Nasa Bingit ng Krisis ang mga Pribadong Unibersidad sa Japan Habang Lalong Lumalala ang Suliraning Pinansyal

Babala sa Red Zone

TOKYO — Nasa alanganing kalagayang pinansyal na ngayon ang humigit-kumulang 30% ng mga pribadong institusyong pang-edukasyon sa Japan, ayon sa nakababahalang mga bagong tantiya na inilabas noong Abril 13 ng Promotion and Mutual Aid Corporation for Private Schools of Japan (PMAC). Natuklasan sa pagsusuri, na batay sa mga bilang para sa piskal na 2024, na hirap sa pinansya ang 207 korporasyong pang-edukasyon na nagpapatakbo ng mga pribadong unibersidad, junior college at iba pang paaralan sa buong bansa. Tumaas ito nang 33 korporasyon kumpara sa nakaraang taon.

Sinusuri ng PMAC ang mga korporasyong pang-edukasyon na tumatanggap ng karaniwang pampublikong subsidiya gamit ang walong panukat sa pananalapi, kabilang ang kita at gastusin mula sa mga gawaing pang-edukasyon, utang sa mga panlabas na entidad at pamamahala ng mga ari-arian. Inuuri ng organisasyon ang kalagayang pinansyal ng mga institusyon sa apat na antas. Tumaas nang 26 at umabot sa 181 ang nasa kategoryang may suliraning pinansyal (yellow zone), habang nadagdagan nang pito at naging 26 ang itinuturing na nasa matinding paghihirap (red zone). Pinakamataas sa loob ng isang dekada ang dalawang bilang na ito. Nasa yugtong prewarning naman ang 176, mas kaunti nang anim kaysa noong nakaraang taon, habang 279 ang tinasa na normal, na bumaba nang 26.

Binigyang-diin ng isang opisyal ng PMAC na nagmumula ang kasalukuyang paghihirap sa pananalapi sa pagtaas ng mga gastusin, sa halip na sa agarang pagbaba ng bilang ng mga mag-aaral.

Pansamantalang naging matatag ang pagbaba ng populasyon ng mga 18 taong gulang sa Japan, na nagpapahiwatig na pagtaas ng mga gastusin, sa halip na mga pagbabagong demograpiko, ang nagtutulak sa paglala ng sitwasyon. Patuloy na pinalalala ng mas mataas na singil sa utilities at gastos sa paggawa ang kabuuang kalagayang pinansyal.

Ang Demograpikong Countdown

Bagaman pagtaas ng mga gastusin ang pangunahing sanhi ng paghihirap sa pananalapi sa ngayon, unti-unting papalapit ang isang demograpikong krisis. Inaasahang magsisimula ang matinding pagbaba ng bilang ng mga 18 taong gulang sa 2035, na lilikha ng tinatawag ng mga eksperto na cliff scenario para sa mga institusyon ng mas mataas na edukasyon. Tinataya ng isang ekspertong lupon ng ministeryo ng edukasyon noong Pebrero 2026 na bababa sa humigit-kumulang 460,000 ang mga papasok sa kolehiyo pagsapit ng 2040, halos 30% na mas kaunti kaysa noong 2021.

Nagbigay ang lupon ng matinding babala tungkol sa magiging kalagayan sa hinaharap.

Hindi maiiwasang mapipilitang magbawas ng operasyon o tuluyang umalis sa sektor ang malaking bilang ng mga institusyon.

Nagdudulot ang pagtatayang ito ng dagdag na presyur sa mga pribadong unibersidad na hirap na sa kasalukuyang gastusin sa pagpapatakbo. Nagbigay ng panandaliang ginhawa ang pansamantalang pagkatatag ng populasyon ng mga 18 taong gulang, ngunit mabilis na kumikitid ang pagkakataon para sa reporma ng mga institusyon. Malapit nang makaapekto ang paghihirap sa pananalapi sa mga kondisyon sa trabaho ng mga guro at sa kapaligiran ng pag-aaral ng mga estudyante. Ipinahihiwatig ng datos ng PMAC na maaaring hindi makabangon ang mga institusyong nasa red zone nang walang malaking interbensyon.

