Nakatulong ang Gawain ng Chiba University sa IceCube upang Makamit ni Francis Halzen ang Nobel Prize sa Pisika noong 2026

Nakibahagi ang Tanging Koponan ng Japan sa IceCube sa Pandaigdigang Tagumpay

Ginawaran si Francis Halzen, 82, ng University of Wisconsin–Madison ng Nobel Prize sa Pisika noong 2026 para sa IceCube Neutrino Observatory at sa pagkakatuklas nito ng mga particle na may mataas na enerhiya na nagmumula sa malalayong kosmikong pinagmulan. Kinikilala rin ng anunsyo noong Oktubre 6 ang pagsisikap na pang-agham na kinabibilangan ng Chiba University, ang nag-iisang institusyong Hapones sa kolaborasyon, mula pa noong 2002.

Ayon sa anunsyo ng Nobel Prize ng Royal Swedish Academy of Sciences, pinarangalan si Halzen "para sa mapagpasyang ambag sa IceCube Neutrino Observatory at sa pagkakatuklas ng mga neutrino na may mataas na enerhiya at nagmula sa mga prosesong astrophysical." Kalakip ng premyo ang 12 milyong Swedish kronor.

Mula sa pagtukoy sa mga unang senyas ng kosmikong neutrino hanggang sa paggawa ng mga instrumentong nakabaon ngayon sa ilalim ng South Pole ang naging ambag ng Chiba. Tumulong ang mga mananaliksik nito na iugnay ang isang neutrino sa isang malayong galaksiya, nakibahagi sila sa unang pagkadetekta sa isang pambihirang interaksiyon ng antineutrino, at gumawa sila ng humigit-kumulang 40 porsiyento ng mahigit 600 optical detector na inilagay sa pinakabagong pag-upgrade ng IceCube.

Ipinahayag nina Shigeru Yoshida, 60, propesor at direktor ng International Center for Hadron Astrophysics ng unibersidad, at Aya Ishihara, 52, ang kanilang pagbati sa parangal sa isang news conference noong Oktubre 6 sa Nishichiba campus sa lungsod ng Chiba. Lumahok si Ishihara online mula sa Nagoya.

Indibidwal na pinangalanan sa Nobel Prize si Halzen. Gayunman, bunga ng pandaigdigang pagsisikap ng humigit-kumulang 450 siyentipiko sa 58 institusyon sa 14 na bansa ang mga tagumpay ng obserbatoryo. Ipinakikita ng papel ng Chiba kung paano naging mahalaga ang isang maliit na pangkat sa pananaliksik kapwa sa pagbibigay-kahulugan sa mga obserbasyon at sa pagdidisenyo ng susunod na henerasyon ng kagamitan.

Mula sa Ideya noong 1988 Tungo sa Isang Kilometrong Kubiko na Obserbatoryo

Unang inilahad ni Halzen noong 1988 ang ideya niyang gamitin ang yelo sa South Pole upang magdetekta ng mga neutrino. Ipinanganak siya sa Tienen, Belgium, noong 1944, nagtapos ng doctorate sa KU Leuven noong 1969 at naging propesor sa Wisconsin–Madison. Nangangailangan ang panukala niya ng paglikha ng particle detector mula sa napakalawak na likas na tipak ng yelo sa halip na magtayo ng karaniwang sisidlan sa laboratoryo.

Gumagamit ang kumpletong obserbatoryo ng isang kilometrong kubiko ng yelo sa ilalim ng Amundsen–Scott South Pole Station. Binubuo ang orihinal na hanay nito ng 5,160 optical module na nakapuwesto sa 86 na kable, na may tig-60 module sa bawat kable.

Nagsimula ang konstruksyon noong 2004. Magkakaiba ang petsang binabanggit para sa pagkumpleto nito: ayon sa kasaysayan ng proyekto ng Chiba, natapos ang konstruksyon noong Disyembre 2010, samantalang inilalarawan ng anunsyo ng Nobel na natapos ang IceCube noong 2011. Nagsimula ang ganap na operasyon ng lahat ng 86 na hanay ng sensor noong 2011. Ibinubukod nito ang pagtatapos ng paglalagay ng mga ito sa simula ng mga obserbasyon gamit ang kumpletong hanay.

