Bumibilis ang paglaki ng populasyong dayuhan sa Japan nang higit sa mga pagtataya

Isang Bansang Nagbabago

Mabilis na patungo ang Japan sa pagkakaroon ng 10 porsiyentong dayuhang populasyon, higit na maaga kaysa sa pagtataya ng mga opisyal. Lampas na sa hangganang ito ang dose-dosenang munisipalidad, at iniulat ng isang nayon na mahigit sangkatlo ng mga residente nito ay mga dayuhan. Tinataya ng isang pambansang institusyon sa pananaliksik na bubuo ang mga dayuhan ng 10.8 porsiyento ng populasyon ng Japan pagsapit ng 2070. Ngunit ipinakikita ng pagsusuri sa datos ng Basic Resident Register na malayo na ang narating ng pagbabagong ito sa mga lokalidad. Pagsapit ng Enero 2025, 27 munisipalidad ang may mahigit 10 porsiyentong dayuhang residente. Nanguna rito ang nayon ng Shimukappu sa Hokkaido, na may 36.6 porsiyento.

Malalim ang pagbabagong demograpikong ito para sa isang bansang matagal nang inilalarawan bilang magkakatulad ang etnisidad at kultura. Ipinahihiwatig ng kalakaran na maaaring dumating nang mas maaga kaysa sa inaasahan ang pagbabagong ito sa buong bansa, kaya lumilitaw ang mahahalagang tanong tungkol sa magiging epekto nito sa pang-araw-araw na buhay ng mga komunidad sa Japan. Hindi lamang estadistikang kapansin-pansin ang mabilis na paglaki ng populasyong dayuhan; repleksiyon din ito ng mas malalalim na puwersang pang-ekonomiya at panlipunan na humuhubog muli sa bansa.

Ayon sa estadistika, umabot sa 3.76 milyon ang mga dayuhang residente sa buong bansa sa pagtatapos ng 2024, mas mataas nang 350,000 kumpara sa nakaraang taon. Ito ang pinakamalaking taunang pagtaas na naitala. Dahil sa ganitong bilis ng paglaki, maaaring umabot sa 10 porsiyento ang dayuhang populasyon ng Japan bandang 2040, humigit-kumulang 30 taon na mas maaga kaysa sa opisyal na pagtataya ng gobyerno.

Ito na ang ikatlong malaking yugto ng paglaki ng dayuhang populasyon sa Japan. Hanggang dekada 1960, karaniwang nasa 600,000 ang bilang ng mga dayuhan sa bansa. Mas kapansin-pansing tumaas ang bilang matapos payagan ng rebisyon noong 1990 sa Immigration and Refugee Act ang mga taong may lahing Hapones na manirahan sa Japan bilang mga permanenteng residente. Bumaba ang bilang matapos ang pandaigdigang krisis sa pananalapi at muli noong pandemya ng COVID-19. Ngayon, pumapasok ang dayuhang populasyon sa ikatlong yugto ng paglaki nito, na ayon sa mga demograpo ay nakikilala sa di-pa-nakikitang bilis ng pagdami at pagkakaiba-iba ng mga bansang pinagmulan.

Ang Kalagayan sa mga Lokalidad: Saan Nakatira ang mga Dayuhan

Ipinakikita ng distribusyon ng mga dayuhang residente sa Japan ang padron na hinuhubog ng oportunidad sa ekonomiya, hindi ng basta-bastang pagpili ng tirahan. Nakasentro ang matataas na konsentrasyon ng dayuhang residente sa mga industriyal at panturistang lugar, gayundin sa mga komunidad na matagal nang may populasyong dayuhan. Sa Tobishima, sa gitnang Japan, sa Prepektura ng Aichi, may 501 dayuhang residente ang komunidad na may 4,713 katao at tanaw ang Ise Bay. Katumbas ito ng 10.6 porsiyento ng populasyon pagsapit ng Enero noong nakaraang taon.

Tuwing gabi ng mga araw ng trabaho, nagbibisikleta sa nayon ang mga dayuhang manggagawang nakauniporme. Tuwing katapusan ng linggo, halos kalahati ng mga pasahero sa mga lokal na bus ay mga dayuhan. Ayon sa mga residente, bumilis ang pagdami nila nitong nakaraang ilang taon. Maraming dayuhang manggagawa ang nagtatrabaho sa mga pabrika sa ilalim ng mga programa ng Japan para sa teknikal na pagsasanay ng mga intern o mga espesipikadong kasanayan, at tumutulong punan ang kakulangan sa manggagawa sa maliliit at katamtamang laki ng mga negosyo. May iba namang nagtatrabaho sa bentahan ng mga segunda-manong sasakyan.

Iba-iba ang reaksyon ng mga residente. Sinabi ng isang 54-anyos na babaeng magsasaka na masiglang tumutulong sa gawaing hardin ang mga dayuhang residente at masisipag silang magtrabaho. Ayon naman sa isang 78-anyos na lalaking magsasaka, wala siyang napansing partikular na problema sa kabila ng mabilis na pagdami nila. May iba namang nag-iingat. May mga residenteng nagrereklamo na hindi sumusunod sa mga patakaran sa trapiko ang mga dayuhang nagmamaneho. Sinabi ng isang 75-anyos na babaeng may sariling negosyo na pinahahalagahan niya ang kanilang paggawa ngunit nangangamba siyang dadami ang mga hindi pamilyar sa kaugaliang Hapones. Ayon naman sa isang 83-anyos na babae, nababagabag siya sa biglaang pagbabago sa kanyang kapaligiran.

