Inilunsad ng South Korea ang $22 Bilyong Pampasiglang Pakete: Mapanganib na Pusta sa Pamamahagi ng Pera sa Lahat upang Buhayin ang Ekonomiya

Isang Matapang na Pusta sa Ekonomiya

Sa isang mapagpasyang hakbang upang labanan ang tumitinding pangamba sa resesyon at pasiglahin muli ang mabagal na ekonomiya, inaprubahan ng administrasyon ni Pangulong Lee Jae Myung ng South Korea ang malawakang karagdagang badyet na 30.5 trilyong won ($22.1 bilyon). Tampok sa ambisyosong paketeng pampasigla ang programang nagkakahalaga ng 15.2 trilyong won ($11 bilyon) para mamahagi ng mga voucher na katumbas ng pera sa bawat mamamayan ng South Korea. Nagpasiklab ito ng maigting na pambansang debate tungkol sa estratehiyang pang-ekonomiya, pananagutang piskal at kinabukasan ng sistemang panlipunang pangkapakanan ng bansa.

Ilang oras matapos bumalik si Pangulong Lee mula sa pagbisita sa Canada, inaprubahan ng isang espesyal na pulong ng Gabinete noong Huwebes ang plano sa paggasta. Ayon sa pamahalaan, mahalagang tulong ito para sa mga may-ari ng maliliit na negosyong nanganganib magsara at kinakailangang pampasigla sa humihinang demand ng mga mamimili. Ilang linggo pa lamang sa pagkapangulo si Lee, kaya ipinakikita ng hakbang ang agresibo at agarang pagtugon sa mga hamong pang-ekonomiyang kinakaharap ng bansa, kabilang ang epekto ng mga banta ng taripa ng U.S. at patuloy na paghina ng sektor ng konstruksyon.

Inilarawan ni Pangulong Lee Jae Myung ang pasya bilang isang moral at pang-ekonomiyang pangangailangan. Sa pulong, sinabi niya, “Panahon na para gamitin ang badyet ng estado, dahil sa tindi ng dinaranas na paghihirap ng mga ordinaryong tao.” Binigyang-diin niya ang pangangailangang patas na ipamahagi ang mga pakinabang ng paggasta ng pamahalaan, isang prinsipyong naging pundasyon ng kanyang karerang pampolitika.

Gayunman, matindi ang batikos ng oposisyon sa plano at nag-aalinlangan dito ang mga ekonomista na kumukuwestiyon sa bisa nito at nagbababala sa mga pangmatagalang epekto. Inakusahan ng konserbatibong People Power Party ang pangulo ng populismo, habang nagbabala ang mga eksperto sa pananalapi tungkol sa mabilis na paglaki ng utang ng bansa. Kaya isang malaking pusta ang paketeng pampasigla: itinatapat nito ang pangakong agarang ginhawang pang-ekonomiya sa panganib ng paghigpit sa pananalapi ng pamahalaan, at naghahanda ng mahalagang labanan sa politika para sa bagong administrasyon.

Detalye ng Paketeng Pampasigla

Isa itong estratehiyang may ilang bahagi ang karagdagang badyet na 30.5 trilyong won, na naglalayong magpasok ng puhunan sa iba’t ibang sektor ng ekonomiya. Kabilang dito ang malaking pagbabawas na 10.3 trilyong won sa inaasahang kita mula sa buwis, ang unang ganitong pagwawasto sa loob ng limang taon, na nagpapakita ng tindi ng paghina ng ekonomiya. Ang natitirang 20.2 trilyong won ay ilalaan sa mga bagong gastusin, at pinakamalaki sa mga ito ang programa ng pamamahagi ng pera.

May Iba't Ibang Antas ang Pamamahagi ng Pera

Bagaman madalas itong ilarawan bilang bayad para sa lahat, mas masalimuot na pinagsamang modelo ang programang tulong-pinansiyal na may mga prinsipyong unibersal at nakatuong suporta. Kompromiso ito sa pagitan ng matagal nang pagtataguyod ni Pangulong Lee sa kapakanang panlipunan na walang diskriminasyon at ng praktikal na pangangailangang mapalaki ang epekto sa ekonomiya habang isinasaalang-alang ang limitasyon sa pananalapi. Ipamamahagi ang mga bayad sa anyo ng voucher o lokal na salapi na kailangang gastusin sa mga lokal na negosyo sa loob ng takdang panahon. Layunin nitong matiyak na iikot ang pondo sa loob ng lokal na ekonomiya sa halip na itabi lamang.