Iniulat na US$271 milyon ang orihinal na gastos sa konstruksyon, at karamihan sa pondo ay nagmula sa U.S. National Science Foundation. Ayon sa pahayag ng NSF tungkol sa parangal, mahigit dalawang dekada itong nagpondo sa disenyo, konstruksyon at operasyon ng IceCube. Sinuportahan naman ng U.S. Antarctic Program ang konstruksyon sa malayong himpilan.

Pinuri ni Mark Pearce, tagapangulo ng Nobel Committee for Physics, ang pamumuno ni Halzen sa pagsasakatuparan ng ideya at pagtatayo ng gumaganang obserbatoryo.

Pinamunuan ni Francis Halzen ang isang pandaigdigang pangkat ng mga mananaliksik at inhinyero na nagbigay sa atin ng pambihirang instrumento. Nagbukas ng daan tungo sa isang bagong uri ng astronomiya ang kanyang tiyaga at bisyong pang-agham.

Paano Natutukoy ng Yelo ang mga Particle na Karaniwang Tumatagos sa Daigdig

Walang kargang elektrikal ang mga neutrino at napakadalang nilang makipag-interaksiyon sa materya. Karamihan ay tumatagos sa Daigdig nang walang naiiwang matutukoy na bakas. Dahil dito, mahirap silang obserbahan, ngunit kapaki-pakinabang din silang tagapaghatid ng impormasyon: hindi nababaluktot ng mga magnetic field ang kanilang landas, di-gaya ng landas ng mga kargadong kosmikong particle.

Hindi direktang kinukunan ng larawan ng detector ang neutrino. Kapag paminsan-minsang nakikipag-interaksiyon ang neutrino sa atomic nucleus o electron, lumilikha ito ng mga kargadong particle. Maaaring maglabas ang mga particle na ito ng liwanag na Cherenkov, ang mahinang radyasyong nalilikha kapag mas mabilis maglakbay ang isang kargadong particle sa isang materyal kaysa sa bilis ng liwanag sa materyal na iyon.

Itinatala ng mga optical sensor ng IceCube ang oras at liwanag ng sinag na ito. Ginagamit ng mga mananaliksik ang mga sukat na iyon upang tantiyahin ang enerhiya at direksiyon ng papasok na particle. Binabawi ng napakalawak na bolyum ang pambihirang dalas ng mga interaksiyon ng neutrino.

Ayon sa paglalarawan ng proyekto ng IceCube ng Chiba, nasa lalim na 1,450 hanggang 2,450 metro ang mga orihinal na module. Gumagamit naman ang ibang salaysay ng mas malalawak na saklaw, kabilang ang 1,400 hanggang 2,600 metro. Kinailangan ng pinakabagong pag-upgrade ang pagbabarena hanggang 2,600 metro. Lalim iyon ng konstruksyon, at hindi dapat ipagkamali sa kinalalagyan ng mga orihinal na sensor.

May mga photomultiplier tube ang mga module, mga aparatong ginagawang masusukat na signal ng kuryente ang napakaliit na kislap ng liwanag. Gumawa ang Hamamatsu Photonics, na nakabase sa Hamamatsu, Japan, ng mga tubong ginamit sa mga detector ng IceCube. Dahil dito, nakibahagi rin ang industriya ng Japan bukod sa mga mananaliksik ng unibersidad.

Unang hakbang lamang ang pagdetekta sa liwanag. Ayon kay Juan Carlos Díaz Vélez, na nagtatrabaho sa Wisconsin IceCube Particle Astrophysics Center at nag-uugnay sa pagproseso ng datos at mga simulation, mahigit isang milyong muon na nalilikha ng mga kosmikong sinag ang nadedetekta ng IceCube sa bawat neutrino na natutukoy nito. Mga kargadong particle ang muon na nakapag-iiwan din ng maningning na bakas, kaya nagkakaroon ng malaking dami ng ingay sa datos na kailangang ihiwalay sa mga kaganapang dulot ng neutrino.

Ayon kay Díaz Vélez, gumagamit ang pagproseso ng mga obserbasyon at paggawa ng mga simulation ng humigit-kumulang 10,000 CPU core at 1,000 graphics processing unit sa magkakaugnay na distributed computing network. Binibigyang-kredito rin ng NSF ang mga pasilidad nito sa kompyuter sa pagtulong sa mga mananaliksik na bigyang-kahulugan ang mga sukat ng IceCube.

