Halalan sa Mataas na Kapulungan ng Japan: Imigrasyon, Pambansang Pagkakakilanlan, at Pag-angat ng Populismo

Panimula: Nasa Sangandaan ang Bansa

Nasa mahalagang yugto ang Japan habang papalapit ang halalan sa Mataas na Kapulungan sa Hulyo 20. Nahaharap ang bansa sa masalimuot na magkakaugnay na hamon: lumiliit at tumatandang populasyon, pagbagal ng ekonomiya, at kalagayang pampolitika na niyanig ng mga iskandalo at nagbabagong saloobin ng publiko. Nasa sentro ng kasalukuyang debate sa pulitika ang tanong kung paano dapat tugunan ng Japan ang kakulangan sa mga manggagawa at paghina ng populasyon—dapat ba nitong higit pang buksan ang mga pinto sa mga dayuhan, o higit na pagtuunan ang pambansang identidad at higpitan ang imigrasyon? Ang sagot dito ay humuhubog hindi lamang sa halalan kundi pati sa kinabukasan ng lipunang Hapones.

Kontrobersyal na Pahayag ni Punong Ministro Ishiba at mga Panggigipit sa Pulitika

Kamakailan ay nagpasiklab ng kontrobersiya si Punong Ministro Shigeru Ishiba, pinuno ng namumunong Liberal Democratic Party (LDP), nang ilarawan niya ang wikang Hapones at mga kaugalian bilang “napakahirap aralin” sa konteksto ng pagtulong sa mga dayuhang makibagay. Sa isang debateng ipinalabas sa telebisyon bago ang halalan, sinabi ni Ishiba:

Nais naming matutuhan nang wasto ng mga dayuhan ang ‘napakahirap araling’ wikang Hapones at mga kaugalian—kahit gumastos pa rito ang pamahalaang Hapones—at papasukin lamang ang mga sumusunod sa mga batas ng Japan.

Mabilis siyang binatikos dahil sa mga pahayag na layong bigyang-diin ang mga hamon ng integrasyon at ang pangangailangan ng mapiling pagtanggap ng mga imigrante. Pinuna ni Ichiro Ozawa, beteranong mambabatas ng oposisyon mula sa Constitutional Democratic Party of Japan (CDP), si Ishiba at sinabi:

Wala akong maramdamang paggalang sa wikang Hapones, mga tradisyon, o kultura. Makasasakit sa damdamin ng maraming mamamayan ang mga pahayag na ito at hindi nararapat sa isang punong ministro.

Lalo pang nadagdagan ng insidente ang tumitinding panggigipit kay Ishiba. Nasa alanganin na ang kanyang pamahalaan dahil sa sunod-sunod na dagok sa pulitika, kabilang ang malaking pagkatalo sa biglaang halalan noong nakaraang taon para sa mababang kapulungan at ang patuloy na pagkadismaya ng publiko sa mataas na gastusin sa pamumuhay at mga iskandalo sa pulitika.

Imigrasyon at ang “Usapin ng mga Dayuhan”: Pinagmumulan ng Matinding Hidwaan

Naging isa ang imigrasyon sa mga pinakakontrobersiyal na isyu sa pulitika ng Japan. Ayon sa kamakailang sarbey ng Weekly Fuji, 61% ng mga sumagot ang nagsabing pinakamahalagang usapin sa darating na halalan ang “usapin ng mga dayuhan,” na higit na nangunguna kaysa sa mga alalahanin tungkol sa pagbabawas ng buwis o ayuda ng pamahalaan. Sumasalamin ito sa malalim na pangamba tungkol sa pambansang seguridad, alitan sa kultura, at umano’y pang-aabuso ng mga dayuhan sa mga sistemang panlipunan.

Matindi ang krisis demograpiko ng Japan: bumagsak sa pinakamababang antas na naitala ang bilang ng mga ipinanganganak, at mabilis na tumatanda ang populasyon. Dahil lumiliit ang lakas-paggawa, napipilitan ang pamahalaan na pagaanin ang mga patakaran sa imigrasyon upang mapunan ang kakulangan sa mga manggagawa. Gayunman, sumasalungat sa praktikal na pangangailangang ito ang matibay na pagpapahalaga sa pambansang identidad at ang makasaysayang pagtingin sa Japan bilang isang “homogenous” na “bansang pulo.”

