Hati ang Pamahalaan sa Panukalang Singil sa Pagdaan sa Dagat
Mabilis na kumilos ang pamahalaan ng Indonesia upang pabulaanan ang espekulasyon tungkol sa paniningil sa mga barkong daraan sa Kipot ng Malacca. Noong Abril 23, ipinahayag ni Foreign Minister Sugiono na lalabag sa internasyonal na batas ang gayong mga singil. Dumating ang paglilinaw isang araw lamang matapos imungkahi ni Finance Minister Purbaya Yudhi Sadewa sa isang simposyum sa Jakarta na maaaring tularan ng Indonesia ang Iran sa pagpapataw ng bayad sa mga barkong gagamit sa mahalagang daluyan ng tubig na ito. Sa pakikipag-usap sa mga mamamahayag sa kabisera, idiniin ni Sugiono na nananatiling nakatuon ang Jakarta sa kalayaan sa paglalayag sa isa sa mga pinakaabalang koridor ng pandaigdigang pagpapadala ng kargamento. "Umaasa rin kami sa malayang pagdaan, at naniniwala akong iisa ang paninindigan ng maraming bansa na lumikha ng rutang pandagat na bukas, neutral at kapaki-pakinabang sa isa't isa," aniya. "Kaya hindi... hindi ito maaaring gawin ng Indonesia." Itinampok ng mabilis na pagtutol ang mga tensiyon sa loob ng administrasyon ni Pangulong Prabowo Subianto, na hayagang nanawagan sa mga opisyal na mag-isip nang mas agresibo tungkol sa pagkakakitaan mula sa estratehikong lokasyon ng Indonesia.
Mga Nilalaman
- Hati ang Pamahalaan sa Panukalang Singil sa Pagdaan sa Dagat
- Mga Hadlang sa Ilalim ng Internasyonal na Batas Pandagat
- Nagkaisa ang mga Kalapit na Bansa sa Rehiyon
- Epekto ng Iran at Tumitinding Tensiyon
- Mga Estratehikong Taya at Epekto sa Pandaigdigang Kalakalan
- Nakikita ng Thailand ang Pagkakataon sa Tulay-Lupa
- Mga Makasaysayang Halimbawa at Panganib Militar
- Pagbabalanse ng Patakarang Panlabas ng Indonesia
- Mahahalagang Punto
Mga Hadlang sa Ilalim ng Internasyonal na Batas Pandagat
Mahigpit na ibinatay ng foreign minister ang pagtutol sa United Nations Convention on the Law of the Sea (UNCLOS), ang kasunduang 1982 na namamahala sa mga karapatan sa karagatan sa buong mundo. Sa ilalim ng UNCLOS, kinikilala ang Indonesia bilang estadong arkipelago, na nagbibigay ng natatanging pagkilala sa soberanya nito sa mga katubigang nasa pagitan ng mga isla nito. Gayunman, may malinaw na kaakibat na mga obligasyon ang pagkilalang ito. Binanggit ni Sugiono na ginagarantiyahan ng kasunduan ang karapatang dumaan sa mga ruta sa dagat nang walang hadlang. Nangangahulugan ito na hindi maaaring legal na singilin ng Indonesia ang mga barko dahil lamang naglalayag ang mga ito sa mga internasyonal na kipot. Ibinubukod ng balangkas na ito ang mga serbisyong kusang ginagamit sa daungan, na maaaring singilin, sa pagdaan sa karagatan, na dapat manatiling libre. Malinaw na ipinaliwanag ni Dr Izyan Munirah Mohd Zaideen, eksperto sa polisiya sa karagatan, ang pagkakaibang ito. "Singil ang toll sa pagdaan para lamang sa paglalakbay sa kipot, samantalang ang mga bayad sa serbisyong pandagat ay para sa mga serbisyong opsyonal. Ito ang hangganang legal na hindi maaaring lampasan," sinabi niya sa media ng Malaysia. "Malaki ang panganib ng anumang sapilitang singil dahil maaari itong magpasiklab ng mga legal at diplomatikong sigalot." Pinagtibay ni Singaporean Foreign Minister Vivian Balakrishnan ang posisyong ito sa isang sesyon ng parlyamento noong unang bahagi ng Abril. Ayon sa kanya, ang karapatang dumaan sa karagatan "ay hindi pribilehiyong ipinagkakaloob ng mga estadong nasa baybayin. Hindi ito lisensiyang magpapasakop kaninuman. Hindi ito toll na kailangang bayaran. Karapatan ito ng mga barko ng lahat ng bansa na maglayag dito."