Sa Shimukappu, kung saan matatagpuan ang resort ng Tomamu, may 582 dayuhang residente sa kabuuang populasyong 1,590. Lima pang munisipalidad ang may mahigit 20 porsiyentong dayuhang residente, kabilang ang nayon ng Akaigawa at bayan ng Kutchan sa Hokkaido, Ikuno Ward sa Osaka, at bayan ng Oizumi sa Prepektura ng Gunma. Sa kabilang banda, walang dayuhang residente ang iniulat sa dalawang nayon, kabilang ang Nishimeya sa Prepektura ng Aomori. Itinatampok nito ang hindi pantay na katangian ng pagbabagong demograpikong ito.

Pananaw ng mga Negosyo

Malapit sa daungan ng Nagoya, lampas sa hanay ng mga bodega at pabrika, nakatayo sa gitna ng tahimik na bukirin ang planta ng pagmamanupaktura ng Tobishima Seisakusho. Gumagawa ang kompanya ng mga piyesa para sa mga kagamitang pampalamig at pagpapalamig ng hangin. Apat sa 21 empleyado nito ay mga mamamayang Vietnamese na nagtatrabaho sa ilalim ng mga visa para sa teknikal na internship o espesipikadong kasanayan. Sinabi ng 73-anyos na presidente ng kompanya na si Hideki Ito na mahalaga ang kanilang presensya.

Mahalaga silang yaman, isang kayamanan," sabi ni Ito. "Kung umalis sila, hindi makakaraos ang kompanya.

Ayon kay Ito, lumipat na sa mga lungsod ang mga nakababatang residente ng Japan, kaya nahihirapang kumuha ng manggagawa ang mga lokal na kompanya. Kahit nakakuha sila ng mga manggagawang Hapones, may ilan na umaalis sa loob lamang ng isang taon. "Kung iisipin ang kinabukasan ng kompanya, mas gugustuhin naming magkaroon ng mga batang manggagawang Hapones, pero hindi talaga ito posible. Wala kaming ibang pagpipilian," sabi ni Ito. Nagsimulang tumanggap ng mga manggagawang Vietnamese ang kompanya noong 2017 matapos makarinig ng mga kuwento tungkol sa kanilang kasipagan, at unti-unti nitong pinalaki ang bilang nila. Halos kapantay ng natatanggap ng mga empleyadong Hapones ang kanilang sahod at bonus, ayon sa kanya.

Magkakasama sa tirahan sa loob ng kompanya ang apat na manggagawa. Humigit-kumulang anim na taon nang nagtatrabaho sa kompanya si Nguyen Manh Ha, 28. Nagpapadala siya ng 120,000 hanggang 150,000 yen bawat buwan sa kanyang pamilya sa Vietnam at gumagastos ng mga 20,000 hanggang 30,000 yen para sa sarili.

Gusto ko ang trabaho ko," sabi ni Ha. "Kung maaari, gusto kong magtrabaho sa Japan habambuhay.

Ang Pamilihan ng Paggawa: Bakit Mahalaga ang mga Dayuhang Manggagawa

Pangunahing itinutulak ng pangangailangang pang-ekonomiya ang mabilis na paglaki ng dayuhang populasyon sa Japan. Inaasahang lubhang titindi ang kakulangan ng manggagawa sa bansa sa mga darating na dekada. Tinatayang bababa nang 15 milyon ang populasyong nasa edad ng pagtatrabaho, 15 hanggang 64, mula 2020 hanggang 2040. Hindi sapat upang punan ang kakulangang ito kahit biglang bumaligtad ang pagbaba ng bilang ng mga ipinanganganak.

Ayon sa pananaliksik ng Japan International Cooperation Agency, kakailanganin ng Japan ang 4.19 milyong migranteng manggagawa sa 2030 upang mapanatili ang paglago ng ekonomiya. Gayunman, kung magpapatuloy sa kasalukuyang bilis ang pagdami ng mga migranteng manggagawa, magkukulang pa rin ang bansa ng 770,000 manggagawa. Sa buong mundo, tinatayang nagkakahalaga ng $1.3 trilyon sa nawalang GDP taun-taon ang kakulangan sa manggagawa sa 30 pinakamalalaking ekonomiya.

Sa kasaysayan, kabilang ang Japan sa mga bansang OECD na may pinakamababang daloy ng migrasyon kung ihahambing sa populasyon nito. Ngunit malaki ang ipinagbago ng kalagayan nitong nakaraang ilang taon. Upang mapigilan ang epekto ng mabilis na pagtanda ng populasyon sa pamilihan ng paggawa, nagpatupad ang Japan ng malalaking pagbabago sa patakaran nito sa pagkuha ng mga manggagawa mula sa ibang bansa.

