Pinagtibay ng Korte Suprema ng India ang Karapatan ng mga Bata sa Internet, Iniutos ang Pambansang Sistema sa Pag-aalis ng Materyal ng Pang-aabuso

Dapat magkasabay ang kalayaan sa internet at proteksyon sa mga bata

Kinikilala ng Korte Suprema ng India ang karapatan ng mga bata na magkaroon ng access at gumamit ng internet, kasabay ng pag-uutos sa pagtatatag ng pambansang sistema para matukoy at maalis ang materyal ng seksuwal na pagsasamantala at pang-aabuso sa mga bata. Pinagsasama ng kautusan nito noong Oktubre 15, 2026 ang proteksyong konstitusyonal para sa mga batang gumagamit ng internet at mga takdang panahon sa pag-uulat, magkakaugnay na mga kagamitan sa pagtukoy, at mas mabibigat na pananagutan ng mga online platform.

Inaatasan ng 136-pahinang kautusan sa kasong Just Rights for Children Alliance & Anr. v. S. Harish & Ors. ang pamahalaang Sentral na lumikha ng National Hash and URL List Database. Tutukuyin sa iba’t ibang platform ang kumpirmadong mapang-abusong materyal gamit ang mga digital identifier at internet address, at kailangang pinal na beripikahin ito ng hindi bababa sa tatlong sinanay na human analyst bago idagdag sa database.

Itinakwil nina Justice J.B. Pardiwala at K. Vinod Chandran ang pangkalahatang pagbabawal sa pag-access ng mga bata sa internet. Sinuportahan nila ang mga pananggalang gaya ng paggabay ng magulang, mga pribadong account at mga limitasyon sa mensahe mula sa mga hindi kilalang adulto. Ipinataw naman nila ang pananagutan sa mga gumagawa at nagpapakalat ng mapang-abusong materyal, gayundin sa mga platform na hindi kumikilos.

Ipinaliwanag ng mga mahistrado ang kanilang paninindigan sa mga karapatan at proteksyon ng mga bata:

Hindi magkasalungat ang kaligtasan at kalayaan ng ating mga anak. Karapat-dapat silang magtaglay ng pareho.

Nag-ugat ang pasya sa mga kahilingang nagsasaad ng malulubhang pagkukulang ng mga online intermediary sa pagtugon sa materyal ng seksuwal na pagsasamantala at pang-aabuso sa mga bata, na kilala bilang CSEAM. Ang mga intermediary ay mga serbisyong nagho-host o nagpapadala ng impormasyong ibinigay ng mga user, kabilang ang mga social media platform. Kailangang magsumite ang pamahalaan ng affidavit na nagpapaliwanag sa naging progreso nito bago ang susunod na pagdinig sa Disyembre 10, 2026.

Anong karapatang konstitusyonal ang kinilala ng korte?

Ibinatay ng Korte Suprema ang karapatan sa pag-access ng internet sa Artikulo 21 ng Konstitusyon ng India, na nangangalaga sa buhay at personal na kalayaan, kasabay ng Artikulo 19(1)(a), na nangangalaga sa kalayaan sa pagsasalita at pagpapahayag. Sinabi ng mga mahistrado na taglay ng mga bata ang karapatang ito anuman ang kanilang edad.

Saklaw ng kalayaan sa pagpapahayag ang pagtanggap ng impormasyon at mga ideya, gayundin ang pagbabahagi ng mga ito. Para sa isang bata, maaaring mangahulugan ito ng pagkuha ng mga aralin, pag-aaral tungkol sa kalusugan o pakikipag-usap sa mga taong nakauunawa sa kanyang kalagayan.

Binigyang-diin ng korte ang kalagayan ng mga batang nasa malalayong lugar, kung saan maaaring internet lamang ang pinagmumulan nila ng pag-aaral at impormasyon. Kinilala rin nito ang kahalagahan ng internet para sa mga batang may espesyal na pangangailangan na nakakahanap ng mga taong katulad nila at nakakasalamuha sa online.

Nakaimpluwensya sa pangangatwiran ng korte ang dalawang naunang hatol. Sa Anuradha Bhasin v. Union of India, na ipinasiya noong Enero 10, 2020, pinangalagaan ng korte ang pagsasalita at pagnenegosyong isinasagawa sa internet, ngunit hindi nito nilutas kung pundamental na karapatan ang pag-access sa internet mismo. Noong Abril 2025, kinilala naman sa Pragya Prasun & Ors. v. Union of India na bahagi ng karapatan sa buhay sa ilalim ng Artikulo 21 ang digital access.