Mga Unang Senyas ng Chiba at ang Petsa ng Pagkatuklas

Ayon sa Chiba University, sumali ang pangkat nito nang mabuo ang kolaborasyon ng IceCube noong 2002. Matagal nang magkakilala sina Yoshida at Halzen, mula pa noong dekada 1990, ngunit maraming kawalang-katiyakan sa pagsali sa proyekto. Sa pahayag ng unibersidad tungkol sa parangal, ginunita ni Yoshida ang malawakang pagdududa noon kung magiging praktikal na paraan nga ba ang mga neutrino sa pagmamasid sa uniberso na may mataas na enerhiya.

Sumali si Ishihara sa pangkat sa Wisconsin noong Enero 2005, matapos makumpleto ang kanyang doctorate noong 2004, at inilipat niya ang kanyang sentro ng pananaliksik sa Chiba noong 2006. Inilarawan niya ang isang pangkat na kakaunti ang kawani at pondo ngunit bumuo ng sarili nitong estratehiya sa pagsusuri upang makapagbigay ng natatanging ambag sa mas malaking kolaborasyon.

Nakatulong ang estratehiyang iyon upang matukoy ang dalawang pambihirang kaganapang may napakataas na enerhiya. Itinatakda ng detalyadong kasaysayan ng proyekto ng Chiba ang mga ito sa Agosto 2011 at Enero 2012, na may nasukat na enerhiyang 1.04 ± 0.16 at 1.14 ± 0.17 petaelectronvolt. Ang petaelectronvolt, o PeV, ay katumbas ng isang quadrilyong electronvolt at ginagamit na yunit sa pagsukat ng enerhiya ng particle.

Ipinresenta ng unibersidad ang mga paunang natuklasan sa isang pandaigdigang kumperensiya noong Hunyo 2012. Inilathala ang isang papel sa Physical Review Letters noong Hulyo 2013, at lumabas naman sa Science noong Disyembre 2013 ang mas malawak na pagsusuri. Ipinakikita ng pagkakasunod-sunod na ito kung bakit itinuturing ng Chiba na natuklasan ang mga ito noong 2012, samantalang tinutukoy ng NSF at ng anunsyo ng Nobel ng IceCube ang mahahalagang natuklasan noong 2013.

Magkakaiba ang mga ulat tungkol sa panahon ng dalawang unang kaganapan: sinasabi ng isa na natuklasan ang mga ito noong 2013 at 2014, samantalang itinatakda ng detalyadong salaysay ng Chiba ang mga ito sa 2011 at 2012. Magkakaiba rin ang buod ng enerhiya sa iba’t ibang bahagi ng kasaysayan ng unibersidad, ngunit nakasaad sa talaan ng bawat kaganapan ang mga halagang binanggit sa itaas, kasama ang kanilang mga antas ng katiyakan.

Nagdagdag ang karagdagang pagsusuri ng 26 na kaganapan sa unang dalawa. Ayon sa salaysay ng Chiba, humigit-kumulang 11 kaganapang nagmula sa ingay sa datos ang inaasahan sa 28 kaganapan. Ipinahiwatig naman ng enerhiya, hugis at direksiyon ng pagdating ng mga ito na nagmula sa kalawakan ang mga particle, na may kumpiyansang estadistikal na lampas sa apat na standard deviation.

Inihahambing ng Chiba ang bagong saklaw ng enerhiya sa mga neutrino na naobserbahan ng Kamiokande noong 1987, at inilalarawan ang pagtaas bilang humigit-kumulang 100 milyong ulit. Mas malawak na pahayag naman ang ginamit ng NSF: mahigit isang milyong ulit ang enerhiya ng mga nadetekta nitong neutrino kumpara sa mga naobserbahan noon. Magkakaiba ang batayang ginamit sa mga paghahambing na ito kaya hindi dapat ituring na magkakaparehong sukat ang mga ito.

Pagtunton sa Isang Neutrino Hanggang sa Malayong Galaksiya

Pinatunayan ng pagkakatuklas ng mga kosmikong neutrino na nililikha ang mga ito ng likas na particle accelerator. Kinailangan pa ng isa pang hakbang upang matukoy ang pinagmulan: pagsamahin ang tantiyang direksiyon ng pagdating ng neutrino at ang mga obserbasyon ng iba pang instrumento.

