Humihiling ang China ng Garantisadong Suplay ng Langis ng Palma mula Indonesia Habang Tumataas ang Demand at Pinaghahandaan ng Jakarta ang B50

Bakit Nais ng China ng Tiyak na Suplay ng Langis ng Palma

Hiniling ng China sa Indonesia na garantiyahan ang tuluy-tuloy na pagpapadala ng krudong langis ng palma habang lumalaki ang lokal na demand nito. Ipinabatid ang kahilingang ito sa pagbisita kamakailan ni Deputy Minister of Agricultural and Rural Affairs Maierdan Mugaiti. Sinabi ni Indonesian Deputy Agricultural Minister Sudaryono na humingi rin ang Beijing ng katiyakan sa suplay ng natural na goma at pugad ng ibong nakakain, na nagpapakita kung gaano kahalaga ang papel ng Indonesia sa pagtugon sa demand ng China para sa iba’t ibang produktong agrikultural.

Nagtala ang Indonesia ng 1.77 bilyong dolyar na sobrang pangkalakalan sa agrikultura sa China noong 2024. Nanguna ang langis ng palma sa mga produktong nag-ambag dito, na may 2.72 bilyong dolyar na eksport sa China, sinundan ng pugad ng ibong nakakain na nagkakahalaga ng 428 milyong dolyar, goma na 363 milyong dolyar, niyog na 270 milyong dolyar, at kakaw na 218 milyong dolyar. Itinatampok ng mga bilang na ito ang papabilis na ugnayan ng dalawang ekonomiya, kung saan mahalagang sangkap ang langis ng palma sa pagpoproseso ng pagkain, mga produktong pangkonsumo, at mga gamit sa industriya sa China.

Naghahangad ang Beijing ng pangmatagalang katiyakan sa daloy ng langis ng palma mula sa pinakamalaking prodyuser sa mundo, habang sinisikap ng Jakarta na pataasin ang produktibidad at panatilihing maaasahan ang eksport kahit pinalalawak nito ang lokal na paggamit. Ipinatutupad ngayon ng Indonesia ang programang B40, isang timpla ng diesel na may 40 porsiyentong biodiesel mula sa palma, at planong umabot sa B50 sa susunod na taon. Ayon sa pamahalaan, layunin nitong suportahan ang seguridad sa enerhiya at kabuhayan sa mga kanayunan nang hindi pinahihina ang kakayahan nitong mag-eksport.

Pagtugon sa Tumataas na Demand ng China sa Pamamagitan ng Patakaran sa Enerhiya ng Indonesia

Lumaki ang demand ng China para sa mga langis ng gulay kasabay ng paglaki ng populasyon at kita, gayundin ng napakalawak nitong sektor ng pagmamanupaktura ng pagkain. Malawakang ginagamit ang langis ng palma sa instant noodles, mga inihurnong produkto, kendi, meryenda, at mga produkto para sa personal na pangangalaga. Kumpitensya rin ito ng langis ng soya, langis ng rapeseed, at langis ng mirasol para sa gamit sa kusina at industriya. Dahil sa mapagkumpitensyang presyo, matatag na suplay, at maraming gamit, nananatiling kaakit-akit sa mga mamimili sa China ang langis ng palma. Nag-aangkat ang bansa ng malalaking volume mula sa Timog-Silangang Asya para sa paghahalo at pagpino.

Nasa sentro ng ugnayang ito ang Indonesia. Gumawa ito ng humigit-kumulang 47 milyong tonelada ng krudong langis ng palma noong 2023 at nag-ambag ng malaking bahagi ng pandaigdigang eksport. Sinusuportahan ng sektor ang milyun-milyong trabaho at malaking bahagi ng pambansang ekonomiya. Dahil sa paglago ng produksyon at paglawak ng kapasidad sa pagpino, napaglilingkuran ng Indonesia ang malalaking importer gaya ng China habang pinatitibay rin ang katatagan nito sa pamamagitan ng mga lokal na programang lumilikha ng matatag na demand.

