Pagkakaiba-iba ng Demograpiya sa India: Magkasalungat ang Direksiyon ng Hilaga at Timog

Hating Bansa

Nasa isang mahalagang yugto ng demograpiya ang India, kung saan nahahati ang ipinagmamalaking salaysay tungkol sa iisang “dibidendong demograpiko” at nagiging masalimuot na kuwento ng pagkakaiba-iba ng mga rehiyon. Ipinakikita ng bagong ulat ng International Institute of Migration and Development (IIMAD) at Population Foundation of India (PFI) na hindi na sumusunod ang bansa sa iisang landas ng paglaki ng populasyon. Sa halip, nasasaksihan ng bansa ang malalim na pagkakahati sa pagitan ng kabataang hilaga na mabilis dumami ang populasyon at ng tumatandang timog na nagiging matatag ang laki ng populasyon. Malawak ang magiging epekto ng pagkakahating ito sa ekonomiya, representasyong pampolitika, at mismong pundasyon ng pederalismo sa India.

Gamit ang pamamaraang Cohort-component, tinataya sa ulat na pinamagatang “Paglalahad sa Kinabukasan ng Demograpiya ng India: Mga Pagtataya sa Populasyon ng mga Estado at Teritoryo ng Unyon, 2021-2051” na lalaki ang populasyon ng India mula 1.35 bilyon noong 2021 tungong humigit-kumulang 1.59 bilyon pagsapit ng 2051. Bagaman pinagtitibay ng paglaking ito na mananatiling pinakamataong bansa sa mundo ang India, bumabagal na ang taunang paglaki ng populasyon at tinatayang magiging katamtamang 0.5 porsiyento na lamang ito. Epektibong nagmamarka ang pagbagal na ito sa pagtatapos ng panahong nangingibabaw sa mga talakayang pampolitika at akademiko sa loob ng ilang dekada ang pangambang “sumasabog ang populasyon.” Gayunman, tila hindi na maaabot ang pagpapatatag ng populasyon ng India, na orihinal na itinakdang makamit pagsapit ng 2045 sa ilalim ng National Population Policy 2000, at malamang na mangailangan pa ng karagdagang dalawang dekada.

Magkakaibang Landas

Ang pinakakapansin-pansing natuklasan sa datos ay ang matinding pagkakaiba ng mga estadong nasa sentro ng rehiyong nagsasalita ng Hindi at ng mga estado sa timog. Tinatayang mas mataas nang malaki kaysa pambansang katamtaman ang karaniwang taunang paglaki ng populasyon sa mga estado sa hilaga at gitnang mga rehiyon, kabilang ang Bihar, Uttar Pradesh, Rajasthan, at Madhya Pradesh. Nangunguna ang Bihar sa tinatayang 1.1 porsiyentong paglaki, kasunod ang Uttar Pradesh sa 0.9 porsiyento. Sila ang magiging pangunahing pinagmumulan ng kabuuang pagdami ng populasyon sa mga darating na dekada.

Sa kabilang banda, inaasahang mas mababa sa pambansang katamtaman ang paglaki ng mga estado sa timog—Kerala, Tamil Nadu, Andhra Pradesh, at Telangana. Karamihan sa mga rehiyong ito ay nakatapos na sa paglipat tungo sa mas mababang antas ng panganganak at papalapit na sa pagpapatatag ng populasyon, na nailalarawan ng halos serong paglaki. Pagsapit ng kalagitnaan ng siglo, inaasahang bababa mula 20 porsiyento tungong 17 porsiyento ang bahagi ng timog na rehiyon sa pambansang populasyon. Sa kabilang banda, tataas mula 48.6 porsiyento tungong tinatayang 52.7 porsiyento ang pinagsamang bahagi ng hilaga at gitnang mga rehiyon, na epektibong maglilipat pahilaga sa sentro ng bigat ng demograpiya ng India.

