Nagbabagong Pananaw sa Militar sa Okinawa: Pagkakaiba ng mga Henerasyon

Panimula: Masalimuot na Ugnayan ng Okinawa sa Militar

Matagal nang sentro ng mga debate tungkol sa presensiya ng militar, pambansang seguridad, at pamana ng digmaan ang Okinawa, ang pinakatimog na prefecture ng Japan. Sa loob ng ilang dekada, mas malaking bahagi kaysa nararapat ng mga base militar ng U.S. ang kinaroroonan ng isla, isang kalagayang nag-ugat sa pagtatapos ng Ikalawang Digmaang Pandaigdig at sa sumunod na pananakop ng mga Amerikano. Sa kasaysayan, maraming Okinawano, lalo na ang mga nakaranas ng pagkawasak dulot ng Labanan sa Okinawa, ang nagkaroon ng matinding pagtutol sa militar. Gayunman, ipinahihiwatig ng mga kamakailang sarbey at panlipunang kalakaran ang malaking pagbabago sa pananaw ng mga nakababatang henerasyon: higit nilang tinatanggap ang presensiya ng militar at sinusuportahan pa ang pagpapalakas sa Self-Defense Forces (SDF) ng Japan. Sinusuri ng artikulong ito ang kontekstong pangkasaysayan, pagkakaiba ng mga henerasyon, at mga salik na nagtutulak sa pagbabagong ito.

Pamana ng Labanan sa Okinawa

Isa ang Labanan sa Okinawa noong 1945 sa pinakamadugong kampanya ng Ikalawang Digmaang Pandaigdig. Mahigit 200,000 katao ang namatay, kabilang ang maraming sibilyan. Nag-iwan ng malalalim na sugat sa lokal na populasyon ang trauma ng labanan. Naipasa ng mga nakaligtas at kanilang mga inapo ang mga kuwento ng pagkawala, paghihirap, at mga karahasan ng digmaan. Sa loob ng maraming taon, nagpasiklab ang mga alaalang ito ng matinding pagtutol sa anumang anyo ng militarisasyon sa isla, mula man ito sa mga dayuhan o puwersang Hapones.

Patuloy na itinatampok ng mga personal na salaysay ng mga nakaligtas, gaya ng mga ibinabahagi sa mga pagtitipon para sa kapayapaan sa mga lokal na paaralan, ang pagdurusang dinanas ng mga Okinawano. Halimbawa, inaalala ng 91-anyos na si Tamaki Rieko, na nawalan ng pamilya sa labanan, ang paglibot niyang mag-isa sa larangan ng digmaan at ang pangmatagalang epekto nito sa kanyang kalusugang pangkaisipan. Mahalaga ang mga salaysay na ito sa edukasyong pangkapayapaan sa Okinawa, na naglalayong tiyaking hindi malilimutan ang mga aral ng digmaan.

Pananakop Pagkatapos ng Digmaan at Presensiya ng Militar ng U.S.

Matapos matalo ang Japan, nanatili sa ilalim ng pamamahala ng U.S. ang Okinawa hanggang 1972, samantalang nabawi na ng nalalabing bahagi ng Japan ang soberanya nito noong 1952. Sa panahong ito, nagtayo ang U.S. ng maraming base militar sa buong isla, na kadalasan ay sa pamamagitan ng sapilitang pag-agaw ng lupa. Kahit matapos itong maibalik sa pamamahala ng Japan, nanatili sa Okinawa ang humigit-kumulang 70% ng lahat ng pasilidad militar ng U.S. sa Japan, kahit halos 1% lamang ng lawak ng lupain at populasyon ng bansa ang saklaw ng prefecture.

Naging sanhi ng patuloy na tensiyon ang mabigat na pasaning militar na ito. Paminsan-minsang nagbunsod ng mga protesta at panawagang bawasan o alisin ang mga base ang mga insidenteng kinasasangkutan ng mga tauhan ng militar ng U.S., kabilang ang mga krimen at aksidente. Lalong mariing nagpahayag ng pagtutol ang matatandang henerasyon na direktang nakaranas ng digmaan at mga sumunod na pangyayari.