Malaking bahagi ng pagdami ng migrasyon para sa trabaho ay maipaliliwanag ng magandang kalagayan sa pamilihan ng paggawa sa Japan. Nanatiling mababa ang antas ng kawalan ng trabaho nitong nakaraang 15 taon, at umabot sa pinakamataas na antas sa loob ng 45 taon ang ratio ng mga bakanteng trabaho sa mga aplikante noong taong piskal 2018. Bukod dito, upang tugunan ang hamon ng mabilis na pagtanda ng populasyon, itinuturing na ngayon ang migrasyon para sa trabaho bilang isa sa mga opsyon sa patakaran, kasabay ng matagal nang pagsisikap na pabilisin ang paglago ng produktibidad at dagdagan ang suplay ng manggagawa mula sa mga lokal na residente.

Nalaman sa Future of Jobs Report 2023 ng World Economic Forum na prayoridad ng 35% lamang ng mga kompanya ang mga manggagawang lampas 55 taong gulang. Patanda nang patanda ang populasyon ng Japan. Ayon sa pinakahuling pambansang datos, lampas isa sa bawat 10 tao sa bansa ay edad 80 pataas na. Halos sangkatlo ng populasyon nito ay lampas 65 anyos, tinatayang 36.23 milyon katao. At mas marami kaysa dati ang umaabot sa edad na 100. Patuloy na may pinakamatandang populasyon sa buong mundo ang Japan.

Mga Nakataya sa Ekonomiya

Malayo ang epekto ng pagbabagong demograpiko sa Japan sa mga pabrika at lugar ng konstruksyon. Noong 2020, nagbabala ang International Monetary Fund na "maglalagay ng mabigat na pasanin sa pampublikong pananalapi ng Japan ang pagtanda at pagliit ng populasyon, dahil tataas ang mga gastusing kaugnay ng edad gaya ng pangangalagang pangkalusugan at pensiyon habang lumiliit ang pinagmumulan ng buwis." Sa kabila ng tumatandang populasyon nito, pangalawa pa rin sa mga bansa ng G7 ang GDP ng Japan. Ngunit sinabi ni Punong Ministro Fumio Kishida noong Enero 2023 na "nasa bingit ang Japan kung magagawa pa nating magpatuloy bilang isang lipunan," dahil nahaharap ito sa kambal na banta ng pababang bilang ng ipinanganganak at patuloy na pagdami ng matatanda.

May kakulangan na ng manggagawa sa Japan, at maaaring kulangin ito ng 11 milyon pagsapit ng 2040, ayon sa isang kamakailang pag-aaral. Dahil dito, ipinakilala ng gobyerno noong 2018 ang Guideline of Measures for Ageing Society upang hikayatin ang matatanda na manatili sa lakas-paggawa. Noong 2022, halos kalahati ng mga kompanyang Hapones ay umaasa sa mga manggagawang lampas 70 taong gulang. Samantala, sa buong mundo, prayoridad ng 35% lamang ng mga kompanya ang mga manggagawang lampas 55 anyos.

Kasabay ng pag-usad ng teknolohiya at digitalisasyon, nangako si Punong Ministro Kishida noong unang bahagi ng 2023 ng $7.6 bilyon para sanayin ang mga manggagawa sa mas maraming trabahong nangangailangan ng mataas na kasanayan sa susunod na limang taon. Ngunit sinasabi ng ilang eksperto na mabagal na proseso ang pagpuno sa kakulangan ng manggagawa kung hindi luluwagan ang mahihigpit na batas sa imigrasyon ng bansa.

Pagbabago ng Patakaran: Mula Pagsasanay Tungo sa Trabaho

Malaki na ang ipinagbago ng paraan ng Japan sa pagkuha ng mga dayuhang manggagawa sa nakalipas na mga dekada. Mula sa mga mahihigpit na patakaran, unti-unti itong lumipat sa mas bukas na mga balangkas na kumikilala sa pag-asa ng bansa sa mga dayuhang manggagawa. Nag-ugat ang makabagong patakaran sa imigrasyon ng Japan sa Immigration Control and Refugee Act ng 1952, na ipinatupad matapos ang pananakop ng U.S., at sa sumunod na rebisyon noong 1990.

Pinahihintulutan ng sistema ng imigrasyon ang iba't ibang visa para sa trabaho, kabilang ang mga kategoryang propesor, mamamahayag, espesyalista sa humanidades, at entertainer. Mayroon ding ilang kategoryang may kaugnayan sa pamilya, kabilang ang dependent, asawa ng mamamayang Hapones, at asawa ng permanenteng residente. Walang limitasyon sa karamihan ng mga kategorya ng visa, kaya may kaunting kaluwagan sa bilang ng mga dayuhang pinapapasok sa isang taon.

Sa kasaysayan, nakatuon ang patakaran ng Japan sa migrasyon sa pagtanggap ng mga migranteng may kasanayan at paghikayat sa mga estudyanteng internasyonal. Karamihan sa mga bihasang imigrante ay lumilipat sa Japan sa ilalim ng iisang programa, ang Engineers/Specialists in Humanities/International Services. Saklaw nito ang maraming kuwalipikadong trabaho, gaya ng inhinyero, arkitekto o tagasalin.

