Pag-usbong ng Pagmimina ng Nikel sa Hilagang Maluku: Kalusugan, Kapaligiran, at Epekto sa Tao ng mga Ambisyon ng Indonesia sa de-kuryenteng Sasakyan

Pagmimina ng Nikel sa Hilagang Maluku: Isang Tabak na May Dalawang Talim

Naging sentro ng pagmimina at pagproseso ng nikel sa buong mundo ang Hilagang Maluku, isang liblib na lalawigan sa silangang Indonesia. Habang tumataas ang pandaigdigang pangangailangan para sa mga de-kuryenteng sasakyan (EV) at imbakan ng nababagong enerhiya, tumitindi rin ang pangangailangan sa nikel—isang mahalagang sangkap sa mga bateryang lithium-ion. Indonesia na ngayon ang pinakamalaking prodyuser ng nikel sa mundo, at inilagay nito ang Hilagang Maluku sa sentro ng mga ambisyong industriyal nito. Gayunman, sa likod ng pangakong paglago ng ekonomiya at berdeng teknolohiya, lumalala ang krisis para sa mga lokal na komunidad, kapaligiran, at kalusugan ng publiko.

Paano Pinapagana ng Nikel ang Pandaigdigang Transisyon sa Enerhiya

Mahalaga ang nikel sa paggawa ng mga bateryang ginagamit sa mga de-kuryenteng sasakyan at sistema ng pag-iimbak ng nababagong enerhiya. Habang isinusulong ng mga automaker at pamahalaan sa buong mundo ang paglayo sa mga fossil fuel, sumirit ang pangangailangan sa nikel. Naglalaan ang Indonesia ng halos kalahati ng suplay ng nikel na kailangan ng mundo, at kabilang ang Hilagang Maluku sa apat nitong pangunahing sentro ng pagmimina. Pangunahing proyekto sa pagsisikap na ito ang Indonesia Weda Bay Industrial Park (IWIP), isang malawak na pasilidad na may lawak na 5,000 ektarya sa Gitnang Halmahera. Nakahikayat ito ng bilyun-bilyong dolyar na pamumuhunan mula sa ibang bansa at kinaroroonan ng mga pasilidad ng pagtunaw ng mineral, minahan, daungan, at paliparan.

Gayunman, malakas sa enerhiya at mabigat sa kapaligiran ang pagkuha at pagpino ng nikel. Umaasa sa mga planta ng kuryenteng pinatatakbo ng karbon ang karamihan sa mga pasilidad ng pagtunaw ng mineral sa Indonesia, kabilang ang mga nasa IWIP, kaya nasisira ang mismong mga layunin sa klima na dapat suportahan ng mga EV. Ayon sa Centre for Research on Energy and Clean Air (CREA), mabilis na lumaki ang kapasidad ng mga planta ng kuryenteng pinatatakbo ng karbon para sa sariling gamit ng industriya sa Indonesia—mga planta na sadyang itinayo upang magbigay ng kuryente sa mga industriyal na pasilidad—at nangunguna rito ang Hilagang Maluku.

Krisis sa Kalusugan sa Lilim ng mga Pasilidad ng Pagtunaw ng Nikel

Para sa mga residenteng nakatira malapit sa IWIP at iba pang pasilidad ng nikel, agarang personal na pasanin ang kapalit nito. Ang mga nayon gaya ng Gemaf at Lelilef Sawai, na dating napalilibutan ng malalagong kagubatan at malilinis na ilog, ay nalalambungan na ngayon ng mga tsimenea at imbakan ng karbon. Makapal sa alikabok at abo ang hangin, at namumula ang kalangitan sa gabi dahil sa mga emisyon ng industriya.

Ikinukuwento ni Stesya Tania, isang batang ina sa Gemaf, ang araw-araw na pagsisikap na panatilihing malinis ang kanilang tahanan at malusog ang kanyang anak na babae. Kahit dalawang beses siyang nagwawalis sa isang araw, pumapasok pa rin ang abo sa bawat sulok, at dumaranas ng malalang problema sa paghinga ang kanyang apat na taong gulang na anak na si Putri. Nasuri siyang may hika, isang kondisyong lalong nagiging karaniwan sa mga lokal na bata.