Tumaas ang lokal na konsumo habang pinalalawak ng Indonesia ang biodiesel at mga industriyang gumagamit ng produktong palma. Mula 2018 hanggang 2022, umakyat mula humigit-kumulang isang katlo hanggang halos kalahati ang bahaging kinokonsumo sa loob ng bansa. Lalo pang tataas ang lokal na demand kapag ipinatupad ang B50, kaya binibigyang-priyoridad ng mga opisyal ang pagpapataas ng ani, pagpapahusay ng kahusayan ng mga refinery, at pag-upgrade ng mga sistemang panglogistika upang maiwasan ang kakulangan sa eksport.

Pahihigpitin ba ng B50 ang daloy ng eksport

Idinisenyo ang paglipat sa 50 porsiyentong timpla upang mabawasan ang inaangkat na krudo, masuportahan ang maliliit na magsasaka, at mapatatag ang kita sa pagsasaka sa panahon ng pabagu-bagong pandaigdigang presyo. Tinalakay ng mga grupo ng negosyo at mga inhinyero ang hakbang na B45 upang maging mas madali ang pagpapatupad, ngunit malinaw ang direksiyon ng patakaran: palalawakin ang programa sa enerhiya. Hamon ito sa pagpaplano para sa mga exporter na nangangailangan ng tiyak na volume at para sa mga mamimili sa China na nais ng mga kontratang tatagal nang maraming taon.

Ayon sa Jakarta, mapananatili nitong matatag ang eksport sa pamamagitan ng pagpapataas ng produktibidad sa mga kasalukuyang lupain at maingat na pamamahala sa mga obligasyon sa lokal na suplay. Kung maisasagawa ang planong ito, magkakaroon ng higit na katiyakan ang mga mamimili sa China nang hindi nasasakal ang lokal na suplay sa Indonesia.

Hamon sa Pagpapanatili ng Kalikasan na Humuhubog sa Kalakalan

Kaugnay din ng paggamit ng lupa ang usapin sa langis ng palma. Pangunahing dahilan ang pagpapalawak ng mga plantasyon ng palma sa pagkawala ng kagubatan sa Indonesia sa nakalipas na dalawang dekada. Tinataya ng mga mananaliksik na noong pinakamataas ang lawak ng pagtatanim, maiuugnay sa pananim na ito ang humigit-kumulang isang katlo ng pagkawala ng matatandang kagubatan. Humupa na ang kalakarang iyon. Matinding bumaba sa nakalipas na dekada ang pagkakalbo ng kagubatang iniuugnay sa industriyal na pagtatanim ng palma, na may average na humigit-kumulang 32 libong ektarya kada taon mula 2018 hanggang 2022, bahagi lamang ng antas noong isang dekada bago nito. Bahagyang tumaas ito noong 2022, ngunit malayo pa rin sa mga dating pinakamataas na antas kahit patuloy na lumaki ang produksyon.

Nananatiling alalahanin ang mga emisyon. Naglalabas ng malaking dami ng greenhouse gas ang mga sunog sa pinatuyong lupang pit at ang paglubog ng mga ito. Maliit na bahagi lamang ng mga plantasyon ang nasa lupaing pit, ngunit mula sa mga lugar na iyon nagmumula ang malaking mayorya ng mga emisyon ng sektor. Tinataya na nagbuga ang industriyal na produksyon ng langis ng palma ng average na humigit-kumulang 220 milyong tonelada ng katumbas na carbon dioxide kada taon mula 2015 hanggang 2022, at malaking bahagi ng kabuuan ay mula sa mga lupang pit. Mahalaga ang pagpapanatiling basa ng pit, pagpigil sa mga sunog, at paglayo ng mga bagong pamumuhunan sa mga sensitibong lugar upang mabawasan ang emisyon habang napapanatili ang produksyon.