Sa kasaysayan, walang mga daluyan ng migrasyon para sa trabaho ng mga manggagawang may mababang kasanayan sa Japan. Sa paglipas ng panahon, lumawak ang Technical Intern Training Programme (TITP), na unang itinatag noong dekada 1960 upang paunlarin ang mga kasanayan at mailipat ang mga ito pabalik sa papaunlad na mga bansa. Naging pangunahing programa ito kung saan maaaring kumuha ang mga kompanya ng mga dayuhang manggagawang may mababa at katamtamang antas ng kasanayan. Pangunahing nagtatrabaho ang mga trainee sa pagmamanupaktura, konstruksyon at agrikultura, at hanggang limang taon lamang ang maaari nilang pananatili sa Japan.

Ang Sistema ng Pagsasanay at Pagtatrabaho

Noong 14 Hunyo 2024, ipinasa ng National Diet ang batas na nagpapalit sa pangalan ng Technical Intern Training Program tungo sa Training and Employment System (TES), matapos ang mga puna sa loob at labas ng bansa. Sa ilalim ng dating sistema, lumalagda sa kontrata ang mga teknikal na intern bago pumunta sa Japan, ngunit hindi sila pinapayagang magpalit ng employer pagdating nila roon. Bagaman layunin ng restriksiyong ito na suportahan ang pagsasanay, malawak itong binatikos bilang paglabag sa 'kalayaan sa pagpili ng hanapbuhay'.

Iniulat ng Ministry of Health, Labour and Welfare na 70 porsiyento ng 9,829 lugar ng trabaho na siniyasat matapos makatanggap ng mga konsultasyon at ulat mula sa mga intern ay lumabag sa mga pamantayan sa paggawa. Mula noon, muling tinukoy ng gobyerno ng Japan ang bagong TES upang ituon ito kapwa sa pagpapaunlad ng mga bihasang manggagawa at pagtiyak na magtatagal sila sa trabaho. Pinaluluwag ng binagong sistema ang mga restriksiyon at pinahihintulutan ang mga manggagawa na lumipat ng employer sa loob ng parehong larangan matapos ang isa hanggang dalawang taon ng pagtatrabaho.

Ipinakilala noong 2019 ang Specified Skilled Worker Programme (SSWP) upang lumikha ng posibleng pangmatagalang landas para sa mga migranteng may kuwalipikasyon sa mga partikular na larangan, kabilang ang mga pinakanaaapektuhan ng mga pagbabagong demograpiko, gaya ng pangangalaga sa matatanda. May dalawang antas ang programa. Bukas ang ikalawang antas sa mga manggagawang may mas mataas na kasanayan at nag-aalok ng pagkakataong mapag-isa ang pamilya at landas tungo sa permanenteng paninirahan.

Maaaring dalhin sa Japan ng mga dayuhang manggagawang umangat sa programang 'Specified Skilled Worker (Type Two)' ang kanilang pamilya. Maaari rin silang mag-renew ng paninirahan nang walang takdang limitasyon at posibleng maging permanenteng residente. Ngunit pagsapit ng Marso 2024, 15 itinalagang larangan lamang ang saklaw ng programang ito, gaya ng elektronika, impormasyon, konstruksyon at agrikultura. Hindi praktikal ang karamihan sa mga ito para sa mga trainee, dahil may takdang limitasyon ang bilang ng mga dayuhang manggagawa sa bawat larangan sa ilalim ng TES.

Mga Tensyong Pampolitika: Pagkakakilanlang Pambansa Laban sa Realidad ng Ekonomiya

Nagpapasiklab ng matinding debate sa politika sa Japan ang mabilis na pagbabagong demograpiko. Nanawagan ang koalisyon ng pamahalaan ni Punong Ministro Sanae Takaichi at ng Japan Innovation Party para sa mas mahihigpit na kontrol sa mga dayuhan. Sa isang talumpati tungkol sa patakaran, sinabi niya na nagdulot ng pangamba sa publiko at pakiramdam ng kawalang-katarungan ang ilegal na gawain at paglabag sa mga patakaran ng ilan sa kanila.

Sinusuportahan ni Takaichi ang mga dayuhang manggagawa sa mga itinalagang larangang may kakulangan sa manggagawa ang bansa, ngunit dapat sumunod ang mga ito sa mahihigpit na pamantayan gaya ng kakayahan sa wikang Hapones, pagsasanay at pangangasiwa. Tinututulan niya ang malawakang paninirahan ng mga imigrante at ang malawakang pagbibigay ng mga karapatang pampolitika sa mga dayuhang residente. Bagaman kulang pa sa detalye ang kanyang mga patakaran, inilalarawan niya ang mga dayuhan bilang banta sa pagkakaisa ng bansa na kailangang mahigpit na kontrolin.

Sumasalamin ang tensyong pampolitikang ito sa mas malalalim na salungatan sa lipunang Hapones. Matibay pa rin sa Japan ang paniniwalang magkakatulad ang etnisidad at kultura ng bansa, at lubhang di-popular pa rin ang imigrasyon ayon sa mga survey ng opinyon ng publiko. Gayunman, itinutulak ng realidad demograpiko ang mga gumagawa ng patakaran na himukin ang mga imigrante bilang posibleng solusyon, o kahit man lang pampagaan, sa ilan sa mga problemang pang-ekonomiya na dulot ng pagtanda ng populasyon.

