Ipinasa ng China ang Malawakang Batas sa Pagkakaisa ng mga Etnikong Grupo na Nag-aatas sa Paggamit ng Mandarin at Asimilasyong Kultural

Pagbabago sa Batas Tungo sa Pagkakapare-pareho ng Kultura

Inaprubahan ng Pambansang Kongreso ng mga Mamamayan ng China ang isang komprehensibong bagong batas na nagtatakda sa batas ng kampanya ng pamahalaan sa nakalipas na sampung taon na isama ang mga etnikong minorya sa nangingibabaw na kulturang Han Chinese. Nagmarka ito ng tiyak na pagtalikod sa mga naunang patakarang nagbigay ng limitadong awtonomiya sa mga natatanging pangkat pangwika at pangkultura. Pormal na pinamagatang Pagsusulong ng Pagkakaisa at Pag-unlad ng mga Etnikong Grupo, ipinasa ang batas nitong Huwebes sa botong 2,756 pabor, tatlo laban, at tatlong abstensiyon, at magkakabisa ito sa Hulyo 1. Bagaman inilalarawan ito ng mga opisyal ng China bilang kasangkapan para sa pagkakaisa ng lipunan at pag-unlad ng ekonomiya, nagbabala ang mga organisasyon para sa karapatang pantao at mga akademikong eksperto na pinatitibay nito sa batas ang sapilitang asimilasyon at ginagawang krimen ang pagiging natatangi ng mga kultura.

Inaatas ng batas ang paggamit ng Mandarin Chinese bilang pangunahing wikang panturo para sa lahat ng bata, mula preschool hanggang matapos ang sapilitang edukasyon. Sa gayon, epektibo nitong inaalis sa mga etnikong minorya ang karapatang mag-aral sa mga katutubong wika gaya ng Tibetan, Uyghur, at Mongolian. Binabaligtad ng probisyong ito ang ilang dekada ng nakagawiang pagsasagawa sa ilalim ng 1984 Batas sa Awtonomiyang Pambansa sa mga Rehiyon, na gumagarantiya sa kalayaan ng mga minorya na gamitin at paunlarin ang sarili nilang mga wika sa mga paaralan at usapin ng pamahalaan. Sa ilalim ng dating balangkas, maaaring pag-aralan ng mga estudyante sa mga rehiyong gaya ng Inner Mongolia ang karamihan sa mga asignatura sa sarili nilang wika, habang unti-unting ipinapakilala ang Mandarin sa elementarya. Inaatasan ng bagong batas ang mga batang preschool na agad magsimulang mag-aral ng Mandarin at itinatakda na dapat magkaroon ang mga estudyante ng batayang kaalaman sa wika pagsapit ng edad na 15.

Ginawang pangunahing haligi ni Pangulong Xi Jinping ng kanyang pilosopiya sa pamamahala ang pagsasailalim sa kulturang Tsino ng mga etnikong minorya. Gumamit siya ng mga metapora gaya ng mga buto ng granada na nagdidikit-dikit upang ilarawan ang kanyang pananaw sa nagkakaisang pambansang pagkakakilanlan na nakasentro sa kulturang Han Chinese. Ginagawang may-bisang obligasyong legal ng batas ang ideolohikal na balangkas na ito: inaatasan ang mga magulang at tagapag-alaga na turuan at gabayan ang mga menor de edad na mahalin ang Partido Komunista ng China, at ipinagbabawal ang pagpapasa ng mga konseptong maaaring ituring ng mga awtoridad na nakapipinsala sa pagkakaisa at pag-unlad ng mga etnikong grupo. Sa teorya, maaaring maging batayan ng legal na aksiyon laban sa mga pamilya ang pagtuturong natanggap ng mga bata.