Nagkaisa ang mga Kalapit na Bansa sa Rehiyon
Sabay na tumutol ang Malaysia at Singapore sa panukala at idiniing walang iisang estadong nasa baybayin ang maaaring magtakda nang mag-isa ng polisiya para sa pinagsasaluhang daluyan ng tubig. Sinabi ni Malaysian Foreign Minister Mohamad Hasan noong Abril 22 na may "matibay na pagkakaunawaan" ang Malaysia, Singapore, Indonesia at Thailand hinggil sa 900-kilometrong kipot. "Anumang gagawin sa Kipot ng Malacca ay dapat na may kooperasyon ng apat na bansa," pahayag niya sa isang pagtitipon sa Kuala Lumpur. "Iyan ang aming pagkakaunawaan: hindi ito maaaring gawin nang unilateral." Sumasalamin ang paraang nakabatay sa pagkakasundo sa diplomatikong tradisyon ng Association of Southeast Asian Nations (ASEAN), kung saan kailangan ang pagsang-ayon ng lahat ng miyembro sa mga pasya. Kasalukuyang nagsasagawa ng magkasanib na pagpapatrolya ang apat na estadong nasa baybayin upang mapanatili ang seguridad. Itinatag ang mekanismong ito upang maiwasan ang unilateral na presensiyang militar sa sensitibong daluyan ng tubig. Pinakamariing tumutol ang Singapore, na lubos na nakasalalay ang ekonomiya sa kalakalang pandagat. Sinabi ni Balakrishnan sa isang pagtitipon ng CNBC noong Abril 22 na "hindi makikilahok ang lungsod-estado sa anumang pagtatangkang magsara o humarang, o magpataw ng toll sa aming rehiyon." Mahigit 130,000 barko ang dumadaong sa mga daungan ng Singapore bawat taon, kaya banta sa mismong katayuan nito bilang pinakamalaking sentro ng pagpapalit ng kargamento sa mundo ang anumang paghihigpit sa pagdaan sa Malacca.
Epekto ng Iran at Tumitinding Tensiyon
Direktang nagmula sa kamakailang pasya ng Iran na magpataw ng toll sa mga barkong dumaraan sa Kipot ng Hormuz ang panukala ng finance minister ng Indonesia. Nakaantala ang hakbang na iyon sa pandaigdigang daloy ng enerhiya mula pa noong Pebrero. Itinuro ni Purbaya ang mga hakbang ng Tehran sa simposyum noong Abril 22. Aniya, libre ang pagdaan ng mga barko sa Malacca samantalang naniningil ang Iran sa Hormuz. "Kung paghahatian natin ito sa tatlo, ang Indonesia, Malaysia at Singapore, maaari itong magdala ng malaking halaga," mungkahi niya, habang kinikilala niyang masalimuot at paunang ideya pa lamang ito. Iniulat na naniningil ang Iran ng toll sa yuan ng China o cryptocurrency matapos ang ilang linggong sigalot nito sa Estados Unidos at Israel. Dahil sa pagsasara ng Hormuz, napilitang muling suriin ng mga ekonomiya sa Asya ang seguridad ng mga alternatibong ruta, lalo na't tumaas sa mahigit $106 kada bariles ang presyo ng langis. Umabot sa Timog-silangang Asya ang pangambang dulot nito, sa isang bahagi dahil sa lumalalim na kooperasyong pandepensa ng Jakarta at Washington. Nilagdaan ng dalawang bansa ang Major Defence Cooperation Partnership noong Abril 13, na nagdulot ng pangamba sa ilang tagamasid sa rehiyon tungkol sa mas malaking presensiyang militar ng Amerika malapit sa kipot. Gayunman, nanatiling mahigpit na neutral ang Indonesia sa krisis sa Hormuz. Inihayag ni Sugiono noong Abril 24 na hindi sasali ang Indonesia sa iminumungkahing multibansang misyong pandagat ng UK at France upang pangalagaan ang paglalayag sa Hormuz. Ayon sa kanya, "lalabag ito sa aming neutral na paninindigan" at sasalungat sa doktrinang panlabas ng Indonesia na "malaya at aktibo."