Hayagang ipinaiiral ng kautusan noong Oktubre ang mga proteksyong konstitusyonal na ito sa mga bata. Layunin nitong panatilihin ang kanilang access habang inaatasan ang pamahalaan at mga platform na gawing mas ligtas ang mga serbisyong ginagamit nila.

Bakit tinutulan ng mga mahistrado ang pangkalahatang pagbabawal?

Nagbabala ang mga mahistrado na maaaring magpatuloy pa rin sa pag-online ang mga bata kahit ipinagbabawal ito ng batas. Maaaring lumipat ang ilan sa mga website na hindi gaanong sinusubaybayan o ilihim sa kanilang mga magulang ang ginagawa nila, kaya mas mahirap matukoy ang mga mapanganib na pakikisalamuha.

Maaari ring matakot maparusahan ang batang nahaharap sa mga banta, manipulasyon o seksuwal na pagsasamantala dahil nilabag niya ang limitasyon sa edad. Ayon sa korte, maaaring pigilan ng takot na ito ang bata na magsabi sa magulang, tagapag-alaga o iba pang pinagkakatiwalaang adulto.

Inilarawan ng mga mahistrado ang pangkalahatang pagbabawal bilang "mga hakbang na hindi pa napapatunayan at napatunayang hindi proporsyonal" at sinabing walang hurisdiksyon ang nakapagpakita sa kanila na nagpapaligtas sa mga bata ang gayong mga hakbang. Sa halip, itinuon nila ang pansin sa pag-aalis ng mapaminsalang materyal at paniningil ng pananagutan sa mga may tungkulin.

Nagdulot din ng mga alalahanin sa privacy ang pagsusuri sa edad. Nagbabala ang korte na maaaring kailanganin ang tuluy-tuloy na pangangalap at pagsubaybay sa sensitibong personal na impormasyon upang matukoy ang edad ng bawat user. Maaari nitong ilantad ang mga user sa surveillance at maling paggamit ng kanilang datos.

Kabilang sa iminungkahing alternatibo ang pahintulot, paggabay at pagsubaybay ng magulang, kasama ang nakalaang child mode para sa mga social media account. Maaaring gawing pribado bilang default ang mga account ng bata, limitahan ang pakikipag-ugnayan sa mga hindi kilalang adulto, at salain ang mga patalastas at nilalaman.

Para sa mga batang wala pa sa edad tinedyer, nakita ng mga mahistrado ang pangangailangan ng makatwiran at proporsyonal na paraan para beripikahin ang pahintulot ng magulang. Ang pamahalaang Sentral ang magpapasya sa mga detalyadong kaayusan. Pinahihintulutan pa rin sa ilalim ng paninindigan ng korte ang mga tiyak na restriksyon sa mga serbisyong likas na mapaminsala, kabilang ang mga website na may nilalamang para sa adulto.

Bakit muling tinutukan ng korte ang mga pagkukulang ng mga platform

Sinundan ng mga kahilingan ang hatol ng Korte Suprema noong Setyembre 23, 2024 tungkol sa materyal ng seksuwal na pang-aabuso sa mga bata at mga tungkulin ng intermediary. Inatasan ng hatol na iyon ang mga platform na iulat ang naturang materyal sa Special Juvenile Police Unit o lokal na pulisya alinsunod sa Protection of Children from Sexual Offences Act, na kilala bilang POCSO.

Nanganganib na mawalan ng proteksyon sa ilalim ng Seksyon 79 ng Information Technology Act ang mga platform na hindi tumutupad sa kanilang tungkulin sa pag-uulat. Kilala bilang safe harbour, nililimitahan ng proteksyong ito ang legal na pananagutan ng intermediary sa materyal na inilathala ng mga user, kung natutupad nito ang mga kondisyong itinakda ng batas.

Sinuri sa pinakahuling mga paglilitis ang mga alegasyong itinuturo ng mga bayad na patalastas ang mga user sa mapang-abusong materyal sa pamamagitan ng mga panlabas na website at link na nagre-redirect. Inilarawan sa mga bilang na iniharap sa korte ang 84 na patalastas na ipinalabas sa India. Sa 55 na iniulat sa pamamagitan ng sistema ng pagrereklamo ng isang platform, 43 ang hinatulang hindi lumalabag sa mga pamantayan nito sa patalastas.

