Nanganganib ang $73 Bilyong Pangarap ng Korea sa AI Habang Lumalala ang Pag-alis ng mga Eksperto

Ambisyon ng Isang Bansa sa Mahalagang Sangandaan

Ipinahayag ng South Korea ang ambisyon nitong maging isa sa tatlong nangungunang kapangyarihan sa artificial intelligence (AI) sa buong mundo, at sinuportahan ang pananaw na ito ng napakalaking puhunan na 100 trilyong won (humigit-kumulang $73 bilyon) mula sa pampubliko at pribadong sektor. Nagtatalaga ang pamahalaan ng mga nangungunang estratehista sa AI, nagtataguyod ng pakikipagtulungan sa mga higanteng kompanya ng teknolohiya tulad ng Amazon Web Services, at nagpaplano ng malalaking proyektong pang-imprastraktura. Gayunman, nanganganib na magpabagsak sa buong pambansang proyektong ito ang isang kritikal na kahinaan: unti-unting nauubos sa bansa ang pinakamahalagang yaman nito—ang sarili nitong mga ekspertong may mataas na kasanayan. Ipinakikita ng isang kamakailan at matinding ulat ng Sustainable Growth Initiative (SGI) ng Korea Chamber of Commerce and Industry (KCCI) na nahaharap ang South Korea sa malubha at patuloy na lumalalang “brain drain,” lalo na sa mahalagang larangan ng AI. Habang tinuturuan ng bansa ang ilan sa pinakamahuhusay na isip sa mundo, lalo naman nitong nakikitang umaalis ang mga ito upang tumulong bumuo ng kinabukasan sa ibang lugar. Nagbubunsod ito ng mga agarang tanong kung magtatagumpay ba ang napakalaking pamumuhunan nito kung wala ang mga taong kailangan upang maisakatuparan ito.

Lawak ng Pag-alis: Masusing Pagsusuri sa mga Estadistika

Malinaw na ipinakikita ng ulat ng SGI na nawawalan ng kalamangan ang bansa sa pandaigdigang paligsahan para sa mga eksperto. Noong 2024, nagtala ang South Korea ng netong pagkawala ng 0.36 eksperto sa AI sa bawat 10,000 katao, kaya pumuwesto ito sa ika-35 sa 38 bansang kasapi ng Organization for Economic Cooperation and Development (OECD). Dahil dito, halos nasa pinakailalim ang bansa, taliwas na taliwas sa mga bansang nakahihikayat ng pagdagsa ng mga eksperto. Halimbawa, nakadagdag ang Luxembourg ng 8.92 propesyonal sa AI sa bawat 10,000 katao, habang nakadagdag ang Germany ng 2.34 at nagtala ang United States ng netong pagtaas na 1.07. Ang negatibong “balanse ng mga eksperto”—ang netong diperensiya sa pagitan ng mga umaalis at dumarating na propesyonal—ay malaking pagbabaligtad kumpara pa noong 2020, nang nagtatamasa pa ang bansa ng katamtamang netong pagdagsa ng mga eksperto sa AI.

Hindi lamang AI ang apektado ng nakababahalang kalakarang ito. Dumaranas din ng katulad na pagkaubos ng mga eksperto ang mas malawak na sektor ng agham at teknolohiya. Noong 2021, mas mataas ang porsiyento ng mga Koreanong siyentistang lumipat sa ibang bansa (2.85 porsiyento) kaysa sa porsiyento ng mga dayuhang siyentistang lumipat sa Korea (2.64 porsiyento), kaya pumuwesto ang bansa sa ika-33 sa 43 bansa pagdating sa pagpapanatili ng mga eksperto sa agham. United States ang pangunahing nakikinabang sa pag-alis na ito. Noong 2023 lamang, nag-isyu ang U.S. ng 5,684 EB-1 at EB-2 visa para sa mga indibidwal na may mataas na kasanayan na mga mamamayan ng South Korea. Bukod dito, 71.1 porsiyento ng mga Koreanong nagtapos ng Ph.D. sa U.S. ang nagsabing balak nilang manatili roon nang pangmatagalan, at patuloy na tumataas ang bilang na ito. Malinaw ang mensahe: ang pinakamahuhusay ang pinakamalamang na umalis.