Noong Hulyo ng nakaraang taon, sinabi ng noo'y Ministro ng Katarungan na si Keisuke Suzuki na dapat ipagpalagay ng Japan na lalampas sa 10 porsiyento ang dayuhang populasyon bandang 2040, humigit-kumulang 30 taon na mas maaga kaysa sa pagtataya ng institusyon. Plano ng gobyerno ng Japan na magsagawa ng komprehensibong pagsusuri sa mga patakaran nito sa imigrasyon, kabilang ang posibleng pagpapatupad ng mga limitasyon sa bilang. Ginagawa ito habang mabilis na dumarami ang mga dayuhang residente sa bansa.

Magsasagawa ng mga survey ang bagong tatag na task force upang tasahin ang mga epekto sa lipunan ng pagbabagong demograpikong ito. Gagamitin ang mga natuklasan sa mga pagpapasya sa patakaran sa hinaharap. Binibigyang-diin ng ulat ang pangangailangang pigilan ang pagkakahati ng lipunan sa pagitan ng mga dayuhan at mamamayan, at inihahambing ito sa mga problemang nakita sa iba pang mauunlad na bansa ng Group of Seven. Isasaalang-alang ang pagpapataw ng mga limitasyon sa imigrasyon mula sa ibang bansa kung lilitaw ang mga palatandaan ng tensyong panlipunang lampas sa katanggap-tanggap na antas.

Pananaw at Saloobin ng Publiko

Ipinakikita ng pananaliksik akademiko ang masalimuot na pananaw ng publiko sa Japan tungkol sa imigrasyon. Sa isang eksperimento sa survey na sinalihan ng 1,000 botanteng Hapones, sinuri ng mga mananaliksik ang epekto ng pagpapakita sa mga kalahok ng datos tungkol sa pagtanda ng populasyon at mga implikasyon nito. Tumaas nang 10 porsiyentong puntos ang suporta sa imigrasyon sa grupong sumailalim sa eksperimento. Positibo ang naging tugon ng mas nakababata at mga taga-lungsod, samantalang hindi gaanong positibo ang reaksyon ng matatanda at mga taga-kanayunan.

Sa mga sumunod na panayam at gawaing pananaliksik sa larangan, lumitaw na itinuturing ng mga grupong pabor sa paghihigpit na bulnerable sa pagdami ng imigrasyon ang lumiliit na populasyon. Samantala, hindi gaanong nababahala ang ibang kalahok sa mga usapin ng pagkakakilanlan at mas inaalala nila ang kakayahang makipagkompetensiya sa ekonomiya. Sa kabuuan, nag-aalok ang pananaliksik na ito ng bagong pag-unawa sa natatanging pananaw ng Japan sa patakaran sa imigrasyon kumpara sa mga kapantay nitong bansa.

Bagaman kinilala ng mga naunang pamahalaan na malaking problema ang pagliit ng populasyon, kaunti lamang ang ginawa nila upang tugunan ito. Nagdala sa bansa ng mga dayuhang residente o manggagawa ang iba't ibang hakbangin, ngunit nag-atubili ang mga pamahalaan ng LDP na magpatupad ng mga programang may sapat na lawak at pangakong isama ang mga imigrante sa lipunang Hapones upang makapagdulot ng malaking pagbabago. Dahil dito, katamtaman lamang ang naging tagumpay ng mga programang ito.

Ngayong taon, umabot sa rekord na 3.6 milyon ang bilang ng mga residenteng ipinanganak sa ibang bansa sa Japan, o mga 3% ng populasyon. Ngunit mas mababa ito kaysa sa marami pang mauunlad na ekonomiya. Dahil sa pagdami ng dayuhang populasyon, naitala rin ang pinakamaraming sanggol na "dayuhan" na ipinanganak sa Japan. Nanguna sa bilang ang mga ina mula sa China, Pilipinas at Brazil. Bahagya nitong nabawi ang pagbaba ng bilang ng mga bagong silang na anak ng mga magulang na Hapones.

Mga Hamon sa Integrasyon: Higit Pa sa mga Bilang

Habang dumarami ang mga munisipalidad na lumalagpas sa 10 porsiyentong hangganan, lumilipat mula sa mga pangmatagalang pagtataya tungo sa mga agarang pagpili ng patakaran ang mga tanong tungkol sa pagtanggap at pagsasama ng Japan sa mga dayuhang residente. Nahihirapan ang gobyerno ng Japan na magbigay ng malinaw na landas tungo sa pangmatagalang trabaho para sa mga dayuhang manggagawa, kaya may ilang munisipalidad na gumagawa ng sarili nilang mga hakbang sa integrasyon.

Hamon pa rin sa mga migrante ang makibagay sa lipunang Hapones. Kamakailan lamang nagsimulang bumuo ang Japan ng patakaran sa integrasyon upang suportahan ang mga migranteng manggagawa. Gayunman, karaniwang pangmatagalan sa bansa ang pananatili ng mga bihasang migrante na pinipiling lumipat sa Japan. Mahalagang pinagkukunan ng talento sa buong mundo ang mga estudyanteng internasyonal, na target ng estratehiya ng Japan upang makahikayat at makapanatili ng mga talento mula sa ibang bansa. Karamihan sa mga bihasang migranteng manggagawa sa Japan ay unang dumating sa bansa bilang mga estudyanteng internasyonal.

