Digmaan sa Iran, nagbabanta sa mga tradisyonal na paliguan sa Japan

Nakaharap sa Pinakamalaking Hamon ang Isang 138 Taong Pamana

Hindi kailanman inakala ni Yoshiko Kodama na magbabanta sa institusyong halos isa’t kalahating siglo nang pinangangalagaan ng pamilya Kodama ang isang sigalot na nagaganap libu-libong kilometro ang layo. Sa loob ng 138 taon, pinatatakbo ng pamilya ang isang tradisyonal na pampublikong paliguan sa bulubunduking lungsod ng Nagano, Japan. Nalampasan ng negosyo ang maraming digmaang pandaigdig, ang paghahari ng limang emperador, at tatlong mapaminsalang lindol. Ngunit ngayon, nahaharap ang 87-anyos na operator sa krisis na hindi naranasan ng mga naunang henerasyon: ang sumisirit na presyo ng langis dulot ng digmaan sa Iran. Umaabot sa 2,000 litro ng mabigat na langis kada buwan ang kailangan para painitin ang tubig na dumadaloy sa mga gripo niya. Dahil sa biglang pagtaas ng presyo, hindi tiyak si Kodama kung maipagpapatuloy pa niya ang isang negosyong hirap nang manatiling bukas.

Hindi nag-iisa si Kodama. Sa buong Japan, nahaharap sa banta ng pagsasara ang mga operator ng sento, ang mga tradisyonal na pampublikong paliguan na ilang siglo nang nagsisilbing sentro ng ugnayang panlipunan sa mga komunidad, dahil sa mga gastos sa enerhiyang hindi na makontrol. Sinasalamin ng nagaganap sa maliliit at mausok na paliguang ito ang mas malawak na usapin tungkol sa mga pandaigdigang supply chain, kahinaan sa suplay ng enerhiya, at pananatili ng mga institusyon ng komunidad sa panahong magulo ang ugnayang heopolitikal.

Nagsimula ang sigalot sa mga airstrike ng Estados Unidos at Israel laban sa Iran. Nagbunsod ito ng halos ganap na pagbara sa Strait of Hormuz, isang makitid na daluyan ng tubig na dinaraanan ng malaking bahagi ng langis na ipinadadala sa iba’t ibang panig ng mundo. Umaasa ang Japan sa Gitnang Silangan para sa humigit-kumulang 90 porsiyento ng suplay nito ng langis. Nang halos tuluyang maisara ang kipot, mabilis na kumalat sa buong mundo ang epekto nito at itinulak ang presyo ng krudo sa pinakamataas na antas mula noong 2008. Noong Marso, umakyat sa $126.28 kada bariles ang presyo ng Arab light crude mula Saudi Arabia, na bumubuo sa mahigit kalahati ng inaangkat na langis ng Japan. Katumbas ito ng 84 porsiyentong pagtaas mula noong nakaraang buwan at nagpabigat sa iba’t ibang industriya, mula sa paggawa ng bakal hanggang sa agrikultura.

Natatanging Hamon sa mga Tradisyonal na Paliguan

Bagaman kayang saluhin ng malalaking korporasyon ang biglang pagtaas ng presyo o lumipat sa alternatibong pinagkukunan ng enerhiya, mas alanganin ang kalagayan ng mga operator ng sento. Karaniwang pampamilya ang mga negosyong ito at manipis ang kinikita, habang nagbibigay-serbisyo sa mga lokal na residente sa halagang ilang dolyar kada pagbisita. Marami sa mga ito ang ilang dekada na o ilang henerasyon nang umiiral, may lumang pasilidad at paunti nang paunting kostumer bago pa nagsimula ang kasalukuyang krisis.

Habang tumatagal, lalong nagiging marupok ang modelo ng negosyo. Unti-unting nabawasan ang mga kostumer dahil sa pagdami ng pribadong paliguan sa mga modernong tahanan at sa kompetisyon mula sa mga mamahaling spa. Lalo pang bumilis ang paghina ng industriya dahil kulang ang mga kabataang handang humalili sa mga negosyong nangangailangan ng maraming trabahador. Ayon sa datos ng industriya, kapansin-pansing bumaba ang bilang ng mga sento sa nakalipas na ilang dekada. Kadalasang matatandang residente ang gumagamit sa mga natitira pang paliguan, dahil wala silang paliguan sa bahay o pinahahalagahan nila ang pakikisalamuha roon.