Paliwanag ni Asjuati Tawinella, pinuno ng Lelilef Health Center:

"Batay sa datos na hawak ko, dumarami ang mga kaso ng impeksiyon sa paghinga bawat taon, at taun-taon itong nangunguna sa talaan."

Matingkad na ipinakikita ng datos pangkalusugan mula sa Lelilef Health Center ang sitwasyon: tumaas ang mga kaso ng acute respiratory infection mula 351 noong 2018 tungong mahigit 2,700 noong 2024. Sa Lelilef Sawai lamang, tumalon ang mga kaso mula 434 noong 2020 tungong mahigit 10,000 noong 2023. Mas mataas nang malaki sa mga karaniwang bilang sa lalawigan at bansa ang porsiyento ng mga nagkakasakit na residente sa mga distrito ng Hilaga at Gitnang Weda—43.4% at 20.7%, ayon sa pagkakasunod.

Lalong bulnerable ang mga bata at matatanda. Maraming pamilya, gaya ng kay Stesya, ang gumagastos ng malaking bahagi ng kanilang kita sa pagpapatingin sa klinika at pagbili ng gamot. Para sa ilan, wala silang magawa kundi panatilihin sa loob ng bahay ang mga bata upang mabawasan ang pagkakalantad ng mga ito sa maruming hangin.

Polusyon: Hangin, Tubig, at Lupa

Iba't ibang uri ng polusyon ang nagdudulot ng krisis sa kalusugan. Naglalabas ang mga planta ng kuryenteng pinatatakbo ng karbon ng pinong particulate matter (PM10 at PM2.5), sulfur dioxide (SO2), at nitrogen oxides (NOx)—na pawang kilalang sanhi ng mga sakit sa paghinga at puso. Natuklasan sa mga pag-aaral ng Association of People’s Emancipation and Ecological Action (AEER) at CREA na regular na lumalampas sa mga pamantayan sa kaligtasan ng Indonesia at Europa ang antas ng particulate matter malapit sa IWIP.

Hindi lang hangin ang apektado. Natuklasan sa pananaliksik ng Nexus3 Foundation at Tadulako University noong 2024 na may mercury at arsenic ang mga sample ng dugo mula sa mga manggagawa at residente sa Gemaf at Lelilef, sa mga antas na higit na lampas sa ligtas na hangganan. Ang mabibigat na metal na ito, na kumakalat sa panahon ng pagmimina at pagtunaw ng mineral, ay maaaring magdulot ng pinsala sa nerbiyos, kanser, at mga problema sa paglaki ng mga bata.

Ayon kay Annisa Maharani, mananaliksik ng Nexus3 Foundation:

"Sa 61 sample ng dugo, 23 ang nagpakita ng antas ng mercury at arsenic na lampas sa ligtas na hangganan. Siyam na residente ang may parehong kontaminant nang sabay."

Nakontamina rin ang mga pinagkukunan ng tubig. Ang mga ilog na dating pinagkukunan ng inumin, paliguan, at pangingisda ay kulay kayumanggi na ngayon dahil sa latak at agos ng basurang industriyal. Sa ilang lugar, gaya ng nayon ng Kawasi sa Isla ng Obi, isiniwalat ng mga mamamahayag na nagsisiyasat ang mga panloob na dokumento ng kumpanya na umaabot nang 19 na beses sa legal na limitasyon ang antas ng hexavalent chromium—isang makapangyarihang sanhi ng kanser—sa mga lokal na bukal. Patuloy na umiinom ang mga residenteng hindi kayang bumili ng de-boteng tubig mula sa mga maruming pinagkukunang ito, kaya nanganganib silang dumanas ng pangmatagalang epekto sa kalusugan.

Paghina ng Kapaligiran: Pagkakalbo ng Kagubatan at mga Baha

Hindi maihihiwalay sa pagkakalbo ng kagubatan ang pagmimina ng nikel sa Hilagang Maluku. Upang maabot ang mga deposito ng nikel na malapit sa ibabaw, nililinis ng mga kumpanya ang malalawak na bahagi ng tropikal na kagubatan, sinisira ang mga tirahan ng mga hayop at naglalabas ng mga greenhouse gas. Ipinakikita ng mga satellite image at pananaliksik ng Climate Rights International at University of California, Berkeley na mahigit 5,300 ektarya ng kagubatan ang nawala dahil sa pagmimina sa Halmahera pa lamang.

