Gozan Okuribi ng Kyoto: Ang Maalab na Pamamaalam na Nagbibigay-Liwanag sa Sinaunang Kabisera ng Japan

Ang Gabi ng Maningning na Kyoto: Ang Di-kumukupas na Salamangka ng Gozan Okuribi

Tuwing Agosto 16, habang dapithapon sa Kyoto, nagbabago ang tanawin ng sinaunang lungsod dahil sa palabas ng apoy at tradisyon. Nagliliyab ang limang bundok na nakapalibot dito, bawat isa’y nagliliwanag sa pamamagitan ng malalaking karakter at simbolong natatanaw mula sa malayo. Ito ang Gozan Okuribi—kilala rin bilang Daimonji Festival—isang ritwal na nagtatakda sa madamdaming pagtatapos ng panahon ng Obon, kung kailan pinararangalan at pinapaalam ng mga pamilyang Hapones ang mga espiritu ng kanilang mga ninuno.

Noong isang kamakailang Sabado ng gabi, mahigit 22,000 katao ang nagtipon sa iba’t ibang bahagi ng Kyoto upang masaksihan ang maningning na pagdiriwang. Mula sa mga pampang ng ilog hanggang sa mga bubong at tulay, pinanood ng mga lokal at bisita ang mga bundok na nagliliwanag taglay ang kahulugan, kasaysayan at pagpipitagan. Para sa marami, sandali ito ng kagandahan; para naman sa iba, isang malalim na personal na paggunita.

Ano ang Gozan Okuribi? Ang Ritwal at Kahulugan Nito

Ang Gozan Okuribi (五山送り火) ay literal na nangangahulugang “Mga Apoy ng Pamamaalam sa Limang Bundok.” Kasukdulan ito ng Obon, isang pistang Budista kung kailan pinaniniwalaang bumabalik ang mga espiritu ng yumaong mga kamag-anak upang dalawin ang mga buhay. Ipinagdiriwang ang Obon sa buong Japan, ngunit naiiba ang pamamaalam sa Kyoto: sa halip na mga parol o maliliit na siga, pinaliliwanag ng lungsod ang buong gilid ng mga bundok sa pamamagitan ng malalaking siga na hugis mga karakter na kanji at iba pang simbolo.

Ayon sa tradisyon, ginagabayan ng mga apoy na ito ang mga espiritu ng mga ninuno pabalik sa daigdig ng mga espiritu matapos ang maikli nilang pag-uwi. Pamamaalam ang ritwal, gayundin panalangin para sa proteksiyon, kalusugan at suwerte ng mga naiiwan. Gaya ng paliwanag ng isang residente ng Kyoto,

Ipinadadala ng mga nagsisindi ng apoy at mga nagtitipon sa mga bubong ang kanilang mga saloobin sa kanilang mga ninuno habang namamangha at nagpupugay sa panonood sa maningning na apoy.

Balot ng hiwaga ang pinagmulan ng pagdiriwang: may mga sangguniang nag-uugnay rito sa ika-13 siglo, samantalang may iba namang nagsasabing nagsimula ito noong panahon ng Muromachi (1336–1573). Tiyak namang naipasa ang pagdiriwang sa iba’t ibang salinlahi, at mga lokal na pamilya at samahang nangangalaga sa tradisyon ang nagpapanatili rito at nagsisindi ng mga apoy taun-taon.

Ang Limang Apoy: Mga Karakter at Simbolo

Maingat na inaayos ang bawat isa sa limang siga upang makabuo ng isang partikular na karakter o hugis, na may kanya-kanyang kahulugan:

• Daimonji (大): Ang pinakakilala. Nangangahulugan itong “malaki” o “dakila” at sinisindihan sa Bundok Daimonji (Nyoigatake) tuwing 8:00 p.m.
• Myo-Ho (妙・法): Nangangahulugang “mahiwagang dharma” (ang batas ni Buddha). Sinisindihan ang dalawang karakter na ito sa dalawang magkatabing bundok tuwing 8:05 p.m.
• Funagata (舟形): Apoy na hugis bangka sa Bundok Funa, sinisindihan tuwing 8:10 p.m.
• Hidari Daimonji (左大文字): Isa pang karakter na nangangahulugang “malaki,” ngunit nasa kaliwa naman, sinisindihan tuwing 8:15 p.m.
• Toriigata (鳥居形): Hugis tarangkahan ng dambanang Shinto (torii) at sinisindihan tuwing 8:20 p.m.

Sunod-sunod na sinisindihan ang mga apoy at bawat isa’y nagliliyab nang humigit-kumulang 30 minuto. Pagsapit ng 8:30 p.m., makikita na ang lahat ng lima, na bumubuo ng singsing ng apoy sa palibot ng lungsod.

