Nahigitan ng Jakarta ang Tokyo bilang Pinakamataong Lungsod sa Mundo, Ayon sa Ulat ng UN

Malaking Pagbabago sa Pandaigdigang Ranggo ng mga Lungsod

Nagbago nang malaki ang kalagayan ng mga lungsod sa buong mundo matapos ilabas ang ulat ng United Nations na World Urbanization Prospects 2025. Nahigitan na ng Jakarta, kabisera ng Indonesia, ang Tokyo bilang pinakamataong lungsod sa mundo, na nagmarka ng makasaysayang pagbabago sa pandaigdigang hirarkiya ng mga lungsod. Sumasalamin ang pagbabagong ito sa mas malawak na mga kalakarang demograpiko na humuhubog sa ating mundo: nangingibabaw ang mga lungsod sa Asya sa mga ranggo, habang dumaranas ng pagbagal o paghina ang mga tradisyonal na megacity sa mauunlad na bansa.

Nangunguna na ngayon ang Jakarta sa talaan na may tinatayang 42 milyong residente, kasunod ang Dhaka, Bangladesh na may 37 milyon, at Tokyo, Japan na may 33 milyon. Higit pa ito sa simpleng pagbabago ng mga bilang. Ipinakikita nito kung gaano kabilis lumalawak ang mga lungsod sa papaunlad na mga rehiyon, habang dumaragsa roon ang milyun-milyong naghahanap ng oportunidad pang-ekonomiya at hinaharap naman ng mga matatag nang kalakhang lungsod ang tumatandang populasyon at limitadong kakayahang lumago.

Binuo ng United Nations Department of Economic and Social Affairs (UN DESA) ang komprehensibong ulat na ito. Sinusuri nito ang mga padron ng urbanisasyon sa buong mundo at tinataya ang mga trend hanggang 2050. Ipinakikita ng mga natuklasan na nakasentro na ang paglago ng mga lungsod sa ilang partikular na rehiyon, lalo na sa Asya at Aprika, habang dumaranas naman ng paghinto o pag-urong ng urbanisasyon ang ibang bahagi ng mundo.

Binabago ng Bagong Pamamaraan ang mga Ranggo

Bahagyang nagmula sa bagong pamamaraang ginamit ng United Nations para sa ulat na ito ang malaking pagbabago sa mga ranggo. Umasa ang mga naunang pagsusuri sa datos mula sa mga bansang magkakaiba ang depinisyon ng mga hangganan ng lungsod, kaya hindi nagkakatugma ang paghahambing ng mga lungsod sa iba't ibang bansa. Sa pagkakataong ito, gumamit ang mga mananaliksik ng mas pare-parehong pamamaraan na nakabatay sa pagmamapa gamit ang satellite at magkakatulad na pamantayang heospatial.

Ipinaliwanag ni Patrick Gerland, pinuno ng seksiyon ng departamento ng UN na nangangasiwa sa mga pagtataya at projection ng populasyon, ang kahalagahan ng pagbabagong ito. Aniya, kadalasang nangunguna ang Tokyo sa mga naunang pagsusuring gumamit ng datos mula sa mga bansang may lubhang magkakaibang depinisyon. Nagbibigay ang bagong pagsusuri ng mas maihahambing na pandaigdigang pagtatakda ng lawak ng lungsod, batay sa magkakatulad na pamantayan sa populasyon at heospatial.

Itinuturing na ngayon ng UN na lungsod ang magkakadugtong na kalipunan ng mga grid cell na may hindi bababa sa 1,500 katao bawat kilometro kuwadrado at may kabuuang populasyong hindi bababa sa 50,000. Sinusuri ng pamamaraang ito na nakabatay sa satellite ang aktuwal na lawak ng mga lungsod sa halip na ang mga hangganang administratibo, kaya mas tumpak nitong ipinakikita kung paano talaga namumuhay at kumikilos ang mga tao sa loob ng mga kalakhang lugar.

Ipinapaliwanag ng pagpipino sa pamamaraang ito ang ilan sa pagbaba ng ranggo ng Tokyo. Bagama't napakalaki pa rin ng kabisera ng Japan, iba na ang paraan ng pagsukat sa populasyon nito na nakakalat sa maraming prefecture. Kabilang sa rehiyon ng Tokyo na itinakda sa pag-aaral ng UN ang mga nakapaligid na prefecture na Saitama, Chiba, at Kanagawa. Malawak ang saklaw nito at kabilang dito ang Yokohama, na may 3.7 milyong katao.

