Mabilis na Pagkamit ng Teritoryo ng Arakan Army, Nagbabago sa Rakhine at Digmaang Sibil ng Myanmar
Sa Rakhine State, sa kanlurang hangganan ng Myanmar, nasasaksihan ang malaking pagbabago sa kapangyarihan habang papalapit ang Arakan Army (AA) sa ganap na pagkontrol sa lugar. Dating pangkat na etnikong armado sa laylayan ng pulitika, nangingibabaw na ngayon ang AA sa 14 sa 17 bayan ng Rakhine, na karatig ng Bangladesh, at naghahanda itong hamunin ang hunta militar para sa natitirang mga balwarte nito—kabilang ang kabisera ng estado na Sittwe at ang estratehikong daungan ng Kyaukphyu. Hindi lamang binabago ng pagbabagong ito ang digmaang sibil ng Myanmar; pinalalaki rin nito ang pusta para sa mga kapangyarihang panrehiyon at pinalalala ang krisis na makatao na nagbabanta sa milyon-milyong tao.
Mga Nilalaman
- Mabilis na Pagkamit ng Teritoryo ng Arakan Army, Nagbabago sa Rakhine at Digmaang Sibil ng Myanmar
- Paano Naging Napakalakas ng Arakan Army?
- Krisis na Makatao: Pagkubkob, Gutom, at Suliranin ng mga Rohingya
- Mga Paratang ng Pang-aabuso at Sapilitang Pagre-recruit
- Mga Pusta sa Heopolitika: Tugon ng China, India, at Bangladesh
- Mga Estratehikong Kalkulasyon ng China
- Pagbalanse ng India
- Maselang Diplomatikong Posisyon ng Bangladesh
- Estratehiyang Militar: Bakit Pansamantalang Itinigil ng AA ang Pagsulong
- Pamamahala at mga Hamon sa mga Lugar na Kontrolado ng AA
- Mga Implikasyon sa Rehiyon at Pandaigdig
- Alanganing Kinabukasan ng mga Rohingya
- Buod
Mabilis at maingat na pinagplanuhan ang pag-angat ng AA. Mula noong huling bahagi ng 2023, nasakop ng grupo ang mahahalagang bayan, base militar, at tawiran sa hangganan, sa tulong ng mga alyansa nito sa iba pang organisasyong etnikong armado sa ilalim ng Three Brotherhood Alliance. Tumugon ang militar ng Myanmar, na kilala bilang Tatmadaw, sa pamamagitan ng malulupit na pagkubkob at mga airstrike, ngunit unti-unti nang nawawala ang kapit nito sa Rakhine. Dahil sa mga nasakop na teritoryo, naging pinakamakapangyarihang aktor na di-estado sa rehiyon ang AA, na may mga implikasyong lampas pa sa mga hangganan ng Myanmar.
Paano Naging Napakalakas ng Arakan Army?
Itinatag ang AA noong 2009 upang makamit ng mga taga-Rakhine ang higit na awtonomiya. Matagal nang nadarama ng mga ito na isinasantabi sila ng sentral na pamahalaan ng Myanmar. Sa paglipas ng mga taon, bumuo ang grupo ng isang malakas na puwersang panlaban, nakipag-alyansa sa iba pang hukbong etniko, at nagtatag ng sangay pampulitika—ang United League of Arakan (ULA)—upang mamahala sa mga lugar na kontrolado nito. Dahil sa mga tagumpay militar ng AA, lalo na matapos ang kudeta noong 2021 na nagbunsod ng kaguluhan sa Myanmar, mabilis nitong napalawak ang impluwensiya.
Naging mahalagang yugto ang Operation 1027, na inilunsad noong huling bahagi ng 2024 ng Three Brotherhood Alliance (binubuo ng AA, Myanmar National Democratic Alliance Army, at Ta’ang National Liberation Army). Inilantad ng tagumpay ng operasyon ang mga kahinaan ng hunta at nagbigay-daan sa AA upang masakop ang malalawak na bahagi ng Rakhine, kabilang ang bayan ng Ann na kinaroroonan ng punong-tanggapan ng Western Command ng militar ng Myanmar. Tinatayang 10,000 mandirigma ang pinamumunuan ngayon ng AA, samantalang iilang bayang pinatibay lamang ang natitira sa presensiya ng hunta.
Habang pinatatatag ng AA ang kontrol nito, nagsimula na itong gumanap bilang de facto na pamahalaan sa malaking bahagi ng Rakhine: nangangasiwa ito sa katarungan, nagbibigay ng mga pangunahing serbisyo, at namamahala sa seguridad. Gayunman, may kaakibat na mga hamon ang bagong awtoridad na ito—kakulangan sa mga mapagkukunan, patuloy na labanan, at pangangailangang makuha ang tiwala at pagkilala ng iba’t ibang lokal na komunidad.