Pagguho ng mga Karapatang Pangwika

Nasa sentro ng adyenda ng asimilasyon ng bagong batas ang wika. Itinatakda ng Artikulo 15 ang Mandarin bilang pambansang wikang panlahat at inaatas na sa anumang opisyal na lugar kung saan magkasamang makikita ang Mandarin at mga wika ng minorya, dapat mangibabaw ang mga karakter na Tsino sa puwesto, pagkakasunod-sunod, at iba pang katulad na aspekto. Saklaw ng direktibang ito hindi lamang ang mga paaralan kundi pati ang mga pampublikong karatula, dokumento ng pamahalaan, at digital na plataporma. Ayon sa isang kamakailang ulat ng PEN America at Southern Mongolian Human Rights Information Center, na-censor o ipinagbawal na sa China ang mahigit 80 porsiyento ng mga website sa wikang Mongolian. Ipinahihiwatig nito na pormal na lamang na itinatakda ng legal na balangkas ang mga umiiral nang paghihigpit.

Hindi nagkataon lamang na tinatarget ng batas ang mga lugar kung saan pinakamalamang na maririnig ng mga bata ang kanilang katutubong wika. Layunin nitong putulin ang ugnayan ng mga bata sa kanilang pagkakakilanlan, kasaysayan, at kultura.

Ibinigay ni Erika Nguyen ng PEN America ang pagtatasa niyang ito tungkol sa mga probisyon ng batas ukol sa edukasyon. Lumilikha ang kahingian na magkaroon ng batayang kasanayan sa Mandarin bago matapos ang sapilitang edukasyon ng isang mekanismong nagtatakda kung sino ang makapapasok batay sa wika, ayon sa mga eksperto. Ayon kay Enghebatu Togochog, direktor ng Southern Mongolian Human Rights Information Center, lalong nagiging paunang rekisito sa pag-unlad sa propesyon ang kahusayan sa Mandarin, anupat epektibong naisasaisantabi ang mga katutubong nagsasalita ng mga wika ng minorya sa mga oportunidad sa ekonomiya.

Ipinapataw din ng batas ang pagkakapare-pareho ng ideolohiya sa pamamagitan ng edukasyon. Inaatasan ng Artikulo 12 ang mga awtoridad na mag-organisa ng pagtuturong gagabay sa lahat ng etnikong grupo tungo sa mga tamang pananaw tungkol sa bansa, kasaysayan, nasyon, kultura, at relihiyon. Epektibo nitong inaalis ang mga alternatibong salaysay sa kasaysayan o interpretasyon ng kultura na naiiba sa opisyal na linya ng Partido Komunista. Sa Tibet, kung saan dating nagsasanay ng mga batang monghe sa mga tekstong Budista ang mga paaralang pinatatakbo ng mga monasteryo, ipinagbabawal na ng mga kasalukuyang regulasyon ang pag-aaral ng relihiyon sa gayong mga lugar ng sinumang wala pang 18 taong gulang. Sa halip, inaatasan silang pumasok sa mga institusyong pinatatakbo ng estado kung saan nangingibabaw ang Mandarin.

Mula Awtonomiya Tungo sa Asimilasyon

Kasukdulan ang bagong batas ng malaking pagbabago sa patakaran na nagsimula noong huling bahagi ng dekada 2000 at bumilis matapos maupo si Xi sa pamumuno noong 2012. Noong panahon ni Deng Xiaoping at ng mga sumunod na lider, pinanatili ng China ang sistema ng Awtonomiyang Etniko sa mga Rehiyon, na nagbigay ng simbolikong sariling pamamahala sa mga itinalagang teritoryo at gumagarantiya sa karapatang gumamit ng mga katutubong wika. Kinikilala ng balangkas na ito ang 55 pangkat ng minoryang opisyal na kinikilala sa bansa. Sama-sama nilang tinitirhan ang humigit-kumulang kalahati ng kalupaan ng China, bagaman wala pang 9 na porsiyento ang bahagi nila sa kabuuang populasyon.

