Inilunsad ng Vietnam ang Malawakang Repormang Pang-ekonomiya upang Maging Susunod na Tiger Economy ng Asya pagsapit ng 2045

Inilunsad ng Vietnam ang Malawakang Repormang Pang-ekonomiya upang Maging Susunod na Tiger Economy ng Asya pagsapit ng 2045

Layunin ng ambisyosong pambansang estratehiya na paunlarin ang mga industriyang high-tech, palakasin ang pribadong sektor, at magtayo ng imprastraktura upang makamit ang katayuang may mataas na kita sa loob ng dalawang dekada.

Noong huling bahagi ng 2024, sa ilalim ng mga pulang bandila at gintong busto ng rebolusyonaryong lider na si Ho Chi Minh sa Hanoi, ipinahayag ni To Lam, pinuno ng Partido Komunista, ang pagsisimula ng isang “bagong yugto ng pag-unlad.” Nagmarka ang pahayag na ito ng paglulunsad ng pinakamalawak na pagbabago sa ekonomiya ng Vietnam sa loob ng mga dekada, na may tahasang layuning gawing susunod na “tiger economy” ng Asya ang bansa at makamit ang katayuang may mataas na kita pagsapit ng 2045—ika-100 anibersaryo ng kalayaan nito.

Nakasalalay ang pag-asa ng mga lider ng Vietnam sa matapang na pagsasama ng pagpapasulong ng industriya, pamumuhunan sa imprastraktura, at repormang institusyonal upang makawala sa tinatawag na “middle-income trap” at mapabilang sa hanay ng mga maunlad na ekonomiya sa Asya gaya ng South Korea at Taiwan. Isinusulong ang plano habang bumabagal ang tradisyonal na modelong nakasandig sa pagluluwas ng Vietnam at humaharap ang bansa sa lumalaking hamon mula sa tensiyon sa pandaigdigang kalakalan, tumatandang populasyon, at mga panganib na dulot ng klima.

Bakit Nais ng Vietnam na Maging Tiger Economy

Tumutukoy ang terminong “tiger economy” sa mabilis at tuluy-tuloy na paglago na nakita sa mga ekonomiya sa Silangang Asya gaya ng South Korea, Taiwan, Singapore, at Hong Kong noong huling bahagi ng ika-20 siglo. Nakamit ng mga bansang ito ang katayuang may mataas na kita sa pamamagitan ng kombinasyon ng industriyalisasyong nakasandig sa pagluluwas, pamumuhunan sa edukasyon at imprastraktura, at estratehikong panghihimasok ng pamahalaan sa ekonomiya.

Kapansin-pansin ang pagbabagong pang-ekonomiya ng Vietnam mula nang ipatupad ang mga repormang Đổi Mới (Renovation) noong 1986. Mula sa sistemang sentralisadong pinaplano, lumipat ang bansa sa “ekonomiyang pamilihan na may oryentasyong sosyalista,” na nagbukas sa pamumuhunan mula sa ibang bansa at pandaigdigang kalakalan. Mula sa humigit-kumulang $1,200 noong 1990, pumalo na sa mahigit $16,000 ang karaniwang taunang kita ngayon (na iniakma batay sa lokal na presyo), at milyon-milyon ang nakaahon sa kahirapan. Isa na ngayong pandaigdigang sentro ng pagmamanupaktura ang Vietnam, kung saan napapalitan ng mga industrial park ang tahimik na mga suburb at umaasa ang mga multinasyonal na tatak sa mga pabrika sa bansa para sa lahat ng bagay, mula elektronika hanggang damit.

Gayunman, humihina na ang modelong pagmamanupaktura na mababa ang gastos at nakasandig sa pagluluwas na nagpasigla sa paglago. Inilantad ng pagtaas ng sahod, pagbabago sa pandaigdigang supply chain, at mga bagong hadlang sa kalakalan—gaya ng kamakailang taripa ng U.S. sa mga produktong Vietnamese—ang mga panganib ng labis na pag-asa sa murang lakas-paggawa at pangangailangan mula sa ibang bansa. Upang maiwasan ang pag-unti ng paglago at makamit ang katayuang may mataas na kita, iginiit ng mga lider ng Vietnam na kailangang pag-ibahin ng bansa ang ekonomiya, umakyat sa mas mataas na antas ng value chain, at pasiglahin ang inobasyon.