Nakabatay sa kita ang magkakaibang halaga ng bayad:

• Mga Tumatanggap ng Pangunahing Tulong Panlipunan: Makakatanggap ng pinakamalaking halaga, 500,000 won ($363), ang mga indibidwal na dumaranas ng matinding kahirapan.
• Mga Pamilyang Malapit sa Kahirapan: Makakatanggap ng 400,000 won ($290) ang mga kabilang sa kategoryang “malapit sa kahirapan.”
• Publiko sa Kabuuan: Makakatanggap ng kabuuang 250,000 won ($181) ang nakararaming South Korean, o ang 90 porsiyento sa pinakamababang bahagi ng antas ng kita. Binubuo ito ng 150,000 won na batayang bayad para sa lahat at dagdag na 100,000 won.
• Nangungunang 10% ng mga Kumikita: Makakatanggap ng batayang bayad na 150,000 won ($110) ang mga may pinakamataas na kita.

Makakatanggap din ng dagdag na 20,000 won ang mga residente ng 84 na rural at baybaying lugar na tinukoy na nanganganib mawalan ng populasyon. Kinumpirma ng isang opisyal ng Finance Ministry na hindi muna kasama sa plano ang mga dayuhan, ngunit sinabi niyang maaaring isaalang-alang ang mga eksepsiyon sa hinaharap. Tinataya ni Lim Ki-keun, ikalawang pangalawang ministro ng pananalapi, na magpapasigla ang programa ng humigit-kumulang 13 trilyong won na direktang konsumo.

Inilarawan ni Pangalawang Ministro Lim ang paraang ito na may iba’t ibang antas bilang “praktikal na kompromisong nangangalaga sa mga pagpapahalaga ng unibersal na kapakanang panlipunan sa loob ng mga limitasyon ng realidad.” Batay ito sa pananaw na mas malaki ang posibilidad na agad gastusin ng mga sambahayang mababa ang kita ang karagdagang pera dahil mas mataas ang kanilang marginal propensity to consume, kaya mas malakas ang magiging epekto nito bilang pampasigla sa ekonomiya.

Higit Pa sa Pera: Pagsuporta sa Mahahalagang Sektor

Bukod sa direktang mga bayad, naglaan ang karagdagang badyet ng malaking pondo para sa iba pang nahihirapang bahagi ng ekonomiya. Nakalaan ang paketeng nagkakahalaga ng 5 trilyong won para sa “pagpapatatag ng kabuhayan” ng mga pinakabulnerableng sektor ng populasyon. Kabilang dito ang mahalagang programang pampagaan ng utang para sa mga may-ari ng maliliit na negosyong matagal nang hindi nakakabayad ng kanilang mga utang: bibilhin ng pamahalaan ang mga delingkuwenteng utang at mag-aalok ng kanselasyon o mga planong muling pagsasaayos ng utang. Maglalaan pa ng 1.6 trilyong won para palakasin ang safety net sa trabaho sa pamamagitan ng mga benepisyong panghanapbuhay at tulong sa mga manggagawang naaantala ang sahod.

Makatatanggap ng 3.9 trilyong won ang sektor ng konstruksyon, na matagal nang humihila pababa sa paglago, para sa mga proyektong pampubliko. Upang patibayin ang kakayahang makipagkompetensiya sa pangmatagalan, mamumuhunan ng 1.2 trilyong won sa mga bagong industriya gaya ng artificial intelligence at renewable energy. Naglulunsad din ang pamahalaan ng iba pang inisyatibang nakatuon sa mga mamimili, kabilang ang 10 porsiyentong rebate sa mga kagamitang pambahay na matipid sa enerhiya at milyon-milyong kupon na may diskuwento para sa mga sektor gaya ng mga tuluyan, sinehan at pasilidad pampalakasan.

Pampolitika at Pang-ekonomiyang Batayan

Hindi biglaang hakbang ang pasya na magpatupad ng malawakang programa ng pamamahagi ng pera. Bunga ito ng pananaw sa patakaran na mahigit isang dekada nang itinataguyod ni Pangulong Lee Jae Myung. Malalim na nakaugnay sa kanyang identidad sa politika ang konsepto ng direktang tulong ng pamahalaan at batayang kita, mga ideyang patuloy niyang isinusulong sa kabila ng pagtutol ng mga kalaban sa politika.