Nagbago rin ang presyur ng merkado at mga patakaran ng mga korporasyon. Saklaw na ngayon ng mga pangakong walang pagkakalbo ng kagubatan ang malaking bahagi ng eksport ng langis ng palma ng Indonesia, at karamihan sa mga pinong produktong iniluluwas ay nagmumula sa mga refinery na naglalathala ng listahan ng kanilang mga supplier. Sa kabila ng pag-unlad sa pagsubaybay sa pinagmulan, mas malaki ang karaniwang bahagi ng binibili ng China, India, at Indonesia na may mataas na panganib na maiugnay sa pagkakalbo ng kagubatan kumpara sa binibili ng United States, European Union, o United Kingdom. Inaatasan ng mga bagong regulasyon sa Europa ang mahigpit na patunay na hindi nagmula sa pagkakalbo ng kagubatan ang mga produkto, kaya nagbabago ang paraan ng pagtatala ng mga supply chain sa pinagmulan ng produkto at kalagayan ng paggamit sa lupa.

Itinutulak ng China ang mas napapanatiling kalakalan ng mga produktong agrikultural bilang bahagi ng mas malawak na estratehiya nito sa seguridad sa pagkain, na sumasaklaw sa katatagan sa harap ng pagbabago ng klima at pagbawas ng basura. Hamon pa rin sa pambansang antas ang pagsubaybay sa pinagmulan ng langis ng palma dahil sa dami ng mga prodyuser at mangangalakal. Makakatulong ang mas malapit na pagtutugma ng mga pamantayan sa malalaking supplier, mga sistemang pinagsasaluhan ng datos, at mga insentibo para sa sertipikadong pagkuha upang mabawasan ng China ang mga panganib na kaugnay ng paggamit sa lupa, habang binibigyan naman ng kumpiyansa ang mga prodyuser sa Indonesia na gagantimpalaan ang pamumuhunan nila sa mas malinis na mga gawain.

Higit pa sa presyo ang hinihingi ng mga mamimili

Mas madalas nang humihingi ang malalaking importer ng patunay na hindi nauugnay sa pagkakalbo ng kagubatan ang mga produkto, pagsubaybay sa pinagmulan mula gilingan hanggang plantasyon, at mga pananggalang para sa mga manggagawa. Nakakatulong ang sertipikasyon, ngunit humihingi rin ang mga mamimili ng independiyenteng beripikasyon at mga sistema ng paghahain ng reklamo na mabilis tumugon kapag may lumitaw na problema. Nagiging bahagi na ng pang-araw-araw na kalakalan ang mga kontratang naglalaman ng mga kahingiang ito, may malinaw na takdang panahon, at nagbibigay ng suporta sa mga magsasaka upang makasunod. Para sa Indonesia at China, maaaring gawing bentahe sa merkado ang pagpapanatili ng kalikasan sa pamamagitan ng mga pinagsamang programang popondo sa muling pagtatanim sa mga nasirang lupa, magpapalawak ng pagsubaybay gamit ang satellite, at magsasanay sa maliliit na magsasaka.

Plano ng Indonesia na Pataasin ang Ani Nang Hindi Nagbubukas ng Bagong Lupa

Layunin ng Indonesia na dagdagan ang produksyon sa pamamagitan ng pagpapataas ng produktibidad ng mga kasalukuyang plantasyon sa halip na maglinis ng bagong kagubatan. Malaki ang maidaragdag sa ani ng pagpapalit sa matatandang puno ng mga punlang mas mataas ang ani, mas mahusay na paggamit ng pataba, at pag-upgrade ng mga paraan ng pag-aani. Nababawasan din ng mas maayos na daan, imbakan, at kahusayan ng mga gilingan ang pagkalugi at napapataas ang kalidad ng krudong langis ng palma na inihahatid sa mga exporter.

Lampas na sa pinakamataas na produktibidad ang maraming puno ng maliliit na magsasaka. Sa paglipas ng panahon, maaaring dumoble ang ani kapag muling nagtanim, ngunit kailangan ng mga magsasaka ng pansamantalang pautang habang lumalaki ang mga bagong puno. Mahalaga ang mga programang pautang, garantisadong pagbili, at tulong teknikal upang mapalitan ng maliliit na sakahan ang matatandang puno nang hindi nawawalan ng kabuhayan sa mga taong lilipas bago ang unang anihan.