Inilarawan ni James Leibold, propesor sa La Trobe University sa Melbourne na dalubhasa sa mga patakaran ng China tungkol sa mga etnikong grupo, ang bagong batas bilang panghuling legal na hakbang sa pamamaraan ni Xi. Epektibo nitong binabaklas ang unang henerasyong balangkas ng patakaran sa mga etnikong grupo at pinapalitan ito ng mga repormang tinatawag ng mga iskolar na ikalawang henerasyon, na inuuna ang pambansang pagkakakilanlan kaysa sa pagiging natatangi ng mga etnikong grupo. Samantalang pinahihintulutan ng mga naunang patakaran ang kakayahang umangkop ng mga rehiyon sa wika at pangangalaga ng kultura, hinihingi naman ng kasalukuyang pamamaraan ang pagsunod ng lahat sa mga pamantayan ng kulturang Han Chinese sa ngalan ng paghubog sa iisang kamalayan ng bansang Tsino.

Lalong nililinaw ng batas na sa PRC ni Xi Jinping, kailangang higit pang makiisa sa nakararaming Han ang mga mamamayang hindi Han, at higit sa lahat, maging tapat sa Beijing.

Ibinigay ni Allen Carlson, associate professor ng pamahalaan sa Cornell University, ang interpretasyong ito sa mga implikasyong pampolitika ng batas. Tahasang isinasailalim ng batas ang pagkakakilanlang etniko sa pambansang pagkakakilanlan. Inilalarawan nito ang mga kultura ng minorya bilang mga sanga mula sa punong Han Chinese, sa halip na magkakahiwalay na tradisyong nararapat pangalagaan nang nagsasarili.

Pagtatarget sa mga Pamayanang Nasa Laylayan

Pinakamabigat ang praktikal na epekto ng batas sa mga rehiyong matagal nang lumalaban sa kontrol ng sentral na pamahalaan, kabilang ang Rehiyong Awtonomo ng mga Uyghur sa Xinjiang, Rehiyong Awtonomo ng Tibet, at Rehiyong Awtonomo ng Inner Mongolia. Ilang taon nang nakararanas ang mga lugar na ito, na nasa hangganan ng mga teritoryong estratehikong sensitibo at may mahahalagang likas na yaman, ng iba't ibang antas ng panggigipit ng estado para sa asimilasyon. Nagbibigay ang bagong batas ng iisang legal na batayan sa mga gawaing dati nang ipinatutupad sa pamamagitan ng mga regulasyong panrehiyon at pasiya ng mga administratibong awtoridad.

Sa Xinjiang, tahanan ng humigit-kumulang 12 milyong Muslim na Uyghur at iba pang mamamayang Turkic, nakapagtatag na ang mga awtoridad ng malawak na sistema ng pagmamanman, pagkulong, at sapilitang pagtuturo ng ideolohiya. Inilarawan ito ng United Nations bilang kinasasangkutan ng malulubhang paglabag sa karapatang pantao na maaaring maituring na mga krimen laban sa sangkatauhan. Mula 2017 hanggang 2019, tinatayang isang milyong Uyghur ang dumaan sa mga pasilidad na tinawag ng mga opisyal ng China na mga sentro ng pagsasanay bokasyonal o kampo ng muling pagtuturo. Iniulat na dumanas doon ang mga nakakulong ng sapilitang pagtuturo ng ideolohiyang pampolitika, tortyur, at seksuwal na karahasan, kabilang ang sapilitang isterilisasyon. Bagaman sinasabi ng China na isinara ang mga sentrong ito noong 2019, libo-libo pa rin ang nakakulong, at patuloy na tinatarget ng Kampanyang Mariing Labanan ang mga gawaing panrelihiyon gaya ng pag-aaral ng Quran nang walang pahintulot ng estado, na ikinoklasipika bilang banta sa pagkakaisa ng mga etnikong grupo.

Nakaranas din ng katulad na panggigipit ang Tibet, kung saan iginiit ng mga awtoridad ang kontrol sa mga institusyong monastiko at ginawang krimen ang pagmamay-ari ng mga larawan ng Dalai Lama, ang espirituwal na pinunong ipinatapon sa ibang bansa. Sa pagbisita sa isang monasteryo na dating iniuugnay sa paglaban ng mga Tibetan, inilarawan ng mga monghe ang pamumuhay sa ilalim ng palagiang takot at pananakot. Sinabi ng isang residente, Tinatanggihan kaming mga Tibetan ng mga pangunahing karapatang pantao. Patuloy kaming inaapi at pinag-uusig ng pamahalaan ng China. Epektibong inaalis ng kahingian ng bagong batas na ituro ang Mandarin mula pa sa edad ng preschool ang tradisyonal na landas kung saan pumapasok ang mga batang lalaki sa mga paaralang monastiko upang magsanay bilang mga monghe, at nanganganib dahil dito ang pagpapasa ng mga tradisyong Budista ng Tibet sa susunod na henerasyon.