Ngayon, hindi na makayanan ang dagdag na pasaning dulot ng gastos sa panggatong. Pangunahing ginagamit ang mabigat na langis para painitin ang malaking dami ng tubig na kailangan ng mga sento. Iniulat ng ilang operator na mahigit 600,000 yen kada taon ang itinaas ng kanilang gastos sa panggatong mula nang magsimula ang sigalot. Sa Prepektura ng Shizuoka, 520 yen ang itinakdang pinakamataas na bayad sa paliguan, ngunit sinasabi ng mga operator na kailangan nilang maningil ng hindi bababa sa 650 yen para lamang maipakita sa presyo ang pagtaas ng gastos sa panggatong. Dahil nililimitahan ng mga lokal na pamahalaan ang presyo para manatiling abot-kaya sa publiko ang paliligo, hindi maaaring magtaas nang sapat ng bayad ang mga may-ari para matakpan ang mga gastos. Napipilitan silang akuin ang lugi sa bawat kostumer na pumapasok. Idinisenyo ang mga regulasyon para maprotektahan ang mga residenteng mababa ang kita, ngunit sa gitna ng pandaigdigang krisis sa suplay, naging bitag pinansiyal ang mga ito para sa mga may-ari.

Mga Tinig Mula sa Bingit ng Pagsasara

Kapansin-pansin sa mga komunidad mula hilagang Honshu hanggang gitnang Japan ang epekto sa mga tao ng pagsisikip na ito sa ekonomiya. Sa Prepektura ng Aichi, napilitang ipagpaliban nang isang oras ang pagbubukas ng Ikesu Onsen sa Tsushima mula pa noong huling bahagi ng Marso dahil hindi tiyak ang suplay ng langis na panggatong. Kalahati na lamang ng dating humigit-kumulang isang tonelada ang buwanang delivery, kaya bumagsak sa humigit-kumulang sampung kostumer kada araw ang dami ng dumadayo sa pasilidad na 97 taon nang tumatakbo.

Inilarawan ni Atsuko Matsui, ang 57-anyos na operator, na nakapamiminsala ang sitwasyon.

Malaking dagok ito. Kung sasabihin ng supplier na ‘ganitong dami sa ganitong presyo,’ wala kaming magagawa kundi tanggapin ito.

Umaalingawngaw sa buong industriya ang damdaming ito ng kawalang magawa. Sa Prepektura ng Aomori, naglabas ng abiso ang Katsuragi Onsen, na nagbukas noong 1968 at karaniwang tumatanggap ng mahigit 200 katao kada araw, na tuluyan itong magsasara sa Mayo 31. Ipinaliwanag sa mensaheng ibinahagi sa social media na hindi na kayang pasanin ang gastos sa panggatong at pagpapanatili ng mga kagamitan. Sinabi ng operator na linggo-linggo ang pagtaas ng presyo ng mabigat na langis kaya imposibleng ipagpatuloy ang operasyon.

Sa Prepektura ng Gifu, itinigil ng Ikeda Onsen Honkan, na pinamamahalaan ng pamahalaang-bayan, ang operasyon noong Abril 3 matapos mahirapang makakuha ng sapat na mabigat na langis para painitin ang tubig. Humigit-kumulang 1,400 litro ng mabigat na langis kada araw ang kailangan ng pasilidad para itaas mula sa humigit-kumulang 30 digri Celsius ang temperatura ng tubig mula sa bukal. Dati, kumukuha ang bayan ng panggatong sa pamamagitan ng pampublikong bidding kada buwan, ngunit umatras ang maraming bidder sa pinakahuling bidding dahil sa tumitinding tensiyon at kawalang-katiyakan sa suplay. Wala pang malinaw na solusyon ang bayan para makakuha ng langis sa susunod na buwan, at hindi pa tiyak kung kailan muling magbubukas ang pasilidad.

Para sa mga suki, higit pa sa abala ang mga pagsasara. Nagulat sa pagsasara ang isang lalaking kostumer na nasa edad 80 na bumibisita sa Ikeda Onsen mga dalawang beses kada linggo. Aniya, karaniwan siyang nakikipagkuwentuhan sa iba pang suki sa hot spring. Kinilala ni Shintaro Katsuno ng dibisyon sa pagpaplano ng Bayan ng Ikeda kung gaano kahirap ang naging pasiya.