Sa ilalim ng bagong depinisyong ito, pinakamataong lungsod sa mundo ang Tokyo hanggang bandang 2010, nang palitan ito ng Jakarta. Bagama't gaya ng iba pang bahagi ng Japan ay nakaranas ng pagbaba ng populasyon nitong mga nakaraang taon ang rehiyon ng Tokyo na ginamit sa pag-aaral ng UN, kabaligtaran naman ang direksiyon ng mismong lungsod. Ayon sa pamahalaang metropolitan ng Tokyo, mahigit 14 milyon na ang populasyon ng 23 espesyal na distrito at 26 na mas maliliit na lungsod na bumubuo sa mismong Tokyo, kumpara sa 13.2 milyon isang dekada na ang nakalipas.

Pangingibabaw ng Asya sa Pandaigdigang Urbanisasyon

Itinatampok sa ulat ng 2025 na lubhang nakasentro sa Asya ang paglago ng populasyon sa mga lungsod. Siyam sa sampung pinakamataong lungsod ay matatagpuan na ngayon sa kontinente ng Asya. Pagkatapos ng Jakarta, Dhaka, at Tokyo, kabilang sa natitirang mga lungsod sa nangungunang sampu ang New Delhi, India (30.2 milyon), Shanghai, China (29.6 milyon), Guangzhou, China (27.6 milyon), Cairo, Ehipto (25.6 milyon), Maynila, Pilipinas (24.7 milyon), Kolkata, India (22.6 milyon), at Seoul, Timog Korea (22.5 milyon).

Cairo na lamang ang hindi Asyanong lungsod sa nangungunang sampu, at sumasalamin ito sa lumalaking presensiya ng mga lungsod sa kontinente ng Aprika. Ipinakikita ng kabisera ng Ehipto kung gaano kabilis lumalawak ang mga lungsod sa papaunlad na mga rehiyon. Mahigit doble ang populasyon nito kumpara sa New York City, na ika-22 sa buong mundo na may 13.9 milyong residente.

Sumasalamin ang pangingibabaw ng mga lungsod sa Asya sa mas malawak na mga kalakarang demograpiko at pang-ekonomiya. Malaking bahagi ng nangungunang 30 lungsod ang nagmumula sa China at India lamang. Kabilang dito ang Shanghai, Guangzhou, New Delhi, Mumbai, Bengaluru, at Chennai. Nakikinabang ang mga megacity na ito sa malalaking populasyon ng kani-kanilang bansa, konsentrasyon ng aktibidad pang-ekonomiya, at matagal nang papel bilang mga sentrong panrehiyon na humihikayat ng paglipat mula sa mga kanayunan.

Binigyang-diin ni Li Junhua, United Nations Under-Secretary-General for Economic and Social Affairs, ang mas malawak na kahalagahan ng mga kalakarang ito. “Isa ang urbanisasyon sa mga pangunahing puwersang humuhubog sa ating panahon,” aniya. “Kapag pinamahalaan ito nang inklusibo at estratehiko, maaari itong magbukas ng mga makabagong landas tungo sa pagkilos para sa klima, paglago ng ekonomiya, at pagkakapantay-pantay sa lipunan.”

Lumalawak ang Penomenon ng mga Megacity sa Buong Mundo

Sinusubaybayan ng ulat ng UN ang kapansin-pansing paglago ng mga megacity, na tinutukoy bilang mga urbanong lugar na may 10 milyon o higit pang naninirahan. Noong 1975, walo lamang ang ganitong mga lungsod sa buong mundo. Pagsapit ng 2025, apat na beses na itong dumami at umabot sa 33, kung saan 19 ang nasa Asya. Dalawa lamang ang megacity sa Estados Unidos, ang Los Angeles at New York City, samantalang magkakaiba ang antas ng konsentrasyon ng populasyon sa mga lungsod sa ibang rehiyon.