Estratehiya ng Vietnam para sa 2045: Maraming Pinagmumulan ng Paglago

Hindi tulad ng mga naunang tiger economy sa Asya na nakatuon sa iisang sektor—elektronika sa South Korea, semiconductor sa Taiwan, at pananalapi sa Singapore—masyado nang masalimuot at magkakaugnay ang ekonomiya ng Vietnam upang umasa lamang sa iisang industriyang “magwawagi.” Sa halip, nakasalig sa tatlong haligi ang estratehiya ng pamahalaan para sa 2045:

• Pagsusulong ng Industriya: Binibigyang-priyoridad ng Vietnam ang mga sektor na high-tech gaya ng semiconductor, artificial intelligence (AI), at napapanibagong enerhiya. Ipinatutupad ang mga estratehikong pagbawas sa buwis, suporta sa pananaliksik, at mga insentibo sa malalaking lungsod gaya ng Hanoi, Ho Chi Minh City, at Danang upang makahikayat ng pamumuhunan mula sa loob at labas ng bansa.
• Pamumuhunan sa Imprastraktura: Inihayag ng pamahalaan ang planong mamuhunan ng halagang katumbas ng 10% ng GDP—humigit-kumulang $67 bilyon—sa malalaking proyekto, kabilang ang mabilis na riles mula hilaga hanggang timog na magpapababa sa oras ng biyahe sa pagitan ng Hanoi at Ho Chi Minh City sa wala pang walong oras. Isinasagawa rin ang mga planong magtayo ng mga planta ng enerhiyang nuklear at bagong mga koridor para sa logistik upang suportahan ang paglago ng industriya at pangangailangan sa enerhiya.
• Pagsasapanahon ng Pananalapi at Pagpapalakas sa Pribadong Sektor: Layunin ng Vietnam na magtatag ng mga pandaigdigang sentro ng pananalapi sa Ho Chi Minh City at Danang, na mag-aalok ng mas payak na regulasyon, pagbawas sa buwis, at suporta para sa mga startup sa fintech. Sa isang malaking pagbabago sa patakaran, itinatalaga na ngayon ang mga pribadong negosyo bilang “pinakamahalagang puwersa” sa ekonomiya, na may mas madaling pagkuha ng pautang, prayoridad sa mga kontrata ng pamahalaan, at pagkakataong makibahagi sa malalaking proyekto.

Pormal na itinatakda ng Resolusyon 68, na ipinasa ng Partido Komunista noong Mayo, ang bagong direksiyong ito. Pinagsasama-sama ang mga ministeryo, binabawasan ang mga antas ng burukrasya, at pinagsasama ang mga lalawigan mula 63 tungo sa 34 upang makabuo ng mas malalakas na panrehiyong grupo ng mga eksperto at mas episyenteng administrasyon.

Mga Aral mula sa Nakaraan: Pag-iwas sa Middle-Income Trap

Inilalarawan ng “middle-income trap” ang kalagayan kung saan mabilis ang paglago ng mga bansa ngunit bumabagal bago maabot ang katayuang may mataas na kita. Ayon kay Propesor Lin Yifu, isang nangungunang ekonomistang Tsino, iilang umuunlad na bansa lamang ang matagumpay na nakaabot sa antas na ito mula noong Ikalawang Digmaang Pandaigdig. Karamihan ay naiipit dahil sa kakulangan ng inobasyon, labis na pag-asa sa murang lakas-paggawa, o kabiguang repormahin ang mga institusyon.

Ayon kay Propesor Lin, pinakamainam para sa Vietnam ang isang praktikal na pamamaraan na pinagsasama ang koordinasyon ng estado at kalayaan ng pamilihan. Itinuturo niya ang modelong “developmental state” na ginamit ng Japan, South Korea, at Taiwan, kung saan nagbigay ang mga pamahalaan ng nakatuong suporta sa mga estratehikong industriya habang hinayaang pasiglahin ng puwersa ng pamilihan ang kompetisyon. Nagbabala si Lin laban kapwa sa labis na panghihimasok ng estado at sa mabilis at walang regulasyong liberalisasyon, na nagdulot ng pag-unti ng paglago o krisis sa ibang mga rehiyon.

Katulad ng GDP kada tao ng Vietnam ngayon ang GDP kada tao ng China noong 2005. Kung magagaya nito ang bilis ng pagbabago sa teknolohiya at estruktura ng China, maaari ring makamit ng Vietnam ang katayuang may mataas na kita pagsapit ng 2045. Ang susi, ani Lin, ay tukuyin at paunlarin ang natatanging kalakasan ng bansa, suportahan ang inobasyon, at panatilihin ang isang nababagay at nakatuon sa mga layunin na patakarang pang-industriya.