Dahil kulang ang matibay na pambansang suporta o regulasyon, nangunguna ang ilang munisipalidad gaya ng Kawasaki at Hamamatsu sa pagbuo ng mga patakarang tutugon sa dumaraming pangmatagalang residenteng hindi mamamayan. Kabilang sa mga isyung tinutugunan ng mga lungsod na ito ang tensyong pangkultura, diskriminasyong etniko at diskriminasyon sa trabaho.

Pamumuno ng mga Munisipalidad sa Integrasyon

Itinatampok ng Kawasaki kung paanong hinubog ng kolonyal na nakaraan ng Japan ang mga hindi pagkakapantay-pantay batay sa etnisidad at lahi na naranasan ng mga residenteng Koreano matapos ang digmaan. Maraming nakababatang Koreano na ipinanganak sa Japan ang permanenteng nanirahan doon at nakikibahagi sa mga pagkilos sa komunidad upang tugunan ang kanilang mga karanasan sa diskriminasyon. Nanirahan din sa Kawasaki ang mga imigrante mula sa ibang bansa.

Pagsapit ng Marso 2024, nasa 50,000 ang dayuhang populasyon ng lungsod. Kabilang dito ang 17,000 mamamayang Tsino, 5900 Vietnamese, 5400 Pilipino at 7600 Koreano. Itinatag noong 1996 ang Kawasaki City Representative Assembly for Foreign Residents (KCRA), na naglipat sa aktibismo ng mga hindi mamamayan mula sa simpleng pagiging kasapi ng komunidad tungo sa aktibong pakikilahok sa pagpapasya. Binago ng KCRA noong 2019 ang mga tuntunin nito sa pagtatalaga at pagre-recruit upang maipakita ang nagbabagong komposisyon ng populasyong dayuhan sa lungsod.

Nagbibigay ng payo sa alkalde ang kapulungan tungkol sa pananaw ng mga dayuhang residente sa iba't ibang isyu. Naghain ang KCRA ng 49 na hakbang sa patakaran upang tugunan ang mga alalahanin gaya ng diskriminasyon sa pabahay, mga regulasyon laban sa mapanlaswang pananalita, mga restriksiyon sa pensiyong pangkapakanan para sa matatandang hindi mamamayan, limitadong akses sa unibersidad at kakulangan ng pampublikong impormasyon sa mga wikang banyaga.

Lumalaki ang populasyon ng mga dayuhang residente sa Hamamatsu, isang pangunahing sentro ng pagmamanupaktura. Pagsapit ng Setyembre 2024, nasa 30,000 ang dayuhang populasyon ng lungsod. Kabilang dito ang mga mamamayan ng Brazil, Vietnam, Pilipinas, China at Korea. Mahigit 15 taon nang naninirahan sa Hamamatsu ang halos kalahati sa kanila.

Isa sa mga hakbang na nagtatangi sa Hamamatsu ay ang Council of Municipalities with Large Migrant Populations (CMLMP), na itinatag noong 2001. Pinalawak ang ugnayang ito ng mga lungsod tungo sa 15 munisipalidad pagsapit ng 2021. Nagiging tulay ito sa pagitan ng mga pambansang ministeryo at mga lokal na hakbang, at nagtataguyod ng kooperasyon at pagbabahagi ng impormasyon sa mga munisipalidad. Nakipag-usap ang CMLMP sa mga lider ng negosyo at pambansang ahensiya upang protektahan ang mga karapatan ng mga dayuhang residente. Nagsisilbi rin itong sentro ng inobasyon sa patakaran at pakikipagtulungan ng mga miyembro nito.

Teknolohiya Laban sa Imigrasyon: Magkakatunggaling Solusyon

Habang lalong umaasa ang Japan sa mga dayuhang manggagawa upang tugunan ang mga hamong demograpiko, naghahanap din ang bansa ng mga solusyong teknolohikal na maaaring magpababa sa pag-asa nito sa imigrasyon. Hamon sa ekonomiya at lipunan ang matinding pagtanda at pagliit ng populasyon ng Japan, ngunit isa rin itong oportunidad para manguna sa buong mundo sa teknolohiya.

Hinuhubog na ng demograpiya ng bansa ang landas ng pag-aautomat ng trabaho at pagpapahusay ng mga kasanayan ng manggagawa sa Japan. Binabago ng software, robotika at iba pang teknolohiya ang katangian ng trabaho sa malawak na hanay ng mga sektor ng ekonomiya ng Japan, at sa iba't ibang uri ng trabaho gaya ng trabahong manwal, trabaho sa opisina, agrikultura, pagmamanupaktura at serbisyo.