Maraming kasunod na epekto ang pagkakalbo ng kagubatan. Kapag wala nang mga puno, tumitindi ang pagguho ng lupa, napupuno ng banlik ang mga ilog, at nagiging mas madalas at mas matindi ang mga baha. Mula 2020 hanggang 2024, mahigit isang dosenang beses binaha nang lampas isang metro ang lugar ng pagmimina sa Weda Bay, kaya napilitang lumikas ang libu-libong residente. Nasira o nawasak ang mga lupang sakahan at plantasyon, na nagpahina sa seguridad sa pagkain at kabuhayan.

Nagdurusa rin ang mga ekosistemang pandagat. Napatay ng mainit na tubig at basurang itinatapon ng mga pasilidad ng pagtunaw ng mineral ang mga isda at nadumihan ang mga tubig sa baybayin, kaya napipilitang maglayag nang mas malayo ang mga mangingisda upang makahuli ng paunti nang paunting isda. Natukoy sa mga sample ng tubig at isda ang mabibigat na metal gaya ng nikel, chromium, at copper sa mga antas na lampas sa mga itinakda ng pamahalaan para sa kaligtasan, kaya nangangamba ang mga tao para sa kaligtasan ng pagkain at pangmatagalang pagpapatuloy ng mga lokal na pangisdaan.

Epekto sa Lipunan at Ekonomiya: Sino ang Nakikinabang?

Sa kabila ng bilyun-bilyong dolyar na namuhunan at mabilis na paglago ng ekonomiyang iniulat sa Hilagang Maluku—mahigit 23% noong ikalawang quarter ng 2023—nanatili ang kahirapan at hindi pagkakapantay-pantay. Isa ang Gitnang Halmahera, kung saan matatagpuan ang IWIP, sa mga lugar sa lalawigan na may pinakamataas na antas ng kahirapan. Hindi nakinabang sa pag-unlad ng pagmimina ang maraming lokal, lalo na ang mga walang espesyalisadong kasanayan. Sa halip, nawala sa kanila ang tradisyonal na kabuhayan sa pagsasaka at pangingisda, at ngayo'y pasan nila ang mas mataas na gastusin sa pamumuhay dahil sa pagkasira ng kapaligiran.

Naging puno ng kontrobersiya ang pagkuha ng lupa para sa pagmimina. Nawalan ng mga ninunong kagubatan at lugar-pangangaso ang mga katutubong komunidad, gaya ng Sawai at O’Hongana Manyawa (Tobelo Dalam), nang walang wastong kabayaran o pahintulot. Idinodokumento ng mga ulat ng Climate Rights International at iba pang NGO ang mga kaso ng pangangamkam ng lupa, pananakot, at kulang na kabayaran. Inilipat ang ilang komunidad sa mga nayong kulang sa imprastraktura, kung saan nahihirapan silang umangkop sa bagong pamumuhay.

Ikinuwento ni Maklon Lobe, isang katutubong magsasakang Sawai:

"Hinukay ang lupa ko nang walang pahintulot at pinilit akong ipagbili ito sa mababang halaga. Bahagi lang ang binayaran ng kumpanya at kinuha nito ang natitira nang walang kabayaran sa akin."

Para sa O’Hongana Manyawa, na lubos na nakatali sa kagubatan ang kultura at pananatiling buhay, banta ito sa kanilang mismong pag-iral. Habang pumapasok ang pagmimina sa kanilang teritoryo, nanganganib ang kanilang tradisyonal na pamumuhay, at halos nabigo ang mga pagsisikap na ilipat sila sa ibang lugar.

Gastos sa Ekonomiya at Kalusugan: Lumalaking Pabigat

Napakalaki ng gastusing pangkalusugan ng publiko at pang-ekonomiya dahil sa polusyon ng industriya ng nikel. Tinataya ng CELIOS at CREA na pagsapit ng 2025, aabot sa IDR 8.5 trilyon (humigit-kumulang USD 491 milyon) ang gastusin sa paggamot ng mga sakit na may kaugnayan sa polusyon sa Hilagang Maluku, at tataas ito sa IDR 12.3 trilyon sa susunod na dekada. Kung walang mas mahigpit na mga panuntunan sa kapaligiran, maaaring mamatay nang maaga ang 5,000 katao sa rehiyon at madagdagan pa ng IDR 54 trilyon ang pasaning pang-ekonomiya pagsapit ng 2030.