Mabigat sa kalooban namin ang pagpasiya na magsara. Umaasa kaming maipagpatuloy agad ang operasyon.

Higit Pa sa mga Paliguan ang Apektado ng Krisis sa Enerhiya

Inilalarawan ng krisis sa mga pampublikong paliguan sa Japan ang mas malawak na kahinaan ng bansa. Mahigit 90 porsiyento ng krudo nito ang inaangkat, at ang malaking bahagi ay dumaraan sa Strait of Hormuz. Nang maisara ang rutang ito, napakabilis na nayanig ang seguridad sa enerhiya ng Japan. Kumalat ang epekto sa buong ekonomiya.

Ipinahinto ng JFE Steel, ang ikalawang pinakamalaking kompanya ng bakal sa bansa, ang operasyon ng isa sa limang pasilidad nito sa paglikha ng kuryente sa Prepektura ng Hiroshima noong Marso 19 dahil sa kakulangan ng mabigat na langis. Iniulat ng kompanya na nagpatuloy nang normal ang paggawa ng bakal, ngunit ipinakita ng paghinto kung gaano kalaki ang epekto ng krisis sa suplay. Binawasan ng mga kompanyang petrochemical ang produksyon, at inanunsyo ng Mitsubishi Chemical ang pagtaas ng presyo nang hindi bababa sa 70 yen kada kilo para sa mga produktong ginagamit sa konstruksyon at mga sasakyan. Bumaba sa wala pang 70 porsiyento ang operasyon ng mga refinery sa buong Japan pagsapit ng kalagitnaan ng Marso, ang pinakamababang antas sa loob ng ilang buwan.

Tumugon ang pamahalaan sa pamamagitan ng pinakamalaking pagpapakawala ng reserbang langis na pang-emergency at pagpapakilala ng subsidiya sa gasolina upang maibsan ang epekto sa mga mamimili. Gayunman, sumirit pa rin sa mahigit 190 yen kada litro ang presyo sa mga gasolinahan. Inaasahang mauubos pagsapit ng katapusan ng Mayo ang badyet para sa mga subsidiya, kaya bumabangon ang tanong kung ano ang mangyayari kapag natapos ang tulong. Tinalakay ng mga opisyal ang pagbili ng langis mula sa mga pinagkukunan sa labas ng rehiyon ng Gulf, kabilang ang Estados Unidos, at ang pagpaparami ng kuryenteng mula sa karbon upang punan ang kakulangan.

Nanganganib ang Isang Institusyong Pangkalinangan

Para maunawaan kung bakit mahalaga ang pagkawala ng mga sento, kailangang tingnan lampas sa usaping pang-ekonomiya. Halos isang milenyo nang nagsisilbing mahahalagang sentro ng ugnayang panlipunan sa mga komunidad sa Japan ang mga pampublikong paliguan. Dumaraan ang mga bisita sa mga kurtinang kulay indigo na may karakter na "yu," na nangangahulugang mainit na tubig. Sa loob, nagkukuskos muna sila bago magbabad sa mga paliguang pinagsasaluhan, habang nakikipagkuwentuhan sa mga kapitbahay, isang uri ng kaswal na pakikisalamuha na halos naglaho na sa modernong pamumuhay sa lungsod.

Nananatiling mahalaga ang mga sento lalo na para sa matatandang mag-isang namumuhay o nakatira sa mga lumang bahay na walang modernong paliguan. Para sa kanila, hindi lamang lugar para maglinis ang paliguan sa komunidad. Sandigan ito laban sa pag-iisa, paraan para mapanatili ang kalusugang pisikal, at mahalagang bahagi ng pagiging kabilang sa komunidad. Habang tumatanda ang populasyon ng Japan at lalong kinikilala ang panlipunang pag-iisa bilang usapin sa kalusugan ng publiko, lalo pang nagiging mahalaga ang papel ng mga institusyong ito.