Napakalaki ng pagkakataong mayroon ang India, ngunit mga susunod na dalawang dekada lamang ito mananatili,” ani Poonam Muttreja, executive director ng Population Foundation of India. “May kakayahan tayong pakinabangan ang potensiyal ng kabataang populasyon, pero kailangan nating agad mamuhunan sa edukasyon, kalusugan, at seksuwal na kalusugan ng mga kabataan kung nais nating makamit ang mga benepisyo nito.

Lumitaw ang Agwat sa Edad

Nagdudulot ng agwat sa henerasyon sa pagitan ng mga rehiyon ang pagkakaiba sa bilis ng paglaki ng populasyon. Pagsapit ng 2036, tinatayang mahigit 12 taon ang tanda ng karaniwang lalaking Tamil kaysa karaniwang lalaking Bihari. Nakamit ng Kerala ang fertility rate na katumbas ng antas ng pagpapalit ng populasyon (2.1 anak bawat babae) noong 1998 pa, samantalang hindi inaasahang maaabot ng Bihar ang antas na iyon hanggang 2039. Nangangahulugan ito na haharapin ng timog ang mga hamon ng tumatandang lipunan habang patuloy namang magkakaroon ng malaking bahagi ng kabataan ang hilaga. Noong 2011, klasikong hugis-kabataan ang piramide ng populasyon ng India, na malapad sa ibaba. Pagsapit ng 2051, inaasahang magiging mas parihaba ang pambansang piramide, na nagpapakita ng mas balanseng komposisyon ng edad na unti-unting tumatanda. Gayunman, ikinukubli ng pambansang katamtamang bilang na ito ang katotohanang mananatiling mas marami ang kabataan sa hilaga, habang mas marami naman ang matatanda sa timog.

Labanang Pampolitika sa Representasyon

Nagpapasiklab ng matinding krisis pampolitika ang hindi pantay na distribusyon ng populasyon bago ang delimitation exercise sa 2026, ang prosesong muling nagtatakda ng mga distrito ng parliyamento batay sa datos ng populasyon. Inaatasan ng Konstitusyon ng India na ipamahagi sa mga estado ang mga puwesto sa Lok Sabha, ang mababang kapulungan ng parliyamento, batay sa laki ng kanilang populasyon. Gayunman, upang mahikayat ang pagkontrol sa populasyon, pinirmi ang alokasyon ng mga puwesto batay sa mga bilang sa sensus noong 1971. Magtatapos ang pagpirming ito matapos ang sensus na nakatakda sa 2026, kaya nangangamba ang timog na lubhang hihina ang impluwensiyang pampolitika nito.

Ipinahihiwatig ng mga pagtataya na malaki ang magiging pagbabago sa kapangyarihan kung ibabatay lamang ang delimitation sa kasalukuyang bilang ng populasyon. Inaasahang madaragdagan ang mga puwesto ng mga estado sa hilaga gaya ng Uttar Pradesh, Bihar, at Madhya Pradesh, samantalang mababawasan ang representasyon ng mga estado sa timog gaya ng Kerala, Tamil Nadu, at Andhra Pradesh. Tinataya na maaaring makakuha ng hanggang 43 puwesto ang hilaga habang mawawalan naman ng 24 ang timog. Para sa mga lider sa timog, kaparusahan ito sa matagumpay na pagpapatupad ng mga patakaran sa pagpaplano ng pamilya at kaunlaran. Inilarawan ni MK Stalin, Punong Ministro ng Tamil Nadu, ang sitwasyon bilang “tabak ni Damocles na nakabitin sa timog ng India.”

