Nagbabayad ang mga Kabataan sa China para Magkunwaring Nagtatrabaho: Sa Likod ng Paglaganap ng mga “Pekeng Opisina” sa Harap ng Mataas na Kawalan ng Trabaho

Ang Di-pangkaraniwang Solusyon sa Krisis ng Kawalan ng Trabaho ng mga Kabataan sa China

Sa mga lungsod sa buong China, umuusbong ang isang kakaibang bagong industriya: nagbabayad ang mga kabataan para magkunwaring may trabaho. Sa halagang 30 hanggang 50 yuan kada araw (humigit-kumulang $4–$7), maaaring umupa ang mga walang trabahong kabataan ng mesa sa isang kunwaring opisina, kumpleto sa Wi-Fi, kape, meryenda, at maging sa mga isinaayos na pakikisalamuha sa mga pekeng superbisor. Umusbong sa malalaking lungsod gaya ng Shenzhen, Shanghai, Chengdu, Hangzhou, at Beijing ang mga tinatawag na “kunwaring nagtatrabaho” na kompanyang ito, na nag-aalok ng kakaibang pagsasama ng coworking space, suportang sikolohikal, at panlipunang eksperimento. Direktang tugon ang kalakarang ito, na nag-viral sa social media ng China, sa nagpapatuloy na krisis ng kawalan ng trabaho ng kabataan at sa matinding panlipunang pressure na magmukhang produktibo.

Ganito Gumagana ang Industriya ng “Kunwaring Pagtatrabaho”

Sa unang tingin, kahawig ng karaniwang modernong lugar ng trabaho ang mga opisinang ito: hanay-hanay na mesa, mabilis na internet, mga silid-pulong, at tuluy-tuloy na suplay ng kape at meryenda. Pero may kakaiba rito—karamihan sa mga tao ay hindi naman nagtatrabaho para sa anumang kompanya. Sa halip, nagbabayad sila para gayahin ang karaniwang araw ng trabaho mula alas-nuwebe ng umaga hanggang alas-singko ng hapon. Nag-aalok pa nga ang ilang lugar ng mga pekeng gawain, isinaayos na email, at pagkakataong gumanap bilang mga manager o suwail na empleyado. Sa dagdag na bayad, maaaring makilahok ang mga kliyente sa kunwaring pagtatalo sa isang “boss” para lalong maging makatotohanan ang karanasan.

Para sa marami, higit pa sa pagpapanggap ang dahilan ng pagkahumaling dito. Nagbabayad si Shui Zhou, 30 taong gulang at dating may-ari ng negosyong pagkain, ng 30 yuan kada araw para pumasok sa isang kunwaring opisina sa Dongguan. Aniya, nakatutulong sa kaniya ang kapaligiran para mapanatili ang disiplina at magkaroon ng kinakailangang pakikisalamuha. “Parang sama-sama kaming nagtatrabaho bilang isang grupo,” paliwanag ni Zhou. Dagdag niya, bumuti ang kaniyang pakiramdam at gana mula nang malugi ang negosyo niya, dahil sa nakagawian at pakikisama roon.

Hindi lamang pagpapakitang-tao ang silbi ng mga opisinang ito. Ginagamit ng mga pumupunta roon ang mga pasilidad para maghanap ng trabaho, gumawa ng mga ideya para sa start-up, o maghanda para sa mahihirap na pagsusulit. Ginagamit naman ng ilan, gaya ng bagong gradweyt na si Xiaowen Tang, ang oras nila sa mga lugar na ito para matugunan ang mga rekisito sa internship ng unibersidad. Nagpapadala sila ng mga larawan ng kanilang “pinagtatrabahuhan” bilang patunay na may trabaho sila. Gusto naman ng iba na makaiwas sa mapanuring tingin ng pamilya at mga kapitbahay na baka magtanong kung bakit wala silang trabaho.

Bakit Nagbabayad ang mga Kabataan sa China para Magkunwaring Nagtatrabaho?

Nakasandig sa masalimuot na kombinasyon ng mga salik na pang-ekonomiya, panlipunan, at sikolohikal ang pagdami ng mga pekeng opisina. Nasa pagitan ng 14% at 21% ang antas ng kawalan ng trabaho ng kabataan sa China nitong mga nakaraang taon, depende sa paraan ng pagsukat. Ayon sa opisyal na bilang ng pamahalaan para sa mga edad 16 hanggang 24 (hindi kasama ang mga estudyante), 17.6% ang antas nito noong Setyembre 2024, ngunit naniniwala ang maraming eksperto na mas mataas ang totoong bilang. Matinding naapektuhan ang pamilihan ng trabaho ng paghina ng ekonomiya, nagpapatuloy na mga epekto ng pandemya ng COVID-19, at hindi pagtutugma ng edukasyon sa unibersidad at mga trabahong available.