Matagal Nang Pananaw ni Pangulong Lee

Matutunton sa panahon ng panunungkulan ni Pangulong Lee bilang alkalde ng Seongnam, isang lungsod sa Lalawigan ng Gyeonggi, ang pagtataguyod niya sa mga naturang patakaran. Doon niya inilunsad ang mga programang popular ngunit kontrobersiyal, gaya ng libreng uniporme sa paaralan at libreng serbisyong pangangalaga matapos manganak. Pinakakilala sa kanyang mga hakbangin ang batayang kita para sa mga kabataan, planong hinamon sa korte ng pamahalaang panlalawigan noon. Matapos mahalal na gobernador ng Lalawigan ng Gyeonggi noong 2019, pinalawak niya ang mga pagsubok na ito. Pinakakilala rito ang pamamahagi ng sariling tulong-pinansiyal ng lalawigan bukod sa pampasigla ng pambansang pamahalaan noong pandemya ng COVID-19.

Kamakailan, bilang pinuno ng pangunahing partido ng oposisyon sa ilalim ng naunang administrasyon, iminungkahi ni Lee noong Agosto 2024 ang panukalang batas na nagkakahalaga ng 13 trilyong won para mamahagi ng 250,000 won sa lahat. Sa huli, bineto ito ni Pangulong Yoon Suk Yeol noon. Dahil sa pagkapanalo niya sa sumunod na halalan sa pagkapangulo, nabigyan siya ngayon ng mandato na ipatupad mula sa pinakamataas na tanggapan ng bansa ang bersiyon ng patakarang matagal na niyang isinusulong.

Mabilis na Pagtugon sa Bumababagal na Ekonomiya

Ipinakikita ng agarang pangangailangan para sa paketeng pampasigla ang alanganing kalagayan ng ekonomiya ng South Korea. Itinuro ng pamahalaan ang pinagsama-samang negatibong salik na lumilikha ng “mabisyong siklo” ng paghihirap. Kabilang dito ang mabagal na lokal na konsumo na nagpapanatiling halos hindi nagbabago ang benta sa tingian, pag-urong ng sektor ng konstruksyon at mga panlabas na panganib mula sa mga alitan sa pandaigdigang kalakalan, partikular ang mga banta ng taripa ng U.S. Nanghihina ang mga eksport, na tradisyonal na makina ng ekonomiya ng South Korea, kasabay ng paghina ng pandaigdigang demand.

Napakabilis na binuo ng administrasyon ang karagdagang badyet, 15 araw lamang matapos manungkulan si Pangulong Lee, upang ipakita ang determinasyon nitong putulin ang siklong ito. Ayon kay Joo Won, direktor ng pananaliksik pang-ekonomiya sa Hyundai Research Institute, angkop ang panahon ng badyet. “Dahil sa tindi ng paghina at sa pagkakabuo nito sa unang bahagi pa lamang ng administrasyon, nagbibigay ng kinakailangang tulak ang badyet na ito,” aniya. Tinataya ng pamahalaan na magdaragdag ang pampasigla ng 0.1 hanggang 0.2 bahagdan sa taunang paglago ng GDP ng bansa, na posibleng mag-angat dito sa antas na 1 porsiyento mula sa kasalukuyang pagtataya ng Bank of Korea na 0.8 porsiyento.

Ang Malaking Debate: Populismo Laban sa Pragmatismo

Naging sentro ng mas malawak na tunggalian sa ideolohiya tungkol sa papel ng pamahalaan at pamamahala sa pambansang ekonomiya ang planong pampasigla. Para sa mga kritiko, iresponsableng hakbang na maka-populismo ito sa usaping piskal; para naman sa mga tagasuporta, kailangan at praktikal ang interbensiyon.

Paratang ng Populismo

Pinakamaingay na kritiko ang konserbatibong People Power Party ng oposisyon. Naglabas ng pahayag ang tagapagsalita nitong si Ho Jun-seok at inakusahan si Pangulong Lee na ginagantimpalaan ang mga botante dahil sa pagkapanalo niya sa halalan. Giit ni Ho, “Maaaring kailanganin ang karagdagang badyet para pasiglahin ang ekonomiya, ngunit hindi tiyak na magdudulot ng pagbangon ng ekonomiya ang pamamahagi ng pera sa mga tao.” Pangunahing batayan ng kritikang ito na hindi mahusay na paggagamitan ng pera ng nagbabayad ng buwis ang pamamahagi sa lahat at maaari itong lumikha ng mapanganib na huwaran para sa mga patakarang maka-populismo na inuuna ang panandaliang pakinabang sa politika kaysa sa pangmatagalang kalusugan ng pananalapi ng pamahalaan.