Noong Setyembre 22, 2017, ayon sa oras sa Japan, nadetekta ng IceCube ang kaganapang kilala bilang IC170922A. Sinundan ng mga gamma-ray satellite at optical telescope ang babala at iniugnay ang kaganapan sa TXS 0506+056, isang blazar na may kaugnayan sa isang supermassive black hole. Inanunsyo at inilathala sa Science ang mga natuklasan noong 2018.

Isang aktibong galaktikong nukleo ang blazar na nakaturo sa Daigdig ang napakalakas na jet nito. Inilalarawan ng orihinal na salaysay ang resulta noong 2018 bilang ebidensiyang maaaring nagmula sa blazar ang neutrino. Tinatawag naman ito ng Chiba na unang pagkakatukoy sa pinagmulan ng isang neutrino, samantalang inilalarawan ng NSF ang resulta noong 2018 bilang tiyak na ebidensiyang nagmumula ang mga neutrino sa isang supermassive black hole sa ibang galaksiya.

Nakasalalay ang pagtukoy sa tinatawag ng mga mananaliksik na multimessenger astronomy: pag-aaral sa iisang kosmikong aktibidad gamit ang iba’t ibang senyas, sa kasong ito ay mga neutrino at ilang anyo ng radyasyong elektromagnetiko. Naghatid ang neutrino ng impormasyong hindi maibibigay ng liwanag lamang, samantalang nakatulong ang mga obserbasyon ng teleskopyo na matukoy ang bagay na nasa direksiyon nito.

Pinuri ni Yasushi Fukazawa, propesor sa Hiroshima University na dalubhasa sa pagmamasid sa uniberso na may mataas na enerhiya, ang ambag ng Chiba sa pagbuo at pag-assemble ng detector, gayundin sa sistemang mabilis na nagpapadala ng impormasyon tungkol sa mga neutrino sa mga obserbatoryo sa buong mundo. Naging posible ang magkakaugnay na mga follow-up na obserbasyon dahil sa sistemang ito ng mga babala.

Nag-ulat na rin ang IceCube ng ebidensiya ng paglabas ng neutrino mula sa isa pang galaksiya, ang NGC 1068, na tinatawag ding Messier 77. Noong 2023, inanunsyo nito ang mga obserbasyon ng neutrino mula sa Milky Way at nakalikha ng unang larawan ng ating galaksiya batay sa mga neutrino, ayon sa NSF. Ipinakikita ng pag-usad na ito ang paglipat ng eksperimento mula sa pagdetekta ng magkakahiwalay na particle tungo sa pagmamapa sa mga pinagmumulan ng mga ito.

Sinusubok ng Pambihirang Interaksiyon ng Antineutrino ang Pisika ng mga Particle

Nakibahagi rin ang Chiba sa resultang inilathala sa Nature noong 2021: ang unang pagkadetekta sa Glashow resonance sa pamamagitan ng isang electron antineutrino. Ang antineutrino ang katapat na antimatter ng neutrino.

Ang Glashow resonance ay isang hinulaang interaksiyon kung saan bumabangga ang electron antineutrino sa isang electron at lumilikha ng W boson, isang particle na may papel sa mahinang puwersa. Sinubok ng obserbasyon nito ang prediksiyon ng Standard Model, ang teoryang naglalarawan sa mga kilalang elementary particle at sa mga interaksiyon ng mga ito.

Dalawang magkaugnay na layunin ang ginagampanan ng IceCube sa pamamagitan ng tagumpay na ito. Nagagamit ito sa pagsisiyasat sa mga kosmikong kapaligirang lumilikha ng mga particle na may mataas na enerhiya at sa paggamit sa mga particle na iyon upang subukin ang pundamental na pisika sa mga enerhiyang mahirap pag-aralan gamit ang mga accelerator na gawa ng tao.

Ikinatuwa ni Takaaki Kajita, propesor sa University of Tokyo na kapwa nagwagi ng Nobel Prize sa Pisika noong 2015 para sa pagkakatuklas ng neutrino oscillations, ang parangal kay Halzen. Inilarawan ni Kajita ang IceCube bilang matagal nang hinihintay na hakbang tungo sa pag-unawa kung saan nagmumula ang mga kosmikong sinag at kung paano pinabibilis ang mga ito.