Naranasan na ng Inner Mongolia noong 2020 ang maagang bersiyon ng kasalukuyang pambansang patakaran, nang biglang palitan ng mga awtoridad ng mga katumbas na aklat sa Mandarin ang mga aklat-aralin sa wikang Mongolian. Bunsod nito, naganap ang pambihirang malawakang protesta ng mga etnikong Mongolian. Hindi pinapasok ng mga magulang ang kanilang mga anak sa paaralan bilang anyo ng pagsuway sa batas. Tumugon ang mga awtoridad sa pamamagitan ng mga pag-aresto, kampanya ng pagtuturo ng ideolohiya, at pagpapakalat ng mga puwersang panseguridad. Sa ilalim ng bagong pambansang batas, magiging pamantayan na sa halip na bukod-tanging hakbang ang gayong mga patakaran. Inaatasan nitong turuan sa Mandarin ang lahat ng batang minorya sa buong bansa, habang ituturing na wika lamang na banyaga ang kanilang mga katutubong wika.

Muling Paghubog sa mga Pamayanan sa Pamamagitan ng Pagpapatakbo sa Lipunan

Higit pa sa edukasyon at wika, pinahihintulutan ng batas ang malalim na pakikialam sa mga tirahan ng mga tao at kayarian ng mga pamilya. Isinusulong nito ang paglikha ng mga pamayanang magkakahalo at magkakaugnay, isang patakarang binibigyang-kahulugan ng mga analista bilang paghikayat na buwagin ang mga kapitbahayang puro isang etnikong grupo at palitan ang mga ito ng mga pamayanang magkakahalo. Layunin ng pamamaraang ito na pabilisin ang ugnayan, palitan, at paghahalo ng magkakaibang grupo sa pamamagitan ng pisikal na paglalapit sa kanila, na posibleng makasira sa mga buklod ng pamayanang nagpapanatili sa mga gawaing pangkultura ng mga minorya.

Tinutukoy rin ng batas ang mga pag-aasawa. Ipinagbabawal nito sa sinumang indibidwal o organisasyon na makialam sa pagpili ng mapapangasawa batay sa etnisidad, kaugalian, o relihiyon. Bagaman inilalarawan ito bilang pangangalaga sa kalayaan ng indibidwal, ipinahihiwatig ng mga eksperto na layunin ng probisyong ito na pigilan ang mga pamilya o lider ng relihiyon na humadlang sa pag-aasawa ng mga Han Chinese at miyembro ng mga minorya. Ipinaliwanag ni Aaron Glasserman, postdoctoral fellow sa University of Pennsylvania, na maaaring palihim na pinagbibigyan noon ng mga lokal na opisyal ang pagtutol ng mga magulang o lider ng relihiyon sa mga kasalang halo ang etnisidad upang maiwasan ang alitan sa lipunan. Inaalis ng bagong batas ang kaluwagang iyon at lumilikha ng legal na panggigipit upang padaliin ang mga pagsasamang magbubunga ng mga anak na may halong pinagmulan. Sa teorya, unti-unti nitong pinahihina ang magkakahiwalay na pagkakakilanlang etniko sa paglipas ng mga henerasyon.