Malaki ang pagkakaiba ng paninindigan ng mga partidong pampulitika sa pagtugon sa mga hamong ito:

• LDP at mga Kaalyado: Nagsusulong ng “zero illegal immigrants,” mas mahigpit na pagpapatupad ng mga batas sa imigrasyon, at mas mahigpit na kontrol sa pagmamay-ari ng lupa ng mga dayuhan at paggamit nila ng mga programang panlipunan.
• Sanseito: Nanawagan ang sumisikat na populistang partido ng pamamaraang “Japan First,” paglilimita kapwa sa imigrasyon at dayuhang turismo, at pagbabawal sa pagmamay-ari ng mga dayuhan ng lupain sa Japan.
• CDP at Japanese Communist Party: Sumusuporta sa multikultural na pakikisama at nagmumungkahi ng mga bagong batas upang isulong ang integrasyon at paggalang sa pagitan ng mga lokal at dayuhan.

Sa mga lugar tulad ng Kawaguchi City sa Saitama, nagiging sentro ng hidwaan ang tensiyon sa pagitan ng mga lokal na residente at mga dayuhang komunidad, gaya ng mga migranteng Kurdish. Ipinakikita nito ang mga komplikasyon sa totoong buhay sa likod ng retorika sa pulitika.

Mabilis na Pag-angat ng Sanseito: Populismo at Nasyonalismo sa Makabagong Japan

Marahil ang pinakapansin-pansing pangyayari sa siklong ito ng halalan ay ang mabilis na pag-angat ng Sanseito, isang partidong populista sa kanan na itinatag noong 2020. Pinamumunuan ni Sohei Kamiya, sinamantala ng Sanseito ang pagkadismaya ng publiko sa paghina ng ekonomiya, sobrang dami ng turista, at pananaw na binibigyan ng “paborableng pagtrato” ang mga dayuhan. Kabilang sa plataporma ng partido ang:

• Paghihigpit sa imigrasyon at dayuhang turismo
• Pagbabawal sa pagmamay-ari ng mga dayuhan ng lupa at real estate sa Japan
• Pagsulat muli sa Konstitusyon matapos ang digmaan upang bigyang-diin ang soberanya ng Japan
• Pagsusulong ng tradisyonal na kultura at kasarinlan sa pagkain

Lalo itong popular sa mga nakababatang Hapones, na nahikayat ng mahusay na paggamit ng partido sa social media at ng mga mensaheng laban sa establisimyento. Sa mga pagtitipon ng partido, pinag-uusapan ng mga tagasuporta ang muling pagbuhay sa mga islogan noong panahon ng digmaan at nagmumungkahi ng mga pagbabago sa konstitusyon upang pagtibayin ang ideyang “pag-aari ng mga Hapones ang Japan.”

Ipinaliwanag ng isang 18-anyos na estudyante sa unibersidad mula sa Nara Prefecture kung bakit niya sinusuportahan ang Sanseito:

Nahihirapan ang mga Hapones, pero namimigay sila ng pera sa mga dayuhang bansa at labis na pinapaboran ang mga dayuhan.

Inihambing si Sohei Kamiya, pinuno ng Sanseito, sa isang pop idol dahil sa kanyang karismatikong presensiya sa entablado at madamdaming mga talumpati. Pinakamaraming tagasubaybay sa YouTube sa hanay ng mga partidong pampulitika sa Japan ang channel ng partido, na nagpapakita ng tagumpay nito sa paghimok sa isang bagong henerasyon ng mga botante na kumilos.

Tugon ng Iba Pang Partido: Pagbabago ng mga Patakaran at Kalkulasyong Pampulitika

Dahil sa pag-angat ng Sanseito at sa pagiging tampok ng “usapin ng mga dayuhan,” napilitang baguhin ng mas matatatag nang partido ang kanilang mga plataporma. Tradisyonal na maingat pagdating sa imigrasyon ang LDP, ngunit pinatigas nito ang pananalita at nangakong kikilos laban sa mga iligal na imigrante at dayuhang hindi nagbabayad ng buwis o kontribusyon sa social insurance. Nanawagan pa nga ang ilang kasapi ng pakpak na mas mahigpit ang tindig sa loob ng partido na alisin ang tax-free shopping para sa mga turista.

Nagsusulong din ang ibang partido, gaya ng Japan Innovation Party (Ishin) at Democratic Party for the People (DPP), ng mas mahigpit na kontrol sa pagmamay-ari ng dayuhan ng lupa at mas mahigpit na pagpapatupad ng mga patakaran sa visa. Gayunman, matapos maparatangan ng pagtatangi sa mga dayuhan, pinalambot ng ilan ang kanilang pananalita at binigyang-diin ang pangangailangan ng “maayos” na integrasyon sa halip na tahasang pagbubukod.