Pinaigting din ng mga awtoridad ang pagpapatupad ng batas laban sa mga plantasyong walang wastong permit o nasa loob ng mga protektadong lugar. Isinasagawa ang mga pagsusuri sa lupa at legal na pagrepaso sa ilang lalawigan. Ipinakikita ng mga kapansin-pansing hakbang sa mga sensitibong lugar na bahagi ng estratehiya sa eksport ang pagpapatupad ng batas, kung saan pinahahalagahan ang legal na pagsunod at pangmatagalang pagpasok sa mga merkado kasabay ng pagpapataas ng ani.

Nasa sentro ang maliliit na magsasaka

Malaking bahagi ng langis ng palma ng Indonesia ang nagmumula sa maliliit na magsasaka. Mahalaga ang pagsama sa kanila sa mga supply chain na nasusubaybayan at beripikado kung nais iayon ang paglago ng eksport sa mga layunin sa pagpapanatili ng kalikasan. Nababawasan ng mga modelo ng kooperatiba, garantisadong kasunduan sa pagbili, at malinaw na impormasyon sa presyo ang agwat sa kapangyarihan sa pagitan ng mga magsasaka at tagapamagitan. Mapapababa ng mga digital na kasangkapang nagtatala sa mga hangganan ng sakahan at nag-uugnay sa mga paghahatid sa partikular na mga gilingan ang gastos sa sertipikasyon at panganib na maisantabi ang mga magsasaka.

Maaaring ituon ng pampubliko at pribadong pondo ang tulong sa muling pagtatanim sa mga sirang lupa, pagpapanumbalik ng mga lupang pit, at pagsasanay sa maliliit na magsasaka. Maaaring makibahagi sa pagpopondo ng mga pagsisikap na ito ang mga mamimili sa China na mangakong makipagkontrata sa mahabang panahon at magtakda ng mga kondisyong pangkalikasan. Makakalikha ito ng maaasahang volume habang pinagbubuti ang mga resulta sa lipunan at kalikasan.

Kalakalan at Geopolitika sa Likod ng Pangako sa Suplay

Pinakamalaking katuwang sa kalakalan ng Indonesia ang China, na bumibili ng malaking bahagi ng mga eksport na hindi langis at nagsusuplay ng malaking bahagi ng mga import nito. Higit pa sa mga kalakal ang ugnayang ito at umaabot sa imprastraktura, industriya, at teknolohiya. Nagtala ang Indonesia ng tuluy-tuloy na kabuuang sobrang pangkalakalan nitong mga nakaraang taon, ngunit madalas itong magkaroon ng kakulangan sa kalakalan sa China, na nagpapakita ng malalim na pag-asa sa isa’t isa at pagdepende sa makinarya at mga input sa industriya mula sa China.

Sa ganitong kalagayan, hindi lamang komersyal na kasunduan ang magiging garantiya sa suplay ng langis ng palma kundi estratehikong pahiwatig din. Para sa Beijing, pinatitibay nito ang seguridad sa pagkain at mga produktong pangkonsumo; para naman sa Jakarta, ginagawa nitong matatag at mahuhulaang kita ang isang pangunahing eksport, na maaaring pondohan ang pagpapaunlad ng mga kanayunan, pagpapalawak ng biodiesel, at mga programa sa muling pagtatanim. Sumasalamin din ang kahilingan sa mas malawak na kalakaran kung saan naghahangad ang malalaking ekonomiya ng katiyakan sa suplay ng mga pangunahing bilihin bilang tugon sa mga epekto ng pagbabago ng klima, pagkaantala sa pagpapadala, at pabagu-bagong presyo ng mga kalakal.

Bakit kapaki-pakinabang sa magkabilang panig ang mga pangmatagalang kasunduan

Maaaring pakinisin ng mga pangmatagalang kasunduan sa pagbili ang pagbabago-bago ng presyo sa pamamagitan ng pag-uugnay ng mga volume sa isang batayang presyo na may itinakdang saklaw o hangganan. Maaari ring magtakda ang mga ito ng pamantayan sa kalidad, mga hakbang sa pagsubaybay sa pinagmulan, at tulong-pinansyal para sa pag-upgrade ng mga sakahan. Para sa Indonesia, binabawasan ng mga kasunduan ang panganib ng biglaang pagbaba ng demand at tinutulungan ang mga gilingan at refinery na magplano ng kapasidad. Para sa China, tinitiyak ng mga ito ang tuluy-tuloy na sangkap para sa mga nagpoproseso ng pagkain at gumagawa ng mga produktong pangkonsumo, at binabawasan ang panganib ng biglaang kakulangan sa merkado.