Mga Hamon sa Landas Tungo sa 2045

Sa kabila ng kahanga-hangang pag-unlad nito, nahaharap ang Vietnam sa malalaking hadlang sa hangaring maging tiger economy. Kabilang dito ang:

• Bumabagal na Paglago ng Pagluluwas at Tensiyon sa Kalakalan: Nakinabang ang pagluluwas ng Vietnam mula sa tensiyon sa kalakalan ng U.S. at China, kaya naging pinakamalaking pamilihan nito sa pagluluwas ang Estados Unidos. Gayunman, umani ng masusing pagsusuri ang tagumpay na ito. Noong 2024, nagtala ang Vietnam ng $123.5 bilyong sobrang kalakalan sa U.S., na nagbunsod ng mga banta ng taripang aabot sa 46%. Nagresulta ang mga negosasyon sa 20% na buwis sa karamihan ng mga produktong Vietnamese, at dobleng taripa sa mga hinihinalang kargamentong ipinadaraan sa ibang bansa (mga produktong ipinadaraan sa Vietnam upang maiwasan ang mga paghihigpit ng U.S. sa China). Bagaman nakakuha ang Vietnam ng mga tuntuning katulad ng sa mga karatig-bansa nito sa rehiyon, ipinakita ng pangyayaring ito ang mga panganib ng labis na pag-asa sa mga pamilihan sa ibang bansa.
• Mga Hadlang sa Pribadong Sektor: Bagaman itinataguyod na ngayon ng pamahalaan ang pribadong negosyo, nahaharap pa rin ang mga lokal na kompanya sa mga hadlang sa pagkuha ng pautang, pagpasok sa mga pamilihan, at pag-abot sa teknolohiya. Patuloy na nangingibabaw sa mahahalagang sektor ang mga negosyong pag-aari ng estado (SOE), na nagdudulot ng kawalan ng episyensiya at paboritismo. Maaaring magpabagal sa mga reporma ang pagtutol ng mga may pansariling interes sa loob ng Partido Komunista at mga SOE.
• Pagbabago sa Demograpiya: Magtatapos pagsapit ng 2039 ang “ginintuang yugto ng populasyon” ng Vietnam—ang panahong mas marami ang nasa edad ng pagtatrabaho kaysa sa mga umaasa sa kanila. Inaasahang tatlong taon lamang makalipas nito maaabot ng lakas-paggawa ang pinakamataas na bilang. Nanganganib na pababain ng pagbabagong ito sa demograpiya ang produktibidad at bigyan ng matinding pasanin ang mga serbisyong panlipunan, lalo na't karaniwang pamilya (at partikular na kababaihan) ang inaasahang mangalaga sa mga nangangailangan. Pinalalawak ng pamahalaan ang pangangalagang pangkalusugan na nakatuon sa pag-iwas sa sakit, unti-unting itinataas ang edad ng pagreretiro, at hinihikayat ang mas maraming kababaihan na pumasok sa pormal na lakas-paggawa upang punan ang kakulangan sa manggagawa.
• Mga Panganib sa Klima: Isa ang Vietnam sa mga bansang pinakabulnerable sa pagbabago ng klima. Nagbabanta sa mga industrial park at rehiyong agrikultural gaya ng Mekong Delta ang mga bagyo, pagtaas ng lebel ng dagat, at pagbaha. Noong 2024, nagdulot ang Bagyong Yagi ng $1.6 bilyong pinsala at nagpababa ng 0.15% sa GDP. Nagbabala ang World Bank na kung walang matitibay na hakbang sa pag-angkop, maaaring mawalan ang Vietnam ng hanggang 14.5% ng GDP kada taon pagsapit ng 2050, at maaaring malugmok sa matinding kahirapan ang hanggang isang milyong tao pagsapit ng 2030. Namumuhunan ang mga negosyo sa mga hakbang laban sa pagbaha at napapanatiling mga gawain, ngunit napakalaki ng saklaw ng hamon.

