Inabandona ng Hilagang Korea ang Layunin ng Muling Pag-iisa sa Makasaysayang Pagbabago ng Konstitusyon

Isang Mapagpasyang Paglayo sa Patakarang Pitong Dekada ang Itinagal

Pormal nang tinalikuran ng Hilagang Korea ang pangarap na itinatag nito at humubog sa pambansang pagkakakilanlan nito sa loob ng mahigit pitong dekada. Binago nito ang konstitusyon upang burahin ang lahat ng pagtukoy sa muling pag-iisa sa Timog Korea at itakda ang teritoryo nito bilang hiwalay na estado sa unang pagkakataon mula nang itatag ito noong 1948. Inaprubahan ang malawakang pagbabago sa sesyon noong Marso ng Supreme People's Assembly sa Pyongyang. Inalis nito ang mga pahayag na naging saligan ng pampulitikang diwa ng bansa mula nang itatag ito, kabilang ang mga pangakong itaguyod ang “kasarinlan, mapayapang muling pag-iisa, at dakilang pambansang pagkakaisa.” Inalis din sa pagbabago ng konstitusyon ang dating pangakong “ipaglaban ang pagkamit ng pambansang muling pag-iisa,” isang sugnay na nakapaloob sa bawat bersiyon ng dokumento mula nang itatag ang bansa. Binura rin sa paunang salita ang mga pagtukoy sa mga tagumpay na may kaugnayan sa muling pag-iisa ni Kim Il-sung, tagapagtatag ng estado, at ni Kim Jong-il, dating pinuno. Nagpapahiwatig ito ng paglayo ng bagong henerasyon sa ideolohiyang dating nagbigay-katwiran sa pag-iral ng rehimen bilang tanging lehitimong pamahalaan sa buong Tangway ng Korea.

Teknikal na nasa kalagayan pa rin ng digmaan ang Hilaga at Timog Korea dahil nagtapos ang kanilang labanan noong 1950-53 sa isang armistice, sa halip na kasunduang pangkapayapaan. Dahil dito, napapanatili ng magkabilang panig ang malalaking nakatayong hukbo sa isa sa mga pinakamilitarisadong hangganan sa mundo. Isiniwalat sa publiko ang mga pagbabago noong unang bahagi ng Mayo, sa isang briefing ng Unification Ministry ng Timog Korea, at higit pa ang mga ito sa teknikal na pagwawasto. Ayon sa mga analyst sa rehiyon, pormal na pagsasakodigo ito sa batas ng lalong tahasang doktrina ni Kim Jong-un na ang Hilaga at Timog Korea ay “dalawang magkaaway na estado,” hindi iisang bansang pansamantalang pinaghiwalay ng mga kalagayang heopolitikal. Sa loob ng maraming dekada, iginiit ng Seoul at Pyongyang na nananatiling pangwakas na layunin ang pagkakaisa, kahit magkaiba nang husto ang kanilang mga sistemang pampulitika at pang-ekonomiya. Sa pagbura sa ganitong pananalita mula sa pinakamataas na batas nito, tila ipinahahayag ng Pyongyang na permanente na ang pagkakahati at dapat makipag-ugnayan ang dalawang bansa bilang magkahiwalay na soberanong entidad. Sa gayon, nabubura ang isa sa mga huling legal na bakas ng pinagsasaluhang pambansang pagkakakilanlan na itinaguyod ng dalawang Korea sa kabila ng ilang dekadang tensiyon, diyalogo, at paminsan-minsang labanan. Para sa karaniwang tagamasid, nangangahulugan ang pagbabagong ito na hindi na man lamang nagbibigay-galang ang Hilagang Korea sa ideya ng nagkakaisang lupang tinubuan ng mga Koreano—isang konseptong humubog sa mga muling pagkikita ng pamilya, diplomatikong pakikipag-ugnayan, at mga salaysay ng propaganda sa magkabilang panig ng demilitarized zone sa loob ng maraming salinlahi. Mahigit dalawang taon bago natapos ang pagbabago matapos unang ipag-utos ito ni Kim, na nagpapakita ng bigat ng pagtalikod sa prinsipyong humubog sa pamamahala ng Hilagang Korea sa loob ng maraming salinlahi.

