basura sa ating mga bundok." Kabilang sa estratehiya ang mga hakbang para limitahan ang bilang ng mga umaakyat batay sa kapasidad ng bundok at posibilidad ng pagsisiksikan. Tinututulan ito ng ilang lokal na negosyanteng nag-aalala sa kita mula sa turismo.

Sinusuri rin sa plano ang paggamit ng makabagong teknolohiya para makatulong sa pag-aalis ng basura. Sa susunod na limang taon, magsasagawa ang pamahalaan ng mga pag-aaral sa pagiging posible ng paggamit ng mga ropeway at drone para mangolekta ng basura mula sa mga lugar sa itaas ng mga base camp. Bukod dito, susubukan bilang pilot project ang sistema ng pagsubaybay gamit ang GPS para mapadali ang pagtukoy sa kinaroroonan at pagbawi sa mga labi ng tao, na mas nakikita habang natutunaw ang niyebe at yelo.

Kabilang sa iba pang pagbabago sa regulasyon ang sapilitang oryentasyon tungkol sa pagpapanatiling malinis ng mga bundok bago ang mga ekspedisyon. Kailangang magsumite ng nakasulat na pangako hinggil sa pagtatapon ng basura ang mga umaakyat at pinuno ng ekspedisyon. Ginawang sapilitan na ng Sagarmatha Pollution Control Committee ang paggamit ng mga supot para sa dumi ng tao sa mga lugar sa itaas ng base camp noong 2024, at inaasahang magpapatuloy ang mga katulad na mahihigpit na hakbang.

Iba't Ibang Paraan at Pagsisikap ng Komunidad

Iminumungkahi ng mga eksperto na maaaring makinabang ang Nepal sa pag-aaral kung paano pinamamahalaan ng ibang mga bansa ang pag-akyat sa bundok. Nagbibigay ang China, na may kontrol sa hilagang bahagi ng Everest, ng 300 permit lamang taun-taon sa mga dayuhang umaakyat at nag-aatas ng isang gabay para sa bawat umaakyat. Dahil sa mas mahihigpit na kontrol na ito, mas kaunti ang pinsala sa kapaligiran at mas maayos ang pamamahala sa daloy ng tao kumpara sa panig ng Nepal, kung saan nagtala ng rekord na 478 permit sa isang kamakailang panahon ng pag-akyat.

Habang inaayos ng pamahalaan ang mga patakaran nito, kumikilos naman ang ibang grupo. Nangunguna ang Hukbong Nepal sa mga pagsisikap na mangolekta ng basura mula pa noong 2019. Sa isang kamakailang ekspedisyon, umakyat sa tuktok ng Everest ang isang pangkat para mangolekta ng basura, at layon nitong mag-alis ng humigit-kumulang 10 toneladang materyales mula sa lugar. Nagbibigay ng pansamantalang ginhawa ang mga kampanyang pinangungunahan ng militar, kasama ng mga inisyatiba ng mga organisasyong hindi pang-gobyerno, ngunit nananatiling pangunahing layunin ang pagtatatag ng napapanatiling sistema para sa pangmatagalan.

Nagsusulong ang mga akademikong mananaliksik mula sa University of Colorado Boulder ng modelong kolaboratibo sa pamamahala. Kabilang dito ang pribadong sektor, mga ahensiya ng pamahalaan, at mga organisasyong nakabatay sa komunidad na nagtutulungan sa halip na umasa lamang sa mga regulasyong "utos at kontrol." Ayon sa kanila, mahalagang hikayatin ang mga ahensiya ng trekking at may-ari ng mga lodge na makilahok sa pagrerecycle at pagbabawas ng basura upang makahanap ng pangmatagalang solusyon, at talikuran ang kasalukuyang gawain ng pagsusunog ng basura sa mga bukas na hukay malapit sa mga nayon.

Mahahalagang Punto

• Ititigil ng Nepal ang $4,000 na sistemang deposito para sa basura ng mga umaakyat sa Everest matapos ang 11 taon dahil hindi ito naging epektibo.
• Katamtamang 12 kilo ng basura ang nalilikha ng mga umaakyat, ngunit 8 kilo lamang ang inaatas na ibalik sa ilalim ng dating patakaran.
• Papalitan ng bagong patakaran ang depositong maaaring ibalik ng bayaring $4,000 na hindi ibinabalik para pondohan ang mga tanod-bundok at checkpoint.
• Kabilang sa limang-taóng plano ng aksyon ang posibleng paggamit ng mga drone, ropeway, at pagsubaybay sa GPS para sa pagkuha ng basura at mga labi ng tao.
• Tinatayang 50 toneladang basura ang nasa bundok, kabilang ang dumi ng tao at mikroplastik.
• Halos walang nagaganap na pagsubaybay sa itaas ng Khumbu Icefall sa ilalim ng dating sistema.
• Ipinagpapatuloy ng Hukbong Nepal ang mga kampanya ng manwal na paglilinis, na naglalayong mag-alis ng toneladang kalat taun-taon.