Sa kabilang banda, ipinakikilala ng CDP at Japanese Communist Party ang kanilang sarili bilang mga tagapagtaguyod ng multikulturalismo. Nanawagan sila ng mga bagong batas upang isulong ang pakikisama at paggalang sa pagitan ng mga Hapones at dayuhang residente. Iginiit ni Yoshihiko Noda, pinuno ng CDP, na mahalaga ang pagtanggap ng mas maraming dayuhan upang matugunan ang kakulangan sa mga manggagawa sa Japan at mapanatili ang ekonomiya nito.

Panggigipit sa Ekonomiya at Saloobin ng Publiko: Krisis sa Gastusin sa Pamumuhay

Bagaman nangingibabaw sa mga balita ang imigrasyon, ekonomiya ang pangunahing dahilan ng pagkadismaya ng publiko. Hirap ang ekonomiya ng Japan dahil sa pagbagal, pagtaas ng mga presyo, at sunod-sunod na dagok, kabilang ang kamakailang “krisis sa bigas” kung saan dumoble ang presyo ng pangunahing pagkain bago inilabas ang mga reserbang pangkagipitan. Lalo pang nagpabigat sa badyet ng mga sambahayan ang paghina ng yen at mga tensiyon sa pandaigdigang kalakalan, lalo na sa Estados Unidos.

Kapansin-pansin ang pagkadismaya ng publiko. Pakiramdam ng maraming Hapones ay hindi tumutugon sa tunay na pangangailangan ng mga karaniwang tao ang mga ayuda ng pamahalaan, gaya ng panukala ni Ishiba na magbigay ng “20 yen bawat mamamayan.” Sa halip, hinihingi ng mga botante ang mga pundamental na reporma upang tugunan ang implasyon, hindi pagtaas ng sahod, at pagpapanatili ng mga sistema ng social security.

Gaya ng sinabi ng isang residente ng Kagawa Prefecture:

Umaasa sa mga kotse ang mga tao sa mga rehiyonal na lugar, at matindi ang epekto sa kanila ng napakataas na presyo ng gasolina.

Nanawagan naman ang iba ng higit na transparency sa pagpopondo sa pulitika at pagsugpo sa korupsiyon, kasunod ng sunod-sunod na iskandalong nagpahina sa tiwala sa namumunong partido.

Ang Nakataya: Kawalang-Katatagan sa Pulitika at Kinabukasan ng Demokrasya sa Japan

Higit pa sa karaniwang paligsahan sa pulitika ang halalan sa Mataas na Kapulungan sa Hulyo 20—pagsubok ito kung mananatili sa puwesto ang pamahalaan ni Ishiba at kung saan patutungo ang Japan. Kailangang makakuha ng hindi bababa sa 50 sa 125 puwestong pinagtatalunan ang LDP at ang kaalyado nitong koalisyon na Komeito upang mapanatili ang mayorya sa kapulungang may 248 puwesto. Maaaring humantong sa pagkabara sa pulitika ang pagkabigong gawin ito, o mapilitan pa si Ishiba na magbitiw, dahil alanganin na ang kanyang posisyon bilang pinuno ng isang pamahalaang minorya.

Watak-watak ang oposisyon, kung saan nag-aagawan sa impluwensiya ang CDP, DPP, at Sanseito. Bagaman malabong mapatalsik agad ng halalan ang pamahalaan, maaari nitong ihanda ang daan para sa mga pagbabago sa mga alyansa sa hinaharap at higit pang pag-angat ng mga puwersang populista.

Nagbabala ang mga political analyst na naihahasik ang mga binhi ng pagtutol sa globalisasyon at paghihiwalay sa ibang bansa, na posibleng magkaroon ng pangmatagalang epekto sa ekonomiya, lipunan, at katayuan ng Japan sa daigdig. Hindi lamang tungkol sa mga patakaran ang debate sa imigrasyon at pambansang identidad—tungkol ito sa uri ng bansang nais maging Japan sa ika-21 siglo.