Pagsusuri sa mga Pagbabago sa Konstitusyon

Nagpapasok ang binagong konstitusyon ng ilang pagbabagong estruktural na higit pa sa pag-aalis ng mga pahayag tungkol sa muling pag-iisa. Pinakamatingkad ang pagdaragdag ng Artikulo 2, na unang pagkakataong nagsama ang Hilagang Korea ng sugnay tungkol sa teritoryo sa konstitusyon nito. Itinatakda ng artikulo ang teritoryo ng bansa bilang lupaing “hangganan sa People's Republic of China at Russian Federation sa hilaga at sa Republic of Korea sa timog,” pati na ang mga katabing katubigang teritoryal at himpapawid. Nakasaad sa sugnay na “hinding-hindi kukunsintihin” ng Hilagang Korea ang anumang paglabag sa teritoryo nito, ngunit kapansin-pansin ang pag-iwas nitong tukuyin ang eksaktong lokasyon ng hangganan sa Timog Korea. Hindi rin nito binabanggit ang matagal nang pinagtatalunang mga hangganang pandagat sa Yellow Sea, lalo na sa paligid ng Northern Limit Line, isang de facto na hangganang pandagat na naging lugar ng ilang madugong sagupaan nitong nakaraang 25 taon. Iginuhit ng United Nations Command ang Northern Limit Line sa pagtatapos ng Digmaang Koreano, ngunit hindi ito kailanman kinilala ng Pyongyang, na iginigiit na dapat iguhit ang hangganan nang mas malayo sa timog.

Ayon kay Lee Jung-chul, propesor sa Seoul National University na nagsuri sa teksto sa briefing ng Unification Ministry, maaaring sinadyang iwasan ng Pyongyang ang pagtatakda ng tiyak na hangganan sa pagitan ng dalawang Korea upang hindi agad lumikha ng bagong pagmumulan ng alitan. Pinahihintulutan ng malabong pananalita ang Hilagang Korea na igiit ang soberanya sa teritoryo nito nang hindi ito legal na nagtatakda ng eksaktong hangganan na maaaring magpahirap sa mga negosasyon o sa mga hakbang-militar sa hinaharap. Itinataas din ng binagong dokumento ang pormal na katayuan ni Kim Jong-un sa pamamagitan ng pagtatalaga sa kanya, bilang chairman ng State Affairs Commission, bilang “pinuno ng estado” ng Hilagang Korea. Sa dating pananalita ng konstitusyon, inilalarawan lamang ang chairman bilang pinakamataas na pinuno ng bansa na kumakatawan sa estado. Sa bagong teksto, unang pagkakataong inilalagay ang chairman ng komisyon sa ibabaw ng Supreme People's Assembly sa kaayusan ng mga institusyon ng estado sa ilalim ng konstitusyon, na higit pang nagtitipon ng kapangyarihan sa kamay ni Kim.

Sa isa pang malaking pagbabago, tahasang nakasaad na ngayon sa konstitusyon na nasa chairman ng State Affairs Commission ang pamumuno sa mga puwersang nuklear ng Hilagang Korea, kaya pormal na ipinagkakaloob kay Kim ang tuwirang awtoridad sa lumalawak na arsenal ng bansa. Inilalarawan naman ng kaugnay na sugnay sa depensa ang Hilagang Korea bilang “responsableng estadong may sandatang nuklear” at nangangakong isusulong ang pagpapaunlad ng mga sandatang nuklear upang pangalagaan ang pananatili ng bansa, pigilan ang digmaan, at protektahan ang katatagan ng rehiyon. Inaalis din ng pagbabago ang kapangyarihan ng Supreme People's Assembly na bawiin ang tungkulin ng pangulo ng State Affairs Commission, kaya epektibong inaalis maging ang pormal lamang na pagsubaybay ng lehislatura na dati nang umiiral.

