Naging sandigan ng Asya sa suplay ng diesel ang India habang sinasakal ng digmaan sa Iran ang mga pandaigdigang ruta ng enerhiya

Pinakamataas na antas sa loob ng pitong taon sa gitna ng kaguluhan

Naging di-inaasahang tagasagip ang India para sa mga ekonomiya sa Asya na kapos sa suplay ng panggatong. Umabot noong Marso sa pinakamataas na antas sa mahigit pitong taon ang mga iniluluwas nitong diesel patungong Timog-silangang Asya. Mahalagang tulong para sa rehiyong dumaranas ng pinakamalubhang pagkagambala sa enerhiya mula noong krisis sa langis noong dekada 1970 ang kargamentong humigit-kumulang isang milyong tonelada (7.45 milyong bariles) ng diesel. Nagsimula ang krisis dahil sa nagpapatuloy na digmaan ng Estados Unidos, Israel, at Iran, na epektibong nagsara sa Kipot ng Hormuz.

Ipinakikita ng datos sa pagpapadala mula sa Kpler, isang kompanya ng analytics, na humigit-kumulang kalahati ng mga kargamentong diesel na ito bilang tugon sa emerhensiya ay ipinadala sa Singapore, ang pangunahing sentro ng kalakalan sa rehiyon. Ang natitira naman ay nagsuplay sa mga merkado sa Timog-silangang Asya at Australia. Kapansin-pansin sa daloy ng kalakalang ito ang pangingibabaw ng iisang kompanya: ayon sa datos ng Kpler, humigit-kumulang 90% ng mga kargamentong ito ang ipinadala ng Reliance Industries, na nagpapatakbo sa pinakamalaking kompleks ng mga refinery sa mundo sa Jamnagar.

Naganap ang pagdami ng mga iniluluwas sa panahong lubhang bulnerable ang mga ekonomiya sa Asya. Pinutol ng pagsasara ng Kipot ng Hormuz ang pangunahing daluyan ng mga suplay ng enerhiya mula sa Gitnang Silangan. Karaniwang dumaraan dito ang ikalimang bahagi ng pandaigdigang mga padala ng langis at mahigit 80% ng mga inaangkat na langis ng Asya. Habang lumalagpas sa $100 kada bariles ang presyo ng krudo at nagbabawas ng produksiyon ang mga refinery sa rehiyon dahil sa pagkagambala sa suplay ng mga hilaw na materyales, sinamantala ng India ang natatangi nitong posisyon bilang “tagapagsuplay na naiaayon ang suplay sa pangangailangan” at maaaring maglipat ng mga produktong pino na sa merkadong nag-aalok ng pinakamalaking kita.

Paano binago ng digmaan ang mapa ng enerhiya ng Asya

Ang sigalot na nagsimula sa magkasamang pag-atake ng US at Israel noong Pebrero 28 ay lumawak at naging ganap na krisis sa enerhiya sa rehiyon, na umaabot nang higit pa sa agarang sona ng labanan. Kabilang sa pagganti ng Iran hindi lamang ang mga pag-atake ng misil kundi pati ang paglalagay ng mga mina sa dagat at pag-atake sa mga komersiyal na barko. Epektibo nitong sinakal ang daluyan ng tubig na may lapad na 21 milya, na dinaraanan ng 20% ng pandaigdigang kalakalan ng langis at 83% ng mga kargamento ng liquefied natural gas patungo sa Asya.

Nakapaminsala nang husto ang pagkagambala sa mga ekonomiyang umaasa sa inaangkat na enerhiya. May reserbang langis na 50 araw o mas kaunti ang mga bansang kabilang ang India, Singapore, at South Korea, kaya lubha silang lantad sa mga pagkaantala ng suplay. Pinakamapanganib ang sitwasyon ng Vietnam, na tinatayang may reserbang sasapat sa wala pang 20 araw ng konsumo, habang may reserbang humigit-kumulang 20 araw naman ang Pakistan at Indonesia.

Ang naging tugon ng China sa krisis ang nagbukas ng agarang pagkakataon para sa mga tagapagsuplay ng India. Noong Marso 5, iniutos ng Beijing sa pinakamalalaking refinery nito na lubusang itigil ang pagluluwas ng diesel at gasolina, at unahin ang katatagan sa loob ng bansa kaysa sa mga pangako nito sa suplay sa rehiyon. Inalis ng pagbabawal na ito sa merkado ang isa sa mga pangunahing tagapagsuplay ng panggatong sa Asya, sa mismong panahong pinakakailangan ang mga alternatibong mapagkukunan. Sumunod ang Thailand at sinuspinde rin ang sarili nitong pagluluwas ng krudo at produktong petrolyo noong Marso 1, kaya lalo pang kumitid ang suplay sa rehiyon.