Kontekstong Pangkasaysayan: Ugnayan ng Japan sa Imigrasyon at Pambansang Identidad

Nakaugat sa kasaysayan ang pag-aalinlangan ng Japan sa imigrasyon. Sa loob ng maraming siglo, ipinatupad ng bansa ang patakaran ng kusang paghihiwalay (sakoku), na naglilimita sa ugnayan nito sa labas ng daigdig. Kahit matapos itong magbukas noong huling bahagi ng ika-19 na siglo, nagpatuloy ang Japan sa mahigpit na pagkontrol sa imigrasyon at ipinagmalaki ang pagkakapare-pareho ng kultura nito.

Hinuhubog ng pamanang ito ang mga pananaw sa kasalukuyan. Pasaporte lamang ang hawak ng 17.5% ng mga mamamayang Hapones, at marami ang itinuturoan mula pagkabata na natatangi ang Japan at dapat itong protektahan mula sa mga impluwensiyang mula sa labas. Pinatitibay pa ang mga paniniwalang ito ng mga pangamba sa ekonomiya at ng hayag na epekto ng globalisasyon, mula sa pamumuhunan ng mga dayuhan sa real estate hanggang sa pagdagsa ng mga turista sa malalaking lungsod.

Gayunman, habang lumiliit ang populasyon ng Japan at nahaharap sa mga bagong hamon ang ekonomiya nito, lalong nagiging malinaw ang pangangailangan sa mga dayuhang manggagawa at higit na pagiging bukas. Sumasalamin ang kasalukuyang debate sa pulitika sa isang lipunang nagsisikap harapin ang tensiyon sa pagitan ng tradisyon at pagbabago.

Mga Impluwensiyang Pandaigdig: Populismo, Trumpismo, at mga Pandaigdigang Uso

Umaalingawngaw sa pag-angat ng Sanseito at retorikang “Japan First” ang mas malawak na mga uso sa daigdig. Tahasang binanggit ng pinuno ng partido na si Sohei Kamiya ang halimbawa ng kilusang “Make America Great Again” ni Donald Trump at iginiit na dapat ipagtanggol ng Japan ang mga pambansang interes nito sa nagbabagong daigdig. Umaalinsunod ang mensaheng ito sa mga botanteng pakiramdam ay napag-iwanan sila ng globalisasyon at nangangamba sa impluwensiya ng mga dayuhan.

Kasabay nito, ginigipit ng mga pandaigdigang katuwang, lalo na ng Estados Unidos, ang establisimyentong pampulitika ng Japan na buksan ang mga pamilihan nito at gumanap ng mas aktibong papel sa mga pandaigdigang usapin. Pinagmumulan ng tensiyon at debate ang mga alitan sa kalakalan, paggasta sa depensa, at katayuan ng mga baseng militar ng U.S. sa Japan.

Magkakaroon ng epekto hindi lamang sa kinabukasan nito kundi pati sa mas malawak na rehiyon at kaayusang pandaigdig kung paano haharapin ng Japan ang magkakasalungat na puwersang ito.

Buod

• Nagpasiklab ng kontrobersiya ang mga pahayag ni Punong Ministro Shigeru Ishiba tungkol sa wikang Hapones at mga kaugalian, at inilantad ang malalalim na pagkakahati sa usapin ng imigrasyon at pambansang identidad.
• Nangungunang isyu sa mga botante ang imigrasyon sa halalan sa Mataas na Kapulungan sa Hulyo 20, na sumasalamin sa mga pangamba tungkol sa seguridad, kultura, at katatagan ng ekonomiya.
• Mabilis na nakakuha ng suporta ang populistang partidong Sanseito, lalo na sa mga nakababatang botante, sa pamamagitan ng adyendang “Japan First” at paggamit ng social media.
• Pinatigas ng mga matatatag nang partido ang tindig nila sa imigrasyon, habang watak-watak ang mga grupo ng oposisyon sa kung paano tutugunan ang isyu.
• Nagpapasidhi sa pagkadismaya ng publiko at humuhubog sa debate sa pulitika ang mga panggigipit sa ekonomiya, kabilang ang pagtaas ng mga presyo at hindi pagtaas ng sahod.
• Magtatakda ang resulta ng halalan kung mananatiling matatag ang pamahalaan ni Ishiba at maaari nitong ihanda ang daan para sa higit pang pagbabago sa pulitika at pag-angat ng mga puwersang populista.
• Sumasalamin sa mas malawak na pandaigdigang mga uso ang pakikibaka ng Japan sa usapin ng imigrasyon at pambansang identidad at huhubog sa papel nito sa ika-21 siglo.