Bahagi ng Pandaigdigang Uso

Bahagi ang krisis sa Japan ng mas malawak na pandaigdigang padron ng paghihirap ng mga institusyon ng mas mataas na edukasyon. Nahaharap sa lubhang mabibigat na hamon ang mga bansang nakararanas ng malaking pagbaba ng populasyon, kabilang ang Japan, South Korea at Taiwan. Sa mga bansang ito, malaking mayorya ng mga estudyante ang pumapasok sa mga pribadong unibersidad, kaya partikular na bulnerable ang sektor sa pagbabago-bago ng bilang ng mga mag-aaral. Sa nakalipas na ilang taon, 33 unibersidad ang nagsara sa Japan at nagsanib naman ang 29 sa iba pang mga institusyon. Inaasahang madaragdagan pa ang mga bilang na ito habang tumitindi ang mga demograpikong presyur.

Kasalukuyang nakararanas ang pandaigdigang sektor ng mas mataas na edukasyon ng isang tila magkasalungat na pagbabago. Habang mabilis na lumalaki ang kabuuang bilang ng mga naka-enrol na estudyante sa buong mundo, na mahigit 254 milyon, nanganganib namang magsara o magsanib ang maraming unibersidad sa mga maunlad na bansa. Higit pa sa simpleng mga demograpikong salik ang mga dahilan nito: kabilang dito ang pagdududa sa pakinabang ng mga digri sa unibersidad kumpara sa puhunan, paglilipat ng pondo ng pamahalaan palayo sa mas mataas na edukasyon, pagkagambala dulot ng teknolohiya at paglaganap ng online learning.

Pinakabulnerable ang mga pribadong institusyon, na karaniwang nagpapakita ng mga palatandaan ng babala gaya ng pagbaba ng mga bagong mag-aaral, pagbabawas ng mga programa at iba't ibang suliranin sa pamamahala. Sa South Korea, nagbunga ng katulad na mga presyur ang mga tinatawag na zombie university, na pinananatiling bukas sa pamamagitan ng pondo ng pamahalaan kahit hindi nakaaakit ng sapat na bilang ng mga estudyante. Sa United States, humigit-kumulang 79 unibersidad ang nagsara sa nakalipas na limang taon, at hindi bababa sa 80 pa ang nahaharap sa napipintong panganib. Karamihan sa mga nagsarang institusyong Amerikano ay mga pribadong paaralan sa mga rural na lugar na bumababa ang populasyon.

Ang Suliranin sa Tuition

Pinaigting ng mga limitasyon sa pananalapi ang mga debate tungkol sa mga patakaran sa tuition sa buong Silangang Asya. Sa Japan, umani ng pagtutol mula sa mga estudyante ang pagsasaalang-alang ng University of Tokyo na magtaas ng matrikula. Mula nang baguhin ng mga reporma noong 2004 ang mga pambansang unibersidad at gawing mga korporasyon, bawat institusyon na ang nagtatakda ng matrikula alinsunod sa ordinansa ng ministeryo. Malamang na makaimpluwensya sa iba pang pambansa at pribadong institusyong nahaharap sa katulad na pagtaas ng mga gastusin ang anumang pagtataas ng matrikula sa pinakaprestihiyosong unibersidad ng Japan.

Nagsisilbing babala ang karanasan ng South Korea sa matagal na pagpapatigil ng pagtataas ng matrikula. Matapos ipatupad ang pagpapatigil noong 2009, nahirapan ang mga pambansa at pribadong institusyon sa lumalaking suliraning pinansyal. Sa bisa ng mga parusang pinansyal para sa hindi pagsunod, ipinag-utos ng pamahalaan ang pagpapatigil, kaya napilitang umasa nang husto sa pondo ng pamahalaan ang mga unibersidad. Pagsapit ng 2023, bumaba nang 23% ang tunay na halaga ng matrikula para sa mga digring apat na taon kumpara sa antas noong 2008, na nagdulot ng kakulangan sa kita na hanggang 2.1 trilyong won para sa mga pribadong unibersidad.

Ayon sa mga kritiko, maaaring magpalala ng mga hindi pagkakapantay-pantay at maglimita sa pagpasok ng mga pamilyang mas mababa ang kita ang mas mataas na matrikula. Ikinakatuwiran naman ng mga tagasuporta na kailangan ang pagtataas upang mapanatili ang kalidad at kakayahang makipagkompetensiya. Itinatampok ng debate ang mahirap na pagbabalanse sa pagitan ng pagiging abot-kaya at pananatiling bukas ng mga institusyon. Sa Japan, nagdagdag ng pabigat sa mga badyet ang pagtaas ng gastos sa mga tauhan kasunod ng mga rekomendasyon sa sahod para sa mga kawani ng edukasyon, habang tumataas din ang gastusin sa utilities at mga materyales dahil sa mas malawak na presyur ng implasyon.