Ibig sabihin, tinanggap sa ilalim ng mga pamantayang iyon ang humigit-kumulang 78% ng mga iniulat na patalastas. Inilantad ng mga bilang ang agwat sa pagitan ng mga pasya ng platform tungkol sa mga patalastas at ng tungkulin nitong tugunan ang materyal na nagpapadali sa pagsasamantala sa mga bata.

Umunlad ang pakikialam ng korte sa ilang yugto:

• Setyembre 23, 2024: Ipinasiya ng Korte Suprema ang nauna nitong hatol tungkol sa materyal ng pang-aabuso at mga tungkulin sa pag-uulat.
• Agosto 14, 2026: Itinala ng korte ang pagkabahala nito sa malulubhang pagkukulang ng mga intermediary sa pagtupad sa mga obligasyon.
• Oktubre 15, 2026: Naglabas ang mga mahistrado ng bagong balangkas para sa pagtukoy, pag-uulat, pag-aalis at proteksyon sa mga bata.
• Disyembre 10, 2026: Nakatakdang repasuhin ng korte ang progreso sa pagpapatupad.

Mahigit dalawang taon matapos ang naunang hatol, sinabi ng mga mahistrado na "walang anumang maituturing na progreso". Hindi lamang indibidwal na pag-aalis ng materyal ang tinutugunan ng tugon nila, kundi pati ang paraan ng pagbabahagi ng impormasyon at pag-asikaso ng mga reklamo ng mga platform.

Paano gagana ang pambansang database

Layunin ng National Hash and URL List Database na lutasin ang isang pangunahing kahinaan: hindi awtomatikong naaabisuhan ang lahat ng iba pang serbisyong may dalang kaparehong nilalaman kapag inalis ang mapang-abusong materyal sa isang serbisyo.

Ang hash ay digital identifier na binubuo mula sa isang file. Maaaring paghambingin ng mga platform ang mga identifier upang makilala ang materyal na natukoy nang mapang-abuso. Nakakatulong ang perceptual hashing na matukoy ang magkakatulad na larawan o video kahit binago ang laki o format ng mga ito. Ang URL naman ay internet address na nagbibigay-daan sa sistema na matukoy ang mga link papunta sa materyal na naka-host sa ibang lugar.

Iniutos ng korte na hash at URL lamang ang itago sa database, at hindi kailanman ang mapang-abusong materyal mismo. Kailangang dumaan sa ilang yugto ng beripikasyon ang mga entry, kasama ang pinal na independiyenteng pagsusuri ng hindi bababa sa tatlong sinanay na human analyst. Kailangang ipadala ang mga isinumite sa pamamagitan ng mga naka-encrypt na channel.

Maaaring itayo ang database sa loob ng Sahyog Portal ng pamahalaan o magtatag ng hiwalay na sistema. Sa kasalukuyan, tumutulong ang Sahyog sa pagpapasa ng mga reklamo at abiso ng pagtanggal; magdaragdag ang iminungkahing sistema ng pinagsasaluhang listahan para matukoy sa iba’t ibang serbisyo ang kumpirmadong mapang-abusong materyal.

Layunin ng mga ulat na pirmado ng analyst, audit trail at independiyenteng audit na matiyak na masusubaybayan ang mga pasya. Inaatasan din ng balangkas ang paglalagay ng paraan para kuwestiyunin ang mga maling pagtutugma o maling natukoy na address at agad na alisin ang mga maling entry. Limitado ang paggamit nito sa pagtukoy at pag-aalis ng CSEAM.

Tinukoy din ng mga mahistrado ang limitasyon sa Rule 4(4) ng Information Technology Rules: nakatuon ang pananalita nito sa materyal na naalis na dati sa mga sistema ng mismong intermediary. Hiniling sa pamahalaan na magtakda ng mga alituntunin para sa pagtutugma ng perceptual hash at paglilista ng URL, pana-panahong rebisahin ang mga ito at amyendahan ang mga tuntunin kung kinakailangan.

Dalawang oras para mag-ulat, agarang pag-aalis sa mga kilalang tugma

Inihihiwalay ng balangkas ang bagong natukoy na materyal sa materyal na nakumpirma na sa pinagsasaluhang database. Magkaibang proseso ang nakalaan sa bawat kategorya.