Krisis na Makatao: Pagkubkob, Gutom, at Suliranin ng mga Rohingya
Nagdulot ng matinding krisis na makatao ang pagsulong ng AA. Dahil sa pagkubkob ng militar sa Rakhine, mahigit dalawang milyon katao ang nanganganib magutom; tumataas nang husto ang presyo ng pagkain at gasolina, at bumabagsak ang kaayusan at seguridad sa mga bayang kinubkob, gaya ng Sittwe. Dagat at himpapawid na lamang ang daan papunta sa kabisera, at laganap ang mga ulat ng krimen at kawalan ng seguridad. Nagbabala ang mga organisasyong makatao na posibleng sumiklab ang isang malaking sakuna kung hindi makararating ang tulong sa mga nangangailangan.
Lalo pang nagpapakomplikado sa krisis ang masalimuot na komposisyong etniko ng Rakhine. Nadamay sa labanan ang mga Rohingya, isang minoryang Muslim na matagal nang pinag-uusig ng mga awtoridad ng Myanmar. Sapilitang itinaboy ng pagsupil militar noong 2017 ang mahigit 730,000 Rohingya patungong Bangladesh, kung saan halos isang milyon na ngayon ang naninirahan sa siksikang mga kampo ng mga refugee. Habang naglalaban ang AA at militar para sa kontrol, nahaharap ang mga sibilyang Rohingya sa panibagong karahasan, sapilitang pagpapasundalo, at sapilitang paglilikas.
Mga Paratang ng Pang-aabuso at Sapilitang Pagre-recruit
Kapwa inakusahan ang AA at militar ng paglabag sa karapatang pantao ng mga Rohingya. Iniulat ng Amnesty International at iba pang grupong nagbabantay sa karapatang pantao ang malawakang panununog, pagpatay, at sapilitang pagre-recruit ng magkabilang panig. Nag-armas ang militar sa ilang Rohingya upang labanan ang AA, habang kumikilos naman ang mga armadong grupong Rohingya sa Bangladesh laban sa mga rebelde. Itinatanggi ng AA na pinupuntirya nito ang mga sibilyang Rohingya, ngunit nananatiling malubha ang sitwasyon.
Ayon sa Amnesty International, "Nakakatakot na kahawig ng mga kalupitan noong Agosto 2017 ang dumaraming nakamamatay na pag-atake laban sa mga Rohingya sa Rakhine State ng Myanmar... Nahaharap din sa mga paratang ng kalupitan ang Arakan Army habang sumusulong ito at sumasakop ng mas maraming teritoryo."
Nasa ilalim ng matinding presyon ang Bangladesh, na kumukupkop na sa pinakamalaking kampo ng mga refugee sa mundo, sa Cox’s Bazar. Nanawagan ang pamahalaan para sa ligtas at kusang-loob na pagpapauwi sa mga Rohingya refugee at nagmungkahi ng pagtatatag ng isang ‘ligtas na sona’ sa Rakhine upang mapadali ang pagpasok ng tulong na makatao. Gayunman, dahil sa patuloy na kawalang-katatagan at watak-watak na pamamahala sa Rakhine, malabo pa ang posibilidad ng kanilang pagbabalik.
Mga Pusta sa Heopolitika: Tugon ng China, India, at Bangladesh
Hindi lamang lokal na usapin ang labanan para sa Rakhine—isa rin itong tunggalian sa heopolitika na kinasasangkutan ng China, India, at Bangladesh, na bawat isa ay may mahahalagang interes sa rehiyon.
Mga Estratehikong Kalkulasyon ng China
Dumaraan sa Rakhine ang Belt and Road Initiative (BRI) ng China. Kabilang sa kritikal na imprastraktura na nag-uugnay sa China sa Indian Ocean ang pantalan sa malalim na dagat ng Kyaukphyu at mga pipeline ng langis at gas. Habang pinalilibutan ng AA ang Kyaukphyu, nahaharap sa suliranin ang Beijing: sinuportahan nito ang militar ng Myanmar upang protektahan ang mga pamumuhunan nito, ngunit maaari nitong tanggapin ang kontrol ng AA kung mapangangalagaan ang mga ari-arian nito. Libo-libong manggagawang Tsino at tauhan ng pribadong seguridad ang nasa Kyaukphyu, kaya mapanganib ang tuwirang pag-atake ng AA. Sa halip, kinubkob ng AA ang lugar, sa pag-asang mapipilitang makipagnegosasyon ang hunta para sa pag-alis nito nang hindi napipinsala ang interes ng China.