Malaki ang epekto nito sa ekonomiya. Tinataya ng KCCI na umaabot sa humigit-kumulang 215 milyong won ang pampublikong gastos sa edukasyon para sa bawat nagtapos sa kolehiyo. Kapag umalis ang taong iyon upang magtrabaho sa ibang bansa, nawawalan ang bansa ng karagdagang 341 milyong won na posibleng makolektang buwis sa buong buhay niya. Nangangahulugan ito ng tuwirang pagkalugi na mahigit 550 milyong won bawat tao, at hindi pa kabilang dito ang napakalaki ngunit hindi masukat na halaga ng kanilang mga inobasyon at ambag sa ekonomiya. Madamdaming ibinuod ni Kim Cheon-goo, mananaliksik ng SGI, ang krisis.

Tahimik nating nasasaksihan ang unti-unting paghina ng pundasyon ng kinabukasan ng agham sa Korea. At tumutulong tayong itayo ito sa ibang lugar.

Bakit Sila Umaalis: Mga Ugat ng Brain Drain

Hindi padalus-dalos ang pasiya ng mahuhusay na eksperto ng South Korea na maghanap ng mga oportunidad sa ibang bansa. Isa itong pinag-isipang tugon sa magkakaugnay na malalim na suliraning estruktural, kultural at pinansyal. Malakas man ang pang-akit ng mga pandaigdigang sentro ng teknolohiya, gayon din kalakas ang mga salik na nagtutulak sa kanila na umalis sa Korea.

Malaking Agwat sa Sahod

Marahil ang pinakanamumukod na suliranin ay ang malaking agwat sa sahod. Kayang makipagkumpitensya ng mga Koreanong kompanya, pero nahihirapan silang tapatan ang napakataas na alok ng mga higanteng pandaigdigang kumpanya ng teknolohiya. Ayon sa mga ulat, maaaring lumampas sa $400,000 ang panimulang taunang sahod ng mga nagtapos ng master’s at Ph.D. sa mga nangungunang kumpanyang Amerikano tulad ng Google, Apple at Nvidia. Malayong-malayo ito sa kalagayan ng lokal na merkado. Malaki rin ang agwat sa akademya, na mahalagang humuhubog sa mga susunod na henerasyon ng mga eksperto. Humigit-kumulang $32,000 kada taon ang karaniwang panimulang sahod ng isang assistant professor sa South Korea. Mahigit $83,000 naman ito sa United States, habang nasa $70,000 sa Germany at $46,000 sa Japan. Para sa pinakamahuhusay, napakalaki ng insentibong pinansyal upang umalis at hindi ito maaaring ipagwalang-bahala.

Matigas at Nakaantas na Kultura

Hindi lamang pera ang dahilan. Maraming kabataang propesyonal ang umaalis sa kapaligiran sa trabaho na sa tingin nila'y nakasasakal. Madalas na namamayani sa kultura ng mga kompanya at akademya sa South Korea ang mahihigpit na herarkiyang mula sa nakatataas pababa, gayundin ang sistemang nakabatay sa tagal ng serbisyo para sa sahod at promosyon. Nakabibigo ang ganitong kaayusan sa mga ambisyosong batang mananaliksik at inhinyero na naniniwalang nakasalalay sa tagal ng panunungkulan, sa halip na sa kakayahan, ang kanilang pag-angat. Mas nahihikayat sila ng mas bukas at nakabatay sa merito na kultura ng Silicon Valley at iba pang pandaigdigang sentro, kung saan hinihikayat ang mga intelektuwal na sumubok ng mga mapanganib na ideya at ginagantimpalaan ang mahusay na pagganap. Malaking hadlang ang ganitong sagupaan ng kultura na nagtutulak palayo sa mismong mga inobador na kailangang-kailangan ng bansa.