Paano Nilalayong Harapin ng Vietnam ang mga Hamon

Ambisyoso ngunit praktikal ang plano ng Vietnam para sa mga reporma, at hinuhugot nito ang mga aral mula sa mga tagumpay at kabiguan sa pandaigdigang pag-unlad. Kabilang sa mahahalagang bahagi nito ang:

• Pag-iiba-iba ng Ekonomiya: Sa halip na tumaya sa iisang sektor, “maraming malalaking taya” ang ginagawa ng Vietnam sa pagmamanupakturang high-tech, AI, napapanibagong enerhiya, at mga serbisyong may mataas na antas. Nagbibigay ang pamahalaan ng mga insentibo para sa pananaliksik at pagpapaunlad, sumusuporta sa mga startup, at naghihikayat ng tuwirang pamumuhunan mula sa ibang bansa sa mga industriyang nangunguna sa teknolohiya.
• Pagpapahusay ng Imprastraktura: Pangunahing bahagi ng mas malawak na pagsisikap na gawing makabago ang transportasyon, enerhiya, at logistik ang $67 bilyong mabilis na riles mula hilaga hanggang timog. Layunin ng mga planta ng enerhiyang nuklear at proyekto sa napapanibagong enerhiya na tugunan ang mabilis na pagtaas ng pangangailangan sa kuryente habang binabawasan ang emisyon ng carbon. Dinisenyo ang mga pamumuhunang ito upang suportahan kapwa ang paglago ng industriya at katatagan laban sa pagbabago ng klima.
• Pagpapalakas sa Pribadong Sektor: Nagmamarka ang Resolusyon 68 ng malawakang pagbabago sa patakarang pang-ekonomiya, kung saan itinatakda ang mga pribadong negosyo bilang pangunahing makina ng paglago. Pinapasimple ng pamahalaan ang mga regulasyon, pinahuhusay ang akses sa pananalapi, at binubuksan sa mga pribadong kompanya ang paglahok sa mga proyekto sa pamamagitan ng pag-aalok ng bid. Pagsapit ng 2030, layon ng Vietnam na palakihin sa pandaigdigang antas ang hindi bababa sa 20 lokal na kompanya, upang makalikha ng mga “pambansang kampeon” na kayang makipagkompetensiya sa buong mundo.
• Repormang Institusyonal: Pinagsasama-sama ang mga ministeryo, inaalis ang mga antas ng burukrasya, at pinagsasama ang mga lalawigan upang makabuo ng mas episyente at magkakaugnay na mga panrehiyong ekonomiya. Layunin nitong bawasan ang pag-uulit ng mga gawain, pagbutihin ang pamamahala, at lumikha ng mas malaking grupo ng mga bihasang manggagawa.
• Proteksiyong Panlipunan at Patakaran sa Paggawa: Upang tugunan ang mga hamong demograpiko, pinalalawak ng Vietnam ang akses sa pangangalagang pangkalusugan, itinataas ang edad ng pagreretiro, at hinihikayat ang mas maraming kababaihan na makibahagi sa lakas-paggawa. Layunin ng mga hakbang na ito na panatilihin ang produktibidad at suportahan ang malusog na pagtanda habang tumatanda ang populasyon.

Kompetisyon sa Rehiyon at mga Pandaigdigang Pakikipagtuwang

Hindi nakalampas sa pansin ng mga karatig-bansa ang mabilis na pag-angat ng Vietnam. Nagbabala ang mga eksperto sa Thailand na maaaring malampasan nito ang Thailand sa pagiging kompetitibo at paglago dahil sa mga repormang nakabatay sa ebidensiya at mga pamumuhunan sa imprastraktura ng Vietnam. Lalong itinatampok ng China at South Korea ang Vietnam bilang destinasyon para sa pagmamanupaktura at pamumuhunan, at nangako ang South Korea na dodoblehin sa $50 bilyon ang kalakalang bilateral sa loob ng limang taon.

Makikita rin ang husay ng Vietnam sa diplomasya. Nababaluktot ang pagtugon ng bansa sa mga banta ng taripa ng U.S., pinaiiba nito ang mga katuwang sa kalakalan, at aktibo itong nakikibahagi sa mga kasunduang panrehiyon gaya ng ASEAN–RoK Free Trade Agreement at Comprehensive and Progressive Agreement for Trans-Pacific Partnership (CPTPP). Layunin ng mga hakbang na ito na bawasan ang labis na pag-asa sa iisang katuwang at palakasin ang papel ng Vietnam bilang lider sa rehiyon.