Nakasentro ang mga landas ng teknolohiyang dulot ng demograpiya sa dalawang magkasalungat na pananaw: pag-aautomat ng trabaho at pagpapahusay ng mga kasanayan ng manggagawa. Sa karamihan ng pandaigdigang talakayan, karaniwang inilalarawan ang pag-aautomat bilang pag-aalis sa mga manggagawa mula sa mga gawain at trabaho. Maaari nitong panganib na pawiin ang mas maraming trabaho kaysa sa bilang ng mga naghahanap nito. Ngunit sa Japan, higit itong tugon sa kakulangan ng manggagawa. Hindi na sapat ang bilang ng mga taong makagagawa sa mga kinakailangang trabaho.

Tumutukoy ang pagpapahusay sa pagpapalakas ng kakayahan ng mga tao, sa pamamagitan man ng pagpapataas ng kahusayan o pagdaragdag ng kasanayan, upang makagawa ng mga espesyalisadong gawain ang mga manggagawang walang espesyal na kasanayan. Binubuo at ipinapatupad sa lahat ng uri ng trabaho ang mga teknolohiyang software na pinapagana ng artificial intelligence (AI), kasabay ng hardware, mga robot na tumutulong sa tao, at iba't ibang uri ng awtomatikong sistema.

Mga Limitasyon ng mga Solusyong Teknolohikal

Nagbibigay ng kaunting ginhawa ang pag-aautomat at robotika, ngunit nagbabala ang mga eksperto na hindi lubusang mapapalitan ng teknolohiya ang paggawa ng tao sa lahat ng sektor. Ayon sa International Monetary Fund, kakaunti lamang ang mga trabahong tuluyang mawawala dahil sa pag-aautomat sa mga darating na dekada. Gayunman, malamang na maapektuhan nito ang ilang bahagi ng halos lahat ng trabaho, depende sa uri ng trabaho at mga gawaing saklaw nito.

Inaasahang lalampas na sa mga nakagawian at paulit-ulit na gawain sa pagmamanupaktura ang pag-aautomat, kaya maaari itong lumawak sa higit na maraming uri ng gawain kaysa dati at magbago sa paggawa ng tao at paraan ng pagtatrabaho sa mga serbisyo at iba pang sektor. Sa Japan, malakas ang insentibo para sa pag-aautomat dahil sa mabilis na pagbaba ng lakas-paggawa at limitadong pagpasok ng mga imigrante. Dahil dito, partikular na kapaki-pakinabang na lugar ang bansa para pag-aralan ang magiging kalagayan ng trabaho sa hinaharap.

Ipinakikita ng ebidensiyang empirikal na taliwas sa pinakamasasamang pangamba, nagkaroon ng pangkalahatang positibong epekto sa lokal na trabaho at paglago ng kita sa Japan ang pag-aautomat at mas malawak na paggamit ng robotika. Natuklasan sa mga kalkulasyon ng kawani ng IMF na kaugnay ng mas mataas na produktibidad ang pagdami ng mga robot sa pagmamanupaktura. Kaugnay din ito ng pagtaas ng trabaho at sahod sa mga lokalidad. Kapansin-pansin na taliwas ang mga natuklasang ito, na hindi kasama ang mga panahon ng krisis, sa resulta ng kaparehong pagsusuring nakabatay sa datos ng U.S.

Mukhang malaki ang pagkakaiba ng karanasan ng Japan sa ibang mauunlad na ekonomiya. Malamang na mas mabilis kaysa sa maraming mauunlad na ekonomiya ang pag-usad ng pag-aautomat, paggamit ng robot at pagsasama ng artificial intelligence sa pang-araw-araw na buhay sa Japan sa ilang kadahilanan: lumiliit ang populasyon at mas mabilis na lumiliit ang lakas-paggawa; lumilikha ng malaking pangangailangan sa manggagawa sa kalusugan at pangangalaga sa matatanda ang tumatandang populasyon, ngunit hindi ito kayang punan ng mga bagong pasok na manggagawa mula sa lokal na populasyon; at bumababa ang kalidad ng mga serbisyo habang pinahihina ito ng kakulangan sa manggagawa.

Ang Susunod na Hakbang: Mga Kailangang Pagpasyahan ng Japan

Nasa sangandaan ang Japan at nahaharap sa mahihirap na pagpili tungkol sa pamamahala sa demograpikong kinabukasan nito. Bagaman nagbibigay ng kaunting ginhawa ang pag-aautomat at artificial intelligence, inaasahang magpapatuloy ang pag-asa sa mga dayuhang manggagawa dahil walang iisang solusyon na makatutugon sa lahat ng hamong demograpiko ng Japan.

Para sa iba, hindi maiiwasan ang mapayapang pagsasama. Sinabi ni Tsukasa Sasai, propesor ng demograpiya sa Fukui Prefectural University, na hindi na kayang mamuhay ng Japan nang walang mga dayuhang residente.

Isa nang lipunang hindi mabubuhay ang Japan kung walang mapayapang pagsasama sa mga dayuhan," sabi ni Sasai. "Malaking pakinabang sa lipunang Hapones ang paglikha ng kapaligirang magbibigay-daan sa mga dayuhan na matagumpay na maging bahagi ng lakas-paggawa.