Mahigit 600 Bagong Detector ang Nailagay Noong Enero

Dumating ang parangal matapos ang malaking pagpapalawak sa ambag ng Chiba sa inhinyeriya. Ayon sa anunsyo ng unibersidad tungkol sa pagkumpleto ng pag-upgrade, na inilathala noong Pebrero 13, natapos ang paglalagay ng mga detector noong Enero 21, 2026.

Nagtrabaho nang humigit-kumulang dalawa’t kalahating buwan ang isang espesyal na pangkat na binubuo ng mga 40 mananaliksik at inhinyero, simula noong huling bahagi ng Nobyembre 2025. Nagbarena sila ng anim na malalalim na butas at naglagay ng mahigit 600 bagong optical module sa gitna ng umiiral na detector.

Mga 40 porsiyento ng mga bagong module ay D-Egg detector na dinisenyo at ginawa ng International Center for Hadron Astrophysics ng Chiba sa loob ng mahigit isang dekada. Nagbigay naman ang mga pangkat mula Germany at Estados Unidos ng isa pang disenyo ng detector, ang mDOM.

May dalawang sensitibong sensor ng liwanag ang bawat D-Egg na magkasalungat ang direksiyon sa loob ng salaming pambalot. Nakakatulong ang pagsagap sa liwanag mula sa itaas at ibaba upang masukat ang direksiyon at tindi nito. Kasya rin ang pambalot sa mas makikitid na binareng butas. Si Ishihara, na namuno sa paggawa ng mga detector, ay sumali sa pangkat na nagkabit ng mga ito sa Antartika.

Masikip ang iskedyul ng konstruksyon. Umabot nang humigit-kumulang 60 oras ang pagbabarena gamit ang mainit na tubig upang malikha at mahubog ang butas hanggang 2,600 metro ang lalim. Kinailangan namang ibaba ng mga nagkakabit ang humigit-kumulang 110 magkakaugnay na detector sa loob ng 30 oras, bago tuluyang magsara ang daanan dahil sa muling pagyeyelo.

Iniulat din ng unibersidad na naglagay ng limang prototype detector na ginawa sa Chiba bilang bahagi ng pagbuo sa IceCube-Gen2. Nakibahagi ang mga kompanya sa Japan, estudyanteng graduate at mas batang mananaliksik sa pagbuo at paggawa ng mga detector, kaya lumawak ang ambag ng Japan lampas sa pagsusuri ng datos.

Mas Malaking Target para sa mga Neutrino na Mas Mababa ang Enerhiya

Mas dikit-dikit ang pagkakalagay ng mga sensor sa pag-upgrade upang matukoy ang mas mahinang liwanag mula sa mga neutrino na mas mababa ang enerhiya. Nakatuon ito sa saklaw na gigaelectronvolt, o GeV, at pinahuhusay din ang pagsukat sa paglalakbay ng liwanag sa nakapaligid na yelo. Makakatulong ang mas mahusay na kaalaman tungkol sa yelo upang mapahusay ang pagtukoy sa direksiyon ng pagdating ng mga neutrino.

Ayon sa Chiba, katumbas ng humigit-kumulang dalawang milyong toneladang tubig ang epektibong bolyum ng pagdetekta ng pag-upgrade, kumpara sa tinatayang 50,000 tonelada sa Super-Kamiokande. Lumalabas sa mga bilang na ito ang halos 40-sa-1 na paghahambing. Hindi bolyum lamang ang batayan ng pagiging sensitibo o katumpakan, dahil magkaiba ang pagkakaayos at paraan ng pagmamasid ng mga instrumento.

Pinalalawak ng mas siksik na hanay ng mga sensor ang kakayahan ng pasilidad na kilala sa astronomiyang tumutuon sa napakataas na enerhiya, tungo sa isa pang saklaw ng enerhiya ng mga particle. Tinutukoy ng Chiba bilang posibleng paksa ng pananaliksik, at hindi pa bilang naobserbahang pangyayari, ang mga neutrino na inilalabas sa pagbagsak ng grabidad ng malalaking bituin at sa pagbuo ng mga black hole.

Naging mas tiyak ang iskedyul ng mga obserbasyon. Sa anunsyo ng Chiba noong Pebrero, inaasahang magsisimula ang mga obserbasyon bandang tag-init ng 2026, matapos muling magyelo ang mga butas at makumpleto ang pagsusuri sa komunikasyon, kalibrasyon at tumpak na pagpoposisyon ng mga detector.