Ayon sa Thai na iskolar na si Kavi Chongkittavorn, modelo para sa panrehiyong kooperasyon ang pakikipagtuwang ng Vietnam sa South Korea, na pinagsasama ang masiglang sektor ng pagmamanupaktura at batang lakas-paggawa ng Vietnam at ang kapital, kadalubhasaan, at inobasyon ng South Korea. Hindi lamang ekonomiya ang saklaw ng kooperasyong ito kundi pati teknolohiya, edukasyon, at palitang pangkultura, na nagpapatibay sa umuusbong na pamumuno ng Vietnam sa Timog-Silangang Asya.

Teknolohiya at Inobasyon: Susunod na Makina ng Paglago

Pangunahing bahagi ng estratehiya ng Vietnam para sa 2045 ang mga ambisyon nito sa high-tech. Mabilis na pinauunlad ng bansa ang sektor ng teknolohiya, kung saan nakapagluwal na ng apat na unicorn ang ekosistema ng mga startup at nakahikayat ng $2.5 bilyon na pondong puhunan pagsapit ng 2025. Nagtayo ng malalaking sentro ng pagmamanupaktura ang mga pangunahing pandaigdigang kompanya gaya ng Samsung at Apple, at ginawa ng Samsung ang Vietnam na pinakamalaking base ng produksiyon nito sa buong mundo.

Nilalayon ng mga inisyatiba ng pamahalaan gaya ng Vietnam Innovation Network at Directive No. 05/CT-TTg na makamit ang 8% paglago ng GDP sa 2025 at ang paglago na may dalawang digit sa mga susunod na taon. Inaasahang aabot sa $45 bilyon pagsapit ng 2025 ang pamilihan ng enterprise resource planning, na magpapabilis sa digital na pagbabago sa iba’t ibang industriya. Nag-aambag din sa paglago ang mga pagsulong sa teknolohiyang militar at pagluluwas ng mga produktong high-tech ng mga kompanyang gaya ng Viettel Group.

Inaasahang makahihikayat ng mas marami pang mamumuhunan ang inaasahang pag-angat ng Vietnam sa katayuang “umuusbong na pamilihan,” habang lalo namang pinatitingkad ng estratehikong posisyon nito sa mga pandaigdigang supply chain—lalo na sa gitna ng tensiyon sa kalakalan ng U.S. at China—ang pagiging kaakit-akit nito bilang sentro ng pagmamanupaktura at inobasyon.

Pag-angkop sa Klima at Napapanatiling Paglago

Hindi lamang usaping pangkapaligiran ang pagbabago ng klima para sa Vietnam—direkta rin itong banta sa ekonomiya. Dahil sa mahabang baybayin, mabababang rehiyon ng delta, at pag-asa sa agrikultura at pagmamanupaktura, lubhang bulnerable ang bansa sa mga bagyo, pagbaha, at pagtaas ng lebel ng dagat.

Nagpapatupad na ngayon ng mga hakbang laban sa pagbaha ang mga industrial park, at namumuhunan ang mga negosyo sa pag-angkop sa klima bilang paraan ng regulasyon ng pamilihan. Halimbawa, binago ng DEEP C Industrial Zones sa hilagang Vietnam ang mga plano nito laban sa baha matapos mawalan ng isang malaking mamumuhunan dahil sa mga panganib na dulot ng klima. Nang tumama ang Bagyong Yagi, nanatiling tuyo ang mga industrial park nito habang dumanas naman ng matinding pagkalugi ang iba.

Namumuhunan din ang pamahalaan sa napapanibagong enerhiya at imprastrakturang mababa ang carbon upang matugunan ang lumalaking pangangailangan sa kuryente at makahikayat ng mga industriyang high-tech. Itinuturing na mahalaga ang maaasahan at napapanatiling suplay ng kuryente upang mapanatili ang pagiging kompetitibo ng Vietnam sa mga pandaigdigang pamilihan.

Repormang Institusyonal: Pagpapasimple para sa Kahusayan

Kabilang sa adyenda ng reporma ng Vietnam ang malawakang pagbabago sa estruktura ng pamahalaan. Sa pamamagitan ng pagsasama-sama ng mga ministeryo, pag-aalis sa mga burukrasya sa mas mababang antas, at pagsasama-sama ng mga lalawigan, layon ng pamahalaan na bawasan ang pag-uulit ng mga gawain, pagbutihin ang kahusayan, at magtatag ng mas malalakas na sentrong pang-ekonomiya sa mga rehiyon. Layunin ng pagpapasimpleng ito na suportahan kapwa ang paglago ng ekonomiya at mas mahusay na mga serbisyong pampubliko.