Mga Hadlang sa Estruktura at Regulasyon

Lalo pang pinalalala ng ilang suliraning sistemiko ang problema. May di-sinasadyang epekto sa mga pananaliksik na nangangailangan ng mataas na kasanayan ang 52-oras na limitasyon sa lingguhang trabaho na itinakda ng pamahalaan upang mapabuti ang balanse ng trabaho at personal na buhay. Hindi tulad ng U.S., Japan at Germany, na may mga eksepsiyon para sa mga propesyonal na malaki ang kinikita o mga mananaliksik sa mga larangang napakabago, maaaring limitahan ng mahigpit na patakarang Koreano ang kakayahang umangkop na kailangan sa masinsinang gawaing nakabatay sa proyekto. Isa pa sa mga pangunahing reklamo ang kalagayan ng imprastraktura para sa pananaliksik. Ayon sa maraming mananaliksik, kulang ang access nila sa mga mapagkukunan para sa high-performance computing, gaya ng mga GPU na mahalaga sa pagbuo ng AI, at nahihirapan silang makakuha ng malalaking dataset na kailangan sa makabagong pananaliksik. Panghuli, pinanghihinaan ng loob ang mga siyentista na magsagawa ng pangmatagalan at ambisyosong pananaliksik na nagbubunga ng tunay na mga pambihirang tuklas dahil inuuna sa mga ebalwasyon ng pagganap ang panandalian at madaling sukatin na mga resulta. Dahil dito, naghahanap sila ng mga kapaligirang nag-aalok ng higit na kalayaan at suporta para sa pundamental na inobasyon.

Kabilang Panig: Hindi Nakakahikayat ng mga Dayuhang Eksperto

Dalawahang suliranin ang brain drain: hindi lamang nawawalan ang South Korea ng mga lokal na eksperto, bigo rin itong makahikayat at magpanatili ng mga dayuhang eksperto na makatutulong punan ang kakulangan. Kadalasang hindi nagtatagumpay ang mga pagsisikap ng bansa na kumuha ng mga eksperto mula sa ibang bansa. Halimbawa rito ang “E-7-S Advanced Talent Visa,” na inilunsad upang makahikayat ng mga propesyonal sa AI, semiconductor at aerospace. Isiniwalat ng isang imbestigasyon na nakagugulat na 38 eksperto lamang ang kasalukuyang naninirahan sa Korea sa ilalim ng programang ito.

Maraming hamong kinakaharap ang mga dayuhang propesyonal na pumupunta sa South Korea, na kadalasang nagtutulak sa kanila na umalis agad. Natuklasan sa isang sarbey ng Software Policy & Research Institute (SPRi) na 76.2% ng mga dayuhang may pangunahing visa para sa mga espesyalisadong eksperto ang nananatili sa bansa nang wala pang tatlong taon. Iba-iba ang mga dahilan:

• Hindi Magkatugmang Paraan ng Pagkuha ng Empleyado: Umaasa nang husto ang mga Koreanong kompanya sa personal na rekomendasyon o rekomendasyon ng mga empleyado sa pagkuha ng mga dayuhang eksperto, samantalang karamihan sa mga propesyonal mula sa ibang bansa ay gumagamit ng mga platapormang tulad ng LinkedIn. Dahil sa pagkakaibang ito, madalas na hindi nagkikita ang mga kompanya at kandidato.
• Mga Hadlang sa Pananalapi at Pabahay: Nahihirapan ang mga dayuhan sa natatanging sistema ng Korea na “jeonse,” kung saan kailangang magbigay ng malaking lump-sum na deposito sa pabahay, at limitado rin ang access nila sa mga serbisyong pinansyal. Maaaring maging komplikado ang mga simpleng gawain tulad ng pagbubukas ng bank account o pagpapadala ng pera sa ibang bansa dahil sa mga kahingian gaya ng pagkakaroon ng Koreanong mobile number at paggamit ng masalimuot na sistema ng mga digital certificate.
• Mga Suliraning Kultural at Pangkomunikasyon: Bukod sa hadlang sa wika, nahihirapan ang maraming dayuhang manggagawa na umangkop sa nakapapagod at nakasentro sa kompanya na kultura sa trabaho, na kadalasang may mahahabang oras ng trabaho, panggigipit na huwag magbakasyon at madalas na pagtitipon pagkatapos ng oras ng trabaho.

Dahil sa pinagsama-samang mga paghihirap na ito, nagiging hindi kaakit-akit na destinasyon ang South Korea para sa mga pandaigdigang ekspertong kailangang-kailangan nito upang makipagkumpitensya. Bunga nito, nabubuo ang isang saradong siklo: patuloy na kumakaunti ang mga lokal na eksperto nang hindi napapalitan ng mga dumarating mula sa ibang bansa.