Pagkakaiba ng mga Henerasyon: Pagbabago ng Pananaw

Ipinakikita ng mga kamakailang sarbey at akademikong pananaliksik ang malinaw na pagkakahati ng mga henerasyon sa pananaw sa militar sa Okinawa. Bagaman nananatiling kritikal ang matatandang residente sa patuloy na presensiya ng U.S. at nag-iingat sa muling militarisasyon, higit na nagiging praktikal ang pananaw ng mga nakababatang Okinawano, at may ilan pang sumusuporta sa kasalukuyang kalagayan.

Datos ng Sarbey: Pagtanggap ng mga Kabataan

Nalaman sa isang sarbey ng opinyon ng publiko noong 2022, na isinagawa ni Propesor Hiroyuki Kumamoto ng Meisei University at ng kanyang mga kasamahan, na halos kalahati ng mga Okinawanong edad 18 hanggang 34 ang sumusuporta sa pagpapalakas ng SDF at ng alyansang pangseguridad ng U.S. at Japan. Tiyak na 47% ng mga respondent sa pangkat ng edad na ito ang pabor sa mas malakas na SDF, kumpara sa 21% lamang na tumututol dito. Sa kabilang banda, 24% lamang ng mga edad 65 pataas ang sumuporta sa pagpapalakas ng SDF, samantalang 64% ang tumutol dito.

Gayundin, nang tanungin tungkol sa pagkakonsentra ng mga base ng U.S. sa Okinawa, 28% lamang ng mga nakababatang respondent ang nagsabing “hindi makatarungan” ito, kumpara sa 64% ng mga nakatatandang respondent. Bukod dito, sinabi ng 55% ng mga wala pang 34 na “walang saysay” ang mga kilusang protesta laban sa mga base, na nagpapakita ng pagsuko sa kasalukuyang kalagayan o pagtanggap dito.

Makikita rin ang mga resultang ito sa iba pang sarbey, gaya ng poll ng Ryukyu Shimpo noong 2021. Ipinakita nito na bagaman nananatiling pangunahing usapin para sa karamihan ng matatandang Okinawano ang mga base, mas malamang na banggitin ng mga nakababatang henerasyon ang mga alalahaning pang-ekonomiya bilang pangunahing prayoridad nila.

Mula sa Pagtutol Tungo sa Pagsuko

Ayon sa mga eksperto, hindi nangangahulugang masigasig na sinusuportahan ng mga kabataan ang militar ang pagbabagong ito; maaaring isa lamang itong praktikal na pag-angkop sa realidad. Para sa maraming nakababatang Okinawano, bahagi na lang ng pang-araw-araw na buhay ang presensiya ng mga base. Gaya ng sinabi ng isang lokal na opisyal, “Para sa nakababatang henerasyon, bahagi na lang ng tanawin ang mga base. Hindi na ito nagdudulot ng pagkailang.”

Paliwanag ni Propesor Kumamoto, bahagyang dulot ang agwat ng mga henerasyon ng unti-unting paglalaho ng mga personal na alaala sa digmaan. Habang tumatanda ang populasyon, kumakaunti ang mga taong may personal o pampamilyang ugnayan sa trauma ng Labanan sa Okinawa. Sa halip, mas malamang na tingnan ng mga nakababata ang usapin ng mga base mula sa pananaw ng mga oportunidad sa trabaho, katatagan ng ekonomiya, at pambansang seguridad, lalo na habang tumitindi ang tensiyon sa Silangang Asya.

Mga Salik na Nagtutulak sa Pagbabago

Mga Realidad sa Ekonomiya

Nananatiling isa ang Okinawa sa pinakamahihirap na prefecture ng Japan, na may mas mababang karaniwang kita at mas mataas na antas ng kawalan ng trabaho kaysa sa pambansang karaniwan. Para sa ilan, nagbibigay ng matatag na trabaho at pakinabang sa ekonomiya ang mga base, direkta man sa pamamagitan ng mga trabaho o di-tuwiran sa pamamagitan ng mga kaugnay na industriya. Nakalikha rin ng mga bagong oportunidad sa trabaho ang pagpapalawak ng mga pasilidad ng SDF sa rehiyon, kaya mas nagiging kaakit-akit sa mga kabataan ang paglilingkod sa militar.