Ang Doktrina ng Dalawang Magkaaway na Estado

Hindi naganap nang walang pinagmulan ang mga pagbabago sa konstitusyon. Wakas ang mga ito ng malaking pagbabago sa patakaran na sinimulang ipahiwatig ni Kim Jong-un noong huling bahagi ng 2023, nang tawagin niya ang Timog Korea na “pangunahing kaaway” ng Hilaga sa halip na isang kapatid na estadong naliligaw ng landas. Noong Enero 2024, tahasang nanawagan si Kim ng mga pagbabago sa konstitusyon upang itakda ang Timog Korea bilang “pangunahing kalaban at di-nagbabagong pangunahing kaaway” at pormal na ipahayag na ganap na hiwalay sa Timog ang teritoryo ng Hilagang Korea. Muli niyang iginiit ang paninindigang ito noong Pebrero, nang ideklara niyang walang anumang dahilan ang Hilagang Korea para makitungo sa Timog Korea at permanente na nitong aalisin ang Timog Korea sa kategorya ng mga kababayan. Nang sumunod na buwan, sa isang malaking kongreso ng partido, tinawag niya ang Seoul na “pinakamapag-away na estado” sa isang pahayag ng patakaran na nagtakda ng tono para sa pagbabago ng konstitusyon.

Sinabayan ng mga kongkretong hakbang sa lupa ang mga pagbabagong ito sa pananalita. Sa panahon ng panunungkulan ni Yoon Suk Yeol, dating konserbatibong pangulo ng Timog Korea, giniba ng Hilagang Korea ang mga kalsada at riles na nagdurugtong sa dalawang bansa at nagtayo ng tila mga pisikal na harang malapit sa matibay na pinatibay na hangganan. Iniulat ng militar ng Seoul noong Marso na ipinagpatuloy ng Pyongyang ang katulad na mga gawaing konstruksyon sa lugar. Iniutos din ni Kim ang paggiba sa isang malaking bantayog para sa muling pag-iisa sa kabisera ng Hilagang Korea, anupat pisikal na binura ang sagisag na ilang dekada nang nagsilbing paalala sa sinasabing layunin ng pambansang pagkakaisa. Itinatakda na ngayon ng pagbabago sa konstitusyon ang mga paninindigang ito sa pangunahing batas ng bansa, kaya higit na mahihirapan ang sinumang susunod na pamunuan ng Hilagang Korea na baligtarin ang direksiyon nang hindi humaharap sa malubhang krisis sa pagiging lehitimo. Sa pagsasama ng doktrina ng dalawang estado sa konstitusyon, epektibong isinara ng Pyongyang ang pinto sa mga salinlahi ng patakarang nakabatay sa palagay na sa kalaunan ay muling pag-iisahin ang Tangway ng Korea sa ilalim ng iisang pamahalaan.

Isang Di-inaasahang Pagkakaltas

Sa kabila ng mapanulsol na pananalitang nauna sa pagbabago, may kapansin-pansing sorpresa sa pinal na teksto ng konstitusyon. Hindi nito tinutukoy ang Timog Korea bilang “pangunahing kalaban,” salungat sa malawakang inaasahang gagayahin ng dokumento ang mababangong paglalarawan ni Kim Jong-un sa publiko tungkol sa Seoul. Nagbunsod ang pagkakaltas na ito ng malawak na debate sa mga analyst tungkol sa tunay na layunin ng Pyongyang. Noong una, hinulaan ng ilang eksperto na itatakda ng konstitusyon ang bansag na “pangunahing kalaban” bilang permanenteng legal na kategorya, na lilikha ng di-mababaling hadlang sa diplomasya sa hinaharap. Ipinahihiwatig ng pasiya ng pamahalaan ni Kim na alisin ang parirala ang isang maingat na kalabuan na nag-iiwan ng puwang sa iba't ibang interpretasyon. Itinatampok ng pagkakaiba sa pagitan ng mga pampublikong talumpati ni Kim at ng pormal na legal na teksto ang masalimuot na pagbabalanse na kinakaharap ng Pyongyang habang sinisikap nitong patatagin ang panloob na ideolohiya nang hindi agad isinasara ang lahat ng diplomatikong daan o nag-uudyok ng hindi makontrol na paglala ng tensiyon.

Ayon kay Propesor Yang Moo-jin ng University of North Korean Studies, malinaw ang mensaheng ipinadadala ng pagbabago sa konstitusyon sa Seoul.

Sa pagbura sa mga pagtukoy sa muling pag-iisa, tila isinakodigo ng Hilagang Korea ang mensaheng hindi na nito aangkinin ang teritoryo ng Timog Korea,” aniya. “Dahil dito, inaasahan ng Pyongyang na hindi papakialaman ng Timog ang teritoryo ng Hilaga. Pabayaan ninyo kami.

