Naging Mahalagang Tagapagtustos ng Urea ang Indonesia Habang Pinaparalisa ng Krisis sa Hormuz ang Pandaigdigang Kalakalan ng Pataba

Di-inaasahang Pagtaas ng Demand para sa Pataba mula Indonesia

Nakaranas ang Indonesia ng walang-katulad na pagtaas ng pandaigdigang demand para sa urea fertilizer matapos yumanig sa mga pandaigdigang supply chain ng agrikultura ang pagsasara ng Strait of Hormuz. Kinumpirma ni Deputy Agriculture Minister Sudaryono na lumapit ang ilang bansa sa bansang Timog-Silangang Asya upang humiling ng malakihang pag-aangkat, at handang magbayad nang mas mataas ang mga mamimili upang makatiyak ng suplay na naantala ng tumitinding sigalot sa pagitan ng Iran at Estados Unidos.

"Dahil sa digmaang ito, maraming bansa ang naghahanap ng urea. Gusto nila itong angkatin mula Indonesia at hinihiling nilang mag-export kami ng malalaking dami, anuman ang presyo," pahayag ni Sudaryono sa Jakarta noong Huwebes. Nagdulot ng biglaang kakulangan sa pandaigdigang suplay ng nitrogen fertilizer ang diplomatikong krisis, na halos ganap nang humarang sa estratehikong daanang-tubig na nagdurugtong sa Persian Gulf at karagatan. Nasa posisyon ngayon ang Indonesia upang punan ang kakulangang ito.

Nagsisilbi ang Strait of Hormuz bilang pangunahing rutang pandagat para sa humigit-kumulang sangkatlo ng pandaigdigang kalakalan ng pataba. Kabilang ang Qatar, Saudi Arabia, Oman at Iran sa pinakamalalaking tagapagtustos ng urea at mga input sa agrikulturang gawa sa phosphate sa mundo. Nanganganib na magdulot ng matinding kakulangan sa mga patabang nakabatay sa nitrogen ang matagal na pagkaantala, kasabay ng paghahanda ng mga magsasaka sa buong Northern Hemisphere para sa taniman sa tagsibol.

Kapasidad sa Produksyon at Estratehikong Reserba

Mabilis na kumilos ang Pupuk Indonesia, ang dambuhalang kompanya ng pataba na pag-aari ng estado, upang tiyakin sa mga lokal at pandaigdigang pamilihan na sapat ang kapasidad nito para tugunan ang tumataas na demand nang hindi isinasakripisyo ang pangangailangan ng lokal na agrikultura. Kinumpirma ni Yehezkiel Adiperwira, kalihim ng kompanya, na kasalukuyang may kabuuang kapasidad sa produksyon ng pataba ang Pupuk Indonesia Group na 14.5 milyong tonelada kada taon.

Lumalampas sa pangangailangan ng Indonesia ang kapasidad ng kompanya sa produksyon ng urea, kaya may malaking puwang para sa pag-e-export. Di-gaya ng maraming bansang umaangkat, may sariling reserba ng natural gas ang Indonesia, na mahalagang hilaw na sangkap sa produksyon ng nitrogen fertilizer sa pamamagitan ng masinsin sa enerhiyang prosesong Haber-Bosch. Pinoprotektahan ng kasarinlang ito sa enerhiya ang produksyon ng Indonesia mula sa pabagu-bagong pamilihan ng natural gas na nagtulak sa mga prodyuser sa Europa at iba pang lugar na bawasan ang operasyon.

"Halos nakasasapat sa sarili ang pambansang produksyon ng urea dahil makukuha sa loob ng bansa ang pangunahing hilaw na sangkap nito, ang natural gas, at kontrolado ng pamahalaan ang suplay at presyo nito," paliwanag ni Adiperwira. "Dahil dito, hindi direktang maaapektuhan ang pambansang suplay ng urea fertilizer sa kabila ng paglala ng sigalot sa Strait of Hormuz."

Muling Pagpapatakbo sa Lumang Imprastraktura

Nagdulot ng di-inaasahang pagkakataon para sa ilang lumang pagawaan ng pataba ang pagtaas ng pandaigdigang demand. Nakatakda na sana itong unti-unting isara dahil sa kawalan ng episyensiya sa operasyon at mataas na gastos sa pagpapanatili. Sinabi ni Sudaryono na maaaring pansamantalang mapahaba ng pagtaas ng pandaigdigang presyo at desperadong demand ng mga bansang umaangkat ang operasyon ng mga pasilidad na ito.

"Naging pagkakataon ito. Pansamantala pang magpapatuloy sa operasyon ang mga pagawaang una naming planong palitan dahil maraming bansa ang humihiling ng urea," paliwanag ng Deputy Minister. "Sa gitna ng krisis na ito, muling sumisigla ang industriya ng pataba natin."