Paliwanag ng mga analyst mula sa kompanyang tagapayo na FGE NexantECA ang galaw ng suplay: “Kailangang humanap ng alternatibong suplay ang mga mamimili sa Asya na karaniwang umaasa sa China at mga mapagkukunan sa Hilagang-silangang Asya, at isa sa mga pangunahing maaaring pagkunan sa rehiyon ang Reliance ng India.” Ipinakikita ng pagkasentro ng suplay sa iisang kompanya sa India kapwa ang husay ng sektor ng pagpino ng langis ng bansa at ang kahinaan ng network ng emerhensiyang suplay na nagpapanatili ngayon sa Timog-silangang Asya.

Ekonomiya ng emerhensiyang suplay

Nagmumula ang malawakang paglilipat ng daloy ng diesel sa pambihirang pagtutugma ng mga puwersa sa merkado na tinatawag sa industriya na “crack spread” - ang agwat sa pagitan ng presyo ng krudo at presyo ng mga produktong pino na. Habang lumalagpas sa $100 kada bariles ang presyo ng krudo kasunod ng pagsasara sa Hormuz, kapansin-pansing lumaki ang crack spread ng diesel at jet fuel kumpara sa gasolina. Nagbunga ito ng walang-kapantay na insentibo sa kita para sa mga refinery na kayang magproseso ng makukuhang krudo tungo sa mga produktong distiladong katamtaman ang bigat.

Maayos ang pagkakaposisyon ng mga refinery sa India upang samantalahin ang mga margin na ito sa pamamagitan ng estratehikong pagkuha ng krudo. Naglabas ang Washington ng pansamantalang mga waiver na nagpapahintulot sa pagbebenta ng mga kargamento ng langis mula Russia at Iran na nasa dagat upang mapababa ang pandaigdigang presyo. Dahil dito, bumili ang mga mamimili sa India ng malalaking volume ng krudong Ruso na may diskuwento upang palitan ang naputol na suplay mula Gitnang Silangan. Pinananatili ng estratehiyang ito na umaandar nang puspusan ang mga refinery, habang nakikinabang ang mga ito sa malaking agwat sa pagitan ng gastos sa mga sangkap at sumisirit na presyo ng diesel sa rehiyon.

Mukhang determinado ang India na patakbuhin nang puspusan ang mga refinery nito, at binigyan ito ng paraan upang gawin iyon ng medyo maluwag na tindig ng Washington hinggil sa pagbili ng langis mula Russia at Iran.

Ayon kay James Noel-Beswick, analyst sa Sparta Commodities, ipinahihiwatig ng mga kalkulasyon sa arbitrage na maaaring magpatuloy ang daloy ng kalakalang ito hanggang Agosto man lamang. Lumiit sa average na diskuwentong $20 kada tonelada noong huling bahagi ng Marso ang agwat ng presyo sa pagitan ng silangan at kanluran, na sumusukat sa diperensiya sa pagitan ng Singapore paper swaps at mga kontrata sa hinaharap ng gasoil sa Intercontinental Exchange. Karaniwang itinuturing ng mga mangangalakal na paborable ang diskuwentong mas mababa sa $40 kada tonelada para ipadala ang mga kargamento sa mga merkado sa Asya sa halip na sa Europa.

Gayunman, sumasalungat sa mga obligasyon ng India sa loob ng bansa ang paglobo ng mga iniluluwas. Upang matiyak ang sapat na panggatong para sa sarili nitong 1.4 bilyong mamamayan, muling nagpataw ang New Delhi ng buwis sa pagluluwas na Rs 21.5 kada litro sa diesel at Rs 29.5 kada litro sa aviation turbine fuel. Layunin ng mga buwis na ito na pigilan ang mga pribadong refinery na ubusin ang mga reserba sa loob ng bansa para kumita sa ibang bansa, kaya kinailangan ang maselang pagbabalanse sa pagitan ng pagtulong sa mga karatig-bansa at pagpapanatili ng katatagang pampolitika sa loob ng bansa.

Epekto sa rehiyon at mga hakbang na pang-emerhensiya

Nagdulot ang kakulangan sa diesel ng magkakasunod na tugon para sa emerhensiya sa buong Timog at Timog-silangang Asya. Ipinakikita ng mga ito ang lawak ng pag-asa ng rehiyon sa daloy ng enerhiya mula Gitnang Silangan. Umaangkat ang Bangladesh ng 95% ng pangangailangan nito sa panggatong at nakaranas ito ng matinding kakulangan. Dahil dito, ipinasara ng mga awtoridad ang mga unibersidad, nagpatupad ng rasyon sa panggatong, at nagtalaga ng mga tauhan ng militar upang bantayan ang mga imbakan ng langis laban sa pagtatago ng suplay. Nahirapang paandarin ng sektor ng paggawa ng damit, na pinagmumulan ng malaking bahagi ng kita ng Bangladesh sa pagluluwas, ang mga generator na pinatatakbo ng diesel sa gitna ng mga pagkawala ng kuryente na dumoble at umabot sa limang oras kada araw.