Sa lipunang Tsino, malapit na inuugnay ang katayuan sa trabaho sa pagkakakilanlan ng isang tao at dangal ng pamilya. Napakatindi ng pressure na magmukhang matagumpay, lalo na para sa mga kabataang naglaan ng maraming taon sa mataas na edukasyon. Madalas ituring na kahiya-hiya ang kawalan ng trabaho, kaya may ilan na gumagawa ng paraan para mapanatili ang magandang imahe. Gaya ng sinabi ng isang gumagamit ng kunwaring opisina sa NewsBytes, “Hindi work station ang ibinebenta ko kundi ang dignidad na hindi matawag na walang silbing tao.”

Lalong pinalawak ng social media ang kalakarang ito. Sa mga platapormang gaya ng Xiaohongshu (katumbas ng Instagram sa China) at Douyin (TikTok ng China), umabot na sa milyon-milyong panonood ang mga hashtag na gaya ng #NagkunwariAkongPumasokSaTrabahoNgayon. Makikita sa mga video ang mga kabataang nagdodokumento ng kanilang pang-araw-araw na gawain sa mga pekeng opisina; kung minsan ay nagtatakip sila ng mukha para hindi makilala. Pinukaw ng penomenong ito ang debate online: pinupuri ng ilan ang pagiging malikhain at matatag ng kabataan sa China, habang nag-aalala naman ang iba na baka maantala nito ang paghahanap ng tunay na trabaho.

Higit Pa sa mga Opisina: Mga Aklatan, Cafe, at Silid-Aralan

Hindi lamang sa mga pekeng opisina naghahangad ang mga tao ng nakagawian at maayos na iskedyul. Madalas ding pumunta ang maraming walang trabahong kabataan sa China sa mga aklatan, internet cafe, at bayad na silid-aralan. Nagbibigay ang mga lugar na ito ng tahimik na kapaligiran para maghanda sa pagsusulit sa serbisyo sibil, mag-apply ng trabaho, o basta umiwas sa mapanuring mata ng mga kapamilya. Maaaring umupa ng mesa sa silid-aralan kada oras, araw, o buwan, at sumirit ang demand kasabay ng pagtaas ng kawalan ng trabaho.

Mas masalimuot pa ang sitwasyon sa mga kanayunan. Karaniwan nang kasama ng mga magulang ang mga taong hanggang 40 taong gulang, kung minsan ay umaasa sa pensiyon ng pamilya o sa maliitang pagsasaka. Ngunit habang ginagawang pangkaunlaran ang mga lupang sakahan, nawawalan ng ikinabubuhay ang maraming pamilya, kaya lalo pang nagiging apurahan ang paghahanap ng trabaho.

Ang Negosyo ng Pagpapanggap: Sino ang Nagpapatakbo ng mga Opisinang Ito?

Iba-iba ang mga negosyo sa industriya ng kunwaring pagtatrabaho, gaya rin ng kanilang mga kliyente. May mga negosyong pormal na pinatatakbo bilang coworking space, samantalang may iba namang impormal na proyektong inaayos sa pamamagitan ng mga app gaya ng WeChat. Sinimulan ni Feiyu, 30 taong gulang na negosyante sa Dongguan, ang kaniyang “Kumpanya ng Kunwaring Pagtatrabaho” matapos siyang mawalan ng trabaho noong pandemya. Ngayon ay nagpapaupa siya ng mga work station sa mga kabataang naghahanap ng kaayusan at dignidad. “Itinuturing ko itong isang panlipunang eksperimento,” sabi ni Feiyu, at inamin niyang hindi siya tiyak kung kikita ang negosyo sa pangmatagalan.

Karamihan sa mga kliyente ay bagong gradweyt, freelancer, o digital nomad, at nasa edad 30 ang karaniwang edad nila. Ginagamit ng ilan ang lugar para makipagkilala sa mga propesyonal, mag-update ng resume, o matuto ng mga bagong kasanayan—lalo na sa mga larangan gaya ng artificial intelligence, na itinuturing na daan tungo sa mas magandang oportunidad sa trabaho. Gusto naman ng iba na magkaroon lamang ng lugar kung saan maaari silang makaramdam na normal sila, malayo sa mantsa ng kawalan ng trabaho.