Makababawas sa gastos ang pinagsasaluhang pamumuhunan sa imbakan, lohistika, at digital na pagsubaybay sa pinagmulan. Kung gagantimpalaan ng mga kontrata sa pamamagitan ng mas paborableng presyo ang beripikadong suplay na walang kaugnayan sa pagkakalbo ng kagubatan, magiging bentahe sa negosyo ang pagpapanatili ng kalikasan sa halip na hadlang.

Mga Hudyat mula sa Pandaigdigang Merkado ng Langis ng Gulay

Katunggali ng langis ng palma ang mga langis ng soya, rapeseed, at mirasol, na naaapektuhan ng lagay ng panahon at politika sa iba’t ibang rehiyon. Maaaring magpaliit sa suplay ng mga langis ng gulay ang tagtuyot sa mahahalagang lugar ng pagtatanim ng soya o mahinang anihan ng rapeseed sa malalaking bansang nag-eeksport. Sa ganitong mga panahon, madalas na nagiging sandigan ng pandaigdigang suplay ang langis ng palma dahil mas nakapokus ang produksyon nito sa iilang lugar at mas matatag ang mga siklo ng anihan. Isa ito sa mga dahilan kung bakit pinagmumulan ng China ng inaangkat na langis na nakakain ang ilang bansa, habang pinananatili ang matibay na ugnayan nito sa Indonesia para sa langis ng palma.

Magkasamang nagsusuplay ang Indonesia at Malaysia ng mahigit apat na ikalimang bahagi ng pandaigdigang eksport ng langis ng palma. Sensitibo ang presyo sa pana-panahong produksyon, pagbabago ng mga patakaran sa mga bansang prodyuser, at gastos sa kargamento. Kapag mas maraming krudong langis ng palma ang inililihis ng Indonesia sa biodiesel, maaaring kumonti ang suplay na maaaring i-eksport. Kapag tumaas ang ani dahil sa muling pagtatanim at mas mahusay na pamamahala sa mga sakahan, lumalaki naman ang reserbang maaaring i-eksport. Nakabatay ang katatagan ng sistemang ito sa malinaw na mga lokal na patakaran at mahuhulaang tuntunin sa kalakalan na nagbibigay-kumpiyansa sa mga refinery at mamimili na magplano nang maaga.

Kumpitensiyang suplay mula sa Malaysia

Ikalawang pinakamalaking prodyuser ang Malaysia at isa itong pangunahing supplier sa China. Pinapataas nito ang antas ng sertipikasyon at isinusulong ang mga napapanatiling gawain upang mapanatili ang bahagi nito sa merkado. Madalas hatiin ng mga mamimili sa China ang kanilang mga tender sa pagitan ng Indonesia at Malaysia upang mabawasan ang panganib sa lohistika at kalidad. May bentahe ang Indonesia sa laki ng produksyon at mas malaki ang potensiyal nito sa paglago, ngunit dahil sa kumpetisyon, patuloy na pinagtutuunan ng dalawang supplier ang kalidad, pagiging maaasahan, at pangangalaga sa kalikasan.

Posibleng Anyo ng Garantiya sa Suplay

Maaaring magtakda ng mga prinsipyo sa volume, kalidad, at pagpapanatili ng kalikasan ang isang memorandum sa pagitan ng dalawang pamahalaan. Pagkatapos, magsasagawa ang mga pribadong kumpanya ng mga kontrata sa maramihang-taong pagbili na batay sa mga pandaigdigang presyong panghinaharap at may iskedyul ng paghahatid na nakaayon sa mga siklo ng produksyon sa Indonesia. Maaaring magtakda ang mga kontrata ng mga pagbabago ayon sa panahon, kabilang ang opsiyonal na volume sa panahon ng saganang anihan at pinakamababang volume sa labas nito, upang magkaroon ng praktikal na ritmo ang mga exporter at mamimili.