Para sa materyal na hindi pa alam ang pinagmulan at natukoy sa pamamagitan ng mga kagamitan ng platform o isang reklamo, kailangang magsagawa ng beripikasyon at mga kinakailangang pagsusuri ang intermediary. Dapat itong mag-ulat sa kinauukulang awtoridad ng pulisya at sa nangangasiwa sa database sa loob ng dalawang oras matapos alisin ang materyal o resolbahin ang reklamo.

Natukoy na sa pamamagitan ng isang entry sa database ang materyal na kilala na ang pinagmulan. Kapag nakakita ang isang platform ng katugma, kailangan nitong agad na huwag paganahin at alisin ang materyal nang hindi naghihintay na magsagawa pa ito ng sarili nitong beripikasyon. Kailangang isama ang mga pag-aalis na ito sa pinagsama-samang lingguhang ulat para sa awtoridad na nangangasiwa sa database.

Kailangang ipaliwanag sa mga abiso ng pag-aalis ang batayan ng hakbang upang malaman ng apektadong tao kung dapat niyang kuwestiyunin ang pasya sa intermediary o sa awtoridad ng database. Nagsisimula ng pagsusuri ang isang reklamo; kailangan namang dumaan sa prosesong itinakda ng korte ang beripikasyon bago maisama ang materyal sa database.

Layunin ng paraang ito na pabilisin ang pag-aalis sa mga kumpirmadong tugma, habang tinitiyak na may pagsusuri ng tao kapag unang isinasama ang materyal sa pinagsasaluhang sistema. Sa gayon, gagamit ang mga platform ng iisang beripikadong listahan sa halip na paulit-ulit na magsimula sa wala.

Dapat maging mas madali ang pagsusumite at pagsubaybay sa mga reklamo

Kailangang maglaan ang mga online service ng hiwalay at malinaw na pinangalanang kategorya para sa pag-uulat ng CSEAM, na maaabot ng mga user sa loob ng dalawang hakbang. Dapat mapanatili ang pagiging anonymous sa pag-uulat at hindi dapat sapilitang hingin ang personal na detalye.

Kailangang kumpirmahin ang pagtanggap sa bawat ulat sa loob ng 24 oras at magbigay ng reference number. Kailangan ding magtalaga ang mga platform ng mga sinanay na opisyal para sa mga reklamo, at hindi maaaring isara ang isang reklamo tungkol sa CSEAM nang hindi ito sinusuri ng naturang opisyal.

Nanawagan ang korte ng iisang format sa pag-uulat na nababasa ng mga makina. Sa madaling salita, dapat magpadala ang mga platform ng impormasyon sa pare-parehong istruktura na kayang iproseso ng mga computer system ng pamahalaan at pulisya, sa halip na gumamit ng magkakaibang dokumentong kailangang paulit-ulit na isaayos nang mano-mano.

Magkakaroon ang mga bata at iba pang nagrereklamo ng mas malinaw na paraan para iulat ang pang-aabuso at subaybayan ang reklamo. Makakatanggap ang pulisya at awtoridad ng database ng mas magkakatulad na impormasyon, habang susuriin ng mga sinanay na kawani kung paano inaasikaso ng mga platform ang mga reklamo.

Mga patalastas, subscription at multang pinansyal

Sinabi ng Korte Suprema na higit pa sa mga biswal na paglalarawan ang saklaw ng CSEAM sa ilalim ng Information Technology Act at mga tuntunin nito. Para sa mga obligasyong ito sa regulasyon, kabilang dito ang elektronikong materyal na maaaring magpadali o tumulong sa pagsasamantala sa mga bata.

Saklaw ng balangkas na ito ang mga patalastas na nagre-redirect sa mga user sa mapang-abusong materyal o nagpo-promote ng mga kagamitang ginagamit para baguhin ang mga larawan at gawing mapang-abuso ang mga ito. Tinukoy ng korte ang Seksyon 67B(d) ng Information Technology Act at Rule 3(1)(b), na naglalagay sa mga naturang promosyon sa ilalim ng legal na pananagutan ng mga platform.

Sinuri rin ang mga paywall at subscription. Inatasan ng mga mahistrado ang mga intermediary na pigilan ang pag-aalok o pagpapakalat ng mapang-abuso at ipinagbabawal na materyal sa pamamagitan ng bayad na access, kabilang ang di-tuwirang paraan. Dapat kumpiskahin at isauli ang kita mula sa naturang nilalaman.