Mga Ritwal, Pamahiin at Pakikilahok ng Komunidad

Pagtutulungan ng komunidad ang paghahanda para sa Gozan Okuribi. Ilang buwan nagtitipon ng kahoy ang mga boluntaryo at miyembro ng komite, naghahanda ng mga patungan ng siga at nangongolekta ng gomagi—mga kahoy na patpat para sa panalangin na sinusulatan ng mga tao ng kanilang mga kahilingan, karamdaman o pangalan ng mga ninuno. Sinusunog ang mga gomagi kasama ng mga siga, at pinaniniwalaang sumasampa sa langit kasabay ng usok ang mga panalanging nakasulat dito.

May mga pamahiin ding kaugnay ng mga apoy. Naniniwala ang ilan na makaiiwas sa sakit kung iinom ng sake o tubig na nasasalaminan ng nagliliyab na mga siga. Dumadalaw naman ang iba sa mga templo upang sumulat ng mga panalangin sa gomagi, sa pag-asang makatatanggap ng pagpapala o kagalingan.

Para sa maraming residente ng Kyoto, mahalagang tradisyon ito ng pamilya. Ibinahagi ng isang amang dumalo kasama ang batang anak na babae,

Hindi ko nagawang dalawin ang puntod ng aking pamilya, kaya natutuwa akong nakapunta ako sa pagdiriwang kasama ang aking anak.

Ang Karanasan sa Pagdiriwang: Saan at Paano Manood

Dahil sa heograpiya ng Kyoto, nagiging pagdiriwang para sa buong lungsod ang Gozan Okuribi. Tanaw ang mga apoy mula sa maraming lugar, at matagal nang nagtitipon ang mga residente sa kanilang mga paboritong puwesto upang panoorin ang palabas. Dati, umaakyat ang mga pamilya sa kanilang mga bubong; ngayon, dahil mas matataas na ang mga gusali at mas kaunti na ang tradisyonal na mga bahay, nagtitipon ang mga tao sa tabi ng Ilog Kamogawa, sa mga tulay at sa mga parke. Kabilang sa pinakamagagandang lugar na mapanood ito ang:

• Mga pampang ng Ilog Kamogawa
• Mga bubong ng Kyoto University
• Kitayama Street at Takanobashi Bridge
• Hirosawa Pond sa Arashiyama (kung saan nagpapalutang din ng mga parol)
• Skyway ng Kyoto Station Building (kailangan ng tiket na binili nang maaga)
• Kyoto Tower (limitado ang mga puwesto)

Nag-aalok ng magagandang tanawin ang mga espesyal na pagtitipon sa mga bubong, gaya ng mga ginaganap sa mga sentro ng tela o hotel, ngunit para lamang ito sa iilang tao. Nitong mga nakaraang taon, naglunsad pa ang Kyoto City Tourism Association ng mga eksklusibong karanasan para sa mga dayuhang turista, kabilang ang mga ginabayang paglilibot sa mga patungan ng siga at pribadong pagtitipon para manood—ngunit napakamahal ng mga ito: may mga paketeng nagkakahalaga ng mahigit $1,500 bawat tao.

Ang Atmospera at Damdamin: Isang Gabi ng Pagninilay

Pinaghahalo ng Gozan Okuribi ang pananabik at taimtim na paggunita. Kumukuha ng mga larawan at namamangha sa nagliliwanag na mga bundok ang mga batang magkasintahan at turista, samantalang tahimik na nanonood ang matatandang lokal; napapaiyak ang ilan habang inaalala ang mga mahal sa buhay. Ganito inilarawan ng isang nakasaksi ang karanasan,

Mas interesado akong makakuha ng magagandang larawan, pero higit pa sa mga iyon ang Gozan no Okuribi. Bukod sa pagpapakita ng paggalang, pasasalamat at pagmamahal sa pagsamba sa mga ninuno, muling ipinadaranas ng ritwal na ito ang paghihiwalay sa mga mahal sa buhay. May kung anong ganda at tatag sa mga taong paulit-ulit na dumaraan sa masasakit na pamamaalam na ito.

Gozan Okuribi sa Makabagong Panahon: Mga Hamon at Pagbabago

Tulad ng maraming tradisyonal na pagdiriwang, humarap sa mga hamon ang Gozan Okuribi nitong mga nakaraang taon. Dahil sa pandemya ng COVID-19, kinailangang paliitin ng mga tagapag-ayos ang pagdiriwang noong 2020 at 2021. Iilang patungan lamang ng siga sa bawat bundok ang sinindihan upang maiwasan ang pagdagsa ng mga tao at maprotektahan ang mga boluntaryo. Hindi nabuo ang mga karakter at simbolo, at sa unang pagkakataon, isinagawa nang live-stream ang ritwal upang makilahok ang mga tao mula sa kanilang tahanan.