Kasalukuyang pinakamalaking prodyuser ng urea ang Pupuk Indonesia sa mga rehiyon ng Asia-Pacific, Middle East at North Africa. Dahil dito, malaki ang impluwensiya ng negosyong pag-aari ng estado sa pagpapatatag ng panrehiyong suplay ng pataba habang umaangkop ang mga pandaigdigang pamilihan sa pagharang sa Hormuz.

Nagdulot ng matinding pagtaas ng presyo sa mga pandaigdigang pamilihan ng pataba ang pagsasara ng Strait of Hormuz. Tumaas nang humigit-kumulang 25 hanggang 35 porsiyento ang presyo ng urea mula nang magsimula ang sigalot, habang umakyat nang 35 porsiyento ang mga kontrata sa hinaharap sa loob lamang ng dalawang linggo. Sa Middle East, tumaas nang 19 porsiyento ang presyo ng urea sa loob ng isang linggo mula nang ipatupad ang harang.

Hindi lamang sa logistik ng pagpapadala ang epekto ng pagkaantala. Napilitang ihinto ng Qatar Energy ang produksyon sa pinakamalaking pagawaan ng urea sa iisang lugar sa buong mundo matapos mawalan ng suplay ng natural gas na hilaw na sangkap kasunod ng mga pag-atake sa mga pasilidad ng liquefied natural gas. Nawala sa operasyon ang milyun-milyong tonelada ng taunang kapasidad sa produksyon sa panahong pinakamataas ang pana-panahong demand ng pandaigdigang pamilihan ng agrikultura.

Mahigit 40 porsiyento ng urea at phosphate fertilizer ng India ay binibili nito mula sa mga tagapagtustos sa Middle East. Tatlong lokal na pagawaan na roon ang nagbawas na ng produksyon dahil sa paghina ng inaangkat na LNG mula Qatar. Dahil nanganganib ang suplay sa kritikal na panahon ng pagtatanim ng kharif na magsisimula sa Hunyo, pinabilis ng New Delhi ang pagsisikap na pag-ibahin ang mga mapagkukunan nito, kabilang ang Indonesia, Russia, Morocco, Jordan, Belarus at China.

Ayon sa datos sa kalakalan, sumirit ang halaga ng iniluluwas na urea ng Indonesia sa India mula $10.9 milyon noong 2024 tungo sa $342.8 milyon noong 2025. Ipinakikita nito ang mabilis na pagbabago ng direksiyon ng pamilihan dahil sa krisis sa Hormuz.

Patalastas

Pagharap sa mga Hamon sa Pag-e-export at Diplomasya

Sa kabila ng matatag na kapasidad sa produksyon, malalaking hamon sa logistik ang kailangang harapin upang maihatid ang pataba ng Indonesia sa mga mamimili sa ibang bansa. Pinatindi ng Indonesian Ministry of Foreign Affairs ang pakikipag-usap sa mga awtoridad ng Iran upang matiyak ang ligtas na pagdaan ng mga barkong Indonesian sa pinagtatalunang kipot.

Kinumpirma ni Yvonne Mewengkang, tagapagsalita ng Foreign Ministry, na tuloy-tuloy ang pakikipag-ugnayan ng embahador ng Indonesia sa Tehran sa mga opisyal ng Iran hinggil sa seguridad pandagat. "Patuloy naming isusulong ang mas pinaigting na mga hakbangin sa diplomasya tungkol sa isyung ito dahil napakahalaga nito sa amin," pahayag ni Mewengkang sa isang kamakailang briefing.

Ipinakikita ng mga pagsisikap sa diplomasya ang masalimuot na pagbabalanse na kailangang gawin ng Indonesia: samantalahin ang mga pagkakataon sa pag-e-export habang tinitiyak ang seguridad ng sarili nitong mga rutang pandagat at inaangkat na enerhiya. Sinabi ng ministeryo na umaasa itong magbubukas ng pagkakataon para pahupain ang tensiyon ang kamakailang pagpapalit ng pamunuan sa Iran, bagaman nananatiling matindi ang tensiyon sa rehiyon.

Pinagtibay ng UN Security Council ang Resolution 2817, na kumokondena sa mga pag-atake ng Iran sa mga karatig-bansa at imprastraktura para sa mga sibilyan. Tinanggihan naman ng Tehran ang resolusyon at iginiit na hindi nito kinilala ang agresyon ng Israel at Estados Unidos na ikinamatay ng daan-daang sibilyang Iranian, kabilang ang mga babaeng mag-aaral.