Giit ng mga estado sa timog, higit sa nararapat ang ambag nila sa pambansang GDP at mga kita sa buwis. Halimbawa, humigit-kumulang 8.4 porsiyento ng GDP ng India ang ambag ng Tamil Nadu kahit 6.5 porsiyento lamang ng populasyon ang bahagi nito. Ayon sa kanila, hindi makatarungan at sumisira sa konsepto ng “kooperatibong pederalismo” ang pagbabawas sa kanilang representasyon sa parliyamento batay lamang sa populasyon. Sa kabilang banda, iginiit ng mga lider sa hilaga na nangangailangan ng dagdag na representasyon ang mas malaki nilang populasyon, alinsunod sa demokratikong prinsipyo ng “isang tao, isang boto,” lalo na’t mas malaki rin ang pangangailangan nila sa imprastraktura at kaunlaran.

Epekto sa Ekonomiya at Pagkilos ng mga Manggagawa

Muling hinuhubog ng pagkakahating demograpiko ang kalagayang pang-ekonomiya ng India, lalo na pagdating sa mga pamilihan ng paggawa at panloob na migrasyon. Habang kumakaunti at tumatanda ang populasyong nasa edad-paggawa sa timog, nanganganib na kulangin ang rehiyon sa mga manggagawa. Samantala, sobra naman ang mga kabataang manggagawang pumapasok sa pamilihan ng trabaho sa hilaga. Nagbubunsod ang ganitong kalagayan ng bagong padron ng migrasyon patimog, kung saan lumilipat ang mga manggagawa mula sa mga estado gaya ng Bihar at Uttar Pradesh patungo sa mga sentrong pang-ekonomiya sa timog gaya ng Bengaluru, Chennai, at Hyderabad.

Tinatawag kung minsan na “migrasyong pamalit” ang paggalaw na ito. Para sa ilang ekonomista, kailangan ito upang mabalanse ang hindi pagtutugma ng demograpiya sa bansa. Maaaring punan ng mga migrante ang kakulangan sa manggagawa sa timog, mag-ambag sa lokal na ekonomiya, at magpadala ng salapi sa kanilang mga estadong pinagmulan sa hilaga. Gayunman, nagpasiklab din ang pagdagsang ito ng damdaming nativista at retorikang pampolitika sa ilang estado sa timog, kung saan nangangamba ang mga lokal na makipag-agawan sa trabaho at mga yaman. Isinaalang-alang pa nga ng mga estadong gaya ng Karnataka ang mga batas na maglalaan ng mga trabaho para sa mga lokal, bagaman nahaharap sa mga legal at konstitusyonal na hamon ang ganitong mga hakbang.

Binabago rin ng nagbabagong demograpiya ang mga padron ng migrasyon ng India patungo sa ibang bahagi ng mundo. Noon, pangunahing pinagmumulan ng mga manggagawa para sa mga bansa sa Golpo ang estado ng Kerala sa timog. Habang kumakaunti ang populasyong nasa edad-paggawa sa Kerala, lumilipat pahilaga ang daloy ng mga migrante patungo sa Golpo. Ipinakikita ng datos ang matinding pagbaba sa bilang ng mga pahintulot sa pangingibang-bayan na iginawad sa mga manggagawa mula sa Kerala at Tamil Nadu, samantalang malaking bahagi na ng mga manggagawang nagtutungo sa Kanlurang Asya, at patuloy pang lumalaki ang bahaging ito, ay mula ngayon sa mga estado sa hilaga gaya ng Uttar Pradesh at Bihar. May epekto ang pagbabagong ito sa mga ipinadadalang salapi, na nananatiling mahalagang pinagkukunan ng kita para sa maraming estado sa India.

Mga Hamon sa Edukasyon at Trabaho

Nag-iiwan na ng malinaw na bakas sa sistema ng edukasyon sa India ang transisyong demograpiko. Habang bumababa ang bilang ng mga panganganak, kumakaunti ang mga batang nasa edad-pampaaralan, kaya bumababa ang pagpapatala. Ipinakikita ng datos mula sa Unified District Information System for Education (UDISE+) ang matinding pagbaba ng pagpapatala mula pre-primary hanggang ika-12 baitang, na kumonti ng 13.4 milyon ang mga mag-aaral sa pagitan ng 2018-19 at 2024-25. Dahil sa pagbabang ito, isinara o pinagsama ang humigit-kumulang 80,000 paaralan sa buong bansa, kabilang ang 70,000 paaralang pampamahalaan.