Gayundin ang ipinapataw sa mga patakaran sa pabahay. Inaatasan ng Artikulo 23 na isama sa pagpaplano sa lungsod at kanayunan ang ideolohiya ng pagkakaisa ng mga etnikong grupo. Ipinagpapatuloy ng probisyong ito ang mga umiiral nang programa gaya ng inisyatibang “pagiging pamilya” sa Xinjiang, kung saan pinilit ang mga pamilya ng etnikong minorya na patuluyin sa kanilang mga tahanan ang mga kawani ng pamahalaan. Iniulat na may ilang kaayusan pang sapilitang pinagsasama sa tirahan na nagbigay-daan sa seksuwal na pang-aabuso. Hindi tuwirang inilalarawan ng diin ng batas sa modernisasyon at kabihasnan ang mga kaugaliang pangkultura ng mga minorya bilang atrasadong hadlang sa kaunlaran, na nagbibigay-katwiran sa pakikialam ng estado upang baguhin ang mga kaugalian at gawi.

Abot-Labas-Bansang Kapangyarihan ng Estado

Marahil ang pinakakapansin-pansing bahagi ng batas ay ang abot nito lampas sa mga hangganan ng China. Itinatakda ng Artikulo 61 na maaaring papanagutin sa ilalim ng batas ang mga indibidwal o organisasyong nasa labas ng teritoryo ng China na sumisira sa pambansang pagkakaisa at pag-unlad o nag-uudyok ng pagkakawatak-watak ng mga etnikong grupo. Katulad ito ng pag-angkin sa kapangyarihang legal sa labas ng bansa sa ilalim ng 2020 Batas sa Pambansang Seguridad ng Hong Kong, na humantong sa pag-aanunsiyo ng mga pabuya para sa impormasyon tungkol sa 34 aktibista sa ibang bansa na inakusahan ng subersiyon o paghihiwalay.

Tahasang tinatarget ng batas ang mga komunidad ng mga Tsino sa ibang bansa at mga internasyonal na institusyon. Inaatas nito ang pagpapalaganap ng opisyal na ideolohiya sa pamamagitan ng mga palitan at pakikipagtulungan ng mga akademikong Tsino at dayuhan, grupo ng lipunang sibil, at mga think tank. Ipinakita na ng mga opisyal ng China na handa silang magpatupad ng gayong mga pamantayan sa ibang bansa: ginigipit nila ang isang museo sa Thailand na alisin ang mga likha ng mga artistang Uyghur, Tibetan, at taga-Hong Kong, at ikinukulong ang mga estudyanteng Tsino na nagtataguyod ng mga karapatan ng mga Tibetan habang nag-aaral sa ibang bansa. Noong Hulyo 2025, inaresto ng mga awtoridad ang isang estudyanteng nagngangalang Tara Zhang Yadi dahil sa mga paratang na nag-uudyok siya ng separatismo sa pagsasalita tungkol sa mga karapatan ng mga Tibetan habang nasa ibang bansa.

Inilarawan ni Yalkun Uluyol, mananaliksik sa China ng Human Rights Watch, ang mga probisyong ito bilang pagpapatibay sa batas ng panunupil na tumatawid sa mga hangganan. Sa ilalim nito, hinihingi ng Beijing ang pagsunod sa ideolohiya hindi lamang sa loob ng mga hangganan nito kundi pati sa mga komunidad ng diaspora at internasyonal na institusyon. Posibleng maharap sa mga parusang legal ang mga dayuhang akademiko, mamamahayag, at tagapagtaguyod ng karapatang pantao kung sumasalungat sa opisyal na salaysay ng China tungkol sa mga etnikong minorya ang kanilang pananaliksik o adbokasiya.

Pagtatanggol ng mga Opisyal at Pagbatikos ng Internasyonal na Komunidad

Ipinagtatanggol ng mga opisyal ng China ang batas bilang kinakailangan para sa katatagan at kaunlaran. Sinabi ni Lou Qinjian, delegado ng NPC na naghain ng panukala, na layunin ng batas na patatagin ang diwa ng pagkakaisa ng lahat ng etnikong grupo sa bansang Tsino. Binibigyang-diin ng mga editoryal ng midya ng estado na dumaan ang batas sa masusing konsultasyon at pinangangalagaan nito ang mga tradisyong pangkultura ng mga minorya habang isinusulong ang integrasyon. Iginiit ng lupon ng editoryal ng China Daily na mapanlinlang ang mga pahayag tungkol sa sapilitang asimilasyon at tinitiyak daw ng batas na hindi kailangang mamili ang mga minorya sa pagitan ng pag-unlad sa ekonomiya at pangangalaga sa kultura.