Gayunman, nanganganib na pabilisin ng kasalukuyang krisis ang pagkawala ng mga ito. Sa bawat pagsasara, humihina ang ugnayang panlipunan sa isang komunidad at nawawala ang isang lugar-pagtitipon na hindi mapapalitan ng pribadong paliguan sa bahay o komersiyal na spa. Maaaring tuluyan nang sumuko sa presyur ng pandaigdigang pamilihan ng langis ang mga silid-pasingawan at pampublikong paliguang nakaligtas sa mga digmaan, lindol, at pagbabago sa bawat henerasyon. Nanganganib ngayong mawalan ng isa sa mga huling pagkakataon para sa regular na pakikisalamuha ang matatandang kapitbahay na dating nagtitipon araw-araw.

Paghahanap ng mga Solusyon

Sa ngayon, nakatuon ang interbensiyon ng pamahalaan sa pagpapatatag ng mas malaking ekonomiya sa halip na sa tulong para sa mga partikular na industriya. Pansamantalang nakahinga nang maluwag ang ilan dahil sa mga subsidiya at pagpapakawala ng reserbang langis, ngunit sinasabi ng maliliit na operator tulad ng mga may-ari ng sento na hindi sapat ang bilis o tuwirang tulong para maging makabuluhan ito. Nauubusan na ng panahon ang marami.

Muling pinasiklab ng krisis ang debate tungkol sa pangmatagalang estratehiya ng Japan sa enerhiya. Sinabi ni Ryosuke Tsugaru, isang nakatataas na executive officer sa JERA, ang pinakamalaking tagapaglikha ng kuryente sa Japan, sa Reuters na maaaring muling lumakas ang suporta sa enerhiyang nuklear dahil sa kakulangan sa suplay. Muling pinaandar ng Tokyo Electric Power Company ang kauna-unahang reaktor nito mula noong aksidente sa Fukushima Daiichi noong 2011, ilang linggo bago tumindi ang kasalukuyang krisis; para sa ilang tagaplano ng enerhiya, patunay na may tamang panahon ang hakbang na ito. Gayunman, kaduda-duda kung makatutulong agad ang enerhiyang nuklear sa maliliit na negosyong umaasa sa mabigat na langis.

Sa ngayon, kanya-kanyang diskarte ang mga operator. Binawasan ng ilan ang oras ng operasyon o nilimitahan ang bilang ng mga kostumer na tinatanggap nila. Umapela naman ang iba sa mga lokal na komunidad para sa suporta habang hinihintay na tumatag ang presyo ng panggatong. Patuloy na nagpapainit ng tubig at nagbubukas ng mga pinto si Kodama sa Nagano, bagaman may bagong kawalang-katiyakan sa bawat araw. Malayo sa bulubunduking lungsod niya nagpapatuloy ang digmaan sa Iran, ngunit dama niya ang epekto nito sa mga tubo sa bawat litrong panggatong na sinusunog niya.

Mahahalagang Punto

• Dahil sa digmaan sa Iran at kasunod na pagbara sa Strait of Hormuz, sumirit ang presyo ng langis at nanganganib magsara ang mga tradisyonal na pampublikong paliguan o sento sa Japan.
• Humigit-kumulang 90 porsiyento ng langis ng Japan ay inaangkat mula sa Gitnang Silangan, kaya lubhang bulnerable ang ekonomiya nito sa mga pagkaantala ng suplay sa rehiyon.
• Hindi maitataas ng maraming operator ng sento ang bayad sa pagpasok dahil sa mga limitasyon sa presyo ng mga lokal na pamahalaan, kaya napipilitan silang akuin ang hindi na kayang tustusan na pagtaas ng gastos sa panggatong.
• Nagsara na o nag-anunsiyo ng nalalapit na pagsasara ang maraming paliguan sa Japan, kabilang ang mga pasilidad sa mga prepektura ng Aomori, Aichi, at Gifu.
• Higit pa sa usaping pang-ekonomiya, nagsisilbing mahahalagang sentro ng pakikisalamuha ang mga sento para sa matatanda at mga nakabukod na residente. Dahil dito, trahedya ito para sa komunidad at kabiguan din ng negosyo.
• Nagpakawala ang pamahalaan ng Japan ng mga reserbang langis na pang-emergency at nagpatupad ng mga subsidiya sa panggatong, ngunit inaasahang mauubos pagsapit ng katapusan ng Mayo ang badyet para sa mga hakbang na ito.