Inilipat ng mga opisyal sa Pilipinas ang operasyon ng pamahalaan sa apat na araw na linggo ng trabaho upang bawasan ng ikalimang bahagi ang konsumo ng panggatong. Iniutos din nilang patayin ang mga computer tuwing pahinga sa tanghalian at panatilihin sa hindi bababa sa 24 digri Celsius (75 digri Fahrenheit) ang mga air conditioner. Hinimok ng Vietnam ang malawakang pagtatrabaho mula sa bahay, habang pinayuhan ng punong ministro ng Thailand ang mga opisyal na hagdanan ang gamitin sa halip na elevator at nagpatupad ng pansamantalang limitasyon sa presyo ng diesel.

Higit pa sa agarang kakulangan sa panggatong, nagbabanta ang krisis sa seguridad sa pagkain sa buong rehiyon. Dinaraanan ng Kipot ng Hormuz ang humigit-kumulang 30% ng pandaigdigang kalakalan ng pataba, kabilang ang 35% ng mga iniluluwas na urea sa buong mundo. Sa pagtaas nang 30% hanggang 40% ng presyo ng mga nitrogen fertilizer at paghihigpit ng China sa pagluluwas ng phosphate, humaharap ang mga sistemang pang-agrikultura sa Asya sa patuloy na pagmahal ng mga sangkap na maaaring magpababa sa ani at magpalala sa implasyon ng presyo ng pagkain. Nagbawas na ng produksiyon ng urea ang mga tagagawa ng pataba sa India dahil pinapataas ng mataas na presyo ng LNG ang gastos sa produksyon. Lalo itong nagiging agarang usapin habang papalapit ang tag-ulan ng bansa.

Nababahala ang mga tagapagpatupad ng patakaran sa posibleng epekto nito sa katatagang panlipunan, lalo na dahil sa mga naunang pangyayari sa kasaysayan. Bahagyang nagsimula sa pagtaas ng presyo ng panggatong noong krisis pinansiyal sa Asya ang pag-aalsa ng mamamayan sa Indonesia noong 1998 na nagwakas sa rehimen ni Suharto. May kasaysayan ng mararahas na protesta dahil sa gastos sa panggatong ang India at Bangladesh, at nagsimula na ang mga demonstrasyon sa ilang kabisera. Gumagastos ang mga pamahalaan ng bilyun-bilyon para sa subsidiya upang maiwasan ang kaguluhan. Nanganganib namang lumampas sa legal na limitasyong 3% ng GDP ang paggasta ng Indonesia, ang pinakamalaking ekonomiya sa Timog-silangang Asya.

Maselang pagbabalanse ng New Delhi sa loob ng bansa

Habang bumabaha ang diesel ng India sa mga merkado sa Timog-silangang Asya, matinding napipilitang kumilos ang pamahalaan ni Modi upang protektahan ang mga mamimili sa loob ng bansa mula sa pagtaas ng implasyong nagmumula sa Gulpo. Inaangkat ng India ang humigit-kumulang 90% ng pangangailangan nito sa krudo, at dumaraan sa Kipot ng Hormuz na nakasara na ngayon ang halos kalahati nito. Kinilala ni Hardeep Singh Puri, ministro ng petrolyo, na pinili ng pamahalaan na akuin ang “dagok sa sarili nitong pananalapi” sa halip na ipasa sa mga motorista sa India ang sumisirit na pandaigdigang presyo.

Malaki ang gastos sa pananalapi ng pamahalaan. Tinataya ng mga ekonomista na aabot sa humigit-kumulang Rs 1.55 trilyon ($16.3 bilyon) ang taunang epekto ng mga pagbawas sa buwis sa panggatong sa loob ng bansa, na posibleng bumawi sa 30-40% ng mga luging kasalukuyang dinaranas ng mga kompanya ng langis na pag-aari ng estado at nagmemerkado ng langis. Kasabay nito, nagpapakita ng pagbabago sa patakaran ang muling pagpapataw ng mga buwis sa pagluluwas ng mga produktong pino na: mula sa pagsasamantala sa mga di-inaasahang kita tungo sa pagbibigay-priyoridad sa katatagan ng suplay.