Sa halip, sinasabi ng anunsyo ng IceCube tungkol sa Nobel Prize noong Oktubre na inaasahan ang unang datos pang-agham mula sa pag-upgrade sa huling bahagi ng 2026. Hindi nito kinukumpirma na nagsimula na ang ganap na siyentipikong obserbasyon noong tag-init.

Magkakaroon ang iminungkahing IceCube-Gen2 ng optical array na walong ulit ang bolyum kumpara sa kasalukuyang obserbatoryo at magdaragdag ito ng radio detection para sa mga neutrino na mas mataas pa ang enerhiya. Panukala pa lamang ito; hindi nagtatakda ang mga anunsyo ng petsa ng pagsisimula o pagkumpleto ng konstruksyon.

Mga Yugto Bago ang Parangal

Magkakahiwalay na yugto ang makikita sa kasaysayan ng IceCube na kung minsan ay pinagsasama sa iisang petsa ng pagkakatuklas: ang pagpanukala sa instrumento, pagtatayo nito, pagtatala ng mga kaganapan, paglalatag ng mga pagsusuri at paglalathala ng mga resulta.

• 1988: Unang inilahad ni Halzen ang ideya niyang magdetekta ng mga neutrino sa South Pole.
• 2002: Nabuo ang kolaborasyon ng IceCube at sumali ang Chiba bilang nag-iisang institusyong Hapones dito.
• 2004–2011: Nagsimula ang konstruksyon at nagpatakbo na ang kumpletong obserbatoryo.
• 2011–2013: Naitala ang mga unang pangunahing kaganapan, inilahad noong Hunyo 2012 at tinalakay sa mga artikulo sa mga siyentipikong journal noong 2013.
• 2017–2018: Nagbunga ang kaganapang IC170922A ng pagkakaugnay sa blazar na TXS 0506+056 at pagkakalathala ng mga natuklasan.
• 2021: Inilathala ang unang pagkadetekta sa Glashow resonance.
• 2023: Inanunsyo ng IceCube ang mga obserbasyon ng neutrino mula sa Milky Way.
• Enero 21, 2026: Natapos ang paglalagay ng mga bahagi ng IceCube Upgrade.
• Oktubre 6, 2026: Inanunsyo si Halzen bilang nagwagi ng Nobel Prize sa Pisika.

Mula sa limang bansa nang mabuo ito, ayon kay Yoshida, lumawak na ang kolaborasyon at binubuo na ngayon ng 14 na bansa. Nagtala ang pahina ng proyekto ng Chiba ng humigit-kumulang 300 mananaliksik sa 53 institusyon sa 12 bansa noong 2020, kumpara sa mga 450 mananaliksik sa 58 institusyon ngayon.

Itinampok ni Halzen, punong imbestigador ng IceCube, ang sama-samang pagsisikap na ito sa kanyang tugon sa parangal.

Malaking ginhawa sa akin na sa wakas ay maibigay ang pagkilalang nararapat sa dakilang kolaborasyong ito.

Para sa Chiba, ang susunod na kongkretong yugto ay ang inaasahang paglalabas sa huling bahagi ng 2026 ng unang datos pang-agham mula sa pag-upgrade. Naghahanda rin ang mga mananaliksik nito para sa iminungkahing mas malaking obserbatoryo habang ipinagpapatuloy ang paghahanap sa mga kosmikong accelerator na lumilikha sa mga particle na nadedetekta ng IceCube.

Mahahalagang Punto

• Ginawaran si Francis Halzen ng Nobel Prize sa Pisika noong 2026 para sa IceCube at sa mga natuklasan tungkol sa mga kosmikong neutrino.
• Bahagi ng kolaborasyon ang Chiba University mula pa noong 2002 at ito pa rin ang nag-iisang institusyong Hapones dito.
• Tumulong ang Chiba sa pagtukoy sa mga unang kosmikong senyas, isang pinagmumulang blazar at ang unang kaganapan ng Glashow resonance.
• Gumagamit ang orihinal na obserbatoryo ng 5,160 optical module sa isang kilometrong kubiko ng yelo sa Antartika.
• Chiba ang gumawa ng humigit-kumulang 40 porsiyento ng mahigit 600 bagong detector na inilagay sa pag-upgrade.
• Inaasahan ang unang datos pang-agham mula sa pag-upgrade sa huling bahagi ng 2026; panukala pa lamang ang IceCube-Gen2.