Ganoon din ang pangamba ng ilang ekonomista. Iminungkahi ni Kim Jin-ill, propesor ng ekonomiya sa Korea University, na “dapat sana ay higit na pinag-iba ang suporta upang ituon ito sa mga grupong mababa ang kita,” dahil mas malaki raw ang magiging epekto sa ekonomiya ng bawat won na gagastusin kung higit itong mabi-target.

Tumataas na Utang at Pangamba sa Pananalapi

Pinakamahalagang pangamba ang kakayahan ng bansa na mapanatili ang katatagan ng pananalapi. Upang pondohan ang paketeng nagkakahalaga ng 30.5 trilyong won, maglalabas ang pamahalaan ng 19.8 trilyong won na bagong treasury bond. Dahil dito, lalampas sa 1,300 trilyong won ang pambansang utang pagsapit ng katapusan ng taon at tataas ang ratio ng utang sa GDP mula sa inaasahang 48.4 porsiyento tungong 49 porsiyento. Inaasahang lalaki rin ang pinamamahalaang depisit sa pananalapi mula 3.3 porsiyento tungong 4.2 porsiyento ng GDP.

Sinabi ni Lee Yoon-soo, propesor ng ekonomiya sa Sogang University, na katamtaman ang antas ng utang ng South Korea ayon sa pandaigdigang pamantayan, ngunit nakababahala ang bilis ng paglaki nito. “Nararapat mag-ingat sa mabilis na paglala nito,” aniya, at nagbabala na maaaring hindi na gaanong bukas ang pandaigdigang merkado ng bono sa malawakang paglalabas ng utang. Inilarawan naman ni Ahn Dong-hyun, propesor ng ekonomiyang pampananalapi sa Seoul National University, ang badyet bilang “panandaliang pampasigla” at binigyang-diin ang pangangailangan sa mas malalalim na reporma. Aniya, “Para makamit ang pangmatagalang paglago ng trabaho, kailangan din ng Korea ang mga repormang panggitna at pangmatagalan, gaya ng deregulasyon sa mga serbisyong tulad ng pananalapi, edukasyon at pangangalagang pangkalusugan.”

Paglalagay sa Konteksto ng Pamamahagi ng Pera: Pag-usbong ng UBI

Hindi nagaganap nang hiwalay sa iba ang patakaran ng South Korea. Bahagi ito ng pandaigdigang usapan tungkol sa direktang pagbabayad ng pera at Universal Basic Income (UBI), isang konseptong mula sa gilid ng teoryang pang-ekonomiya ay naging sentro ng mga debate sa patakaran sa buong mundo, lalo na matapos pabilisin ng pandemya ng COVID-19 ang pag-usbong nito.

Ano ang Universal Basic Income (UBI)?

Ang Universal Basic Income ay sistemang regular na nagbibigay ang pamahalaan sa bawat mamamayang nasa hustong gulang ng takdang halaga ng pera nang walang kundisyon, anuman ang kita o katayuan sa trabaho. Nag-ugat ang ideyang ito ilang siglo na ang nakalilipas sa mga palaisip gaya ni Thomas Paine. Layunin nitong maibsan ang kahirapan, magbigay ng seguridad sa ekonomiya at pumalit sa masalimuot at burukratikong mga programang pangkapakanan. Noong ika-21 siglo, iginiit ng mga tagapagtaguyod nito gaya ni Andrew Yang, dating kandidato sa pagkapangulo ng U.S., na kailangan ito bilang tugon sa pagkawala ng mga trabaho dahil sa automation at artificial intelligence, ang tinatawag na “ikaapat na rebolusyong industriyal.”

Mga Pagsubok ng South Korea Noong Pandemya

Naging pagsubok sa totoong buhay para sa mga patakarang kahawig ng UBI sa South Korea ang pandemya. Noong 2020, namahagi ang sentral na pamahalaan ng pondong pang-emerhensiyang tulong sa mga sambahayan upang patatagin ang ekonomiya. Bagaman una itong nilayon para sa 70 porsiyento ng mga may pinakamababang kita, pinalawak ng Pambansang Asemblea ang saklaw nito para maisama ang lahat ng mamamayan. Dahil dito, at sa mga hakbangin sa paggamit ng lokal na salapi sa Lalawigan ng Gyeonggi sa ilalim ng gobernador noon na si Lee, naging pamilyar sa publiko ang direktang tulong-pinansiyal at naipakita ang potensiyal nitong pasiglahin ang mga lokal na ekonomiya. Iniulat ng mga may-ari ng maliliit na negosyo sa mga tradisyonal na pamilihan na tumaas ang benta nang gamitin ng mga mamimili ang pondong ibinigay ng pamahalaan, kaya sinuportahan ng mga komunidad ang ideya.