Mga Estratehikong Taya at Epekto sa Pandaigdigang Kalakalan
Pangunahing rutang pandagat ang Kipot ng Malacca na nag-uugnay sa Karagatang Indian at Karagatang Pasipiko. Dinaraanan ito ng humigit-kumulang 25 hanggang 30 porsiyento ng mga kalakal na ipinagbibili sa buong mundo. Mahigit 200 barko ang dumaraan araw-araw, kabilang ang mga container ship, tanker ng langis at bulk carrier, o mahigit 90,000 barko sa isang taon. Humigit-kumulang 23.2 milyong bariles ng langis kada araw ang dumaraan sa daluyan ng tubig na ito, mas marami pa kaysa sa dami ng produktong petrolyo sa Kipot ng Hormuz. Sa pinakamakitid na bahagi nito malapit sa Singapore, 2.7 kilometro na lamang ang lapad ng kipot at 25 metro ang karaniwang lalim. Dahil dito, nagiging likas na makipot na lagusan ito at mapanganib ang paglalayag kahit walang panghihimasok sa politika. Agad na kakalat sa mga pandaigdigang supply chain ang epekto ng anumang sistema ng toll. Gaya ng sinabi ni Dr Aizat Khairi ng Universiti Kebangsaan Malaysia, "Hindi lamang mga container ng produktong pangkonsumo ang maaapektuhan, kundi pati mga input para sa industriya, inaangkat na pagkain at mga supply chain ng enerhiya. Sa huli, ipapasa ang gastos sa mga importer, tagagawa, retailer at mamimili." Lalo nang bulnerable ang China: dumaraan sa kipot ang humigit-kumulang 80 porsiyento ng mga inaangkat nitong langis. Tinatawag itong "Malacca dilemma" mula nang tukuyin ito ni dating Pangulong Hu Jintao noong 2003. Isa itong estratehikong masisikip na lagusan na kinatatakutan ng Beijing na maaaring samantalahin ng mga karibal na kapangyarihan. Matagal nang itinuturing ng mga opisyal ng China na mahalaga ang kipot sa pambansang seguridad sa enerhiya, kaya namuhunan sila sa mga alternatibong pipeline at nababagong enerhiya upang mabawasan ang pagdepende sa rutang pandagat.
Nakikita ng Thailand ang Pagkakataon sa Tulay-Lupa
Habang pinagtatalunan ng Indonesia, Malaysia at Singapore ang pamamahala sa karagatan, nakita ng Thailand ang kawalang-katiyakan sa rehiyon bilang pagkakataong isulong ang ambisyosong proyektong pang-imprastraktura. Inihayag ni Deputy Prime Minister Phiphat Ratchakitprakarn noong Abril 20 na bibilisan ng Bangkok ang mga plano nitong magtayo ng tulay-lupa na mag-uugnay sa mga daungan sa Dagat Andaman at Look ng Thailand. Sa proyektong nagkakahalaga ng 1 trilyong baht ($31 bilyon), pag-uugnayin ang mga daungan sa pamamagitan ng mga kalsada at riles. Posibleng mapapaikli nito nang apat na araw ang oras ng biyahe at mabawasan nang 15 porsiyento ang gastos sa pagpapadala. "Ipinakita ng sigalot sa Gitnang Silangan ang bentahe ng pagkontrol sa rutang pangtransportasyon," pahayag ni Phiphat. "Magkakaroon ng malaking bentahe ang Thailand sa pagpapatakbo ng ugnayan sa pagitan ng Karagatang Pasipiko at Karagatang Indian." Hindi gaanong radikal na alternatibo ang panukala kumpara sa matagal nang pinagtatalunang Kra Canal, na maghuhukay sana sa pinakamakitid na bahagi ng Tangway ng Malay ngunit paulit-ulit na tinalikuran dahil sa napakalaking inaasahang gastos at mga pangamba sa kapaligiran. Ngayong nahaharap sa posibleng pagkaantala ang mga rutang pandagat, nagkaroon muli ng kabuluhan ang ideya ng tulay-lupa bilang alternatibong daan na maaaring tuluyang maglihis ng malaking bahagi ng kargamento mula sa makipot na lagusan ng Malacca.
Mga Makasaysayang Halimbawa at Panganib Militar
Nananatiling hindi nagbabago sa buong kasaysayang militar ang estratehikong pagtutuos tungkol sa mga makipot na lagusan sa dagat. Patunay rito ang paggunita ngayong taon sa ika-110 anibersaryo ng kampanya sa Gallipoli. Sa operasyong iyon noong Digmaang Pandaigdig I, mula 1915 hanggang 1916, tinangka ng mga puwersang Alyado na agawin ang kontrol sa Kipot ng Dardanelles upang makapasok sa Dagat Itim, ngunit napakarami nilang nasawi. Ipinakita ng kabiguan kung paanong madalas na itinatakda ng kontrol sa makikitid na daluyan ng tubig ang kinalabasan ng malalaking sigalot at daloy ng ekonomiya. Nagbabala ang mga analyst sa Lowy Institute na maaaring maulit ang ganitong mga sitwasyon sa Kipot ng Malacca sa anumang hinaharap na sigalot na sangkot ang China, Taiwan at Estados Unidos. Kabilang sa mga matitinding panganib ang mga blockade o sonang pandagat na nagbabawal sa pagpasok; mga operasyong pumipigil sa pagdaan sa dagat, kabilang ang paglalagay ng mga mina o pagharang gamit ang submarino; mga precision strike laban sa imprastraktura ng daungan; o pagtatangkang agawin ang mga baybaying teritoryo upang lubusang makontrol ang daluyan ng tubig. Gaya ng ipinakita sa Gallipoli, madalas na hindi mapaghihiwalay ang pagkontrol sa dagat at pagkontrol sa karatig na lupain. Maaaring magamit ang pagsakop sa mga baybaying teritoryo sa Tangway ng Malay, Sumatra o Singapore upang hadlangan ang pagdaan sa dagat at manaig sa mahahalagang ruta pandagat. Bagama't maaaring magpahayag ng neutral na paninindigan ang mga estadong nasa baybayin, kailangan itong suportahan ng kapani-paniwalang panangga militar. Maaaring hindi sapat laban sa kompetisyon ng malalaking kapangyarihan ang kasalukuyang balangkas ng magkasanib na pagpapatrolya, bagama't mabisa ito laban sa pamimirata.