Ayon sa Ministry of Defense, tumataas ang bahagdan ng mga bagong rekrut ng SDF mula sa Okinawa. Lumampas ito sa 2% ng lahat ng bagong rekrut sa buong bansa noong 2023, sa kabila ng maliit na bahagi ng populasyon ng Japan na naninirahan sa Okinawa. Sumasalamin ang kalakarang ito kapwa sa pang-akit ng mga trabahong militar sa ekonomiya at sa pagiging normal na bahagi ng lokal na lipunan ng presensiya ng SDF.

Mga Alalahanin sa Seguridad at Heopolitika

Isa pang salik na nakaaapekto sa pananaw ng mga tao ang nagbabagong kapaligiran sa seguridad sa Silangang Asya. Pinatindi ng paglakas ng puwersang militar ng China at ng tumitinding tensiyon kaugnay ng Taiwan at South China Sea ang mga alalahanin tungkol sa pambansang depensa ng Japan. Tumugon ang pamahalaan ng Japan sa pamamagitan ng pagpapalakas sa presensiya ng SDF sa mga isla sa timog-kanluran, kabilang ang Okinawa, at pagpapalalim ng kooperasyong pangseguridad sa Estados Unidos.

Para sa mga nakababatang Okinawano, na lumaki sa panahong madalas talakayin sa media ang mga banta sa seguridad ng rehiyon, madalas ituring na kailangan para sa kapayapaan at katatagan ang malakas na SDF at patuloy na presensiya ng U.S. Gaya ng sinabi ng isang batang opisyal ng SDF mula sa Okinawa, “Nais kong gampanan ang tungkulin kong protektahan ang buhay at ari-arian ng mga tao.”

Nagbabagong Pakikisalamuha at Edukasyon

Nagbago na rin ang paraan ng pagkatuto ng mga Okinawano tungkol sa digmaan at usapin ng mga base. Bahagi pa rin ng kurikulum sa paaralan ang edukasyong pangkapayapaan, ngunit kumakaunti na ang mga pagkakataon para sa malalimang talakayan at pag-uusap ng iba’t ibang henerasyon. Ayon sa ilang guro, hindi pormal na asignatura ang pag-aaral tungkol sa kapayapaan, kaya mahirap maglaan ng oras at mga mapagkukunan para sa komprehensibong mga programa. Dahil dito, mas kaunti na sa maraming kabataan ang direktang nakaririnig sa mga kuwento at pananaw ng mga nakaligtas sa digmaan.

Kasabay nito, kadalasang mas maraming alam tungkol sa kasaysayan ng isla ang mga estudyanteng mula sa labas ng Okinawa na bumibisita rito sa mga paglalakbay ng paaralan, dahil pinag-aaralan na nila ito bago dumating. Itinatampok ng pagkakaibang ito ang posibleng kakulangan sa kamalayang pangkasaysayan sa lugar, habang lalong lumalayo sa kasalukuyan ang mga personal na karanasan sa digmaan.

Patuloy na Tensiyon at mga Isyung Hindi Pa Nareresolba

Sa kabila ng pagbabago ng pananaw ng mga henerasyon, nananatiling pinagtatalunan ang usapin ng mga base. Patuloy na nangangampanya ang maraming nakatatandang Okinawano para mabawasan o maalis ang mga base. Binabanggit nila ang di-proporsiyonal na pasaning ipinapataw sa prefecture at ang mga suliraning panlipunang kaugnay ng presensiya ng militar, gaya ng krimen at mga aksidenteng kinasasangkutan ng mga tauhan ng U.S. Nagpasiklab ng galit at hinanakit ang mga insidente ng seksuwal na karahasan at iba pang krimeng ginawa ng mga sundalong Amerikano, lalo na kapag pinaniniwalaang ikinukubli ang mga ito o hindi sapat ang tugon ng mga awtoridad.

Mayroon ding pangamba tungkol sa pagkawala ng alaala sa kasaysayan at sa posibilidad na lumaganap ang kawalang-pakialam. Gaya ng babala ng isang tagapagturo ng kapayapaan, “Kung lalaki ang mga tao nang walang malinaw na pag-unawa sa mga usapin, maaari silang maging mga nasa hustong gulang na basta na lamang tatanggap sa kalagayan, nang hindi nagtatanong o naghahangad ng pagbabago.”