Mas optimistiko nang bahagya ang interpretasyon ni Lee Jung-chul. Itinuturing niya ang pagbabago bilang posibleng saligan para sa mapayapang pakikipamuhay ng dalawang estadong Koreano. Ayon sa kanya, ipinahihiwatig ng kawalan ng tahasang mapanlaban na pananalita tungkol sa Seoul, kasabay ng sugnay sa teritoryo, na maaaring sinusubukan ng Pyongyang na magpakita bilang normal na estadong kumikilala sa mga hangganan at naghahangad ng katatagan sa halip na palagiang paghaharap. Maaaring bunga ng estratehikong pagtitimbang ang pasiyang iwasang tukuyin ang hangganan sa pagitan ng dalawang Korea o tawaging kaaway ang Timog Korea sa mismong konstitusyon: napapanatili nito ang kakayahang magbago ng hakbang habang isinasama pa rin sa legal na balangkas ng bansa ang doktrina ng dalawang estado. Kung tunay itong hakbang tungo sa pinamamahalaang katatagan o taktikal na paghinto lamang sa mas malawak na kampanya ng pagkapoot, nananatiling mahalagang tanong ito para sa mga tagapagpatupad ng patakaran sa Seoul, Washington, at Tokyo.

Maingat na Tugon ng Seoul

Maingat na tumugon ang mga opisyal ng Timog Korea sa pagbabago sa konstitusyon, habang patuloy silang nakikipag-ugnayan. Sinabi ng tanggapan ng pangulo sa Seoul na masusing susuriin ng pamahalaan ang mga detalye ng pagbabago bago bumuo ng buong tugon, ngunit idiniing tuluy-tuloy nitong itataguyod ang patakaran ng mapayapang pakikipamuhay sa Tangway ng Korea. Paulit-ulit na nanawagan si Pangulong Lee Jae-myung, na nanungkulan sa platapormang nakatuon sa pakikipag-ugnayan sa Hilaga, para sa diyalogong walang paunang kundisyon. Aniya, nakatadhana ang dalawang bansa “na pamukadkarin ang mga bulaklak ng kapayapaan.” Noong Abril, nangako si Lee na kikilos nang maagap upang maibalik ang tiwala sa isa't isa, sa pag-asang gaganti ng katulad na hakbang ang Pyongyang. Tinanggihan ng kanyang administrasyon ang mga panawagang magpatupad ng mapanlabang tindig, at iginiit na bigo sa kasaysayan ang paghihiwalay at panggigipit na baguhin nang makahulugan ang asal ng Hilagang Korea. Sinabi ng mga opisyal ng Unification Ministry sa Seoul na masusi nilang pag-aaralan ang binagong dokumento upang alamin kung makahulugan ang pagbabawas sa mapanlabang pananalita o mababaw na pagbabagong nilayong lituhin lamang ang mga tagamasid sa buong mundo.

Sa ngayon, hindi tumugon ang Hilaga sa mga pagsisikap na ito. Paulit-ulit na tinanggihan ng Pyongyang ang mga paanyaya para sa pag-uusap at nagpatuloy sa mga aktibidad-militar na nagpapatingkad sa mapanlaban nitong tindig. Apat na pagsubok ng misil ang isinagawa ng Hilagang Korea noong Abril lamang, ang pinakamataas na bilang sa loob ng mahigit dalawang taon, habang tinatapos ang teksto ng konstitusyon. Nangako sa publiko si Kim na patuloy na palalawakin ang mga puwersang nuklear ng bansa. Ang tanging munting senyales ng ugnayan ay ang balitang maglalakbay sa Timog sa huling bahagi ng Mayo ang isang koponan ng kababaihan sa football mula sa Hilagang Korea para sa isang pambihirang laban. Gayunman, maliit lamang ang naging epekto ng ganitong palitan sa palakasan sa mas malawak na takbo ng pulitika sa pagitan ng dalawang pamahalaan. Patuloy na inilalarawan ng agwat sa pagitan ng optimismo sa diplomasya ng Seoul at ng pagpapakitang-lakas-militar ng Pyongyang ang ugnayang tila lalong nagyeyelo dahil sa magkaparehong paghihinala.