Mga Panganib sa Lokal na Ekonomiya at mga Kapalit

Bagaman malinaw ang mga oportunidad sa ekonomiya mula sa paglago ng pag-e-export ng pataba, nagbabala ang mga opisyal ng Indonesia na malaking panganib sa lokal na ekonomiya ang mas malawak na krisis sa Hormuz. Nagbabala si Trade Minister Budi Santoso na maaaring kumalat sa mga sektor ng pagmamanupaktura ang pagtaas ng gastos sa enerhiya at posibleng pahinain nito ang kakayahan ng Indonesia na makipagkompetensiya sa pag-e-export.

"Kabilang ang sektor ng pagmamanupaktura sa mga higit na nanganganib," sabi ni Santoso. "Maaaring tumaas ang gastos sa operasyon ng mga prosesong pangproduksyon sa Indonesia na umaasa sa enerhiya. Maaaring lumiit ang tubo ng mga negosyo dahil sa pagtaas ng gastos sa produksyon o magdulot ito ng pagtaas ng presyo ng mga produktong pangkonsumo."

May reserba lamang na langis ang Indonesia para sa humigit-kumulang 20 araw, kaya bulnerable ito sa mga biglaang pagkaantala ng suplay kahit net exporter ito ng pataba. Ipinagpalagay sa badyet ng estado para sa 2026 na $70 kada bariles ang presyo ng krudo ng Indonesia. Bawat dolyar na dagdag lampas sa hangganang iyon ay nagdaragdag ng trilyong rupiah sa gastos sa subsidiya, habang higit na kaunti ang naibabalik na kita.

Binigyang-diin ng ministro ang mga estratehiyang magpoprotekta sa lokal na kalakalan sa pamamagitan ng pagpapasigla sa pagkonsumo at pakikipagtulungan sa pribadong sektor. Itinuturing ang lokal na demand bilang panangga sa pabagu-bagong pandaigdigang pamilihan. Plano ng pamahalaan na palakasin ang proteksiyon sa lokal na pamilihan habang pinalalawak ang mga destinasyon ng pag-e-export upang mabawasan ang pagdepende sa iisang koridor ng kalakalan.

Epekto sa Seguridad sa Pagkain sa Buong Asya

Nanganganib na humantong sa mas malawak na krisis sa seguridad sa pagkain sa buong Asya at iba pang bahagi ng mundo ang pagkaantala ng suplay ng pataba. Nagbabala ang mga ekonomista sa agrikultura na maaaring mapilitan ang mga magsasaka na bawasan ang paggamit ng pataba kapag nagtagal ang kakulangan. Posible nitong pababain ang ani sa panahon ng pagtatanim na nahaharap na sa pabagu-bagong klima.

Mahigit kalahati ng urea ng Australia ang inaangkat nito mula sa United Arab Emirates, Qatar at Saudi Arabia. Partikular itong nanganganib dahil halos wala itong lokal na kapasidad sa produksyon matapos isara noong 2022 ang pasilidad ng Incitec Pivot sa Brisbane. Karaniwang sinasalo ng mga magsasakang Australiano ang dagdag na gastos sa mga input sa halip na bawasan ang produksyon, ngunit maaaring tuluyang makaapekto sa presyo ng pagkain para sa mga mamimili ang matagal na pananatili ng mataas na presyo.

Sa Timog Asya, nagpatupad ang Bangladesh ng rasyon sa gasolina at nagsara ng mga unibersidad upang makatipid sa enerhiya, habang nag-anunsiyo ang Nepal ng rasyon sa cooking gas. Ipinatupad ng Thailand ang apat na araw na linggo ng trabaho sa mga tanggapan ng pamahalaan at hinimok ang mga mamamayan na limitahan sa 24 digri Celsius ang air conditioning upang mabawasan ang pambansang konsumo ng enerhiya.

May estratehikong reserba ng langis na humigit-kumulang 1.4 bilyong bariles ang China. Naiulat na nakipagkasundo ito para makadaan sa kipot ang mga barko nito sa kabila ng pangkalahatang harang, na posibleng magtiyak ng mas paborableng akses sa enerhiya at suplay ng petrochemical mula Middle East habang naghahanap ng ibang mapagkukunan ang ibang mga bansa.

Mga Kahinaan sa Estruktura ng Pandaigdigang Agrikultura

Nananatiling pundasyon ng makabagong produksyon ng pataba ang prosesong Haber-Bosch, na naimbento mahigit isang siglo na ang nakalipas. Gumagamit ang paraang ito, na masinsin sa enerhiya, ng natural gas upang gumawa ng ammonia, na pinoproseso naman bilang urea. Lumikha ng mapanganib na mga bottleneck sa supply chain ang konsentrasyon ng murang natural gas sa Middle East, Russia at North America.