Hiniling sa pamahalaang Sentral na pag-aralan ang pagpataw ng mga huwarang multang pinansyal batay sa bigat, tagal at pag-uulit ng paglabag, gayundin sa laki at kita ng intermediary. Itinuring ng mga mahistrado na napakalayo at mabigat na hakbang ang posibleng pagkawala ng proteksyon sa ilalim ng Seksyon 79 upang epektibong mapigilan ang mga karaniwang pagkukulang.

Iniuugnay ng mga panukalang pinansyal ang pagpapatupad ng batas sa mga gawaing pangnegosyong nakapaligid sa pang-aabuso. Maaaring ituro ng mga patalastas ang mga user dito, kumita rito ang mga subscription, at magpatuloy ang mga daluyang ito kung paulit-ulit na hindi inaalis ang materyal.

Mga paaralan, suporta sa mga biktima at mga susunod na pagdinig

Iniutos ng korte na isama sa mga pangunahing kurikulum ng National Council of Educational Research and Training at ng State Councils of Educational Research and Training ang edukasyong tungkol sa digital na kaligtasan at seksuwalidad na angkop sa edad ng mga bata.

Dapat tulungan ng mga aralin ang mga bata na makilala ang ligtas at hindi ligtas na paghawak, maunawaan ang pahintulot at paggalang, protektahan ang personal na impormasyon at matukoy ang pangingikil na seksuwal. Dapat magsimula ang pagpapabatid sa antas elementarya, at matutuhan ng mga bata kung kanino sila maaaring lumapit kapag may nangyaring mali.

Tinalakay rin ng mga mahistrado ang pagpapayo at sikolohikal na tulong para sa mga biktima. Pinagsasama ng balangkas nila ang pag-aalis ng mapang-abusong materyal, suporta para sa mga batang nakaranas ng pinsala, at edukasyong tumutulong sa iba na mas maagang makilala ang panganib.

Nananatili sa Korte Suprema ang isang hiwalay na kaso tungkol sa mga iminungkahing limitasyon sa edad para sa social media. Noong Oktubre 16, humingi ng tugon mula sa pamahalaan si Chief Justice Surya Kant at Justice Joymalya Bagchi hinggil sa petisyon ng Emerald Heights International School sa Indore at ng direktor nito.

Iminumungkahi sa petisyon ang magkakaibang tuntunin batay sa edad: walang social media account ang mga wala pang 13 taong gulang, pahintulot at pangangasiwa ng magulang para sa edad 13 hanggang 16, at karagdagang proteksyon para sa edad 16 hanggang 18. Nakatakdang dinggin sa Disyembre 7, 2026 ang petisyon tungkol sa mga limitasyon sa edad, habang hinihintay pang talakayin ang mga iminungkahing restriksyon.

Magkakaibang paglilitis ang tinutukoy ng mga pagdinig sa Disyembre. Humihiling ang petisyon ng paaralan ng mga tuntuning mamamahala sa mga account ng mga bata; susuriin naman sa pagdinig sa Disyembre 10 ang pagpapatupad ng balangkas para sa pagtukoy at proteksyon sa kasong may kinalaman sa materyal ng pang-aabuso. Magkakasama, inilalagay ng mga ito sa harap ng pamahalaan at korte ang mga kongkretong pasya tungkol sa disenyo ng mga platform, privacy at pagpapatupad ng batas.

Mahahalagang Punto

• Kinikilala ng Korte Suprema ang pag-access at paggamit ng internet bilang pundamental na karapatan ng mga bata anuman ang edad.
• Itinakwil ng kautusan noong Oktubre 15, 2026 ang pangkalahatang pagbabawal, ngunit sinuportahan ang paggabay ng magulang at mga pananggalang na angkop sa edad ng mga bata.
• Dapat maglaman ang pambansang database ng mga beripikadong hash at URL, na susuriin sa huling yugto ng hindi bababa sa tatlong sinanay na human analyst.
• Kailangang agad alisin ang mga kumpirmadong katugma sa database; may takdang dalawang oras para sa mga tinukoy na ulat tungkol sa bagong natukoy na materyal.
• Kailangang kumpirmahin ng mga platform ang pagtanggap sa mga reklamo tungkol sa CSEAM sa loob ng 24 oras at magtalaga ng mga sinanay na opisyal para sa mga reklamo.
• Tinalakay ng korte ang bayad na access sa mapang-abusong materyal, posibleng mga multang pinansyal, edukasyon sa paaralan at suporta sa mga biktima.
• Kailangang mag-ulat ang pamahalaang Sentral tungkol sa progreso sa pagpapatupad bago ang pagdinig sa Disyembre 10, 2026.