Saklaw din ng repormang institusyonal ang kapaligiran ng negosyo. Pinapasimple ng pamahalaan ang mga regulasyon, pinahuhusay ang transparency, at nagbibigay ng nakatuong suporta para sa inobasyon at pagpapalawak sa pandaigdigang merkado. Layunin ng mga pagbabagong ito na tulungan ang mga lokal na kompanya na umakyat sa mas mataas na antas ng value chain at makipagkompetensiya sa buong mundo.

Nakasalalay ang Malaki: Magtatagumpay Kaya ang Vietnam?

Mataas ang taya sa estratehiya ng Vietnam para sa pagbabago. Sinisikap ng bansa na pagsamahin ang mabilis na paglago ng kapitalismo at ang pampolitikang kontrol ng iisang partido—isang modelong kakaunti ang mga naunang halimbawa. Bagaman matibay ang mga saligan nito—malaki at patuloy na nagiging bihasa ang lakas-paggawa, estratehiko ang lokasyon, at lumalaki ang pangkat ng mga mamimili—hindi garantisado ang tagumpay.

Maraming panganib sa pagpapatupad. Maaaring magpabagal sa mga reporma ang pagtutol ng mga stakeholder sa mga negosyong pag-aari ng estado, mga konserbatibong politiko, at mga nakikinabang sa kasalukuyang kalagayan. Maaaring makasira sa pag-unlad ang mga panlabas na dagok gaya ng pagkagambala sa pandaigdigang kalakalan o mga sakunang dulot ng klima. Mangangailangan ng maingat na pamamahala at tuluy-tuloy na pamumuhunan sa kalusugan, edukasyon, at proteksiyong panlipunan ang mga pagbabago sa demograpiya at mga hamong panlipunan.

Gayunman, nananatiling mataas ang optimismo. Inaasahang aabot sa 75 milyon pagsapit ng 2030 ang gitnang uri ng Vietnam, at patuloy na pumapasok ang pamumuhunan mula sa ibang bansa. Kung mapananatili ng bansa ang tuloy-tuloy na mga reporma, mapasisigla ang inobasyon, at mapamamahalaan ang mga panganib sa demograpiya at kapaligiran, maaari itong umangat bilang susunod na kapangyarihang pang-ekonomiya ng Timog-Silangang Asya.

Mahahalagang Punto

• Inilunsad ng Vietnam ang pinakamalawak na repormang pang-ekonomiya nito sa loob ng mga dekada, na naglalayong maging susunod na “tiger economy” ng Asya at makamit ang katayuang may mataas na kita pagsapit ng 2045.
• Nakatuon ang estratehiya ng pamahalaan sa mga industriyang high-tech, pamumuhunan sa imprastraktura, at pagpapalakas sa pribadong sektor; itinatakda naman ng Resolusyon 68 ang mga pribadong negosyo bilang pangunahing makina ng paglago.
• Kabilang sa malalaking hamon ang pagbagal ng pagluluwas, tensiyon sa kalakalan sa U.S., mga panganib sa klima, tumatandang populasyon, at pagtutol ng mga stakeholder sa mga negosyong pag-aari ng estado.
• Namumuhunan ang Vietnam sa malalaking proyekto gaya ng $67 bilyong mabilis na riles, enerhiyang nuklear, at napapanibagong enerhiya upang suportahan ang paglago ng industriya at katatagan laban sa pagbabago ng klima.
• Pinapasimple ng mga repormang institusyonal ang estruktura ng pamahalaan, binabawasan ang burukrasya, at pinagsasama ang mga lalawigan upang mapahusay ang kahusayan at makabuo ng mas malalakas na panrehiyong ekonomiya.
• Magtatapos pagsapit ng 2039 ang bentahe ng Vietnam sa demograpiya, kaya nagsisikap itong palawakin ang pangangalagang pangkalusugan, itaas ang edad ng pagreretiro, at dagdagan ang pakikibahagi ng kababaihan sa lakas-paggawa.
• Nakaaapekto sa kompetisyon sa rehiyon ang mabilis na pag-angat ng bansa; hinihimok ang mga karatig-bansa gaya ng Thailand na pabilisin ang sarili nilang mga reporma upang makasabay.
• Nakadepende ang tagumpay sa kakayahan ng Vietnam na balansehin ang bilis ng mga reporma at pagkakasundo sa politika, makahikayat ng pamumuhunan mula sa ibang bansa, at gawing mga bentahe sa kompetisyon ang mga hamong estruktural.