Isa ang pagdami ng mga megacity sa pinakamahahalagang pagbabagong demograpiko sa kasaysayan ng sangkatauhan. Mahigit doble na ang bilang ng mga taong naninirahan sa mga lungsod mula noong 1950, nang 20 porsiyento lamang ng 2.5 bilyong tao sa mundo ang nakatira sa mga urbanong lugar. Sa ngayon, tahanan ang mga lungsod ng 45 porsiyento ng 8.2 bilyong populasyon ng mundo.

Inaasahan ng UN na patuloy na dadami ang mga megacity sa hinaharap. Pagsapit ng 2050, inaasahang magkakaroon ng 37 megacity sa buong mundo. Tinatayang lalampas sa 10 milyon ang populasyon ng Addis Ababa, Ethiopia, Dar es Salaam, Tanzania, Hajipur, India, at Kuala Lumpur, Malaysia sa mga darating na dekada.

Binabago ng mga Pagtataya sa Hinaharap ang Kalagayan ng mga Lungsod

Naglalaman ang ulat ng UN ng mga kawili-wiling pagtataya kung paano magbabago ang mga ranggo ng mga lungsod sa buong mundo sa susunod na 25 taon. Bagama't nangunguna ngayon ang Jakarta, inaasahang magiging pinakamalaking lungsod sa mundo ang Dhaka pagsapit ng kalagitnaan ng siglo. Ayon sa mga pagtataya, aabot sa 52.1 milyon ang mga residente ng Dhaka pagsapit ng 2050, bahagyang mas mataas sa 51.8 milyon ng Jakarta.

Binibigyang-diin ng inaasahang paglago ng Dhaka ang malawakang urbanisasyong nagaganap sa Timog Asya. Mabilis nang lumalawak ang kabisera ng Bangladesh, at ipinahihiwatig ng mga pagtataya na magpapatuloy ang mataas na antas ng paglago nito, na halos 5 porsiyento bawat taon mula 2025 hanggang 2050. Inaasahan ding makakaranas ng katulad na paglago ang iba pang lungsod sa Asya gaya ng Shanghai, na patuloy na hihikayat ng mga residente mula sa mga kanayunan.

Samantala, inaasahang bababa sa tinatayang 30.7 milyon ang populasyon ng Tokyo pagsapit ng 2050, kaya mahuhulog ito sa ikapitong puwesto sa pandaigdigang ranggo. Sumasalamin ang pagbaba nito sa mas malawak na mga hamong demograpiko ng Japan, kabilang ang tumatandang populasyon, mababang bilang ng kapanganakan, at limitadong imigrasyon. Maaaring maging babala ang karanasan ng Japan sa mga lungsod na lumalago ngayon habang umaabot ang mga ito sa mas maunlad na yugto ng ekonomiya at demograpiko.

Itinatampok din sa ulat ang magkakaibang padron ng paglago ng mga lungsod sa buong mundo. Patuloy na lumalawak ang maraming urbanong lugar, ngunit bumababa naman ang populasyon ng iba. Kapansin-pansin na may ilang lungsod na lumiliit ang populasyon kahit lumalaki ang populasyon ng kani-kanilang bansa, habang lumalago naman ang iba sa kabila ng pagbaba ng pambansang populasyon. Bumaba ang populasyon ng Mexico City at Chengdu, China sa kabila ng napakalaki nilang sukat.

Mga Hamon ng Mabilis na Paglago ng mga Lungsod

Nagdudulot ng malalaking hamon sa mga tagaplano ng lungsod at tagapagpatupad ng polisiya ang mabilis na paglaki ng mga megacity. Nangunguna na ang Jakarta sa ranggo sa kabila ng malulubhang hamon nito sa kapaligiran at imprastraktura. Bulnerable sa mga lindol at baha ang kabisera ng Indonesia, matindi ang polusyon dito, at mabilis itong lumulubog dahil sa pagkuha ng tubig sa ilalim ng lupa.

Dahil sa mga hamong ito, sinimulan ng pamahalaan ng Indonesia ang mga planong ilipat ang kabisera nito sa Nusantara, na matatagpuan sa pulo ng Borneo at humigit-kumulang 1,200 milya mula sa Jakarta. Layunin ng proyektong nagkakahalaga ng tinatayang $32 bilyon na magtayo ng bagong kabisera na mas angkop sa napapanatiling paglago. Orihinal na nakatakdang pasinayaan ito noong 2024, ngunit layunin na ngayon ng mga awtoridad na maging kabisera ng pulitika ang Nusantara bandang 2028, habang magpapatuloy ang mas malawak na pagpapaunlad hanggang 2045.