Pandaigdigang Kalakaran

Nagdulot din ang pandemya ng mga katulad na pagsubok sa iba’t ibang panig ng mundo. Sa Estados Unidos, natuklasang malaki ang ibinaba ng kahirapan ng mga bata dahil sa mga tsekeng pampasigla at pinalawak na kredito sa buwis para sa mga bata. Dahil dito, nagkaroon ng mahigit 150 lokal na pilotong programa ng UBI sa mga lungsod mula Stockton, California, hanggang Cook County, Illinois. Sa Canada, iniugnay ng mga tagapagtaguyod ang UBI sa paglutas ng mga suliraning panlipunan gaya ng bumababang bilang ng panganganak. Anila, kailangan ang katatagan sa pananalapi upang maisaalang-alang ng mga pamilya ang pagkakaroon ng mas maraming anak, isang usaping partikular na mahalaga sa South Korea na may pinakamababang fertility rate sa buong mundo. Aktibo rin ang debate sa iba pang bahagi ng Asya, gaya ng Taiwan, kung saan tinitimbang ang pagiging posible ng UBI laban sa natatanging mga limitasyon sa pananalapi at heopolitika. Ipinakikita ng mga pandaigdigang halimbawang ito na mas handang isaalang-alang ng mga pamahalaan ang direktang pagbabayad ng pera bilang kasangkapan sa pagpapasigla ng ekonomiya at pagbibigay ng proteksiyong panlipunan.

Ang Susunod na Hakbang

Matapos makuha ang pag-apruba ng Gabinete, ihaharap sa Pambansang Asemblea sa Lunes ang panukalang karagdagang badyet para sa pinal na botohan. Nakatakdang makipagpulong si Pangulong Lee sa mga pinuno ng malalaking partidong pampolitika sa katapusan ng linggo upang bumuo ng pagkakasundo, bagaman halos tiyak na ang magiging resulta sa parlamento. Komportableng mayorya ang hawak ng naghaharing Democratic Party of Korea, na may 167 sa 298 puwesto, kaya malaki ang posibilidad na maipasa ang panukalang batas.

Layunin ng pamahalaan na mabilis na simulan ang programa, at umaasang maipamahagi ang mga voucher na katumbas ng pera pagsapit ng kalagitnaan ng Hulyo. Mahigpit na susubaybayan ang magiging tagumpay ng malawakang eksperimentong pang-ekonomiya. Hindi lamang nito itatakda ang direksiyon ng pagbangon ng South Korea kundi magsisilbi rin itong mahalagang pagsubok sa pilosopiya ni Pangulong Lee tungkol sa ekonomiya. Nasa sangandaan ang bansa habang binabalanse ang agarang pangangailangan ng mamamayan at ang pangmatagalang kalusugan ng pananalapi nito sa matapang na pagtatangkang tahakin ang bagong landas tungo sa kaunlaran.

Buod

• Inaprubahan ng pamahalaan ng South Korea ang karagdagang badyet na 30.5 trilyong won ($22.1 bilyon), kabilang ang programang mamamahagi ng 15.2 trilyong won sa anyo ng pera upang pasiglahin ang ekonomiya.
• Iba-iba ang halaga ng bayad ayon sa kita, mula 150,000 hanggang 500,000 won. Kompromiso ito sa pagitan ng tulong para sa lahat at tulong na nakatuon sa mga higit na nangangailangan.
• Layunin ng pampasigla na labanan ang paghina ng ekonomiya at suportahan ang nahihirapang maliliit na negosyo, ngunit ikinababahala ng mga kritiko ang populismo at matinding paglaki ng pambansang utang.
• Pangunahing hakbangin ito ni Pangulong Lee Jae Myung, na sumasalamin sa matagal na niyang paniniwala sa direktang tulong-pinansiyal na dati na niyang sinubukan bilang gobernador ng lalawigan.
• Bahagi ang hakbang ng mas malawak na pandaigdigang usapan tungkol sa Universal Basic Income (UBI) at direktang pagbabayad ng pera, isang kalakarang lubhang lumakas noong pandemya ng COVID-19.
• Inaasahang maipapasa ang panukalang batas sa Pambansang Asemblea, kung saan mayorya ang naghaharing Democratic Party. Planong simulan ang pamamahagi ng mga bayad pagsapit ng kalagitnaan ng Hulyo.