Para sa ilan, panimulang hakbang ang pekeng opisina. Gaya ng paliwanag ni Dr. Christian Yao, senior lecturer sa Victoria University of Wellington, “Isa ang mga kompanya ng kunwaring opisina sa mga pansamantalang solusyon. Dahil sa pagbabago ng ekonomiya at hindi pagtutugma ng edukasyon at pamilihan ng trabaho, kailangan ng mga kabataan ang ganitong mga lugar para pag-isipan ang susunod nilang hakbang o gumawa ng kung anu-anong trabaho bilang pansamantalang solusyon.”

Mga Propesyonal na May Flexible na Trabaho: Bagong Katawagan

Opisyal na itinuturing ang marami sa mga kabataang ito bilang “mga propesyonal na may flexible na trabaho.” Saklaw ng teknokratikong katawagang ito ang sari-saring hindi tradisyonal na uri ng trabaho, mula sa mga trabaho sa gig economy hanggang sa mga proyektong freelance. Nagbibigay ito ng paraan para makasunod ang mga indibidwal at kompanya sa mahihigpit na regulasyon sa paggawa ng China habang napapanatili ang anyo ng pagkakaroon ng trabaho. Para naman sa mga unibersidad, nagsisilbi itong lusot para sa mga estudyanteng kailangang magpakita ng patunay ng internship o karanasan sa trabaho upang makapagtapos.

Gayunman, hindi lahat ay kumbinsidong napapanatiling solusyon ito. Para kay Dr. Biao Xiang, direktor ng Max Planck Institute for Social Anthropology, sintomas ang kalakarang ito ng mas malalim na pagkadismaya at kawalan ng kapangyarihan. “Isang balatkayo ang pagpapanggap na nagtatrabaho na ginagawa ng mga kabataan para sa kanilang sarili. Lumilikha ito ng kaunting distansiya mula sa pangunahing daloy ng lipunan at nagbibigay sa kanila ng kaunting espasyo,” aniya.

Epekto sa Lipunan at Sikolohiya: Pagharap sa Pressure at Mantsa

Malaki ang pinsalang sikolohikal na dulot ng kawalan ng trabaho sa China. Sa kulturang nagpapahalaga sa pagiging produktibo at tungkulin sa mga magulang, maaaring magdulot ng pagkabalisa, depresyon, at pakiramdam ng pagkabigo ang kawalan ng trabaho. Maraming kabataan ang nahihiya sa kanilang sitwasyon, lalo na kung nakatira sila sa bahay ng pamilya o umaasa sa suporta ng mga magulang. Nagbibigay ang pekeng opisina ng paraan para maibalik ang nakagawian, magkaroon ng tiwala sa sarili, at makaugnay sa iba na dumaranas ng katulad na hamon.

Ayon sa ilang eksperto, tunay na nakabubuti sa kalusugang pangkaisipan ang mga lugar na ito. Makakatulong ang estruktura ng araw ng trabaho, kahit artipisyal, para labanan ang kawalan ng direksiyon at pag-iisa na madalas kaakibat ng kawalan ng trabaho. Gaya ng sinabi ng isang kalahok sa Radii, “Nakabubuti ito sa kalusugan ng isip ko. Mas normal ang pakiramdam ko at hindi na gaanong balisa.”

Gayunman, may mga panganib din. Dahil desperado ang mga tao na makahanap ng trabaho, nagiging bulnerable ang ilang kabataan sa mga panloloko. Lumitaw ang mga mapanlinlang na pakana na nangangako ng pekeng trabaho o internship kapalit ng malalaking bayad. Sa ilang kaso, nalilinlang ang mga biktima para pumirma sa mapagsamantalang kontrata o sumailalim sa mga hindi kailangang pamamaraan. Nagbabala ang pamahalaan ng China sa mga naghahanap ng trabaho na mag-ingat at nangakong kikilos laban sa pandaraya sa empleyo.

Debate sa Lipunan: Malikhaing Paraan ng Pagharap o Pag-antala sa Hindi Maiiwasan?