Mahigpit na Estruktura at Pagkawalang-kilos ng mga Institusyon

Kaayon ng mga padron noong krisis pinansyal ng Japan noong dekada 1990 ang pagtugon ng bansa sa kasalukuyang krisis. Ipinakikita ng pananaliksik tungkol sa panahong iyon ang pagkahilig sa mahigpit na mga institusyon at nahuhuling reporma kapag nahaharap sa mga bagong suliranin sa patakaran. Matagal nang nagpapanatili ang Ministry of Finance ng masalimuot na mga ugnayan sa mga pribado at halos pampamahalaang institusyon, na nagbunsod ng mga padron ng pagpapaliban sa kinakailangang mga pagbabago.

Makikita ngayon ang mga limitasyong ito sa hirap ng sektor ng mas mataas na edukasyon na umangkop sa mga demograpikong realidad. Kabilang sa mga hamon ng kasalukuyang kalagayan ng mas mataas na edukasyon ang pagdududa ng mga populista sa halaga ng akademikong pag-aaral, pagkagambala dulot ng artificial intelligence at pagbabago sa mga pamilihan ng paggawa. Maaaring hindi angkop sa mabilis na pagsasanib na kailangan dahil sa pagbaba ng populasyon ang kultura ng mga institusyon sa Japan, na nagbibigay-diin sa pagkakasundo at unti-unting pagbabago.

Makikita rin ang katulad na kawalang-kilos sa iba pang pampublikong institusyon sa Japan na nahaharap sa magkatulad na krisis. Kasalukuyang dumaranas ng suliraning pinansyal ang mga pampublikong ospital, na nagsisilbing huling sandigan ng pangangalagang pangkalusugan sa mga rehiyon, gaya ng mga hamong kinakaharap ng sektor ng edukasyon. Sa piskal na 2024, nagpatakbo nang lugi ang humigit-kumulang 90% ng mga pampublikong ospital, mula sa wala pang 30% noong piskal na 2022. Nahihirapan ang dalawang sektor sa tumataas na gastos sa mga tauhan dahil sa mga rekomendasyon ng pamahalaan sa sahod, habang nalilimitahan din ang kanilang kita ng mga pambansang iskedyul ng bayad.

Bahagyang Ginhawa mula sa mga Dayuhang Estudyante

Tinitingnan ng ilang institusyon ang pagkuha ng mga dayuhang estudyante bilang panangga sa demograpiko laban sa pagbaba ng mga lokal na naka-enrol. Kamakailan ay dumami nang husto ang mga aplikasyon ng mga dayuhang estudyante sa Osaka Prefecture, at nalula ang kasalukuyang imprastraktura. Dumoble ngayong tagsibol ang mga aplikasyon para sa isang espesyal na pagsusulit sa pagpasok sa mataas na paaralan para sa mga estudyanteng mula sa ibang bansa, kaya mahigit 100 estudyante ang hindi nabigyan ng puwesto.

Nagbibigay ng masinsinang pagtuturo ng wikang Hapon ang walong itinalagang paaralang kalahok sa espesyal na pagsusulit sa Osaka. Gayunman, naabot na ng sistema ang kapasidad nito. Sa Osaka Wakaba High School, nag-agawan ang 43 estudyante para sa 20 puwesto. Inilarawan ni punong-guro Shoichi Takashina ang hirap na kinakaharap nila.

Taun-taon, mas marami ang dumarating na estudyante kaysa sa mga puwesto namin, at mahirap ang sapat na paghahanda, gaya ng pagtiyak na may mga gurong magtuturo ng wikang Hapon.

Nagsimula nang tumanggap ng mga dayuhang estudyante ang mga pribadong mataas na paaralan upang punan ang kakulangan. Nagtatag ngayong tagsibol ang Osaka Kunei Jogakuin Senior High School ng bagong programa sa pagpasok para sa mga dayuhang estudyante, at nakapasa sa pagsusulit ang lahat ng 16 na aplikanteng Tsino. Nagtatag naman ang YMCA Gakuin High School ng kursong translingual anim na taon na ang nakalilipas. Itinampok ng gurong si Rika Shibahara ang mga hamon sa pananalapi.