Hindi pantay ang epekto ng pagbaba ng pagpapatala sa iba’t ibang lugar. Dahil mas kaunti ang mga bata sa mga estado sa timog, isinasara roon ang mga paaralang “hindi na matipid patakbuhin.” Samantala, bagaman mas kaunti ang anak ng mga magulang sa mga estado sa hilaga kaysa sa mga naunang henerasyon, parami nang parami ang lumilipat mula sa mga paaralang pampamahalaan tungo sa mga pribadong paaralan dahil nais nila ng mas de-kalidad na edukasyon. Ipinakikita ng kalakarang ito na kailangang iakma ng pamahalaan ang imprastraktura nito para sa edukasyon. Maaaring gamitin sa ibang layunin ang mga pasilidad ng paaralan sa timog, gaya ng pagsasanay sa mga kasanayang panghanapbuhay o pangangalaga sa matatanda, habang pinagbubuti naman ang kalidad ng pampublikong edukasyon sa hilaga upang matugunan ang pangangailangan.

Pinakamahalagang hamon pa rin ang trabaho. Tinatayang aabot sa tugatog na 1.01 bilyon pagsapit ng 2041 ang populasyon ng India na nasa edad-paggawa (15-59 taon). Upang mapakinabangan ang dibidendong demograpikong ito, kailangang lumikha ang ekonomiya ng milyun-milyong bagong trabaho bawat taon. Gayunman, ipinakikita ng kasalukuyang datos na mataas ang kawalan ng trabaho sa kabataan at hindi tugma ang mga kasanayan ng mga manggagawa sa pangangailangan. Ayon sa World Economic Forum, 20 porsiyento lamang ng mga manggagawa sa India ang may kasanayan, kumpara sa pandaigdigang katamtamang 80 porsiyento sa mga maunlad na bansa. Kung walang agarang pamumuhunan sa pagpapaunlad ng kasanayan at mga repormang pang-istruktura sa ekonomiya upang pasiglahin ang pagmamanupaktura na nangangailangan ng maraming manggagawa, nanganganib na maging demograpikong sakuna ang dibidendong demograpiko ng bansa, kung saan mauuwi sa kaguluhang panlipunan ang malaking populasyon ng kabataang walang trabaho.

Mga Dapat Malaman

• Tinatayang lalaki ang populasyon ng India mula 1.36 bilyon noong 2021 tungong 1.59 bilyon pagsapit ng 2051, habang babagal sa 0.5 porsiyento ang paglaki nito.
• May matinding pagkakahating demograpiko sa pagitan ng mga estado sa hilaga (mabilis ang paglaki, bata ang populasyon) at mga estado sa timog (mabagal ang paglaki, tumatanda ang populasyon).
• Malaking bahagi ng pagdami ng populasyon ang magmumula sa Bihar at Uttar Pradesh, habang papasok naman sa pagpapatatag ng populasyon at pagbaba nito ang Kerala at Tamil Nadu.
• Nanganganib na mabawasan ang representasyong pampolitika ng mga estado sa timog at lumakas naman ang kapangyarihan ng hilaga dahil sa delimitation exercise sa 2026.
• Bumaba nang 13.4 milyon ang pagpapatala sa paaralan mula noong 2018, kaya isinara ang sampu-sampung libong paaralan.
• Patimog ang pagbabago ng mga padron ng panloob na migrasyon upang matugunan ang kakulangan sa manggagawa sa tumatandang mga ekonomiya sa timog.
• Tinatayang aabot sa tugatog pagsapit ng bandang 2041 ang panahon ng dibidendong demograpiko ng India, kaya kailangang ituon agad ang pansin sa paglikha ng trabaho at pagpapaunlad ng kasanayan.