Pagbabalanse ng Patakarang Panlabas ng Indonesia
Inilantad ng kontrobersiya sa panukalang toll ang mga nakatagong tensiyon sa paraan ng Indonesia sa pakikipagharap sa kompetisyon ng malalaking kapangyarihan. Inatasan ni Pangulong Prabowo ang kanyang administrasyon na gumanap ng mas malaking papel sa pandaigdigang kalakalan at mag-isip nang mas "agresibo" tungkol sa paggamit ng mga pambansang yaman. Gayunman, ipinakita ng mabilis na pagtanggi ni Sugiono kapwa sa toll sa Malacca at sa misyong pandagat sa Hormuz na nananatiling nangingibabaw ang tradisyonal na doktrinang "malaya at aktibo" (bebas aktif) ng Indonesia. Itinatag ang polisiyang ito noong Cold War at itinatakda nito ang hindi pagkampi at neutralidad sa mga sigalot ng malalaking kapangyarihan. Ayon sa mga analyst, may mga bahagi ng sistema ng Indonesia na naiiba ang pagtingin sa mga estratehikong pagkakataon kaysa sa mga katuwang nito sa Kanluran. Sinabi ni Euan Graham ng Australian Strategic Policy Institute na ipinakita ni Prabowo na handa siyang kumilos nang salungat sa payo ng sarili niyang foreign ministry upang makapagkasundo. Ipinahihiwatig nito na maaaring isa lamang "paunang pagsubok sa reaksyon" ng rehiyon ang ideya ng toll. Paalala ang insidente na nagbibigay sa Indonesia ng malaking potensiyal na impluwensiya sa pandaigdigang kalakalan ang lokasyong heograpiko nito, kahit na kasalukuyang humahadlang sa paggamit nito ang mga legal at diplomatikong limitasyon. Sa malapit na hinaharap, tila nakatuon ang apat na estadong nasa baybayin sa pagpapanatili ng umiiral na kalagayan: malayang pagdaan na sinusuportahan ng kooperatibong pagpapatrolya sa seguridad. Kinumpirma ni Philippine Foreign Secretary Theresa Lazaro noong Abril 23 na hindi pormal na tinalakay ng ASEAN ang mga kipot ng Malacca at Singapore. Nananatiling nakatuon ang samahan sa seguridad sa enerhiya at pagkain, gayundin sa pangangalaga sa mga mamamayan nito.
Mahahalagang Punto
- Tinanggihan ni Indonesian Foreign Minister Sugiono ang panukala ni Finance Minister Purbaya Yudhi Sadewa na magpataw ng toll sa mga barkong dumaraan sa Kipot ng Malacca, dahil lalabag ito sa UNCLOS
- Naging inspirasyon sa panukala ang kamakailang pagpapatupad ng Iran ng toll sa Kipot ng Hormuz, ngunit kakailanganin ang pagkakasundo ng Malaysia, Singapore, Indonesia at Thailand upang maisagawa ito
- Mahigpit na tinutulan ng Singapore at Malaysia ang unilateral na pagkilos. Binigyang-diin ng Singapore na karapatan sa ilalim ng internasyonal na batas ang pagdaan sa kipot, hindi pribilehiyong maaaring lagyan ng bayad
- Mahigit 90,000 barko kada taon ang dumaraan sa Kipot ng Malacca, at dinadala ng mga ito ang humigit-kumulang 25 hanggang 30 porsiyento ng pandaigdigang kalakalan at 23.2 milyong bariles ng langis bawat araw
- Isinusulong ng Thailand ang proyektong tulay-lupa na nagkakahalaga ng $31 bilyon upang tuluyang makaiwas sa kipot, habang lumalakas ang pangamba sa seguridad ng mga makikitid na lagusan sa dagat
- Tinanggihan ng Indonesia ang pagsali sa misyong pandagat sa Kipot ng Hormuz na pinangungunahan ng UK at France, at pinanatili ang neutral nitong patakarang panlabas na "malaya at aktibo"