Noong 2022, nagbalik sa dating ganap na anyo ang pagdiriwang: sinindihan ang lahat ng patungan ng siga at muling nagliwanag ang mga karakter. Nagpahayag ng ginhawa at pagmamalaki ang mga tagapag-ayos dahil naipapasa nila sa mga susunod na salinlahi ang mga tradisyonal na pamamaraan. Gaya ng sinabi ni Yoshio Okamoto, pinuno ng pederasyong nag-oorganisa ng pagdiriwang,

Tunay na nakagagalak na maipasa sa mga susunod na salinlahi ang mga tradisyonal na paraan ng pagsasalansan ng kahoy na panggatong.

Sa kabila ng modernisasyon at komersiyalisasyon—gaya ng mga premium na paketeng panonood at mga produktong may temang pagdiriwang—hindi nagbabago ang pinakapuso ng Gozan Okuribi: isang gabi ito para alalahanin at pagnilayan ng Kyoto ang nakaraan, at muling makaugnay rito.

Turismo, Tradisyon at Kontrobersiya

Nagdulot ng mga oportunidad at hamon ang pagdami ng turistang dumadalo sa pagdiriwang. Nagbibigay ang mga eksklusibong karanasan ng mas malalim na pag-unawa sa ritwal, ngunit nagpahayag ng pangamba ang ilang lokal na pinunong panrelihiyon sa komersiyalisasyon ng isang pagdiriwang na sagrado sa pinakapuso nito. Bilang tugon, tiniyak ng mga tagapag-ayos na walang kakain o iinom ng alak habang nanonood at nakipagkonsulta sa mga samahang nangangalaga sa tradisyon upang mapanatili ang dangal ng pagdiriwang.

Para sa mga bisita, madalas na tampok ng bakasyong pantag-init sa Kyoto ang Gozan Okuribi, kasama ng iba pang pana-panahong kaganapan gaya ng mga palabas ng paputok, seremonya ng tsaa at kainan sa tabi ng ilog. Sumasalamin din sa lokal na kultura ang pagdiriwang at nagbibigay-inspirasyon sa sari-sari—mula sa mga kakanin at souvenir hanggang sa tokwa na hinubog ayon sa mga tanyag na simbolo nito.

Gozan Okuribi ng Kyoto: Isang Buhay na Tradisyon

Nananatiling makabuluhan ang Gozan Okuribi dahil pinag-uugnay nito ang nakaraan at kasalukuyan, ang sagrado at ang komunidad. Higit pa sa isang palabas na tanaw ang mga apoy—isa itong buhay na tradisyon na nag-uugnay sa iba’t ibang salinlahi sa pamamagitan ng pinagsasaluhang alaala at ritwal. Tuwing nagliliyab ang mga apoy pagsapit ng Agosto, dala nila ang mga pag-asa, panalangin at pasasalamat ng isang lungsod na nagmahal sa gabing ito sa loob ng maraming siglo.

Residente ka man ng Kyoto, bumabalik na bisita o unang beses na manonood, ang pagsaksi sa Gozan Okuribi ay pagdanas sa kaluluwa ng sinaunang kabisera ng Japan—kung saan magkasamang nagliliyab ang kasaysayan, espirituwalidad at diwa ng komunidad.

Buod

• Ang Gozan Okuribi ay tanyag na pagdiriwang ng mga siga sa Kyoto tuwing Agosto 16 upang markahan ang pagtatapos ng Obon at ihatid pauwi ang mga espiritu ng mga ninuno sa pamamagitan ng limang dambuhalang apoy sa mga nakapalibot na bundok.
• Bumubuo ang mga apoy ng mga karakter na kanji at simbolo: dalawang karakter na nangangahulugang “malaki” (dai), “mahiwagang dharma” (myo-ho), isang bangka at tarangkahan ng dambana (torii), na bawat isa’y may malalim na espirituwal na kahulugan.
• Libu-libong manonood ang dumadalo sa pagdiriwang, kung saan pinagsasama ang taimtim na paggunita at sama-samang pagdiriwang.
• Kabilang sa paghahanda ang mga boluntaryo mula sa komunidad, mga kahoy na patpat para sa ritwal na panalangin (gomagi) at mga pamamaraang ilang siglo nang ipinapasa sa iba’t ibang salinlahi.
• Pinaliit ang pagdiriwang noong pandemya ngunit mula noon ay nagbalik na ito sa dating ganap na anyo, kasabay ng mga bagong hakbangin para sa turismo at nagpapatuloy na mga pagtatalo tungkol sa komersiyalisasyon.
• Nananatiling makapangyarihang sagisag ng pamana ng Kyoto ang Gozan Okuribi at nag-aalok ng makabagbag-damdaming karanasan para sa mga lokal at bisita.