Pagbalanse ng India
Nakasentro ang mga interes ng India sa Rakhine sa Kaladan Multi-Modal Transit Transport Project, na nag-uugnay sa daungan ng Sittwe at hilagang-silangang bahagi ng India. Mahalaga ang proyekto para sa koneksiyon at seguridad sa rehiyon, ngunit nanganganib na hindi ito matapos dahil sa patuloy na labanan. Nakikipag-ugnayan ang India kapwa sa hunta at sa AA, at binibigyang-diin na mga proyektong pangkaunlaran na pinopondohan sa pamamagitan ng grant ang mga proyekto nito at nilalayong pakinabangan ng mga mamamayan ng Myanmar. Inilipat ng mga opisyal ng India ang kanilang mga tauhan mula Sittwe patungong Yangon para sa kaligtasan, at nanawagan ang New Delhi na wakasan ang karahasan at itaguyod ang isang inklusibo at pinangungunahan ng Myanmar na proseso ng kapayapaan.
Ayon sa isang tagapagsalita ng Ministry of External Affairs ng India, "Patuloy na sinusuportahan ng India ang ilang proyektong pangkaunlaran sa Myanmar na pinopondohan sa pamamagitan ng grant at nilalayong pakinabangan ng mga mamamayan nito... Hindi nagbabago ang paninindigan namin: nananawagan kami na wakasan ang karahasan, pairalin ang kapayapaan at katatagan, at lutasin ang mga usaping etniko sa pamamagitan ng tunay na pederal na demokrasya."
Nag-iingat ang India na baka lalo nitong itulak palapit sa China ang hunta, at mahigpit nitong sinusubaybayan ang sitwasyon, lalo na habang lumalawak ang kontrol ng AA malapit sa hilagang-silangang hangganan nito.
Maselang Diplomatikong Posisyon ng Bangladesh
Direktang naaapektuhan ng labanan ang Bangladesh, na may 271-kilometrong hangganan sa Rakhine. Dahil nasakop ng AA ang Maungdaw at iba pang bayang malapit sa hangganan, kontrolado na nito ang buong hangganan, kaya maingat na nakikipag-usap ang Dhaka sa AA. Iminungkahi ng Bangladesh na kilalanin ang awtoridad ng AA kapalit ng pakikipagtulungan nito sa usapin ng mga Rohingya at pagtatatag ng ligtas na sona para sa mga refugee. Gayunman, kailangan ng maingat na balanseng diplomatiko ang hakbang na ito, dahil sensitibo ang mga kapangyarihang panrehiyon sa usapin at may panganib na lalo pang lumala ang kawalang-katatagan.
Estratehiyang Militar: Bakit Pansamantalang Itinigil ng AA ang Pagsulong
Sa kabila ng mabilis nitong mga tagumpay, hindi pa naglulunsad ang AA ng malawakang opensiba laban sa mga natitirang bayang kontrolado ng hunta—Sittwe, Kyaukphyu, at Manaung. Tatlong pangunahing dahilan ang itinuturo ng mga analyst:
- Pagprotekta sa mga Pamumuhunan ng Ibang Bansa: Kinaroroonan ng malalaking proyektong Tsino ang Kyaukphyu, samantalang mahalaga ang Sittwe sa mga interes ng India. Maaaring mapinsala ng tuwirang pag-atake ang imprastraktura at malagay sa panganib ang mga dayuhan, na maaaring sumira sa ugnayan sa Beijing at New Delhi.
- Pagtatatag ng Lehitimidad sa Lokal na Komunidad: Nakatuon ang AA sa pagpapatatag ng pamamahala at pagkamit ng tiwala ng mga lokal na komunidad, kabilang ang mga etnikong minorya at mga Rohingya, bago pa muling sumulong.
- Kakulangan sa mga Mapagkukunan at Sobrang Paglawak: Maaaring maubos ang mga mapagkukunan ng AA at malantad ito sa mga ganting-atake ng militar, na kontrolado pa rin ang himpapawid at mahahalagang ruta ng suplay, kung magpapatuloy ito sa mga opensiba.
Sa halip, kinubkob ng AA ang mga bayang ito upang piliting makipagnegosasyon ang hunta para sa pag-alis nito. Kumikilos din ang grupo upang harangin ang pagsulong ng militar mula sa mga karatig-rehiyon at pigilan ang hunta sa paglulunsad ng mga ganting-opensiba.
Pamamahala at mga Hamon sa mga Lugar na Kontrolado ng AA
Dahil kontrolado nito ang malaking bahagi ng Rakhine, itinatag ng AA ang Arakan People’s Revolutionary Government (APRG) upang mangasiwa sa pang-araw-araw na mga gawain. Kabilang dito ang pagbibigay ng mga pangunahing serbisyo, pagpapanatili ng kaayusan, at pangangasiwa sa katarungan. May ilang residenteng nagsasabing bumuti ang seguridad at kalayaan, ngunit may iba namang pumupuna sa AA dahil sa paghihigpit nito sa malayang pananalita, sapilitang pagpapasundalo, at kontrobersiyal na pagsasabansa ng mga ari-arian. Masusubok ang kakayahan ng grupo na mabisang mamahala habang nagsisikap itong magbagong-anyo mula sa puwersang rebelde tungo sa kapani-paniwalang awtoridad.