Bago pa man isara ang Hormuz, nilimitahan na ng China ang pag-e-export ng pataba upang matiyak ang seguridad sa pagkain sa loob ng bansa. Nakatulong ito sa kakulangang nagbunsod ng mga protesta sa India. Gayundin, ginambala ng pananakop ng Russia sa Ukraine noong 2022 ang mga pamilihan ng pataba, nagtulak sa 22.3 milyong dagdag na tao sa kagutuman at naglantad sa kahinaan ng mga network ng produksyon na nakasentro sa iilang lugar.

Ayon sa mga mananaliksik, maaaring mabawasan ang ganitong mga kahinaan sa pamamagitan ng desentralisadong produksyon ng "green fertilizer" gamit ang nababagong enerhiya, ngunit hindi nakasasabay ang pamumuhunan sa kasalukuyang imprastraktura sa agarang pangangailangan ng pamilihan. Pinabilis ng ilang bansa sa Asya, kabilang ang India at Brazil, ang mga patakarang naglalayong bumuo ng lokal na produksyon ng pataba gamit ang nababagong enerhiya matapos ang mga kamakailang pagkagambala sa suplay.

Ano ang Susunod para sa mga Export ng Indonesia

Ayon sa mga analyst sa industriya, lubhang nakadepende sa tagal ng pagsasara ng Hormuz ang pagkakataon ng Indonesia na palawakin ang pag-e-export ng pataba. Kung mabilis na matatapos ang sigalot, magpapatuloy sa operasyon ang mga prodyuser sa Middle East at babalik sa normal ang mga presyo. Gayunman, maaaring tuluyang baguhin ng matagal na pagkaantala ang mga padron ng pandaigdigang kalakalan ng pataba at posibleng maitatag ang Indonesia bilang permanenteng alternatibong tagapagtustos para sa mga bansang nag-aangkat na inuuna ang seguridad ng suplay.

Hindi pa tiyak ang agarang magiging takbo ng sitwasyon. Nagdeklara ang Qatar ng force majeure sa mga kontrata sa gas at nag-ulat ang Bahrain ng pinsala sa mga refinery mula sa mga pag-atake ng missile, habang nagpapatuloy ang mga pagsisikap sa diplomasya upang pahupain ang tensiyon. Para sa mga prodyuser sa Indonesia, naghahatid ang kasalukuyang kalagayan kapwa ng mga kumikitang pagkakataon sa pag-e-export at hamong palawakin ang operasyon habang tinutupad ang mga pangako sa seguridad sa pagkain sa loob ng bansa.

Dahil pinakamalaki ang Pupuk Indonesia sa mga prodyuser sa rehiyon, malaki ang impluwensiyang diplomatiko ng Indonesia sa panahon ng krisis. Habang nag-uunahan ang mga bansa sa limitadong suplay ng pataba, pinatitibay ng kakayahan ng Indonesia na ipagpatuloy ang produksyon habang hindi pa nakapagsisimula muli ang malalaking tagapagtustos ang umuusbong nitong papel bilang mahalagang bahagi ng mga pandaigdigang supply chain ng agrikultura.

Mahahalagang Punto

• Nakaranas ang Indonesia ng walang-katulad na pandaigdigang demand para sa urea fertilizer matapos isara ang Strait of Hormuz dahil sa tensiyon sa pagitan ng Iran at Estados Unidos
• May taunang kapasidad sa produksyon na 14.5 milyong tonelada ang Pupuk Indonesia na pag-aari ng estado, sapat upang tugunan ang lokal na pangangailangan habang pinalalawak ang pag-e-export
• Tumaas nang 25 hanggang 35 porsiyento ang pandaigdigang presyo ng urea mula nang magsimula ang harang, at umabot sa 19 porsiyento ang lingguhang pagtaas sa ilang pamilihan
• Maaaring magpatuloy sa operasyon ang mga luma nang pagawaan ng pataba sa Indonesia na nakatakda sanang palitan upang matugunan ang biglaang pagtaas ng pandaigdigang demand
• Tumaas ang inaangkat na urea ng India mula Indonesia mula $10.9 milyon noong 2024 tungo sa $342.8 milyon noong 2025 habang naghahanap ito ng ibang mapagkukunan bukod sa mga tagapagtustos sa Middle East
• Tinitiyak ng mga lokal na reserba ng natural gas ng Indonesia ang produksyon nito, isang kalamangan na wala sa mga prodyuser sa Europa at iba pang bansang umaasa sa inaangkat na suplay
• Masinsinang nakikipag-usap sa Iran sa pamamagitan ng diplomasya ang Indonesian Foreign Ministry upang matiyak ang ligtas na pagdaan ng mga barkong nag-e-export ng pataba
• Nagbabala ang mga opisyal sa kalakalan na maaaring sabay na banta sa kakayahang makipagkompetensiya ng industriya ng Indonesia ang pagtaas ng pandaigdigang gastos sa enerhiya sa kabila ng pakinabang mula sa pag-e-export ng pataba