Nakaranas ng ilang pagkaantala ang proyekto, kabilang ang mga pagkaantala sa konstruksyon, kakulangan ng dayuhang pamumuhunan, at mga problema sa pamamahala at lupa. Itinatampok ng mga suliraning ito ang masalimuot na hamong kaakibat ng pamamahala sa mabilis na paglago ng mga lungsod at pagtatayo ng mga bagong sentrong urbano mula sa simula.

Kinakaharap din ng Dhaka ang mabibigat na hamon habang patuloy itong lumalawak. Bilang isa sa pinakamabilis lumagong megacity sa mundo, nahihirapan itong tugunan ang mga suliranin sa imprastraktura at pagkasira ng kapaligiran, gayundin ang pagbibigay ng mga batayang serbisyo sa milyun-milyong bagong residente. Madalas na mas mabilis ang paglago kaysa sa kakayahan ng mga lokal na pamahalaan na magplano at magsagawa ng mga kinakailangang pagpapabuti.

Tinalakay ni Li Junhua ang mga hamong ito sa kaniyang pahayag. Aniya, upang makamit ang balanseng pag-unlad sa iba't ibang teritoryo, kailangang magpatupad ang mga bansa ng magkakaugnay na pambansang polisiya na nagtutugma sa pabahay, paggamit ng lupa, transportasyon, at mga serbisyong pampubliko sa mga urbanong lugar at kanayunan. Lalong nagiging mahalaga ang komprehensibong pamamaraang ito habang lumalaki at nagiging mas masalimuot ang mga lungsod.

Kahalagahan ng mga Mas Maliliit na Lungsod

Bagama't madalas na laman ng mga balita ang mga megacity, binibigyang-diin ng ulat ng UN na mas maraming tao talaga ang naninirahan sa maliliit at katamtamang laki ng mga lungsod kaysa sa mga megacity, at mas mabilis din ang paglago ng mga ito. Mahalaga ang mga sentrong urbano na ito, lalo na sa Aprika at Asya, sa pag-unlad ng mga rehiyon at nagsisilbi silang mahahalagang ugnayan sa pagitan ng mga kanayunan at malalaking kalakhang lungsod.

Ipinakikita ng datos na sa 12,000 lungsod na sinuri sa ulat, wala pang isang milyon ang naninirahan sa 96 porsiyento ng mga ito, at wala pang 250,000 naman sa 81 porsiyento. Kadalasang mas madaling pamahalaan ang laki ng mga urbanong lugar na ito habang nagbibigay pa rin ang mga ito ng oportunidad pang-ekonomiya at mga serbisyong humihikayat sa mga taga-kanayunan na lumipat doon.

Ayon sa mga pagtataya, maaaring lumampas sa 15,000 ang bilang ng mga lungsod sa buong mundo pagsapit ng 2050, at mas mababa sa 250,000 ang populasyon ng karamihan sa mga ito. Ipinahihiwatig ng pagdami ng mas maliliit na sentrong urbano na hindi lamang iilang dambuhalang megacity ang magiging katangian ng urbanisasyon sa hinaharap, kundi libu-libong lumalaking katamtamang laking lungsod na nakakalat sa buong mundo.

Isa pang mahalagang bahagi ng hirarkiya ng mga lungsod ang mga bayan, na tinutukoy bilang mga kumpol ng populasyon na may hindi bababa sa 5,000 katao at densidad na hindi bababa sa 300 katao bawat kilometro kuwadrado. Ito ang pinakakaraniwang uri ng pamayanan sa 71 bansang magkakaiba gaya ng Germany, India, Uganda, at Estados Unidos. Mahalaga ang papel ng mga ito sa pag-uugnay ng mga kanayunan at lungsod, pagbibigay ng mahahalagang serbisyo, at pagsuporta sa mga lokal na ekonomiya.