Nagpasiklab ng debate sa mga iskolar, mambabatas, at publiko ang pagdami ng mga opisinang kunwaring pinagtatrabahuhan. Para sa ilan, malikhain at maparaan itong tugon sa mga suliraning nakaugat sa sistema, at paraan para mapanatili ng mga kabataan ang dignidad at pag-asa sa gitna ng mahihirap na panahon. Nag-aalala naman ang iba na baka mahikayat silang umiwas o maantala ang paghahanap ng tunay na trabaho. Para kay Zhang Yong, propesor ng gawaing panlipunan sa Wuhan University of Science and Technology, hindi kalat ang penomenong ito, ngunit kinikilala niya ang matinding pressure na kinakaharap ng kabataan. Payo niya, “Dapat tapat na suriin ng mga kabataan ang kanilang sitwasyon, pag-aralan ang pamilihan ng trabaho, at maging bukas sa kanilang mga pamilya para magkaroon ng mas malusog na pananaw sa mga pagpili sa karera.”

Sa ngayon, walang palatandaang hihina ang kalakaran. Hangga't mahirap makahanap ng trabaho at mataas ang mga inaasahan ng lipunan, patuloy na maghahanap ang mga kabataan sa China ng malikhaing paraan para makayanan ang sitwasyon, makaugnay sa iba, at magkaroon ng layunin—kahit mangahulugan pa ito ng pagbabayad para magkunwaring nagtatrabaho.

Tugon ng Pamahalaan at Kinabukasan ng Trabaho para sa Kabataan

Kinikilala ng pamahalaan ng China ang suliranin ng kawalan ng trabaho ng kabataan at ginawa nitong prayoridad sa polisiya ang de-kalidad na trabaho. Nanawagan si Pangulong Xi Jinping ng mas maraming paglikha ng trabaho at suporta para sa mga batang negosyante, ngunit mabagal na naisasakatuparan ang mga kongkretong solusyon. Ayon sa mga kritiko, pinipigil ng kasalukuyang mga patakarang pang-ekonomiya, na kadalasang pumapabor sa mga negosyong pag-aari ng estado kaysa sa mga pribadong negosyo, ang paglago ng trabaho at inobasyon.

Layunin ng ilang programa ng pamahalaan na hikayatin ang pagnenegosyo, pagsasanay bokasyonal, at mga flexible na kaayusan sa trabaho. Gayunman, hindi pa tiyak ang bisa ng mga hakbang na ito, lalo na habang sumisikat ang mga di-karaniwang solusyon gaya ng mga opisinang kunwaring pinagtatrabahuhan. Kung walang malalaking pagbabago sa polisiya at reporma sa ekonomiya, nangangamba ang maraming eksperto na mananatiling malabo ang mga oportunidad sa trabaho para sa kabataan ng China.

Samantala, patuloy na nagbabago ang kalakaran ng mga pekeng opisina. Sinusubukan ng ilang negosyo ang mga bagong serbisyo, gaya ng mga workshop para linangin ang kasanayan, pagtitipon para sa networking, at maging pagtutugma-tugma ng mga naghahanap ng trabaho. Para naman sa iba, pansamantalang yugto lamang ito, isang pangtawid habang hinihintay na makabangon ang ekonomiya at bumalik ang mas tradisyonal na mga oportunidad sa trabaho.

Sa Buod

• Nagbunga ang krisis ng kawalan ng trabaho ng kabataan sa China ng natatanging industriyang nagpapabayad sa mga kabataan para magkunwaring may trabaho sa mga pekeng opisina.
• Nagbibigay ang mga opisinang ito ng kaayusan at pakikisalamuha, at paraan para mapanatili ang dignidad sa gitna ng matinding pressure ng lipunang magmukhang produktibo.
• Pinalalala ang kalakaran ng mataas na antas ng kawalan ng trabaho, hindi pagtutugma ng edukasyon at pamilihan ng trabaho, at mantsa ng kawalan ng trabaho sa kulturang Tsino.
• Lalong pinalawak ng social media ang penomenong ito at pinasimulan ang debate tungkol sa mga benepisyo nito sa sikolohikal na kalusugan at sa mga posibleng panganib.
• Para sa ilan, malikhaing paraan ito ng pagharap sa sitwasyon; nag-aalala naman ang iba na baka maantala nito ang tunay na paghahanap ng trabaho.
• Kinikilala ng pamahalaan ng China ang suliranin ngunit wala pa itong naihahaing epektibong solusyon, kaya patuloy na naghahanap ng pag-asa at layunin ang maraming kabataan sa mga di-karaniwang paraan.