Hindi lamang krudo ang pinagmumulan ng panganib para sa India kundi pati liquefied petroleum gas (LPG), na naging mahalaga sa pagluluto sa mga tahanan kasunod ng mga programa ng pamahalaan upang palitan ang tradisyonal na panggatong mula sa biomass. Umaangkat ang India ng 80-85% ng konsumo nito ng LPG, pangunahin mula sa Qatar, Saudi Arabia, UAE, at Kuwait. Halos lahat ng mga kargamento ay dumaraan sa Hormuz. Di-gaya ng krudo, na may estratehikong reserbang tinatayang sasapat nang 30-35 araw ang India, dalawa hanggang tatlong linggo lamang ng pangangailangan ang kayang tustusan ng imbakan nito ng LPG.

Upang tugunan ang panganib na ito, inilipat ng mga refinery ang mga daloy ng hydrocarbon palayo sa produksiyon ng gasolina at tungo sa LPG. Dahil dito, tumaas nang 40% ang produksiyon ng gas na panluto sa loob ng bansa mula nang magsimula ang sigalot. Ipinaliliwanag nito kung bakit bumagsak nang 33% ang pagluluwas ng gasolina noong Marso kahit tumaas nang 20% ang mga kargamento ng diesel. Umabot sa 75% ng lahat ng iniluwas na pinong panggatong sa buwan ang ipinadala ng Reliance Industries.

Magpapatuloy ba ang tulong?

Nananatili ang mga tanong tungkol sa pagpapatuloy ng papel ng India bilang tagapagsuplay para sa emerhensiya. Nakabatay ang pagkakataong kumita sa pagbebenta ng diesel sa Asya sa patuloy na pagkagambala sa mga suplay mula Gitnang Silangan at pagpapanatili ng malalaking crack spread. Kung matapos ang digmaan o muling magbukas ang Hormuz, maaaring mabilis na bumalik sa mga merkado sa Europa ang mga kalkulasyon sa ekonomiya.

Kulang sa imprastraktura ang mga alternatibong ruta sa pagpapadala upang hawakan ang 20 milyong bariles ng langis na karaniwang dumaraan sa Hormuz araw-araw. Pinag-uusapan pa ang mga escort ng militar sa kipot, ngunit malalaking hamon sa logistik at seguro ang haharapin nito. Sumisirit na ang premium para sa panganib ng digmaan ng mga tanker: mula sa karaniwang mas mababa sa $100,000 kada araw ay umabot na ito sa mahigit $436,000 araw-araw.

Sa ngayon, patuloy na dumadaloy patungong silangan ang diesel ng India, na nagbibigay ng panahong makahinga ang mga pamahalaang nagsisikap pigilan ang pagbagsak ng ekonomiya. Higit pa sa mga transaksiyong pangkomersiyo ang mga kargamento; nagsisilbi ang mga ito bilang pansamantalang mekanismo para patatagin ang rehiyong humaharap sa pinakamalubhang pagsubok sa seguridad ng enerhiya sa loob ng maraming salinlahi. Habang nagrarasyon ng panggatong at nagpapaikli ng linggo ng trabaho ang Bangladesh, Pilipinas, Thailand, at iba pa, nagiging tulay ang diesel mula sa mga refinery ng India patungo sa anumang kalutasan na lilitaw mula sa kaguluhan sa Gulpo.

Ang mahahalagang punto

• Nagluwas ang India noong Marso ng isang milyong tonelada ng diesel patungong Timog-silangang Asya, ang pinakamataas na volume sa loob ng pitong taon. Ipinadala ng Reliance Industries ang 90% ng mga kargamentong ito.
• Naudyukan ang pagdami ng mga iniluwas ng pagbabawal ng China noong Marso 5 sa pagluluwas ng pinong panggatong at ng malawakang paghinto ng operasyon ng mga refinery sa Asya kasunod ng pagsasara sa Kipot ng Hormuz.
• Pinalitan ng mga refinery sa India ang naputol na suplay ng krudo mula Gitnang Silangan ng mga biniling krudong Ruso na may diskuwento, na pinahintulutan sa ilalim ng pansamantalang mga waiver ng US.
• Sa kabila ng paglobo ng mga iniluluwas, nagbawas ang India ng buwis sa panggatong sa loob ng bansa, na tinatayang nagkakahalaga ng $16.3 bilyon kada taon, habang nagpataw ng buwis sa pagluluwas upang protektahan ang suplay sa loob ng bansa.
• Nagpatupad ang Bangladesh, Pilipinas, Vietnam, at Thailand ng rasyon sa panggatong, pinaikli ang mga linggo ng trabaho, at nagtakda ng limitasyon sa presyo habang nauubos ang mga reserba.
• Nanganganib ang seguridad sa pagkain sa rehiyon dahil sa pagkagambala sa suplay ng pataba. Tumaas nang 30-40% ang presyo ng urea habang papalapit ang mga panahon ng pagtatanim sa malalaking ekonomiyang agrikultural.