Mababawasan ang panganib sa patakaran sa pamamagitan ng matatag na singil sa eksport, malinaw na obligasyon sa lokal na suplay, at tiyak na target sa paghahalo ng biodiesel. Maaaring saklawin ng mga kasunduan sa lohistika ang kapasidad ng imbakan sa mga daungan ng Indonesia, pangmatagalang pagpapareserba ng kargamento, at pinagsasaluhang mga planong pang-emerhensiya para sa pagkaantala dahil sa lagay ng panahon. Makakatulong ang independiyenteng beripikasyon, pagsubaybay gamit ang satellite, at pampublikong mga proseso sa paghahain ng reklamo upang suportahan ang mga pamantayan sa pagpapanatili ng kalikasan at bigyan ng kumpiyansa ang dalawang panig na naaayon sa pandaigdigang inaasahan ang kalakalan.

Mga panganib na maaari pa ring makagambala sa daloy

• Maaaring magpababa ng ani at magpabagal sa pag-aani ang mga biglaang pagbabago ng panahon, gaya ng El Nino o tuluy-tuloy na malalakas na ulan.
• Maaaring magpabago sa volume na makukuha ng mga dayuhang mamimili ang mga pagbabago sa singil sa eksport o obligasyon sa lokal na merkado.
• Magpapataas ng lokal na demand ang paglipat mula B40 tungong B50 at kailangang itugma ito sa mga pangako sa eksport.
• Nangangailangan ng mahigpit na pagsubaybay sa pinagmulan ang mga tuntunin laban sa pagkakalbo ng kagubatan sa mga pamilihang pagdadalhan at maaari nitong harangin ang mga kargamentong hindi sumusunod.
• Maaaring magpaantala ng mga paghahatid at magpataas ng gastos sa kargamento ang mga aberya sa pagpapadala o pagsisikip sa mga daungan.
• Maaaring magpahirap sa pagtupad sa mga kontrata ang malalaking pagbabago sa palitan ng salapi at pandaigdigang presyo ng mga langis ng gulay kung walang matibay na mga sugnay sa pagpepresyo.

Sa Isang Sulyap

• Hiniling ng China sa Indonesia na garantiyahan ang pangmatagalang suplay ng krudong langis ng palma, gayundin ng goma at pugad ng ibong nakakain, habang tumataas ang demand.
• Nagtala ang Indonesia ng 1.77 bilyong dolyar na sobrang pangkalakalan sa agrikultura sa China noong 2024, kabilang ang 2.72 bilyong dolyar na eksport ng langis ng palma.
• Lilipat ang Jakarta mula B40 tungong B50 sa susunod na taon upang palakasin ang seguridad sa enerhiya, habang nangangakong panatilihing maaasahan ang eksport.
• Bumaba mula sa dating pinakamataas na antas ang pagkakalbo ng kagubatang kaugnay ng industriyal na pagtatanim ng palma, ngunit malaking hamon pa rin ang mga emisyon mula sa mga lupang pit.
• Lumalawak ang mga patakarang walang pagkakalbo ng kagubatan at pagsubaybay sa pinagmulan, ngunit humihingi pa rin ang mga mamimili ng mas matibay na patunay ng malinis na mga supply chain.
• Plano ng Indonesia na pataasin ang ani sa mga kasalukuyang lupa sa pamamagitan ng muling pagtatanim at suporta sa maliliit na magsasaka sa halip na maglinis ng bagong kagubatan.
• Nananatiling pinakamalaking katuwang sa kalakalan ng Indonesia ang China, kaya kapwa estratehiko at komersyal na prayoridad ang mga kasunduan sa suplay.
• Makapagpapatatag sa daloy ng suplay ang mga kontrata sa pagbili na tatagal nang maraming taon, may mga kondisyong pangkalikasan at malinaw na pagpepresyo, at sinusuportahan ng pamumuhunan sa lohistika.