Dapat magpatupad ang gobyerno ng Japan ng estratehikong patakaran sa imigrasyon na tumutugon sa pangangailangan ng pamilihan ng paggawa at nakaayon din sa mga layuning demograpiko ng bansa bilang tugon sa pagliit ng populasyon nito. Kasinghalaga nito ang pagpapatupad ng mga hakbang upang higit na maisama sa lipunan ang mga dayuhang residente, alinsunod sa mga pandaigdigang pamantayan at tratado.

Dahil sa kabiguan ng estado na mabisang pamahalaan ang migrasyong internasyonal, naiwan sa mga lokal na awtoridad ang agarang pagtugon at pagbibigay ng seguridad at suporta sa mga lokal at dayuhang residente. Sa kabila nito, sinabi ng magkakasunod na punong ministro na "wala silang balak magpatupad ng tinatawag ng marami na patakaran sa imigrasyon."

Tungo sa Komprehensibong Estratehiya

Sa halip na tahasang patakaran sa imigrasyon, tila nagsisikap ang Japan na panatilihin ang mga imigrante at unti-unting dagdagan ang pagkuha sa kanila sa ilalim ng umiiral na patakaran. Bunga nito, dahan-dahang lumalaki ang bilang habang iniiwasan ang posibleng kontrobersiyal na pampublikong reperendum. Gayunman, maaaring hindi na sapat ang unti-unting paraang ito dahil sa bilis ng pagbabagong demograpiko.

Upang maging mabisang solusyon sa pagtanda ng populasyon ng Japan, kakailanganing bumuo ang mga imigrante ng hindi bababa sa 10 porsiyento ng kabuuang populasyon ayon sa ilang pagtataya. Ayon sa karamihan ng mga pananaw, napakalaki ng bilang na ito at hindi ito praktikal dahil nananatiling matindi ang kagustuhan para sa pagkakapareho ng etnisidad at kultura, at malamang na magkakaroon ng pagtutol ng publiko.

Kung ipagpapatuloy ng gobyerno ang unti-unting pagpapalaki sa dayuhang populasyon nang hindi ito tahasang sinasabi, malamang na darating ang punto na mapapansin ito ng publiko at papanagutin nito ang gobyerno. Kung tiyak ngang magpapatuloy ang pagdami ng imigrasyon sa Japan, kailangang ipaliwanag ng gobyerno ang mga dahilan nito sa publiko.

Hindi kung lalaki ang dayuhang populasyon ng Japan ang mas malawak na tanong, kundi kung paano aangkop ang bansa sa bagong realidad na ito. Mahahalagang aral tungkol sa mga hamon at oportunidad ng integrasyon ang maibibigay ng mga munisipalidad na lumampas na sa 10 porsiyentong hangganan. Ipinakikita ng kanilang karanasan na hindi lamang pagbabago sa patakaran ang kailangan para maging matagumpay ang integrasyon. Nangangailangan din ito ng pundamental na pagbabago sa mga saloobin sa lipunan at kayarian ng mga komunidad.

Nakatakda na ang landas ng demograpikong pagbabago ng Japan sa mga darating na dekada. Ang tanging hindi pa tiyak ay kung paano tutugon ang bansa. Hindi pagpili sa pagitan ng imigrasyon at pagpapanatili ng pagkakapareho ng populasyon ang usapin, kundi sa pagitan ng maayos na integrasyon at tensyong panlipunan. Ipinakikita ng mga nayon at lungsod na humaharap na sa pagbabagong ito na hindi lamang posible ang mapayapang pagsasama kundi maaari rin itong magdulot ng pakinabang, kung isasagawa nang may maingat na pagpaplano at paggalang sa kultura.

Mahahalagang Punto

• May mahigit 10 porsiyentong dayuhang residente na ngayon sa 27 munisipalidad sa Japan. Nangunguna ang nayon ng Shimukappu sa Hokkaido, na may 36.6%
• Umabot sa 3.76 milyon ang dayuhang populasyon sa pagtatapos ng 2024, mas mataas nang 350,000 kumpara sa nakaraang taon. Ito ang pinakamalaking taunang pagtaas na naitala
• Tinatayang bababa nang 15 milyon ang populasyon ng Japan na nasa edad ng pagtatrabaho (15-64) mula 2020 hanggang 2040
• Inaasahang aabot sa 10% ng kabuuang populasyon ng bansa ang dayuhang populasyon pagsapit ng 2040, 30 taon na mas maaga kaysa sa mga opisyal na pagtataya
• Pinalitan ng Training and Employment System ang pangalan ng Technical Intern Training Program noong 2024 matapos itong batikusin
• Nag-aalok ang Specified Skilled Worker Program ng landas tungo sa permanenteng paninirahan para sa mga kuwalipikadong manggagawa sa 15 itinalagang larangan
• Bumubuo ang mga lungsod gaya ng Kawasaki at Hamamatsu ng sarili nilang mga patakaran sa integrasyon habang limitado ang pambansang suporta
• Nagsusulong ang pamahalaan ni Punong Ministro Takaichi ng mas mahihigpit na kontrol, samantalang humihingi ang mga negosyo ng mas maraming dayuhang manggagawa
• Kakailanganin ng Japan ang 4.19 milyong migranteng manggagawa pagsapit ng 2030 upang mapanatili ang paglago ng ekonomiya, ayon sa mga pagtataya sa pananaliksik