Mga Tinig mula sa Okinawa: Mga Pananaw sa Iba’t Ibang Henerasyon

Makikita sa mga tinig ng mga residente ang pagkakaiba-iba ng mga opinyon sa Okinawa. Nanatiling nakatuon ang ilan, gaya ng matatandang nakaligtas sa digmaan, sa pagbabahagi ng kanilang mga karanasan at pagsusulong ng kapayapaan. Ang iba naman, lalo na sa mga kabataan, ay nagpapahayag ng pagsuko o nagtutuon ng pansin sa mga praktikal na alalahanin.

Ganito ang obserbasyon ni Propesor Hiroyuki Kumamoto ng Meisei University, na nanguna sa sarbey noong 2022: "Laganap na ang pananaw na banta ang pagpapalawak ng puwersang militar ng China, lalo na sa nakababatang henerasyon, na may tendensiyang tanggapin ang kasalukuyang pagkakonsentra ng mga base sa Okinawa. Habang nagpapatuloy ang pagbabago ng mga henerasyon, malamang na lalo pang lumakas ang tendensiyang ito."

Samantala, itinuturing ng ilang batang miyembro ng SDF mula sa Okinawa ang kanilang paglilingkod bilang paraan para makatulong sa lipunan at mapalapit ang militar sa mga lokal na residente. Ipinaliwanag ng isang opisyal na sa kabila ng unang pagtutol ng kanyang mga lolo’t lola na nakaligtas sa digmaan, kalaunan ay nakuha rin niya ang suporta ng mga ito nang ibahagi niya ang kanyang mga karanasan at motibasyon.

Alaala sa Kasaysayan at Hamon ng Pagpapatuloy

Habang kumakaunti ang mga nakaligtas sa digmaan, lalong nagiging mabigat ang hamong pangalagaan at ipasa sa susunod na mga henerasyon ang mga aral mula sa nakaraan ng Okinawa. Binibigyang-diin ng mga aktibista para sa kapayapaan at mga tagapagturo ang kahalagahan ng pag-uusap ng iba’t ibang henerasyon at masusing pag-unawa sa kasaysayan. Nagbababala sila na maaaring humantong sa kawalang-pakialam ang kamangmangan, at sa pagpapatuloy naman ng kawalang-katarungan ang kawalang-pakialam.

Kasabay nito, hinuhubog ng mga realidad ng kasalukuyang Okinawa—paghihirap sa ekonomiya, mga alalahanin sa seguridad, at pagiging normal na bahagi ng buhay ng presensiya ng militar—ang pananaw ng mga nakababatang henerasyon. Bunga nito, masalimuot at patuloy na nagbabagong tanawin ng mga opinyon ang umiiral, kung saan kasabay ng mga pangangailangan sa kasalukuyan ang pamana ng nakaraan.

Buod

• Humubog sa matinding pagtutol sa militar, lalo na sa mga nakatatandang henerasyon, ang kasaysayan ng Okinawa bilang lugar ng mapaminsalang labanan noong Ikalawang Digmaang Pandaigdig at ng sumunod na pananakop ng U.S.
• Ipinakikita ng mga kamakailang sarbey ang malaking pagbabago ng pananaw sa iba’t ibang henerasyon: higit na tinatanggap ng mga nakababatang Okinawano ang presensiya ng militar ng U.S. at sinusuportahan nila ang pagpapalakas ng Self-Defense Forces ng Japan.
• Nakaaambag sa pagbabagong ito ang mga salik pang-ekonomiya, alalahanin sa seguridad, at pagbabago sa edukasyon, habang mas praktikal na tinitingnan ng mga kabataan ang usapin ng mga base.
• Sa kabila ng kalakarang ito, nananatiling pinagtatalunan ang usapin ng mga base, at nagpapatuloy ang mga protesta at mga suliraning panlipunang kaugnay ng presensiya ng militar.
• Lalong nagiging apurahan ang hamong pangalagaan ang alaala sa kasaysayan at pasiglahin ang masusing pag-unawa sa nakaraan habang kumakaunti ang mga nakaligtas sa digmaan.
• Itinatampok ng karanasan ng Okinawa ang masalimuot na ugnayan ng kasaysayan, seguridad, at pagbabago ng mga henerasyon sa paghubog ng pananaw ng publiko sa militar.