Sa buong bansa, kung patuloy na palalawakin ng Indonesia ang mga planta ng kuryenteng pinatatakbo ng karbon para sa industriya nang hindi inaalis ang mga lumang planta sa serbisyo o nagpapatupad ng mas mahihigpit na pamantayan, maaaring magdulot ang pinagsama-samang epekto sa kalusugan ng 27,000 karagdagang pagkamatay at IDR 330 trilyon (USD 20 bilyon) na pagkalugi sa ekonomiya pagsapit ng 2040.

Habang lumalala ang krisis, nananawagan ng agarang pagkilos ang mga lokal na pinuno, opisyal sa kalusugan, at mga grupo ng lipunang sibil. Kabilang sa mga rekomendasyon ng mga mananaliksik at organisasyong nagtataguyod ng pagbabago ang:

• Paghinto sa pagbibigay ng mga bagong permit para sa mga pasilidad ng pagtunaw ng nikel at mga planta ng kuryenteng pinatatakbo ng karbon para sa sariling gamit ng industriya hanggang sa mapabuti ang pamamahala sa kapaligiran
• Pagbabago sa mga regulasyon upang unti-unting alisin ang karbon at hikayatin ang paggamit ng nababagong enerhiya sa mga industriyal na pasilidad
• Mahigpit na pagpapatupad ng mga kontrol sa emisyon at polusyon, kasama ang regular na pagsubaybay sa kalidad ng hangin at tubig
• Pagbibigay ng makatarungang kabayaran at makabuluhang konsultasyon para sa mga apektadong komunidad, lalo na sa mga katutubo
• Pamumuhunan sa imprastraktura at serbisyong pangkalusugan sa mga lugar na apektado ng polusyon
• Pagsasauli sa sigla ng mga nasirang kapaligiran sa pamamagitan ng muling pagtatanim ng kagubatan at paglilinis ng mga maruming lugar

Lumalaki rin ang panawagan sa mga pandaigdigang automaker at tagagawa ng baterya na tiyaking hindi nakadaragdag sa pagkasira ng kapaligiran o paglabag sa karapatang pantao ang kanilang mga supply chain. Nangako ang ilan, gaya ng Tesla, na iiwasang kumuha ng nikel mula sa mga lugar na tinitirhan ng mga katutubong hindi pa nakaugnayan ng ibang tao, ngunit limitado pa rin ang pagpapatupad nito.

Hinihimok ni Timotius Rafael, mananaliksik ng AEER:

"Dapat isagawa ang dekarbonisasyon sa pamamagitan ng paghinto sa mga planta ng kuryenteng pinatatakbo ng karbon at paglipat sa nababagong enerhiya, upang hindi na lumala pa ang pinsala sa Hilagang Maluku."

Buod

• Mahalaga ang industriya ng nikel sa Hilagang Maluku sa paglago ng ekonomiya ng Indonesia at sa pandaigdigang supply chain ng mga EV, ngunit malaki ang kapalit nito para sa mga lokal na komunidad at kapaligiran.
• Nagdulot ang polusyon sa hangin at tubig mula sa mga planta ng kuryenteng pinatatakbo ng karbon at mga pasilidad ng pagtunaw ng mineral ng pagdami ng mga sakit sa paghinga, kontaminasyon ng mabibigat na metal, at iba pang problema sa kalusugan.
• Pinahina ng pagkakalbo ng kagubatan, mga baha, at pagkawala ng tradisyonal na kabuhayan ang seguridad sa pagkain at pinalala ang kahirapan at hindi pagkakapantay-pantay.
• Nanganganib ang mismong pag-iral ng mga katutubong komunidad dahil sa pangangamkam ng lupa at pagkasira ng kapaligiran.
• Tinatayang mabilis na tataas ang gastusing pangkalusugan ng publiko at pang-ekonomiya kung walang agarang reporma at paglipat sa mas malinis at napapanatiling mga gawaing industriyal.
• Nananawagan ang mga eksperto at tagapagtaguyod ng mas mahihigpit na regulasyon, paglipat sa nababagong enerhiya, makatarungang kabayaran, at higit na pananagutan ng mga korporasyon upang maprotektahan ang mga tao at ang planeta.