Magastos ang pagkuha ng mga bagong kawani at paggawa ng mga materyales sa maraming wika, at ang totoo, wala kaming magagawa kundi isama ang gastos na iyon sa matrikula.

Ipinahihiwatig ng mga eksperimentong ito na maaaring magkaroon ng mga bagong pagkukunan ng kita, bagaman kakailanganin ng malaking puhunan sa imprastraktura para sa suporta sa wika kung gagayahin ng mga unibersidad ang mga modelong ito sa malawakang saklaw.

Mga Aral mula sa Krisis Pinansyal noong Dekada 1990

Maaaring magsilbing mga modelo para sa interbensyon ng pamahalaan ang mga halimbawang historikal mula sa krisis pinansyal ng Japan noong huling bahagi ng dekada 1990. Noong panahong iyon, naglaan ng salapi ang pamahalaan sa ekonomiya at pansamantalang inako ang responsibilidad sa mga institusyong may suliranin. Halimbawa, isinailalim sa nasyonalisasyon ang Long-Term Credit Bank at kalaunan ay ipinagbili, at naging Shinsei Bank ito sa kasalukuyan. Kabilang sa pangunahing hakbang ang pagbibigay ng likididad, pagkuha sa pagpapatakbo at pangangasiwa sa pagsasaayos o pagsasara ng institusyon.

Ipinaliwanag ni Akihiro Wani, isang senior counselor na dalubhasa sa mga pamilihan ng kapital, na nakaimpluwensya ang mekanismong ito sa pagtugon ng Amerika sa krisis pinansyal noong 2008.

Ang pangunahing ideya ay dapat maglaan ng likididad ang pamahalaan sa panahon ng krisis pinansyal, akuin ang kumpanya, kontrolin ito, at kung kinakailangan ay isara ito.

Maaaring ilapat ang ganitong pananaw sa mga institusyong pang-edukasyong itinuturing na mahalaga sa katatagan ng mga rehiyon o sa pambansang interes. Gayunman, iba ang lawak ng kasalukuyang krisis sa edukasyon sa mga pagbagsak ng sektor ng pagbabangko noong dekada 1990. Dahil posibleng maapektuhan ang daan-daang institusyon, mas malamang ang piling interbensyon batay sa kahalagahan sa rehiyon o kakayahang magbigay ng espesyalisadong pagsasanay kaysa sa malawakang suporta.

Pagkakatulad sa Pangangalagang Pangkalusugan sa mga Rehiyon

Kawangis ng magkaparehong paglala sa sistema ng mga pampublikong ospital sa Japan ang krisis pinansyal na dumaraig sa mga pribadong unibersidad, at nagbibigay ito ng mahahalagang paghahambing. Nahaharap ang dalawang sektor sa tumataas na gastos sa mga tauhan kasunod ng mga rekomendasyon sa sahod ng National Personnel Authority, kasabay ng pagtaas ng presyo ng mga suplay, utilities at mga kinontratang serbisyo. Kapwa sila kumikilos batay sa mga iskedyul ng bayad na itinatakda ng pambansang pamahalaan, kaya limitado ang kakayahan nilang magkahiwalay na baguhin ang kanilang kita.

Nakahaharap ang mga pampublikong ospital sa iba pang limitasyong estruktural na katulad ng mga nakaaapekto sa mga unibersidad. Kadalasang kailangan ng pag-apruba ng mga lokal na asembleya para sa mga desisyon sa pamamahala, kaya hindi sila agad nakatutugon gaya ng mga pribadong entidad. Nagpapataas ng gastos sa mga tauhan ang mga sistema ng sahod na batay sa haba ng serbisyo. Dahil kailangang magbigay ng mga serbisyong itinakda ng patakaran kahit hindi kumikita, madalas na nababawasan ang pagtutok sa pinansyal na pagganap.