Mga Implikasyon sa Rehiyon at Pandaigdig
Binabago ng pag-angat ng AA ang pampulitikang kalagayan ng Myanmar. Habang humihina ang awtoridad ng sentral na pamahalaan, nagkakaroon ng de facto na pagkilala mula sa mga karatig-bansa ang mga aktor na di-estado gaya ng AA. Maaaring hudyat ang pagkawatak-watak na ito ng paglayo sa isang sentralisadong unyon tungo sa kinabukasang bubuuin ng maraming nagsasariling rehiyon, bawat isa ay may sariling estruktura ng pamamahala at ugnayang panlabas.
Mahalaga sa mga estratehikong proyekto at impluwensiya sa rehiyon ng China at India ang katatagan ng Rakhine. Pareho silang maingat na nakikipag-ugnayan sa AA upang protektahan ang kanilang mga interes. Samantala, kailangang balansehin ng Bangladesh ang mga obligasyong makatao at pambansang seguridad, habang naghahanap ng solusyon sa krisis ng mga Rohingya at umiiwas na masangkot sa panloob na labanan ng Myanmar.
Nakaharap sa isang suliranin ang pandaigdigang komunidad. Bagama’t lumalakas ang mga panawagan para sa pananagutan at pagpasok ng tulong na makatao, kakaunti ang naging bunga ng mga diplomatikong pagsisikap. Nanawagan ang United Nations at mga organisasyong nagtatanggol sa karapatan para sa mga imbestigasyon sa mga umano’y krimen pandigma at pagsususpinde sa pag-aangkat ng panggatong panghimpapawid na ginagamit ng militar sa mga airstrike. Gayunman, hindi sapat ang daloy ng tulong at presyur upang mabago ang takbo ng labanan.
Alanganing Kinabukasan ng mga Rohingya
Kaunti ang pag-asang dulot para sa mga Rohingya ng nagbabagong balanse ng kapangyarihan. Marami sa kanila ang nananatiling walang estado, nawalan ng ari-arian, at bulnerable sa pagsasamantala ng mga armadong grupo. Malabo ang ligtas at kusang-loob na pagpapauwi sa kanila sa Rakhine dahil sa patuloy na karahasan at kawalan ng iisang awtoridad. Patuloy na kumukupkop ang Bangladesh sa halos isang milyong refugee na naninirahan sa lumalalang mga kondisyon, habang kumakaunti ang tulong mula sa ibang bansa at dumarami ang mga alalahanin sa seguridad.
Ayon sa isang analyst mula sa Georgetown Journal of International Affairs, "Nakaugnay sa mga estratehiya ng mga kapangyarihang panrehiyon ang kinabukasan ng mga Rohingya, habang inuuna ng China at India ang sarili nilang mga layunin kaysa sa mga alalahaning makatao. Lalo nang nawawalan ng saysay ang pangakong pagpapauwi sa kanila."
Buod
- Kontrolado na ngayon ng Arakan Army ang malaking bahagi ng Rakhine State. Hinahamon nito ang hunta militar ng Myanmar at binabago ang digmaang sibil.
- Nagdulot ng matinding krisis na makatao ang pag-angat ng AA: milyon-milyong tao ang nanganganib magutom at muling dumanas ng karahasan ang minoryang Rohingya.
- Malaki ang interes ng China, India, at Bangladesh sa katatagan ng Rakhine; bawat isa ay nagsusulong ng sarili nilang mga estratehikong layunin habang pinatatatag ng AA ang kapangyarihan nito.
- Pansamantalang itinigil ng AA ang pagsulong sa mahahalagang bayan upang protektahan ang mga pamumuhunan ng ibang bansa, magtatag ng lehitimidad, at maiwasang lumampas sa kakayahan nito ang mga mapagkukunan.
- Nagbabago ang pamamahala sa mga lugar na kontrolado ng AA, ngunit nananatili ang mga hamon, kabilang ang mga paratang ng pang-aabuso at pangangailangang makuha ang tiwala ng mga lokal na komunidad.
- Nananatiling walang katiyakan ang kalagayan ng mga Rohingya, na halos walang pag-asang makauwi nang ligtas habang nagpupunyagi ang mga aktor sa rehiyon at pandaigdig na malutas ang krisis.
- Maaaring mabuo ang kinabukasan ng Myanmar mula sa magkakahiwalay na nagsasariling rehiyon, at magsilbing huwaran—at babala—sa iba pang bahagi ng bansa ang tagumpay ng AA sa Rakhine.