Pagbabago sa mga Kanayunan at Pandaigdigang Padron ng mga Pamayanan

Itinatala sa ulat ang patuloy na pagbabago sa mga kanayunan kasabay ng paglago ng mga lungsod. Pinakakaraniwang uri pa rin ng pamayanan ang mga pamayanang rural sa 62 bansa ngayon, mula sa 116 noong 1975. Inaasahang bababa pa ito sa 44 na bansa pagsapit ng 2050, na nagpapakita ng pandaigdigang paglipat tungo sa paninirahan sa mga lungsod.

Gayunman, mahalaga pa rin ang papel ng mga populasyon sa kanayunan sa maraming rehiyon. Nangingibabaw pa rin ang mga pamayanang rural sa ilang bansa sa Europa, kabilang ang Austria, Bulgaria, Finland, at Romania, gayundin sa maraming bansa sa sub-Saharan Africa gaya ng Central African Republic, Chad, Eswatini, Mozambique, at Zambia.

Natatangi ang sub-Saharan Africa bilang tanging rehiyong patuloy na nakakaranas ng malaking paglago ng populasyon sa kanayunan. Inaasahang dito magmumula ang halos lahat ng paglago ng populasyon sa mga kanayunan sa hinaharap. Nagdudulot ito ng natatanging mga hamon sa pag-unlad, dahil kailangang tugunan ng mga bansa ang mga pangangailangan sa kanayunan habang pinamamahalaan ang mabilis na paglawak ng mga lungsod.

Lumilikha ng masalimuot na mga hamon sa polisiya ang magkasabay na paglago ng populasyon sa kanayunan ng sub-Saharan Africa at pagpapalawak ng mga lungsod. Kailangang bumuo ang mga pamahalaan ng magkakaugnay na pamamaraan na tumutugon sa mga pangangailangan ng mga populasyon sa kanayunan at lungsod, habang pinamamahalaan ang paglipat sa pagitan ng mga uri ng pamayanang ito.

Pinauunlad ng mga Bagong Pamamaraan ang Pagsusuri

Nagpakilala ang edisyon ng 2025 ng ulat na World Urbanization Prospects ng mahahalagang bagong pamamaraan na nagpapahusay sa kakayahan nitong magsuri. Sa unang pagkakataon, isinasama ng ulat ang Degree of Urbanization, isang pinag-isang heospatial na pamamaraan na nagbibigay ng mga pagtataya para sa tatlong kategorya ng mga pamayanan: mga lungsod, bayan, at kanayunan.

Pinahuhusay ng bagong pamamaraang ito ang kakayahang maghambing sa iba't ibang bansa at nagbibigay ng mas masusing pag-unawa sa mga kalakaran ng urbanisasyon. Sa paggamit ng mga pamantayang depinisyon batay sa densidad at pagkakadugtong ng populasyon sa halip na mga hangganang administratibo, mas tumpak na naihahambing ng mga mananaliksik ang pag-unlad ng mga lungsod sa iba't ibang bansa at rehiyon.

Pinalawak din nang malaki ng rebisyon ng 2025 ang saklaw ng mga rehiyong pinag-aralan. Ibinaba mula 300,000 tungong 50,000 ang pinakamababang populasyong kailangan upang maituring na lungsod, kaya mahigit 12,000 na ang bilang ng mga lungsod na sinuri. Nagbibigay ang pinalawak na saklaw na ito ng mas komprehensibong larawan ng mga padron ng urbanisasyon sa buong mundo.

Bukod sa mga pagtataya ng populasyon, nagbibigay din ang bagong pamamaraang nakabatay sa grid ng datos tungkol sa lawak ng lupa at mga itinayong lugar para sa bawat uri ng pamayanan. Nagbibigay ang karagdagang datos na ito sa mga mananaliksik at tagaplano ng mas komprehensibong pananaw sa pag-unlad ng mga lungsod, na tumutulong sa mas mahusay na pagsusuri sa densidad, pagkalat ng mga lungsod, at mga padron ng paggamit ng lupa.

Malaking pagsulong ang mga pagpapahusay na ito sa pamamaraan ng pangangalap at pagsusuri ng datos tungkol sa mga lungsod. Habang patuloy na lumalaki ang kahalagahan ng mga lungsod sa buong mundo, lalong nagiging mahalaga ang pagkakaroon ng tumpak at maihahambing na datos para sa epektibong paggawa ng polisiya at pagpaplano.