Gayunman, nagpahayag ng matinding pagkabahala ang mga internasyonal na organisasyon para sa karapatang pantao at mga dayuhang pamahalaan. Inilarawan ni Maya Wang, associate director para sa Asya ng Human Rights Watch, ang batas bilang pagpapakilos sa burukrasya at lipunan upang pag-isahin ang mga tao sa ilalim ng pamumuno ng Partido Komunista ng China sa kapinsalaan ng mga karapatang pantao. Ayon kay Rayhan Asat, iskolar sa batas sa Harvard University na nagsisilbi ng 15-taong sentensiya sa bilangguan sa Xinjiang ang kapatid na si Ekpar Asat dahil sa pagpapatakbo ng platapormang panlipunang midya para sa mga Uyghur, nagbibigay ang batas ng dahilan sa pamahalaan upang gumawa ng lahat ng uri ng paglabag sa karapatang pantao.

Malinaw pa rin ang malaking agwat sa pagitan ng opisyal na pananalita at kalagayan sa mismong lugar. Habang binibigyang-diin ng Beijing ang kusang-loob na integrasyon at pinagsasaluhang kaunlaran, inilalarawan naman ng mga minorya sa mga apektadong rehiyon ang sistematikong pagbura sa kanilang pagkakakilanlan. Gaya ng sinabi ng isang mongheng Tibetan sa pagbisita ng BBC, patuloy na pang-aapi ang mga patakarang ito, hindi ang mapagkalingang paggabay na sinasabi ng mga opisyal. Ipinasa ng Pambansang Kongreso ng mga Mamamayan ang batas, isang kapulungang hindi kailanman tumanggi sa panukala ng pamahalaan. Itinatampok nito ang kawalan ng mga mekanismong institusyonal na makahahamon sa landas tungo sa asimilasyon.

Ang Buod

• Ipinasa ng Pambansang Kongreso ng mga Mamamayan ng China ang Batas sa Pagsusulong ng Pagkakaisa at Pag-unlad ng mga Etnikong Grupo noong Marso 12, 2026, at magkakabisa ito sa Hulyo 1, 2026
• Inaatas ng batas ang paggamit ng Mandarin Chinese bilang pangunahing wikang panturo mula preschool hanggang high school, at inaalis ang dating karapatang mag-aral sa mga katutubong wikang gaya ng Tibetan, Uyghur, at Mongolian
• Dapat nang turuan at gabayan ng mga magulang at tagapag-alaga ang mga menor de edad na mahalin ang Partido Komunista ng China at pigilan ang pagpapasa ng mga ideyang itinuturing na nakapipinsala sa pagkakaisa ng mga etnikong grupo
• Hinihikayat ng batas ang paglikha ng magkakahalo at magkakaugnay na mga pamayanan na maaaring magwatak-watak sa mga kapitbahayan ng mga etnikong minorya, at ipinagbabawal ang panghihimasok sa pag-aasawang halo ang etnisidad o relihiyon
• Itinatakda ng Artikulo 61 ang kapangyarihang legal sa labas ng China, na nagpapahintulot sa pag-uusig sa mga taong nasa labas ng bansa na inaangkin ng mga awtoridad na sumisira sa pagkakaisa ng mga etnikong grupo o nag-uudyok ng separatismo
• Kasukdulan ang batas ng patakaran ni Xi Jinping na isailalim sa kulturang Tsino ang mga etnikong minorya. Lumilipat ito mula sa mga garantiya ng awtonomiya noong panahon ni Deng Xiaoping tungo sa sapilitang asimilasyon sa kulturang Han Chinese
• Binabalaan ng mga organisasyon para sa karapatang pantao na pinatitibay ng batas ang panunupil sa mga Uyghur, Tibetan, Mongolian, at iba pang pangkat ng minorya, habang pinahihintulutan ang panunupil sa mga komunidad ng diaspora sa ibayong-dagat