Mga Puwersang Nuklear at Lumalawak na Alyansa

Nagaganap ang pagbabago sa konstitusyon habang lumalalim ang mga alyansang pandaigdig na nagbabago sa estratehikong katayuan ng Hilagang Korea. Lalong napalapit ang Pyongyang sa Moscow mula nang ilunsad ng Russia ang malawakang pagsalakay nito sa Ukraine noong 2022. Noong 2024, bumuo sila ng kasunduang pandepensa na nagtatakda ng tulong-militar sa isa't isa sakaling salakayin ang alinman sa dalawang bansa. Nang taon ding iyon, nagpadala ang Hilagang Korea ng libu-libong sundalo sa kanlurang rehiyon ng Kursk sa Russia upang tumulong sa pagtataboy sa mga opensiba ng Ukraine. Ito ang unang pagkakataon sa loob ng ilang dekada na nagpadala ang Pyongyang ng mga puwersang panlupa upang lumahok sa isang labanan sa ibang bansa. Nagdulot ng pangamba sa Seoul at Washington ang mga pagpapadalang ito na maaaring nagbibigay ang Moscow ng makabagong teknolohiyang militar o kaalamang nuklear sa Pyongyang kapalit ng suporta nito. Ilang matataas na opisyal ng Russia ang bumisita sa Hilagang Korea, habang nagsuplay naman ang Pyongyang ng mga bala ng artilerya at iba pang kagamitang pandigma upang suportahan ang pagsisikap pandigma ng Russia.

Nananatiling pangunahing pang-ekonomiyang salbabida at patron sa diplomasya ng Hilagang Korea ang China, ngunit nagbibigay ang pakikipag-alyansa sa Russia sa Pyongyang ng karagdagang pagkukunan ng teknolohiyang militar at suporta sa pulitika sa pandaigdigang entablado. Noong Abril, sinabi ng Unification Ministry ng Timog Korea na nagpapakita ng mga senyales ng pagbangon ang ekonomiya ng Hilagang Korea, na tila pinalalakas ng lumalalim na ugnayang pangkalakalan at diplomatiko nito sa Russia at China. Maaaring magbigay kay Kim Jong-un ng higit na luwag ang pagbuti ng ekonomiya, gaano man ito kamodesto, upang isulong ang modernisasyon ng militar nang hindi agad nahaharap sa panloob na panggigipit. Nag-aalala ang mga analyst na lalo pang lalakas ang loob ng isang mas matatag sa ekonomiyang Hilagang Korea, na sinusuportahan ng dalawang permanenteng kasapi ng United Nations Security Council, na balewalain ang mga pandaigdigang parusa at panggigipit sa diplomasya. Pinatitibay ng mga pagbabago sa konstitusyon ang ganitong landas: pormal nitong itinatalaga ang pinuno bilang pangulo ng estado at tahasang ipinagkakaloob sa kanya ang pamumuno sa mga puwersang nuklear, kaya naitatatag ang sistemang inuuna ang paggasta sa militar at pagpapaunlad ng mga sandata kaysa pakikipagkasundo o pakikipag-ugnayan sa Seoul.

Ang Mahahalagang Punto

• Binago ng Hilagang Korea ang konstitusyon nito noong Marso upang alisin ang lahat ng pagtukoy sa muling pag-iisa sa Timog Korea, sa unang pagkakataon mula nang itatag ang bansa noong 1948
• Itinatakda ng bagong sugnay tungkol sa teritoryo na karatig ng Hilagang Korea ang Timog Korea, China, at Russia, ngunit hindi nito tinutukoy ang eksaktong mga hangganang panlupa o pinagtatalunang hangganang pandagat
• Pormal nang itinalaga si Kim Jong-un bilang pinuno ng estado at tahasang ipinagkaloob sa kanya ng konstitusyon ang pamumuno sa mga puwersang nuklear ng bansa
• Kapansin-pansing hindi isinama sa teksto ang pananalitang nagtatakda sa Timog Korea bilang “pangunahing kalaban,” sa kabila ng naunang pampublikong retorika ni Kim
• Nanindigan ang Timog Korea na itataguyod nito ang patakaran ng mapayapang pakikipamuhay habang masusing sinusuri ang mga pagbabago
• Apat na pagsubok ng misil ang isinagawa ng Hilagang Korea noong Abril at patuloy nitong pinalalalim ang ugnayang militar sa Russia, kabilang ang pagpapadala ng mga sundalo upang suportahan ang digmaan ng Moscow sa Ukraine