Naging pangunahing estratehiya para sa dalawang sektor ang pagsasanib. Nagpatupad ang maliliit at katamtamang laki ng mga pampublikong ospital ng bahagyang pagsasara at pagbabawas ng mga kama, at ginawang mga klinikang para lamang sa mga pasyenteng hindi na kailangang maospital ang ilan. Ipinakikita ng mga ulat sa buong bansa na nagsagawa ng ganitong mga hakbang ang mga ospital ng mga munisipalidad sa Yamanashi, Akita, Fukui at iba pang prefecture. Gayundin, inaasahan ng ministeryo ng edukasyon ang malaking bilang ng pagsasanib ng mga unibersidad, lalo na sa mga lalawigang pinakamatindi ang pagbaba ng populasyon. Lubhang nakasalalay ang tagumpay ng mga pagsasanib na ito sa kahandaan ng mga lokal na pinuno na pangasiwaan ang masalimuot na konsultasyon sa mga kinauukulan tungkol sa pag-access sa mga serbisyo at trabaho.

Nanawagan ang Ministeryo ng Maagang Pagkilos

Nagbigay ng mahigpit na mga rekomendasyon ang ekspertong lupon ng ministeryo ng edukasyon noong Pebrero 2026, at nagbabala na lalo lamang lalala ang epekto sa mga estudyante at kawani kung maaantala ang pagkilos. Dapat pag-isipan ng mga institusyong hindi matiyak ang kalidad ng edukasyon na maagang unti-unting itigil ang operasyon, sa halip na piliting manatiling bukas hanggang sumapit ang demograpikong pagbagsak sa 2035. Magbibigay-daan ito sa maayos na transisyon, mapoprotektahan ang mga kasalukuyang estudyante at maiiwasan ang pagdami ng utang na hindi na kayang bayaran.

Nasa mga pribadong unibersidad ang humigit-kumulang 80% ng mga estudyante sa kolehiyo sa Japan at nagbibigay ang mga ito ng mahahalagang pagsasanay sa pangangalaga sa bata, kapakanan at iba pang larangang kritikal para sa isang tumatandang lipunan. Maaaring magdulot ng kakulangan ng mga bihasang manggagawa sa mga rehiyon ang pagkawala ng mga institusyong ito kahit bumababa ang kabuuang bilang ng mga estudyante. Sumasalamin ang mga rekomendasyon ng lupon sa praktikal na pagkilalang hindi nagsisilbi sa mga estudyante o sa mas malawak na ekonomiya ang pagpapanatili ng dami ng mga institusyon sa kapinsalaan ng kalidad.

Susubukin sa mga darating na taon ang kakayahan ng mga institusyong Hapones na umangkop sa mga bagong demograpikong realidad. Mayroon nang 26 na korporasyon sa red zone na hindi kayang makabangon nang mag-isa, at 181 pa ang nasa yellow zone, kaya kumikitid ang pagkakataon para sa boluntaryong pagsasanib. Maaaring magbigay ng pansamantalang ginhawa ang mga subsidiya ng pamahalaan sa ilang institusyon, ngunit mukhang hindi maiiwasan ang repormang estruktural habang naghahanda ang bansa sa hinaharap na may 30% na mas kaunting estudyante sa kolehiyo.

Sa Isang Sulyap

• Humigit-kumulang 30% ng 662 pribadong korporasyong pang-edukasyon sa Japan ang nahaharap sa suliraning pinansyal; 26 ang nasa matinding paghihirap at 181 ang nasa kategoryang may suliraning pinansyal
• Pangunahing nagtutulak sa krisis ang pagtaas ng gastos sa mga tauhan at utilities, bagaman lalo pang titindi ang mga presyur mula 2035 dahil sa pagbaba ng bilang ng mga 18 taong gulang
• Inaasahang bababa sa 460,000 ang mga papasok sa kolehiyo pagsapit ng 2040, 30% na mas kaunti kaysa noong 2021
• Nagsara ang 33 unibersidad sa Japan at nagsanib ang 29 sa mga nagdaang taon, bahagi ng pandaigdigang kalakarang nakaaapekto sa mga pribadong institusyon
• Nagmumungkahi ang lupon ng ministeryo ng edukasyon ng maagang pagsasara para sa mga institusyong hindi matiyak ang kalidad ng edukasyon
• Bahagyang makapagbibigay-ginhawa sa demograpikong suliranin ang pagkuha ng mga dayuhang estudyante, ngunit mangangailangan ito ng malaking puhunan sa imprastraktura
• Ipinahihiwatig ng pagkakatulad sa krisis ng mga pampublikong ospital sa Japan na lalo pang magiging karaniwan ang pagsasanib at pagbabawas ng mga serbisyo