Ang Daan Pasulong: Mula Brain Drain Tungo sa Brain Gain

Sa harap ng lumalalang krisis, nananawagan ang mga eksperto at lider ng industriya ng pundamental na pagbabago sa pambansang estratehiya: mula sa basta pagtatangkang pigilan ang pag-alis tungo sa paglikha ng sistemang aktibong humihikayat ng mga eksperto. Nagkakaisa ang pananaw na kailangang iwan ng South Korea ang depensibong pag-iisip tungkol sa “brain drain” at magpatupad ng maagap na estratehiyang “brain gain” na magtataguyod ng napapanatiling sirkulasyon ng mga eksperto.

Naglatag ang ulat ng SGI at mga editoryal ng malalaking organisasyon ng balita sa Korea ng malawakang mga reporma. Pangunahing rekomendasyon ang pagsasaayos sa mga sistema ng pasahod: talikuran ang sahod na nakabatay sa tagal ng serbisyo at sa halip ay magbigay ng gantimpalang nakatali sa pagganap na kayang makipagkumpitensya sa pandaigdigang saklaw. Iminungkahi ng College of Engineering ng Seoul National University ang isang matapang na hakbang: pumili ng 1,000 piling mananaliksik at bigyan sila ng pambihirang pagtrato at mga mapagkukunan. Isa pang mahalagang larangan ang regulasyon sa paggawa. Hinihimok ang mga tagapagpatupad ng polisiya na magbigay ng mas maluwag na kaayusan sa trabaho, kabilang ang mga eksepsiyon sa 52-oras na limitasyon kada linggo para sa mga mananaliksik sa mga larangang napakabago, upang mabigyan sila ng kalayaang kailangan nila upang makapag-imbento.

Mahalaga ring tugunan ang mga hamong kinakaharap ng mga dayuhang eksperto. Kabilang dito ang pagpapasimple ng mga proseso sa visa, pagbibigay ng mas mahusay na suporta para sa pabahay at integrasyong pinansyal, at pagtataguyod ng mas inklusibong kultura sa mga lugar ng trabaho. Bukod sa mga polisiya, kailangang tugunan ang ugat ng problema sa daloy ng mga eksperto. Inilalayo ng pambansang pagkahumaling sa pagpasok sa mga medikal na paaralan ang mga estudyante sa mga larangan ng STEM, at nahihirapan ang maraming unibersidad na punan ang kanilang mga programang pang-inhinyeriya. Mahalaga sa pangmatagalang kakayahang makipagkumpitensya ang reporma sa sistema ng edukasyon upang higit na pahalagahan at bigyan ng insentibo ang mga karera sa agham at teknolohiya. Sa huli, hindi halaga ng perang ipinuhunan ang magtatakda ng tagumpay, kundi kakayahan ng bansa na lumikha ng matatag na ekosistema kung saan uunlad ang pinakamahuhusay na isip sa mundo, lokal man o dayuhan.

Buod

• Dumaranas ang South Korea ng matinding brain drain ng mga eksperto sa AI at agham, at pumuwesto ito sa ika-35 sa 38 bansa ng OECD pagdating sa netong paggalaw ng mga eksperto sa AI.
• Direktang nagbabanta ang pag-alis ng mga ekspertong ito sa ambisyosong pambansang estratehiya ng bansa na nagkakahalaga ng $73 bilyon upang maging isa sa tatlong nangungunang lider sa AI sa buong mundo.
• Kabilang sa mga pangunahing sanhi ang malaking agwat sa sahod kumpara sa mga pandaigdigang sentro ng teknolohiya, matigas at nakaantas na kultura sa trabaho, at mga mahihigpit na regulasyon tulad ng 52-oras na limitasyon kada linggo na humahadlang sa kakayahang umangkop sa pananaliksik.
• Hindi rin nagtatagumpay ang bansa sa paghikayat o pagpapanatili ng mga dayuhang eksperto dahil sa mga burukratikong hadlang, suliranin sa pananalapi at pabahay, at mga hadlang na kultural.
• Nananawagan ang mga eksperto ng maagap na estratehiyang “brain gain,” kabilang ang malawakang mga reporma sa pasahod, kakayahang umangkop sa trabaho, imprastraktura para sa pananaliksik at mga polisiya sa visa.
• Kung hindi lubusang aayusin ang ekosistema nito para sa mga eksperto, nanganganib ang South Korea na turuan ang pinakamahuhusay na isip sa mundo, para lamang panoorin silang bumuo ng kinabukasan para sa ibang mga bansa.