Epekto sa Napapanatiling Pag-unlad

Malaki ang kahalagahan ng mga natuklasan sa ulat na World Urbanization Prospects 2025 para sa mga pagsisikap na makamit ang napapanatiling pag-unlad sa buong mundo. Habang nagpupulong ang mga pamahalaan sa COP30 upang isulong ang mga pandaigdigang pangako sa klima, binibigyang-diin ng United Nations ang mahalagang papel ng urbanisasyon sa pagsusulong ng napapanatiling pag-unlad at katatagan sa harap ng pagbabago ng klima sa lahat ng uri ng pamayanan.

Hindi katimbang ang laki ng konsumo ng mga sentrong urbano sa mga yaman ng mundo at ng inilalabas nilang greenhouse gas, kaya mahalagang larangan ang mga ito para sa pagkilos ukol sa klima. Kasabay nito, nag-aalok ang mga lungsod ng mga oportunidad para sa mas episyenteng paghahatid ng serbisyo, inobasyon sa ekonomiya, at napapanatiling pamumuhay kapag wasto ang pagpaplano at pamamahala sa mga ito.

Binibigyang-diin ng ulat na magkakaroon ng malalim na epekto sa mga pandaigdigang pagsisikap na makamit ang Sustainable Development Goals ang paraan ng pag-usad ng urbanisasyon. Maaaring magpasigla ng paglago ng ekonomiya, magpabawas ng kahirapan, magpabuti ng kalusugan ng publiko, at magsulong ng pagpapanatili ng kapaligiran ang mga lungsod na pinamamahalaan nang maayos. Gayunman, maaaring magpalala ng hindi pagkakapantay-pantay, pagkasira ng kapaligiran, at tensiyon sa lipunan ang urbanisasyong hindi maayos ang pamamahala.

Binigyang-diin ni Li Junhua ang mga ugnayang ito sa kaniyang pahayag. Aniya, kapag pinamahalaan nang inklusibo at estratehiko, maaaring magbukas ang urbanisasyon ng mga makabagong landas tungo sa pagkilos para sa klima, paglago ng ekonomiya, at pagkakapantay-pantay sa lipunan. Kinikilala ng balanseng pananaw na ito kapwa ang mga oportunidad at hamong dulot ng patuloy na urbanisasyon sa buong mundo.

Mahahalagang ebidensiya para sa mga tagapagpatupad ng polisiya, tagaplano, at mananaliksik na humuhubog ng napapanatili, inklusibo, at matatag na kinabukasan ng mga lungsod ang datos sa ulat. Sa pag-unawa sa mga kasalukuyang kalakaran at pagtataya sa hinaharap, makabubuo ang mga gumagawa ng desisyon ng mas epektibong polisiya upang tugunan ang masalimuot na mga hamon sa pag-unlad ng mga lungsod.

Sa Kabuuan

• Pinakamataong lungsod na sa mundo ang Jakarta, Indonesia, na may tinatayang 42 milyong residente
• Pumapangalawa ang Dhaka, Bangladesh na may 37 milyon, kasunod ang Tokyo, Japan na may 33 milyon
• Gumagamit ang ulat ng UN ng bagong pamamaraang nakabatay sa satellite upang mas pare-pareho ang pagsukat sa mga lungsod sa buong mundo
• Nangingibabaw ang Asya sa mga pandaigdigang ranggo ng megacity: 9 sa 10 pinakamalalaking lungsod ay nasa kontinente
• Apat na beses na dumami ang mga megacity, mula 8 noong 1975 tungong 33 noong 2025
• Ayon sa mga pagtataya, magiging pinakamalaking lungsod sa mundo ang Dhaka pagsapit ng 2050, na may 52.1 milyong residente
• Inaasahang bababa sa 30.7 milyon ang populasyon ng Tokyo pagsapit ng 2050, kaya mahuhulog ito sa ikapitong puwesto sa buong mundo
• Mas maraming tao sa buong mundo ang naninirahan sa maliliit at katamtamang laki ng mga lungsod kaysa sa mga megacity, at mas mabilis ding lumalago ang mga ito
• Ayon sa mga pagtataya, magkakaroon ng 37 megacity sa buong mundo pagsapit ng 2050, mula sa kasalukuyang 33
• Inaasahang mapabilang sa mga megacity ang Addis Ababa, Dar es Salaam, Hajipur, at Kuala Lumpur